Η πρώτη επέτειος του… κόκκινου χαλιού
Εμείς δεν ξεχνούμε και θυμόμαστε: Στις 15 Μαΐου 2015, ημέρα επανέναρξης των συνομιλιών, που είχαν ορθά διακοπεί εξαιτίας της εισβολής του τουρκικού «Βαρβάρου» στην κυπριακή ΑΟΖ, συνέβη το εξής γεγονός, που σκόπιμα πέρασε από την Κυβέρνηση και τα γνωστά εξαπτέρυγά της απαρατήρητο. Αναστασιάδης και κατοχικός Ακιντζί περπάτησαν μαζί πάνω σε κόκκινο χαλί που επιτήδεια και πονηρά έστρωσαν οι ΟΗΕδες, προφανώς κατ’ εντολήν του Νορβηγού μαθητευόμενου μάγου Έιντε. Σκοτσέζικο στρατιωτικό άγημα απέδιδε τιμές. Σε ποιους στρώνεται κόκκινο χαλί και σε ποιους αποδίδονται στρατιωτικές τιμές; Μόνο σε αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων.

Τι ήθελαν να υποβάλουν οι πονηροί ενορχηστρωτές εκείνης της πολιτικής αθλιότητας; Ότι στην Κύπρο υπάρχουν δύο κράτη, δύο Πρόεδροι, δύο λαοί και σύνορα. Δηλαδή Αναστασιάδης και Ακιντζί είναι ο μεν ένας πρόεδρος του ε/κ κράτους, ο δε άλλος πρόεδρος του τ/κ κράτους. Επισημάναμε από την ίδια στιγμή το φοβερό πολιτικό ατόπημα και την αδίστακτη πρόκληση εκ μέρους των εκπροσώπων του ΟΗΕ. Η Κυβέρνηση και τα εξαπτέρυγά της έβγαλαν τον πολιτικό σκασμό και μόνο κάποια κόμματα αντέδρασαν χλιαρά, επειδή δεν κατάλαβαν τη σημασία εκείνης της άθλιας ενέργειας των εκπροσώπων του ΟΗΕ. Εδώ και ένα χρόνο, ο Ν. Αναστασιάδης, διά της σιωπής, της ανοχής και της ατολμίας του συνεργεί στην αναβάθμιση του κατοχικού εγκάθετου. Για να μη χαλάσει το κλίμα…
Σ.Ι.

Το άγχος του σταυρού
Μερικές μέρες μείνανε μέχρι την Κυριακή των εκλογών, να ησυχάσουμε κι εμείς, αλλά να ησυχάσουν κυρίως οι υποψήφιοι. Οι οποίοι ζούνε με το άγχος της εξασφάλισης του ευλογημένου του σταυρού προτίμησης και μέχρι την Κυριακή θα εντείνουν τις προσπάθειές τους να ψαρέψουν ψήφους από όπου μπορούν. Την περασμένη Κυριακή, που ήταν και η τελευταία προεκλογική Κυριακή, οι γάμοι είχαν την τιμητική τους, αφού ήταν χώρος μαζικής παρουσίας ψηφοφόρων και μαζί με το φακελάκι προς τους νεόνυμφους, μοίραζαν και τις κάρτες τους, προσδοκώντας ότι στις 22 Μαΐου θα εισπράξουν και εκείνοι το ανάλογο... φακελάκι στην κάλπη, με τον σταυρό δίπλα στο όνομά τους.

Το ίδιο έκαναν με την παρουσία τους σε κηδείες και μνημόσυνα, όπου ο σταυρός έχει και μια άλλη... σημειολογική σημασία. Το άγχος της εκλογής οδηγεί και σε ακρότητες, αλλά και σε πισώπλατα μαχαιρώματα μεταξύ συντρόφων υποψηφίων. Είναι βέβαιο ότι καθώς πλησιάζουμε προς την Κυριακή των εκλογών, θα πολλαπλασιαστούν τα χτυπήματα σε δύο τομείς. Τα χτυπήματα κάτω από τη μέση (μεταξύ κομμάτων, αλλά και μεταξύ συνυποψηφίων) και τα χτυπήματα... στην πόρτα από τους υποψήφιους που θέλουν να σας εξηγήσουν το όραμά τους. Και βεβαίως θα συνεχιστεί και η ανέξοδη υποσχεσιολογία και οι ηχηρές εξαγγελίες, που δίνουν την εικόνα μιας παρέλασης από υποψήφιους που κρατούν από μια... ττενέκκα και τη χτυπούν όσο πιο δυνατά μπορούν. Άντε, κάντε υπομονή. Έξι... τζιαι πόψε!
ΜΠΟΞΕΡ

