Η διπλή πρόκληση του αστρολόγου
Τώρα κατάλαβα τι εννοεί ο Έιντε με τις συχνές αναφορές του σε ευθυγράμμιση των άστρων. Είναι ο γνώμονας της πολιτικής του. Προσπαθεί να ευθυγραμμίσει... τον Ακιντζί με τον νόμιμο Πρόεδρο του Κράτους. Γι’ αυτό δέχτηκε να παίξει το βρόμικο παιγνίδι των Τούρκων για αναβάθμιση του Ακιντζί σε «αρχηγό κράτους», με τη μεταφορά του άρον-άρον στην Κωνσταντινούπολη με το προσωπικό αεροπλάνο του σουλτάνου. Η πρόκληση εκ μέρους του Νορβηγού ήταν διπλή. Όχι μόνο επειδή όφειλε να γνωρίζει ότι η ενέργειά του θα προκαλούσε αντιδράσεις, αλλά επειδή είχε προειδοποιηθεί κιόλας από την κυπριακή Κυβέρνηση να μην επιχειρήσει κάτι τέτοιο. Και γιατί διευθέτησε τη συνάντηση στα μουλωχτά, σαν τον κλέφτη;

Γιατί προσπάθησε να φέρει τον Πρόεδρο Αναστασιάδη προ τετελεσμένων, τηλεφωνώντας του όταν ήδη ο Ακιντζί ήταν στην Κωνσταντινούπολη; Είναι φανερό ότι το όλο σκηνικό είχε στηθεί για να παρουσιάσουν τον Ακιντζί ως ισότιμο του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τον κάλεσε, μάλιστα, ο σουλτάνος και στο γεύμα των αρχηγών κρατών. Και όπως αποκαλύφθηκε, κρατήθηκε θέση για τον Ακιντζί δίπλα στον Πρόεδρο, για να κάτσουν δίπλα-δίπλα. Σαν... «συμπρόεδροι». Καλά έκανε ο Πρόεδρος και αρνήθηκε αμέσως στον Έιντε που του τηλεφώνησε, να παραστεί στο δείπνο, λέγοντάς του «Να έχετε ένα ευχάριστο δείπνο, εγώ δεν θα παραστώ!» Ήταν το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει. Θα μπορούσε να του ευχηθεί «Να σας... σταθεί το φαΐ στο δείπνο, ίσσιαλλα»!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ οφείλει απολογίες
Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ δεν απευθύνεται σε άνοα αμνοερίφια αλλά σε σκεπτόμενους και, κυρίως, οργισμένους πολίτες. Αντί να απολογηθεί για την πολιτική τεχνοτροπία του ΔΗΣΥ, που ήταν διανθισμένη με εκβιασμούς, εκφοβισμούς, συγκαλυμμένες απειλές και τόνους λάσπης κατ’ αντιπάλων ή μάλλον μιας αντιπάλου, εξετράπη σε κατηγορίες και λοιδορίες αλλά και σε παραπλάνηση. Σε δήλωσή του μετά το εκλογικό αποτέλεσμα, που ήταν ένας βροντερός βουζουνόπατσος για τον ίδιο και την πολιτική του, είπε κατ’ ανεπίτρεπτο τρόπο:

«Ο Δημοκρατικός Συναγερμός ήταν το μοναδικό κόμμα, που στέλεχός του επεδίωξε να το πλήξει κατεβαίνοντας στις εκλογές με δικό του σχηματισμό. Επίσης για πρώτη φορά είχαμε τόσα πολλά κόμματα να διεκδικούν την ψήφο του λαού, επιδιώκοντας να μηδενίσουν το έργο της Κυβέρνησης. Αναπόφευκτα, αυτοί που τελικά ψήφισαν, ήταν και λιγότεροι λόγω της αποχής και μοιράστηκαν μεταξύ περισσότερων κομμάτων και υποψηφίων».

