Το ημερολόγιο ενός πρόσφυγα
Δεν μπορώ να θυμηθώ πόσες μέρες είμαι
στοιβαγμένος σε μια ξύλινη βάρκα,
εδώ μέσα οι άνθρωποι δεν μιλούν, δεν κινούνται και
δεν έχει χώρο για να ξαπλώσεις, απλά,
ακουμπά ο ένας στον άλλο κι οι ακρινοί στα σάπια τοιχώματα,
κοιμόμαστε όρθιοι, και μοιραζόμαστε το ίδιο όνειρο, ένα καρβέλι ψωμί,
εδώ κάτω δεν υπάρχουν παράθυρα να μπει λίγος αέρας,
κάπου στην οροφή όμως τ’ αμπαριού είδα μια τρύπα,
αλήθεια σας λέω, είδα φως κι ένα κομμάτι ουρανού.

Σας σκέφτομαι πολύ, και μαραζώνω, γιατί
δεν μπορώ να μάθω νέα σας και δεν ξέρω πώς περνάτε,
τώρα που γράφω, δεν ξέρω αν κοιμάστε ή αν είστε ξύπνιοι
αν όμως ψάχνετε στα σκουπίδια, θα είναι μέρα,
αν πάλι έχετε κρυφτεί στο υπόγειο, θα ‘ναι νύχτα,
όμως το ξέρω, δεν κάνει καμιά διαφορά,
οι άνθρωποι είναι ανήμερα, βάρβαρα σκυλιά,
και σκοτώνουν όλες τις ώρες,
αλήθεια πόσο θα 'θελα αυτήν την ώρα,
στην άκρη ενός δρόμου να σταθώ, κι όποιος περάσει να του πω,

Φίλε κι αδελφέ, κοίτα με στα μάτια
δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς, τίποτα για να μισήσεις.
Όχι, δεν είμαι ο αλλοδαπός, δεν είμαι ο παράνομος κι ο ξένος,
Κοίτα με, άνθρωπος είμαι κι εγώ, άνθρωπος σαν κι εσένα.
Γιάννος Λαμπής, Συγγραφέας

Ο Ομπάμα και ο σουλτάνος
Είναι πραγματικά απίστευτη η εικόνα του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών να ποζάρει κάτω από μια εικόνα του Τσε Γκεβάρα στο κέντρο της Αβάνας. Ο Μπαράκ Ομπάμα πέτυχε αυτό που ήταν αδιανόητο πριν από μερικά χρόνια. Να πραγματοποιήσει επίσημη επίσκεψη στην Κούβα. Είναι η πρώτη επίσκεψη από Αμερικανό Πρόεδρο στη χώρα αυτή εδώ και 88 χρόνια. Η επίσκεψη Ομπάμα αφήνει πίσω μια μακρά περίοδο αντιπαράθεσης, που στο παρελθόν είχε οδηγήσει την ανθρωπότητα και στα πρόθυρα παγκοσμίου πολέμου με τη γνωστή κρίση των πυραύλων της Κούβας. Οι δυο χώρες συνεχίζουν, βεβαίως, να έχουν διαφορές απόψεων σε διάφορα θέματα. Αλλά αυτό δεν τις εμπόδισε να έρθουν κοντά και να αποκαταστήσουν τις σχέσεις τους.

Μπράβο στον Ομπάμα, που έδειξε ότι οι πραγματικοί ηγέτες παίρνουν δύσκολες αποφάσεις και προχωρούν μπροστά, κάνοντας υπερβάσεις στην πολιτική της χώρας τους. Συγκρίνετε τώρα τον Ομπάμα με τον Ερντογάν, που θέλει να εμφανίζεται και ως μεγάλος ηγέτης, που φιλοδοξεί να ηγηθεί του ισλαμικού κόσμου. Μισαλλόδοξος, φανατικός, ακραίος, οπισθοδρομικός, μανιακός ψυχοπαθής, αλαζόνας δικτάτορας, που όραμά του είναι η υποταγή των γειτόνων του στις νεοοθωμανικές ορέξεις του. Πώς είναι δυνατό να περιμένει κανένας από έναν τέτοιον άνθρωπο να χαράξει μια πολιτική ειρήνης, συμφιλίωσης και καλής γειτονίας στην περιοχή, όπως έπραξε ο Ομπάμα; Ο δεύτερος είναι ηγέτης. Ο πρώτος δεν κάνει ούτε για βοηθός μούτσος σε καράβι.
ΜΠΟΞΕΡ