Γιουροβίζιον με πολιτικά μηνύματα
Ο διαγωνισμός τραγουδιού της Γιουροβίζιον απέρριπτε πάντα τα τραγούδια με πολιτικό περιεχόμενο. Φέτος, όμως, το τραγούδι της Ουκρανίας όχι μόνο είχε πολιτικά μηνύματα, αλλά ήρθε και πρώτο! Το τραγούδι, που ερμήνευσε η Τζαμάλα, με τίτλο «1944», στηρίζεται σε διηγήσεις της γιαγιάς της τραγουδίστριας, η οποία κατάγεται από τους Τατάρους της Κριμαίας και αναφέρεται στον εκτοπισμό του λαού της από τις σοβιετικές Αρχές, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πολέμου. Μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία το 2014, το τραγούδι πήρε άλλη διάσταση, ως πολιτική πράξη ενάντια στη Μόσχα, από την Ουκρανία. Πολλοί είναι αυτοί που μιλούν για «πολιτική» νίκη της Ουκρανίας στη Γιουροβίζιον.

Η Ρωσία είχε διαμαρτυρηθεί από την αρχή για τη συμμετοχή της Ουκρανίας με το συγκεκριμένο κομμάτι, αλλά η EBU δεν αποδέχτηκε τις ενστάσεις, χαρακτηρίζοντας τους στίχους του τραγουδιού ως ιστορικού χαρακτήρα. Εντάξει, κύριοι. Του χρόνου θα πάμε κι εμείς μ’ ένα τραγούδι «ιστορικού χαρακτήρα», που να μιλά για τις τουρκικές εισβολές στην Κύπρο το 1570 και το 1974. Και να στείλει και η Ελλάδα ένα για τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού. Και η Αρμενία ένα για τη γενοκτονία του Αρμενικού λαού. Αντί να στέλναμε φέτος ένα συγκρότημα ροκ, να ουρλιάζουν σαν λύκοι, θα μπορούσαμε να στέλναμε ένα τραγούδι για τους τουρκικούς «γκρίζους λύκους». Μπορεί να παίρναμε και πάλι την 21η θέση, αλλά τουλάχιστον θα δίναμε τα μηνύματά μας.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

«Μαυρογιάννη, πληρώστε, τα μαυρογέρημα»!
Ο Τ/κ συνάδελφος, Σενέρ Λεβέντ, γράφει (στον «Πολίτη») για την απαίτηση του υιού Ντενκτάς, οι Έλληνες να πληρώσουν τα 17 δισεκ. που οι Τ/κύπριοι χρωστάνε στην κατοχική Τουρκία: «Αν δεν μας έδινε χρήματα η Τουρκία μας, πώς θα κόβαμε τις ελιές και τα εσπεριδοειδή και θα κτίζαμε στη θέση τους ξενοδοχεία πέντε αστέρων; Πώς θα λαξεύαμε τα βουνά μας, πώς θα μπορούσαμε να βγάζαμε ακριβές πέτρες; Πώς θα μπορούσαμε να φτιάχναμε τζαμιά με τέσσερεις μιναρέδες; Ούτε τόσα καζίνα θα είχαμε ούτε τόσα πορνεία, αν δεν μας έδινε εκείνα τα χρήματα. Κοίτα με τι μεγάλη αυτοθυσία ήρθε και μας έσωσε το 1974.

»Έφερε ειρήνη στο νησί μας. Εκτέλεσε τους αιχμαλώτους που έπιασε από την Κερύνεια μέχρι την Καρπασία για να μην υποφέρουν. Επιπλέον, δεν άφησε τους νεκρούς εκεί πετάμενους για να μην τους φάνε οι λύκοι και τα όρνια και τους έθαψε σε ομαδικούς τάφους. Λόγω της συμπάθειας που τρέφει στα ζώα και της φιλοζωίας της, χάρισε το Βαρώσι στα φίδια, στις σαρανταποδαρούσες και στα ποντίκια. Μάλιστα πήρε για περίπατο ένα μέρος των αιχμαλώτων στα Άδανα χωρίς καν να τους πάρει χρήματα για εισιτήριο. Τι άλλο να κάνει δηλαδή; Άλλωστε τώρα κατάλαβαν και αυτοί την αξία της. Είμαι βέβαιος ότι δεν θα μείνει πάνω τους αυτή η καλοσύνη. Σίγουρα θα την ξεπληρώσουν. Θα κλείσουν τον λογαριασμό μας. Άκουσες, Μαυρογιάννη; Πληρώστε τα μαυρογέρημα!». Τα σχόλια, δικά σας.
Σ.Ι.