Πρώτον, είναι εμφανής η αναφορά του στην Ελένη Θεοχάρους αλλά παραβλέπει να αναφέρει τον αηδή, τον αχρείο και τον λασπολόγο πόλεμο που της γινόταν από συγκεκριμένα στελέχη του ΔΗΣΥ. Δεύτερον, ποιοι επέτρεψαν την είσοδο τόσων πολλών κομμάτων στη Βουλή; Η συνωμοσία ΔΗΣΑΚΕΛ. Ιδού και η αφόρητη ύβρις: Αυτά τα κόμματα έχουν στόχο, λέγει ο Αβέρωφ, να μηδενίσουν το έργο της κυβέρνησης. Αυτή η θέση αποπνέει μια καταδικαστέα νοοτροπία, που δείχνει το κατάντημα του άλλοτε πατριωτικού και δημοκρατικού συναγερμού.
Σ.Ι.

Ο βήχας και η... μίζα δεν κρύβονται
Είναι ευχάριστο (και προπαντός αποτελεσματικό) το ότι άρχισαν να μιλάνε ελεύθερα οι ασθενείς ή οι συγγενείς ασθενών για διάφορα κόλπα που κάνουν κάποιοι γιατροί του Δημοσίου για χρηματισμό. Φυσικά θα πρέπει να γίνονται καταγγελίες που να μπορούν να τεκμηριωθούν και ενώπιον της Δικαιοσύνης, ώστε να μην παίρνει η μπάλα και αθώους. Τις τελευταίες ημέρες συνελήφθη και τέταρτος γιατρός του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, ένας νευροχειρουργός, εναντίον του οποίου έχει διατυπωθεί καταγγελία ότι δεν τοποθέτησε σε ασθενή βαλβίδα εγκεφάλου από τον ιδιωτικό τομέα, για την οποία πλήρωσε 1.500 ευρώ, αλλά δωρεάν βαλβίδα του κρατικού Νοσοκομείου. Εναντίον του διερευνώνται και άλλες υποθέσεις χρηματισμού. Θυμίζουμε ότι τρεις γιατροί ωτορινολαρυγγολόγοι θα δικαστούν τον Ιούλιο για μίζες από την παραπομπή ασθενών σε ιδιωτικό ακουολογικό κέντρο. Είναι αλήθεια ότι κάποιοι γιατροί ενδιαφέρονται λιγότερο για το τσεκ-απ του ασθενούς και περισσότερο για το... τσεκ του. Δυστυχώς, τα περιστατικά αυτά δυσφημούν γενικά το ιατρικό επάγγελμα, και δίνουν αφορμή και για ειρωνικά σχόλια:

Διάλογος μεταξύ ασθενών που περιμένουν σε κρατικό νοσηλευτήριο. Ο πρώτος είναι κατηφής και προβληματισμένος. Ο δεύτερος, άνετος και αισιόδοξος.
- Πονώ πολλά, ρε κουμπάρε. Έχω εκατόν αρώσκιες πάνω μου. Έχω διαβήτην, έχω πόνους παντού, έχω τζιαι συχνουρίαν. Εσύ όμως φαίνεσαι σίουρος ότι εν να γιάνεις. Είνταμ που έσιεις;
- Φακελλάκιν, κουμπάρε!
Κυκλοφορεί κι αυτό:
- Ξέρετε γιατί φοράνε γάντια οι χειρουργοί;
- Για να μην αφήνουνε... δακτυλικά αποτυπώματα στα φακελάκια.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Γιατί είναι οργισμένος ο Πρόεδρος Αναστασιάδης
Ποιος είναι ο πιο δυστυχής στην Κύπρο, μετά τις εκλογές; Μα, ποιος άλλος από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη. Και γιατί; Διότι είναι οργισμένος. Με ποιον; Μα, με τον πρόεδρο του ΔΗΣΥ. Μπορεί αυτός να αναλίσκεται σε γλοιώδεις ύμνους υποστήριξης και να τον διαβεβαιώνει για την πλέρια στήριξη του ΔΗΣΥ στην Κυβέρνηση, αλλά… Τι έλεγε προεκλογικά ο Αβέρωφ; Καλούσε αγωνιωδώς τους πολίτες να μη ρισκάρουν την δήθεν πρόοδο και ανάπτυξη που έφερε η Κυβέρνηση, την έξοδο από το μνημόνιο, τη σταθερότητα και την αξιοπιστία της. Κυρίως, τους εκφόβιζε κατά τρόπο ανεπίτρεπτο πως, αν ψήφιζαν τα μικρότερα κόμματα, θα… ρίσκαραν να χάσουν αυτά που ακόμα δεν είδαν!

Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ τι πέτυχε με τους εκβιασμούς και τους εκφοβισμούς του; Οι πολίτες να αντιδράσουν και να δώσουν την ψήφο τους σε μικρότερα κόμματα. Με αποτέλεσμα να έχουμε, για πρώτη φορά στην ιστορία του Κοινοβουλίου, οκτακομματική Βουλή. Τι σημαίνει αυτό; Πρώτον, μια μεγαλειώδης τάτσα κοσμεί πλέον την πολιτική του Αβ. Νεοφύτου. Δεύτερον, ακόμα και σε συναγελασμό με το ΑΚΕΛ δεν έχουν την πλειοψηφία. Τρίτον, το ΔΗΚΟ αποκτά ρυθμιστικό ρόλο. Τέταρτον, ο ΔΗΣΥ θα υποχρεωθεί να συνεργαστεί με αυτούς που ήθελε να αποκλείσει. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει όλους τους λόγους να είναι έξαλλος με τον φίλο του, Αβέρωφ, που δεν θυμάται τι έπαθε ο Γ. Βασιλείου το 1993.
Σ.Ι.

Ο Άντρος δεν πήρε το μήνυμα!
Υποκλινόμαστε στους πατριώτες ΑΚΕΛικούς! Απέδειξαν ότι είναι πιο σοβαροί από τους συναγερμικούς. Κατά 7,1% (ή 50.000 ψηφοφόροι) αποδοκίμασαν τις πολιτικές και πρακτικές της ηγεσίας τους. Ο Γ.Γ. του κόμματος, Α. Κυπριανού, σε δηλώσεις του, αντί να απολογηθεί για την πανωλεθρία του ΑΚΕΛ, εξετράπη σε καλόπιασμα των συντρόφων. Ότι πήρε το μήνυμα, ότι θα πλησιάσουν ξανά τα μέλη του κόμματος, ότι θα αναλύσουν τα αποτελέσματα των εκλογών, ότι το ΑΚΕΛ θα ξαναγίνει και πάλι δυνατό. Η ηγεσία του κόμματος αυτού δεν διδάχτηκε προφανώς ούτε από την πατριωτική απόφαση του 80% των ΑΚΕΛικών, το 2004, ούτε και τώρα από τη βροντερή αποστασιοποίησή τους από τις πολιτικές της. Ο Α. Κυπριανού απέδωσε την πανωλεθρία του ΑΚΕΛ στην αποχή.

Έχουμε μια διαφορετική άποψη: Είναι οξύμωρο και αυτόχρημα σχιζοφρενικό, το ΑΚΕΛ να συμπλέει στο Κυπριακό με τον Αναστασιάδη επειδή εγκολπώθηκε τις συγκλίσεις Χριστόφια-Ταλάτ. Και στην οικονομία και σε άλλα ζέοντα κοινωνικά ζητήματα να τον επικρίνει με τον σκληρότερο τρόπο. Με απλά λόγια: Δεν μπορεί το ΑΚΕΛ να κατηγορεί τον Αναστασιάδη ως αναξιόπιστο, ανεύθυνο, ανακόλουθο, στην οικονομία και να τον θεωρεί αξιόπιστο στο Κυπριακό. Το ΑΚΕΛ πληρώνει τώρα και τη λαίλαπα Χριστόφια και όλα τα σκάνδαλα που την κόσμησαν. Τι όφειλε να πράξει ο Α. Κυπριανού; Πρώτον, να απολογηθεί για την πανωλεθρία του κόμματος. Δεύτερον, να απέλθει οίκαδε. Ουδέν τούτων έπραξε. Να αναμένονται σοβαρές αναταράξεις στο ΑΚΕΛ.
Σ.Ι.