Ένα mea culpa που άργησε τρία χρόνια
Φθινόπωρο του 2012. Η προεκλογική εκστρατεία καλπάζει. Ο υποψήφιος για την προεδρία, Ν. Αναστασιάδης, καθ’ υπόδειξιν προφανώς των επικοινωνιολόγων του, όπου κάτσει και όπου μιλήσει, δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να ξεφουρνίζει ασυγκράτητα τις δεσμεύσεις του. Το ρήμα «δεσμεύομαι» κατήντησε στο στόμα του η πανεύκολη καραμέλα όπως στην εποχή των ανακαλύψεων τα καθρεφτάκια και οι χάντρες για τους φτωχούς ιθαγενείς. Έτσι ο Ν. Αναστασιάδης εκλάμβανε το εκλογικό σώμα: Ως ιθαγενείς που θα παρασύρονταν από το εύηχο ρήμα «δεσμεύομαι». Ο γράφων από το καλοκαίρι του 2012, μπροστά στον λεκτικόν κατάρρουν του Ν. Αναστασιάδη, και τα αμετροεπή «δεσμεύομαι», του υπέβαλε κατ’ επανάληψιν πως, στοιχειώδης σεβασμός προς τους πολίτες και προς την πολιτική και οικονομική πραγματικότητα, επέβαλλε τουλάχιστον αυτοσυγκράτηση.

Του υποδείξαμε ξεκάθαρα πως όσο περισσότερο δεσμευόταν, τόσο περισσότερο θα καταντούσε στο τέλος ανακόλουθος και αναξιόπιστος, δηλ. περίγελως των πολιτών, αφού όφειλε να γνωρίζει πως η οικονομία ήταν υπό κατάρρευση και το Κυπριακό σε άτρητα αδιέξοδα. Ο Ν. Αναστασιάδης, μέσα στον ενθουσιασμό της βέβαιης εκλογής του, δεν άκουσε κανέναν. Τα τελευταία τρία χρόνια, το μεν ωραίο ρήμα «δεσμεύομαι», εξευτελίστηκε, ο δε Πρόεδρος κατήντησε… ανέκδοτο περιφερόμενης απαξίωσης του ιδίου και της πολιτικής του. Προχθές, ανέμελψε mea culpa και παραδέχθηκε πως μόνο για το κούρεμα των καταθέσεων έκανε λάθος. Και τα πολλά άλλα «δεσμεύομαι» που δεν υλοποιήθηκαν;
Σ.Ι.

Δεν θα ξαναδεσμευτεί;
Με το ρήμα που έχει καταντήσει... ανέκδοτο ασχολήθηκε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στη δημοσιογραφική του διάσκεψη τη Δευτέρα. Μιλάμε βεβαίως για το περίφημο «δεσμεύομαι». Ο κ. Αναστασιάδης, λοιπόν, παραδέχτηκε δημοσίως ότι «το δεσμεύομαι για το κούρεμα ήταν ίσως το μεγαλύτερό μου λάθος». Όπως εξήγησε, μη γνωρίζοντας τις πραγματικές συνθήκες της οικονομίας, νόμιζε ότι μέσα από διαπραγμάτευση θα μπορούσαμε να αποφύγουμε το κούρεμα. Ο Πρόεδρος υπενθύμισε ότι τα ρευστά διαθέσιμα του κράτους δεν αρκούσαν πέραν του ενός μηνός, ο ΕLA της Λαϊκής Τράπεζας έφθανε τα 11,5 δις ευρώ, ενώ οι ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης των συστημικών τραπεζών τα 7 δις.