Οι μπλόφες δεν πιάνουν
Νέο... «συντροφικό» μαχαίρωμα δέχτηκε ο Αλέξης Τσίπρας από τον πρώην στενό του συνεργάτη Γιάνη Βαρουφάκη. Βγήκε, λοιπόν, ο Γιάνης-Ιούδας και αποκάλυψε τη στρατηγική των απειλών που είχε συμφωνήσει με τον Αλέξη Τσίπρα κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης τού 2015. «Έπειτα από συμφωνία με τον Αλέξη Τσίπρα απείλησα τους Ευρωπαίους δανειστές με έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη», είπε ο Βαρουφάκης. Ωστόσο, στην πραγματικότητα η κυβέρνηση Τσίπρα δεν ήθελε το Grexit. Και μάλιστα ο ίδιος ο Μπαρουφάκης παραδέχτηκε ότι «δεν θα ήταν ωραίο το θέαμα» σε περίπτωση Grexit. Τελικά η μπλόφα δεν έπιασε και αποδείχθηκε ότι η αναποτελεσματική στρατηγική που ακολούθησε η κυβέρνηση Τσίπρα μέχρι το κλείσιμο των τραπεζών δεν ήταν «αυταπάτη», αλλά συνειδητή και «τζογαδόρικη» απόπειρα εκβιασμού των εταίρων και εξαπάτηση του ελληνικού λαού.

Ο τέως Υπουργός Οικονομικών αποκάλυψε επίσης έναν διάλογο που είχε με τον Γερμανό ομόλογό του Σόιμπλε. Ανέφερε ο Βαρουφάκης: «Όταν μου έλεγε ο Σόιμπλε "θα σε πετάξω έξω", του έλεγα: Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα! Με βλέπεις να φοβάμαι;». Με κάτι τέτοιους τσαμπουκάδες, παλινωδίες και έλλειψη σοβαρότητας, η Ελλάδα βρέθηκε με ένα τρίτο, σκληρότερο μνημόνιο. Τώρα ο Αλέξης Τσίπρας έχει δεχτεί ουσιαστικά ένα τέταρτο μνημόνιο, με αντάλλαγμα μιαν ασαφή υπόσχεση των εταίρων για το χρέος. Ας ελπίσουμε ότι η «για πρώτη φορά Αριστερά» έχει εγκαταλείψει οριστικά τις τακτικές των εκβιασμών, των παλληκαρισμών και των βαρουφακισμών.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Ο υποτελής Ακιντζί τα βροντοφωνάζει!
Ειλικρινά, απορούμε αλλά δεν εξιστάμεθα με τις αντιδράσεις κομμάτων για τις δηλώσεις του εγκάθετου της τουρκικής κατοχής, Ακιντζί, ένα μόλις 24ωρο μετά την κοινή δήλωσή του με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη. Γιατί… αιφνιδιάστηκαν όσοι καμώνονται τους αιφνιδιασμένους για την απαίτηση του υποτελούς της Τουρκίας για πενταμερή; Κύριε των Δυνάμεων! Ο Ακιντζί πολλές φορές αναφέρθηκε στην πάγια τουρκική θέση για σύγκληση πενταμερούς. Πώς οι Τούρκοι την εννοούν; Να συνέλθουν οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις, η ε/κ διοίκηση, όπως αποκαλούν την διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία και η «ΤΔΒΚ» και να συζητήσουν τα κρίσιμα ζητήματα που μέχρι στιγμής οι Αναστασιάδης και Ακιντζί δεν άγγιξαν.

Ο εγκάθετος της κατοχής ανέκαθεν ήταν και είναι ξεκάθαρος στο αναμάσημα των τουρκικών θέσεων. Καθημερινά σχεδόν βροντοφωνάζει προς τον Αναστασιάδη και προς τα δύο εξαπτέρυγά του, τις αταλάντευτες τουρκικές θέσεις. Δεν ακούει κανείς! Ή καμώνονται ότι δεν ακούνε, επειδή θέλουν να διατηρήσουν ένα επίπλαστο κλίμα δήθεν προόδου, δήθεν αισιοδοξίας για τάχα λύση μέσα στο 2016. Φούμαρα και λήροι για αφελείς. Όλοι έχουν επιστρατευτεί σε μιαν αδίστακτη προσπάθεια διαβουκόλησης και παραπλάνησης των πολιτών ότι, οσονούπω, πάμε σε δημοψήφισμα και σε λύση. Αυτό βολεύει τα εξαπτέρυγα του Αναστασιάδη και τον ίδιο, που εμφανίζεται ως εκείνος που ΘΑ λύσει το Κυπριακό. Ο Ακιντζί βροντοφωνάζει τους κατ’ εναντίον μας τουρκικούς στόχους. Οι κυβερνώντες και τα εξαπτέρυγά τους δεν ακούνε! Πάσχουν από επιλεκτική ολική κώφωση!
Σ.Ι.