Η τελευταία ευκαιρία του Ν. Αναστασιάδη
Πριν από τις εκλογές του 2013, είχαμε υποβάλει στον Ν. Αναστασιάδη ότι το μόνο που του είχε απομείνει από τις πολιτικές φιλοδοξίες του, ήταν η φροντίδα για την υστεροφημία του. Όταν πριν από τρία ακριβώς χρόνια επέστρεψε από τις Βρυξέλλες, μετά το κούρεμα, εξευτελισμένος, δήλωσε: «Πήγα στις Βρυξέλλες αξιόπιστος και επέστρεψα αναξιόπιστος». Βρίσκεται ξανά στις Βρυξέλλες αλλά για να υποστεί πιέσεις για το άνοιγμα κεφαλαίων, όπως με θράσος απίστευτο απαιτεί η Τουρκία. Θα το ξαναπούμε: Η χώρα του Αττίλα δεν δικαιούται τίποτε, γιατί απαιτεί; Οφείλει να δώσει και όχι να πάρει.

Φαίνεται πως εταίροι μας ασκούν πιέσεις στον Πρόεδρο για να συναινέσει σε άνοιγμα πέντε κεφαλαίων, ώστε η Τουρκία να συμφωνήσει για το μεταναστευτικό. Μα, πριν από 4 μήνες δεν συμφώνησε με την ΕΕ; Γιατί σήμερα επιχειρεί διασύνδεση του μεταναστευτικού με την ενταξιακή πορεία της; Διότι αδίστακτα θέλει να εκβιάσει μια ψοφοδεή και διασπασμένη Ευρώπη να ικανοποιήσει τα τερτίπια και τις βάναυσες αξιώσεις της. Ο Ν. Αναστασιάδης έχει μία τελευταία, κλασική και ιστορική ευκαιρία να καθαρίσει την ήδη από τριετίας αμαυρωθείσα εικόνα του. Δεν δικαιούται και κανείς δεν τον εξουσιοδότησε να υποκύψει σε οποιεσδήποτε πιέσεις ή εκβιασμούς από εταίρους ή από τους Τούρκους. Οφείλει, με τον Έλληνα Πρωθυπουργό, να υψώσει το ανάστημά του και να πετάξει στα μούτρα των εταίρων μας ένα αξιοπρεπές, βροντερό «όχι» στις απειλές και στους εκβιασμούς της Τουρκίας. Δεν έχει άλλη επιλογή!
Σ.Ι.

Την πληρώνουν πρώτα οι ασθενείς
Μέχρι σήμερα, οι κοινωνικοί εταίροι φρόντιζαν να διατηρούν την εργατική ειρήνη στην Κύπρο με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, με αμοιβαίες υποχωρήσεις και συνεννόηση, έστω και ύστερα από σκληρές διαπραγματεύσεις. Αυτό το μοντέλο λειτούργησε επιτυχώς επί πολλές δεκαετίες. Σήμερα εμφανίζεται ένα νέο φαινόμενο, αυτό που αποκαλώ «νεοσυνδικαλιστικό κίνημα». Ειδικότερα με τη μορφή της «ζωηρής» συντεχνίας των νοσηλευτών ΠΑΣΥΝΟ, η οποία ακολουθεί μιαν ακραία τακτική, απόλυτα αδιάλλακτη, που δεν δίνει και πολλά περιθώρια συνεννόησης. Η απόφασή της να κατέλθει σε επ’ αόριστον απεργία στα δημόσια νοσηλευτήρια, χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν τις επικίνδυνες για την υγεία των πολιτών συνέπειες, είναι χαρακτηριστική αυτής της νοοτροπίας. Αν προσέξατε από τις εικόνες που βλέπουμε στην τηλεόραση, τα περισσότερα μέλη της ΠΑΣΥΝΟ είναι νεαρά άτομα, που διεκδικούν με τη νεανική τους ορμητικότητα και μαχητικότητα αυτά που θεωρούν ότι δικαιούνται.