«Ερωτώ, εάν υπήρχε άλλος στη θέση μου, με βάση τα δεδομένα που αντιμετώπισα μετά την εκλογή μου, θα προτιμούσε να μείνει στη δέσμευση και να μην υποστεί πολιτικό κόστος, από την αποδέσμευση από μια υπόσχεση που δεν μπορούσε να υλοποιήσει;», υπέβαλε το ερώτημα ο Πρόεδρος. Σε μεγάλο βαθμό έχει δίκαιο. Από τη στιγμή που η φίλη του η Μέρκελ με τον Σόιμπλε είχαν αποφασίσει να μας μετατρέψουν σε πειραματόζωο, το δίλημμα ήταν «κούρεμα ή χρεοκοπία». Επέλεξε το πρώτο, συναινούσης και της Βουλής, βεβαίως, που επέλεξε μάλιστα βαθύτερο κούρεμα. Εν πάση περιπτώσει, ο Πρόεδρος δείχνει να πήρε το μάθημά του για το «δεσμεύομαι». Σημασία ωστόσο δεν έχουν οι λέξεις, αλλά οι πράξεις. Διότι μπορεί να αναλάβει κάποια δέσμευση, χωρίς να την ονομάσει δέσμευση, αλλά στο τέλος να αποδειχθεί καταστροφική.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Πήγε αξιόπιστος και επέστρεψε αναξιόπιστος
Τα γεγονότα είναι γνωστά: Προεκλογικά και για πολλούς μήνες, ο Ν. Αναστασιάδης δεσμευόταν ακάθεκτος και ασυγκράτητος για τα πάντα. Εμφανιζόταν ως ο υποψήφιος σούπερμαν για την προεδρία. Ιδιαίτερα, όταν από το φθινόπωρο του 2012 άρχισε ξεκάθαρα στον γερμανικό Τύπο να γίνεται λόγος για κούρεμα καταθέσεων, ο Ν. Αναστασιάδης ήταν περισσότερο από ανένδοτος στην απόρριψη ενός τέτοιου ενδεχομένου. Ακόμα και όταν ο Αβ. Νεοφύτου διαμηνούσε από τις ΗΠΑ ότι έβλεπε μια τέτοια κίνηση, ακόμα και όταν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» το θεωρούσαν σίγουρο, ο Αναστασιάδης διαβεβαίωνε πως κάτι τέτοιο δεν επρόκειτο να συμβεί. Μετά την εκλογή του και ενώ ακόμα δεν είχε καταλαγιάσει η μέθη της νίκης, κλήθηκε στις Βρυξέλλες.

Προφανώς πίστεψε ή νόμισε πως θα πήγαινε για ταξίδι… αναψυχής. Εμφανώς μετέβη εκεί ανέτοιμος και απροετοίμαστος για τα χειρότερα, αφού από μήνες όφειλε να είχε δει την «κωλοσυρμαθκιάν της κουφής». Επιστρέφοντας στην Κύπρο και σε μια έκφραση απολογίας και εξιλέωσης, ο Ν. Αναστασιάδης δήλωσε πως πήγε στις Βρυξέλλες αξιόπιστος και επέστρεψε αναξιόπιστος αφού, κατ’ ισχυρισμόν, του έβαλαν το πιστόλι στον κρόταφο. Τώρα λέγει πως δεν ήξερε το μέγεθος και την έκταση της οικονομικής καταστροφής και του ολέθρου που έπληξε τον τόπο. Δικαιολογίες! Από το καλοκαίρι του 2012 ήξερε τι θα παραλάμβανε: Καμένη γη. Με το κούρεμα την έκανε στάχτη!
Σ.Ι.

