Και τώρα πίσω στους υπονόμους
Άντε, ήρθε η σειρά των αποχετευτικών της Λάρνακας και της Λευκωσίας. Από τα σκ... στα σκ... Η πρώτη προαναφερθείσα λέξη είναι «σκουπίδια». Η άλλη ξέρετε ποια είναι, αλλά θα αποφύγουμε να την κατονομάσουμε για λόγους ευπρέπειας, έστω και εάν ο Σωκράτης Χάσικος την εκστόμισε δημοσίως, σε τηλεοπτική εκπομπή. Μόλις τελειώσαμε από το αποχετευτικό της Πάφου, μπήκαμε στα σκουπίδια της Πάφου, της Κόσιης και τις τελευταίες μέρες και στα σκουπίδια της Λεμεσού. Και προτού τελειώσουμε με τα σκουπίδια, επανερχόμαστε στα αποχετευτικά, της Λάρνακας και της Λευκωσίας αυτή τη φορά. Με τίποτε δεν γλυτώνουμε. Μας ρίχνουν συνεχώς από τα σκ... στα σκ... Σε κάποια έργα, αντί να παίρνουν τον χαμηλότερο προσφοροδότη, διάλεγαν τον μεγαλύτερο. Ξέροντας ότι θα τα πληρώσει όλα ο μεγαλύτερος.

Όχι ο προσφοροδότης. Ο μεγαλύτερος... βλάκας, δηλαδή ο φορολογούμενος. Εν πάση περιπτώσει, το αστυνομικό ανακριτικό έργο ενισχύεται από δύο παράγοντες. Από τις καταθέσεις των μαρτύρων και τις καταθέσεις των υπόπτων... στις τράπεζες. Ωστόσο πάντοτε αιωρείται το μεγάλο ερώτημα. Αν θα πάρει πίσω, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ο απλός φορολογούμενος τα λεφτά που πλήρωνε για τις μίζες των απατεώνων. Πάντως μετά και από τις νέες αποκαλύψεις, η Γιορτή του Κατακλυσμού θα είναι κάπως διαφορετική φέτος στη Λάρνακα. Εκτός από τον καθιερωμένο διαγωνισμό τσιαττιστών με τη συμμετοχή λαϊκών ποιητάρηδων, θα διεξαχθεί και έκτακτος διαγωνισμός... μιζάρηδων, για το ποιος πήρε τη μεγαλύτερη μίζα.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

«Οι περίβλεπτοι»
Κάτι μουλάρηδες που λες,
ισχνόψυχοι, Ιούδες κίτρινοι
και τοκογλύφοι
κοντά στην πράσινη γραμμή,
καιρούς και χρόνους, μέρες πολλές
όξος και χλεύη διαλαλούσαν
και να κολάσουν πάσκιζαν, ό,τι διέφερε,
και ό,τι δεν άντεχαν το ξεπουλούσαν.
Όταν εκόντευε για να νυκτώσει,
έβαζαν όλοι τα καλά τους,
όλοι «περίβλεπτοι» και ξεκινούσαν.
Πα στα κραγίονια τους
λαλιά Φραγκόσχημη, ζητιάνα
κι άγονος νους.
Σε μια γραμμή λοιπόν,
που είναι Ζάλογγος,
που δεν έχει μέτρημα,
που είναι Δάφνη,
είναι Θεόρατη, Αγγελοφύλακτη
και φοβερή,
εκεί μυστήριοι, εκεί λεβέντικοι
Ελληνικοί χοροί.
Σε μια γραμμή μετά,
που δεν τη δέχομαι
που δοκιμάζει, που βεβηλώνει,
που είναι πράσινη,
πράσινα άλογα και τσιφτετέλια,
βίοι αλλήθωροι και ασχημάτιστοι
με λαμαρίνα και πλαστικό.
Χρυσάνθου Αντώνιος, Φιλόλογος

Κανείς δεν θα πιέσει την Τουρκία
Πόσες ψευδαισθήσεις για τόσες δεκαετίες… Πόσες φρούδες ελπίδες ότι η κατοχική Τουρκία θα… συναινέσει σε λύση ευρωπαϊκών και δημοκρατικών προδιαγραφών. Οι ηγέτες μας νεφελοβατούν. Δεν θέλουν να καταλάβουν τα αυτονόητα στις διακρατικές σχέσεις. Ότι δηλαδή υπάρχουμε ως κράτος εάν οι άλλοι μας σέβονται επειδή έχουμε οικονομική, διπλωματική και αμυντική ισχύ και επειδή είμαστε αξιόπιστοι, σοβαροί, συνεπείς και διεκδικητικοί. Με απλά λόγια, καλούμαστε να ξέρουμε να παίζουμε το παιγνίδι των συμφερόντων στις διεθνείς σχέσεις. Θέλετε ένα δείγμα ευσεβών πλην ανεδαφικών πόθων; Ιδού: «Το μήνυμά μας προς τη διεθνή και την ευρωπαϊκή κοινότητα πρέπει να είναι ότι τώρα είναι η ώρα για άσκηση πιέσεων προς την Τουρκία για εγκατάλειψη της διαχρονικά αδιάλλακτης στάσης της, τόνισε ο Πρόεδρος της Βουλής, καθώς δεν έχουμε διαπιστώσει μέχρι στιγμής δείγματα γραφής αλλαγής της τουρκικής πολιτικής πέραν ρητορικών δηλώσεων υπέρ της λύσης.