Οι απεργίες σε ουσιώδεις υπηρεσίες
Οι ουσιώδεις υπηρεσίες του κράτους δεν είναι κτήμα κανενός. Ούτε κληροδότημα σε καμία συντεχνία και σε κανέναν εργαζόμενο. Ανήκουν στο κράτος, δηλ. σε όλους εμάς τους φορολογούμενους πολίτες. Θα ξαναπούμε τη θέση μας: Δεν δικαιούται καμία συντεχνία και κανένας εργαζόμενος σε αυτές τις υπηρεσίες να τις χρησιμοποιεί για να ομηροποιεί το κράτος, την οικονομία, τους επιχειρηματίες, τους πολίτες. Μετά τις ιατρικές υπηρεσίες, τώρα τα λιμάνια και ίσως και η ΑΗΚ προχωρούν σε απεργίες. Οι εργαζόμενοι σε αυτές και στις άλλες ουσιώδεις υπηρεσίες οφείλουν, πρώτον, να σκεφτούν ότι είναι τυχεροί που εργάζονται και ακόμα πιο τυχεροί που απολαμβάνουν μισθούς που δεκάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας στερούνται.

Δεύτερον, οι υπηρεσίες στις οποίες εργοδοτούνται δεν τους ανήκουν. Δεν είναι κληρονομιά από τους γονείς και τους παππούδες τους. Ανήκουν στο κοινωνικό σύνολο, που δεν φταίει αν οι εργαζόμενοι σε αυτές έχουν εργατικές ή άλλες διαφορές με την Κυβέρνηση. Τρίτον, άρα, δεν νομιμοποιούνται να τις χρησιμοποιούν ως πιστόλι στον κρόταφο της οικονομίας και της κοινωνίας. Τέταρτον, αυτές οι απεργίες ενέχουν έντονο το κομματικό χρώμα. Γι’ αυτό και είναι καταδικαστέες. Πέμπτον, οι διαφορές λύνονται με εξαντλητικό διάλογο και όχι με ανατίναξη της αιμάσσουσας, ακόμα, οικονομίας. Γι’ αυτό ξανά υποστηρίζουμε ρύθμιση των απεργιών σε ουσιώδεις υπηρεσίες. Αν υπάρχει σοβαρή Κυβέρνηση, αυτό οφείλει να πράξει… προχτές! Ούτε το κράτος ούτε η οικονομία μπορεί να είναι όμηροι μιας δράκας προνομιούχων.
Σ.Ι.

Φάτε την πολυπολιτισμικότητά σας!
Η ανοχή και ο σεβασμός του άλλου, μέσα σε ένα δημοκρατικό καθεστώς που τιμά τις αρχές, τις αξίες, τις ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα, είναι εκ των ων ουκ άνευ σε μια ελεύθερη κοινωνία. Πολλές χώρες της Ευρώπης -περιλαμβανομένης και της Κυπριακής Δημοκρατίας- εφηύραν τη θέση περί πολυπολιτισμικότητας. Τι σημαίνει αυτό; Ότι η κοινωνία μας δεν αποτελείται μόνο από μια εθνική κοινότητα αλλά από περισσότερες. Όμως, μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις πέρσι στη Γαλλία, Βρετανία και προχθές στο Βέλγιο, αρκετές ευρωπαϊκές χώρες αρχίζουν να αφυπνίζονται.

Η πολυπολιτισμικότητα δεν σημαίνει ασυδοσία ούτε επιβολή μιας εθνότητας πάνω στην άλλη. Εννοούμε κυρίως τους μουσουλμάνους, που έχουν κατακλύσει τη χριστιανική, και γι’ αυτούς θεωρούμενη ως άπιστη, Ευρώπη. Αφού μας θεωρούν άπιστους και, άρα, υποψήφιους προς αποκεφαλισμό, γιατί επιμένουν να εγκατασταθούν στις χώρες μας; Γιατί δεν μεταβαίνουν στους ομόθρησκούς τους; Διότι, προφανώς, με βάση διακηρύξεις ηγετών τους, θέλουν να ισλαμοποιήσουν την Ευρώπη, χωρίς να ρίξουν ούτε μία ντουφεκιά, μέσα στα επόμενα 30 με 50 χρόνια. Κάτι ξέρει ο ισλαμοφασίστας Ερντογάν που, παρά τη συμφωνία του με μια ψοφοδεή Ευρώπη, συνεχίζει να στέλνει καθημερινά χιλιάδες μετανάστες προς την Ελλάδα και την Ευρώπη. Όσοι ακόμα πιστεύετε στην πολυπολιτισμική ανοησία, να αλλάξετε γνώμη. Δεν θα χάσουμε την εθνική και πολιτιστική μας ταυτότητα για κανέναν ξένο που δεν σέβεται εμάς και τις αξίες μας.
Σ.Ι.

