Ο Νικόλας κρατά πάντα το κλειδί

Πρέπει να παραδεχτούμε ότι ο Δημήτρης Συλλούρης αποδείχθηκε αριστοτέχνης της πολιτικής σκακιέρας. Με την κίνησή του να διαλύσει το ΕΥΡΩΚΟ και να ανεβεί στο... «κατσαριδάκι» της Ελένης Θεοχάρους κατάφερε όχι μόνο να επανεκλεγεί ο ίδιος στη Βουλή, αλλά να εκλεγούν ακόμα δύο στελέχη του κόμματός του. Έξυπνη ήταν και η άλλη κίνηση του Συλλούρη, να ρίξει στο τραπέζι την υποψηφιότητά του για την προεδρία της Βουλής. Και στο τέλος δικαιώθηκε, παίρνοντας το τρόπαιο από τα χέρια του Σιζόπουλου. Του Νικόλα δεν του βγήκε το πόκερ που πήγε να παίξει. Βιάστηκε να υποστηρίξει Σιζόπουλο, αποκλείοντας αμέσως δική του υποψηφιότητα ή υποψηφιότητα κάποιου άλλου βουλευτή του ΔΗΚΟ, αλλά και προσπαθώντας να φέρει προ τετελεσμένων τα άλλα κόμματα του «ενδιάμεσου χώρου».

Είχε όμως και κέρδος από όλην αυτή την ιστορία, γιατί προέβαλε τον εαυτό του ως κυρίαρχο του παιγνιδιού στον συγκεκριμένο χώρο, ενόψει των Προεδρικών. Και πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι δεν μειώθηκε καθόλου ο ρυθμιστικός ρόλος του ΔΗΚΟ. Από τα χέρια του Νικόλα θα πρέπει να περάσει η έγκριση όλων των κυβερνητικών νομοσχεδίων στη Βουλή, αφού ακόμα και να ψηφίζονται από τους τρεις βουλευτές της Αλληλεγγύης, δεν θα συγκεντρώνουν την απαιτούμενη πλειοψηφία. Εδώ είναι που πρέπει να επιστρατεύσει πάλι όλη της την τέχνη η... «πονηρή αλεπού» της Πάφου, για να καταφέρει να πείσει τον Νικόλα ότι πρέπει να συνεχιστεί η συνεργασία τους και στη νέα Βουλή.
ΜΠΟΞΕΡ

Ο ΔΗΣΥ έγλειψε εξευτελιστικά εκεί που έφτυσε

Αυτό και αν είναι θλιβερό κατάντημα ενός άλλοτε υπερήφανου κόμματος. Προεκλογικά, ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ καλούσε αγωνιωδώς τους πολίτες, πρώτον, να μη ρισκάρουν όσα πέτυχε η διακυβέρνηση Αναστασιάδη-ΔΗΣΥ. Δεύτερον, να μην ψηφίσουν τα μικρά κόμματα που, τα άθλια, δεν έκαναν τίποτε άλλο παρά να μηδενίζουν το έργο του Προέδρου. Τρίτον, να ψηφίσουν τον Συναγερμό. Στην προσπάθειά του αυτή, και σε αγαστή συνεργασία με το ΑΚΕΛ, ο Αβέρωφ επέβαλε αλλαγή του εκλογικού μέτρου, ακριβώς για να αποκλείσει από τη Βουλή τα μικρότερα κόμματα και να κάνει παιγνίδι με τους συντρόφους. Δεν του βγήκε αυτός ο αδίστακτος εκ-βιασμός της δημοκρατίας και ο βάναυσος εκφοβισμός των πολιτών.

Πέτυχε ακριβώς το αντίθετο: Να δημιουργηθεί μία οκτακομματική Βουλή και τα συνεργαζόμενα ΔΗΣΑΚΕΛ να υποστούν πανωλεθρία. Ο Αβέρωφ, όπως και ο Άντρος αλλά και ο Σιζόπουλος, όφειλαν να υποβάλουν αυθωρεί την παραίτησή τους για την ήττα τους. Αντίθετα, αναζήτησαν βολικά άλλοθι. Ο Αβέρωφ, στις 22 Μαΐου, επιτέθηκε λάβρος κατά της Ε. Θεοχάρους και όλων όσοι ψήφισαν τα μικρότερα κόμματα. Έναν νεαρό λατζινάριν του ΔΗΣΥ ξεσπάθωσε, κατ’ εντολήν, υβριστικά και απαξιωτικά κατά της Ελένης και της Αλληλεγγύης. Συναγερμικοί χυδαιολογούντες καθύβριζαν την Ελένη και το Κίνημα. Προχθές τι είδαμε; Όλοι μαζί, χαρωπά, επειδή έτσι αποφάσισε ο Ν. Αναστασιάδης, ψήφισαν τον Δ. Συλλούρη ως νέο ΠτΒ. Τα σχόλια, δικά σας.
Σ.Ι.