Αντί εξάντλησης σε εσωτερικές πολιτικές συζητήσεις, θα πρέπει να προχωρήσουμε σε κινητοποίηση διεθνώς και εντός ΕΕ για να ασκηθούν πιέσεις και για να αξιοποιηθούν δυνατότητες επιρροών πάνω στην Τουρκία», υπογράμμισε. Ο Γ. Ομήρου ας μας απαριθμήσει έστω και μία χώρα που θα ασκήσει… πιέσεις στην Τουρκία για χάρη της Κύπρου. Καμία! Οι ηγέτες μας, που αναφέρονται σε κόστος στην Τουρκία, γιατί δεν μας εξηγούν, επιτέλους, πώς θα το επιφέρουν και περιμένουν τους ξένους να το πράξουν;
Σ.Ι.

Να διασωθεί η Κυπριακή Δημοκρατία
Δέκα κορυφαίες προσωπικότητες της πολιτικής, ακαδημαϊκής και πνευματικής ζωής της Ελλάδας συνυπογράφουν ένα κείμενο που εστιάζεται στη διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ελληνισμού της Κύπρου. Αφού καταγγέλλουν τους Αναστασιάδη, Αβέρωφ και Κυπριανού ότι συνηγορούν στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, υπογραμμίζουν:

«Ο κυπριακός λαός και η Κυπριακή Δημοκρατία βρίσκονται σε ένα εξαιρετικά κρίσιμο, υπαρξιακό σταυροδρόμι. Πρέπει, πέρα από κόμματα και κομματικές νομιμοφροσύνες και ενώπιον του άμεσου κινδύνου εθνικής καταστροφής, να βρουν την ανάταση και το ενωτικό πνεύμα, που ενέπνευσε το ΟΧΙ στο Σχέδιο Ανάν. Πρέπει ο κυπριακός λαός να προασπίσει την Κυπριακή Δημοκρατία και τον αγώνα του για μια λύση, που να διασφαλίζει πραγματικά την εθνική του ύπαρξη, την ανεξαρτησία, την κυριαρχία και τα αναφαίρετα δικαιώματά του. Επί σχεδόν 42 χρόνια, η ελληνική πλευρά έκανε απίστευτες υποχωρήσεις, με το πιστόλι του Αττίλα στον κρόταφο, ελπίζοντας ότι θα ήταν έτσι δυνατή μια ανεκτή λύση.

»Συνεχείς μονομερείς υποχωρήσεις, επικίνδυνες και μάταιες παραχωρήσεις, οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο. Η συζητούμενη 'λύση’ δεν αποτελεί λύση. Είναι παρών ο κίνδυνος, η Τουρκία, αφού πήρε τη μισή σχεδόν Κύπρο, να ετοιμάζεται να πάρει και την άλλη μισή, με φενάκη τη δήθεν 'λύση'. Ο λαός της Κύπρου οφείλει να αντιληφθεί τι πραγματικά διακυβεύεται, να μην παραπλανηθεί και να το αποτρέψει, με την ίδια αποφασιστικότητα, όπως το απέτρεψε το 2004». Ξανά ΟΧΙ, λοιπόν, σε τουρκογενή λύση.
Σ.Ι.

Συνταγματικός μπελάς
Δεν φτάνει που ο Γενικός Εισαγγελέας έχει πάνω στο κεφάλι του χίλιες σοβαρές υποθέσεις που πρέπει να ξεκαθαρίσει, από την καταστροφή της οικονομίας μέχρι τα διάφορα σκάνδαλα που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια, βρήκε μπροστά του και τον μπελά που του προκάλεσε η Βουλή στην τελευταία της συνεδρία, όταν ψήφισε διάφορα σαφώς ψηφοθηρικά και αντισυνταγματικά νομοθετήματα. Έχει δίκαιο να διαμαρτύρεται έντονα ο Κώστας Κληρίδης, που επικρίνει την απελθούσα Βουλή για προχειρότητα και ανευθυνότητα. Διότι η Βουλή συμπεριφέρθηκε σαν κάποιους που κάθονται στο τραπέζι, τρώνε και πίνουνε ό,τι γουστάρουνε, γλεντάνε ανεβαίνοντας στο τραπέζι και φεύγοντας αφήνουν πίσω τους μια φοβερή ακαταστασία, την οποία πρέπει να συμμαζέψει η οικιακή βοηθός.

Και τρέχει τώρα ο Γενικός Εισαγγελέας να μαζέψει όλα αυτά που ψήφισε «εν τη σοφία της» (ή αν προτιμάτε εν τη... σοφιστεία της) η Βουλή, για να καταλάβει πρώτα τι ψήφισαν οι βουλευτές και μετά σε χρόνο-ρεκόρ να συμβουλεύσει τον Πρόεδρο ποιους νόμους να κάνει αναφορά στο Ανώτατο Δικαστήριο. Η Βουλή δικαιολογήθηκε ότι ψήφισε με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον. Και βεβαίως τα κόμματα όταν μιλούν για το δημόσιο συμφέρον, εννοούν πρωτίστως το δικό τους το συμφέρον. Γι’ αυτό και οι προτάσεις νόμου που ψήφισαν άρον-άρον στόχευαν σαφώς σε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού, όπως τους κατόχους αξιογράφων, τους κουρεμένους καταθέτες και τους υπαλλήλους της Cyta και της ΑΗΚ. Προηγούνται οι εκλογές. Το Σύνταγμα ας πάει... να κουρεύεται.
ΜΠΟΞΕΡ