Πρόεδρε, ακόμα συνομιλείς με τον πράκτορα;
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και οι Αβ. Νεοφύτου, Α. Κυπριανού και Ι. Κασουλίδης ξελιγώθηκαν όταν ο Ακιντζί αναδείχθηκε ως ο νέος πράκτορας της Τουρκίας στα κατεχόμενα. Εμείς, τον χαρακτηρίσαμε ως τον ιδεωδέστερο Δούρειο Ίππο της Άγκυρας στην ασίγαστη προσπάθειά της να τουρκοποιήσει τα κατεχόμενα. Δυστυχώς, η άποψή μας αυτή επιβεβαιώνεται κάθε μέρα. Ο εκλεκτός συνάδελφος Κ. Βενιζέλος επισημαίνει στον «Φιλελεύθερο» πως η υπογραφή οικονομικού πρωτοκόλλου Τουρκίας και ψευδοκράτους (2016-2018) και η «πολιτογράφηση» περίπου 35.000 εποίκων (κάποιοι κάνουν λόγο για 26.000), που ανέλαβε να διεκπεραιώσει η νέα ψευδοκυβέρνηση, αλλάζουν τα δεδομένα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Και προσθέτει: «Αυτό που καθίσταται σαφές είναι πως για το καθεστώς της Άγκυρας, ο στόχος έχει δύο άξονες με το ίδιο αποτέλεσμα: Είτε με λύση είτε χωρίς, το βόρειο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου θέλουν να είναι τουρκική επαρχία. Βαθμηδόν ούτε ως εκπρόσωποι της Τουρκίας, εγκάθετοι διά του κατοχικού καθεστώτος, δεν θα είναι Τουρκοκύπριοι, αλλά θα περάσουν όλες οι εξουσίες στα χέρια των εποίκων. Στα κατεχόμενα γίνεται λόγος για πρόωρες "εκλογές". Είναι σαφές πως η Άγκυρα ποντάρει στον Κουντρέτ Οζερσάι, που θα καλύψει τον χώρο της δεξιάς, κεντροδεξιάς, πρωτίστως όμως θα είναι ο άνθρωπος που θα εφαρμόσει κατά γράμμα το οικονομικό πρωτόκολλο, χωρίς συζητήσεις και καθυστερήσεις». Απορούμε: Τι είδους διαπραγματεύσεις έκανε χθες ο Ν. Αναστασιάδης με τον πράκτορα της κατοχής;
Σ.Ι.

Έλεος! Όχι πια άλλα σκουπίδια
Κάθε βράδυ η οθόνη της τηλεόρασής μας γεμίζει με σκουπίδια, καθώς οι πρώτες ειδήσεις στα δελτία των καναλιών ασχολούνται εκτενώς με τα σκάνδαλα των ΧΥΤΑ και ΧΥΤΥ. Σκουπίδια όλων των ειδών, σε όλα τα σχήματα και χρώματα, σε πρώτο πλάνο και σε μακρινά πλάνα, σε σακούλες ή χύμα, κομποστοποιημένα ή σε διαδικασία διαλογής. Τέλος πάντων, κάθε βράδυ τρώμε στη μούρη όλο το σκουπιδολόι που μπόρεσε η τηλεοπτική κάμερα να καταγράψει και οι παραγωγοί των δελτίων επέλεξαν για να «διανθίζουν» οτιδήποτε έχει σχέση με το μέγα σκάνδαλο των σκουπιδιών. Ευτυχώς δεν έχει κατασκευαστεί ακόμα η τηλεοπτική συσκευή που θα εκπέμπει και μυρωδιές, η λεγόμενη Smell-O-Vision, γιατί δεν θα τολμούσαμε να ανοίξουμε την τηλεόραση.

Μπορεί να μας προκαλεί αηδία το θέαμα, αλλά απεικονίζει με πιστότητα όχι μόνο τα σκάνδαλα τα ίδια με τις μίζες, αλλά και τη διαπλοκή των κομμάτων και την ευρύτερη υποβάθμιση της πολιτικής ζωής στην κατηγορία «σκουπίδια». Κακά τα ψέματα, αλλά αυτή ακριβώς είναι σήμερα η εικόνα της πολιτικής μας ζωής και της κοινωνίας μας. Και μπορούμε να προβλέψουμε με βεβαιότητα ότι η ανάμειξη κομμάτων και στελεχών κομμάτων στα διάφορα σκάνδαλα με τις μίζες θα ωθήσει ακόμα περισσότερο τους πολίτες προς την αποχή. Απογοητευμένος ψηφοφόρος ακούστηκε να λέει: «Παρά να ρίξω την ψήφον μου στην ττενέκκαν, κουμπάρε, προτιμώ να την ρίξω στον... ττενεκκέν των σκουπιθκιών. Το ίδιον πράμαν ένι»!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