Η στρατηγική άνοδος του Δ. Συλλούρη

Αυτό και αν είναι πολιτικό φαινόμενο προς μελέτη: Ένας πολιτικός και το κόμμα του πριν από έξι μήνες βρίσκονταν στα πρόθυρα αφάνειας. Πριν από τρεις μήνες διέλυσε το κόμμα του και ενσωματώθηκε σε ένα νέο Κίνημα. Διά των γνωστών κομματικών -και προεδρικών- μεθοδεύσεων, παρεμβάσεων και σκοπιμοτήτων αλλά και συγκυριών αναδείχθηκε Πρόεδρος της Βουλής. Αναφερόμαστε στον Δημήτρη Συλλούρη, νυν νέο Πρόεδρο της Βουλής και πριν από λίγους μήνες πρόεδρο του τεθνεώτος ΕΥΡΩΚΟ. Ο Δ. Συλλούρης διέλυσε ό,τι είχε απομείνει από το κόμμα, ενσωματώθηκε στο Κίνημα «Αλληλεγγύη» της Ελένης Θεοχάρους και μαζί έδωσαν τη μάχη των πρόσφατων εκλογών.

Ουσιαστικά ο Δ. Συλλούρης έβαλε τα στελέχη και η Ε. Θεοχάρους τους ψηφοφόρους. Η Αλληλεγγύη εξέλεξε τρεις βουλευτές, και οι τρεις του αποθανόντος ΕΥΡΩΚΟ. Ο Δ. Συλλούρης υπέβαλε υποψηφιότητα για την προεδρία της Βουλής. Ρεαλιστικά δεν είχε καμία πιθανότητα να εκλεγεί. Κι όμως, χάρη σε μία στρατηγική και σε συγκυρίες, εξελέγη. Οφείλει χάριτες πρώτα στον Σιζόπουλο (και δι' αυτού στον Νικόλα) και, φυσικά, στον Πρόεδρο Αναστασιάδη. Μπροστά στην πιθανότητα να εκλεγεί ο Σιζόπουλος, ο μεν ΔΗΣΥ κατάπιε τις χυδαίες ύβρεις και τους χαρακτηρισμούς αξιωματούχων του κατά της Ελένης και της Αλληλεγγύης. Ο δε Αναστασιάδης επέβαλε στον Αβέρωφ το λιγότερο κακό. Θα φανεί πολύ σύντομα αν θα συλλειτουργήσουν ο διζωνικός, Αναν-ικός Αναστασιάδης με τον αντιδιζωνικό, ευρωπαϊστή Συλλούρη.
Σ.Ι.

Στον... Νίκο ανήκει αυτή η μεγάλη νίκη!

«Συλλούρη και ξερό ψωμί», ήταν το μήνυμα που έπεσε από το Προεδρικό στο θέμα της εκλογής του νέου Προέδρου της Βουλής. Ήταν με μεγάλη επιμονή του Προέδρου Αναστασιάδη που ρίφθηκε το βάρος του ΔΗΣΥ στην εκλογή του Δημήτρη Συλλούρη, παρά τις επιφυλάξεις του Αβέρωφ, ο οποίος φέρεται να προτιμούσε... Άντρο Κυπριανού. Κάτι σαν... προξενήτρα έδρασε το Προεδρικό τις μέρες που προηγήθηκαν της πρώτης συνεδρίας του Κοινοβουλίου. Ο Πρόεδρος κάλεσε κρυφά τον Άντρο Κυπριανού και προσπάθησε να τον πείσει να δεχτεί τον... «γάμο» ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ, με προίκα την προεδρία της Βουλής «πουμισιάρικη», αλλά ο Άντρος απέρριψε την προσφορά.

Έτσι ο Πρόεδρος στράφηκε προς τη λύση Συλλούρη, τουλάχιστον για να έχει η Κυβέρνησή του μια πρόσθετη κοινοβουλευτική στήριξη στο υπόλοιπο της θητείας της. Και άσκησε αφόρητες πιέσεις στους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος για να ψηφίσουν Συλλούρη και με τα «είκοσί τους νύσια». Αρκετοί το έκαναν με βαριά καρδιά, αφού θεωρούν τον Δ. Συλλούρη δυο φορές «αποστάτη» του κόμματος, που έχει συμπράξει με την άλλη «αποστάτισσα» του κόμματος, την Ελένη Θεοχάρους. Στο μεταξύ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με επιστολή του, εξέφρασε τα θερμά του συγχαρητήρια στον κ. Συλλούρη για την εκλογή του ως νέου Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων. Χμ! Μάλλον στον... εαυτό του έπρεπε να στείλει συγχαρητήρια επιστολή ο Πρόεδρος, που κατάφερε να αναδείξει στην προεδρία της Βουλής αυτόν που ήθελε...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