Οι «μάγκες» του λιμανιού;
Για να έχουμε καλό ρώτημα, τα λιμάνια της Κύπρου ανήκουν σε κάποιους εργαζόμενους στα λιμάνια; Τους τα έχει κκοτσιανιάσει ο πατέρας τους και όποτε τους καπνίσει τα κλείνουν; Δεν κατάλαβα. Είναι οι μάγκες του λιμανιού τα μέλη των συντεχνιών που από τη Δευτέρα κήρυξαν επ’ αόριστον απεργία στο λιμάνι Λεμεσού; Και μάλιστα κατέστησαν ξεκάθαρο ότι στόχος τους είναι να ασκηθούν πιέσεις στη Βουλή, ώστε να μη συζητηθεί σήμερα το νομοσχέδιο για την αποκρατικοποίηση των λιμανιών; Καθαρός εκβιασμός δηλαδή, με όμηρο την οικονομία της χώρας και όλους τους ανθρώπους που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο πλήττονται άμεσα από την απεργία τους. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι εργαζόμενοι στα λιμάνια αποφασίζουν ξαφνικά να τα κλείσουν.

Η Κυβέρνηση τούς έχει παραχρυσώσει, για να τους πείσει να δεχτούν την αποκρατικοποίηση των λιμανιών, αλλά και πάλι αποφασίζουν απεργίες. Ε, δεν μπορεί μια μικρή ομάδα εργαζομένων να κλειδαμπαρώνει την οικονομία της χώρας όποτε θέλει. Δεν είναι αποδεκτό να χρησιμοποιεί τα λιμάνια ως όπλο εκβιασμού και να τα κλείνει, επειδή έτυχε να κρατά τα κλειδιά τους. Τα λιμάνια δεν είναι η πόρτα του σπιτιού οποιουδήποτε, που όποτε θέλει την ανοίγει και όποτε θέλει την κλείνει. Το μισοβυθισμένο καράβι της οικονομίας προσπαθεί να αγκυροβολήσει σε κάποιο λιμάνι, για να μη βυθιστεί τελείως, και κάποιοι προσπαθούν να βυθίσουν και τα ίδια τα... λιμάνια.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Πριν από το επόμενο χτύπημα
Ως η «ενδεκάτη Σεπτεμβρίου της Ευρώπης» έχουν χαρακτηριστεί οι επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους στην καρδιά της Ευρώπης, τις Βρυξέλλες. Και όντως έτσι είναι. Οι τρομοκράτες επέλεξαν αυτόν τον στόχο, για να στείλουν τα μηνύματά τους τόσο στην Ευρώπη όσο και στον υπόλοιπο πολιτισμένο κόσμο. Δεν πληγώθηκε μόνο το Βέλγιο, πληγώθηκε ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά δεν πρέπει να επικρατήσει ούτε φόβος, ούτε πανικός. Ο θρήνος, η θλίψη και η απόγνωση πρέπει να μετουσιωθούν σε πείσμα και αποφασιστικότητα. Πρέπει να επιδειχθεί μεγαλύτερη σθεναρότητα στην αντιμετώπιση αυτού του σαδιστικού τέρατος, που ονομάζεται Ισλαμικό Κράτος. Χρειάζεται επειγόντως να υπάρξει ευρύτερος συντονισμός των υπηρεσιών ασφαλείας των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και άλλων χωρών, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία, ώστε να προληφθούν σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο βαθμό οι επόμενες επιθέσεις των αδίστακτων τρομοκρατών. Αυτό είναι που έχει σημασία.

Η πρόληψη μέσω της στενής παρακολούθησης των κινήσεων των πιθανών τρομοκρατών. Ήδη οι βελγικές Αρχές έχουν επικριθεί ότι δεν κινήθηκαν με τον δέοντα τρόπο, παρά το ότι υπήρχαν οι πληροφορίες και οι ενδείξεις για επικείμενο κτύπημα, μετά τη σύλληψη του αρχιτρομοκράτη Αμπντεσλάμ στις Βρυξέλλες. Όλοι θα πρέπει να κινηθούν πλέον σε άλλους ρυθμούς και σε άλλα επίπεδα αμοιβαίας συνεργασίας, γιατί κανένας δεν ξέρει ποιος θα είναι ο επόμενος στόχος αυτών των πωρωμένων εγκληματιών. Στο πλαίσιο αυτό ας χρησιμοποιηθούν και ασύμμετρες μέθοδοι, αφού ασύμμετρος είναι και ο τρόπος που δρουν οι βάρβαροι τζιχαντιστές. Εδώ μιλάμε για κανονικό πόλεμο. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, αν πρόκειται να σωθούν ανθρώπινες ζωές.
ΜΠΟΞΕΡ