Ώς εδώ κανένα πρόβλημα. Όταν όμως αυτή η μαχητικότητα συνδυάζεται με ανευθυνότητα και επιπολαιότητα, τότε έχουμε ένα εκρηκτικό μείγμα, με πρώτα θύματα τους ασθενείς. Οι άλλοι νοσηλευτές, που ανήκουν στην ΠΑΣΥΔΥ, επέδειξαν ωριμότητα και δεν ακολούθησαν τους συναδέλφους τους στην απ’ αόριστον απεργία. Η οποία είχε ήδη αρνητικές συνέπειες από την πρώτη κιόλας μέρα, με την αναβολή χειρουργικών επεμβάσεων και την ταλαιπωρία των ασθενών. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Το Κράτος οφείλει να προστατεύσει τους πολίτες από συνδικαλιστικές αυθαιρεσίες και παράλογες απαιτήσεις, με τις οποίες κάποιοι αξιώνουν νέες καμπίνες στον βυθιζόμενο «Τιτανικό», κατά την επιτυχή παρομοίωση του Υπουργού Υγείας Γιώργου Παμπορίδη.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Τους είχαν στα κατάστιχα
Διερωτάται το απλοϊκό μυαλό του απλού πολίτη. Ρε, μα αυτοί που καταβρόχθιζαν τις μίζες, δεν φοβούνταν ότι κάποια μέρα θα τους αποκάλυπτε κάποιος; Τόσο σίγουροι ήταν ότι δεν θα τους κάρφωναν αυτοί που του τις έδιναν, έστω και αν το λάδωμα γινόταν «συνωμοτικά», σε κρυφά ραντεβουδάκια; Όπως φάνηκε εκ των υστέρων, έπεσαν εντελώς έξω, αν πίστευαν ότι θα έμεναν για πάντα στο σκοτάδι οι ματσαράγγες τους. Για παράδειγμα, ο διευθυντής της Helector Γιάννης Κοκότσης ήρθε στην Κύπρο με πλήρη στοιχεία και λεπτομέρειες για τις μίζες που έδωσε στον καθένα από τους εμπλεκομένους. Ονόματα, ημερομηνίες, ακριβή ποσά, τόπους παράδοσης των φακέλων με τα μαύρα λεφτά κλπ. Έτσι πιάστηκαν σαν τους ποντικούς στη φάκα, την ώρα που απολάμβαναν το τυρί τους, χωρίς να υπολογίζουν ότι δεν θα είχαν έξοδο διαφυγής.

Απίστευτο πόσο είναι διατεθειμένος ο άνθρωπος, μέσα στην απληστία του, να θέσει σε κίνδυνο τη φήμη του, την καριέρα του, την υπόληψή του, την οικογένειά του. Ως κοινός κλέφτης. Διότι, στην ουσία, αυτοί που έπαιρναν τις μίζες έκλεβαν από τις τσέπες των συμπολιτών τους, οι οποίοι αναγκάζονταν να πληρώνουν τις παραφουσκωμένες τιμές των σκουπιδιών και των αποχετευτικών. Στο μεταξύ, τίθεται και το θέμα από την ανάποδη. Δηλαδή, τι γίνεται με αυτούς που έδιναν τις μίζες. Η δικαιολογία «μάς υποχρέωναν να τους δίνουμε τις μίζες» δεν είναι πιστευτή. Ο Γιάννης Κοκότσης ανέφερε στην κατάθεσή του στην Αστυνομία ότι βρέθηκε «σε ασφυκτική κατάσταση εκβιασμού, με αποτέλεσμα να δίνει μίζες». Δηλαδή, αναγκάστηκε να δίνει τις μίζες υπό εκβιασμό. Όμως, από όλην αυτή την υπόθεση, η εταιρεία του κέρδισε καμιά σαρανταριά εκατομμύρια ευρώ σε υπερχρεώσεις. Ε, μη μας πει ότι... αναγκάστηκε με το ζόρι να τα κερδίσει.
ΜΠΟΞΕΡ

Οι ανακοινώσεις της Κεντρικής
Πολύ θα ήθελα να είμαι ευγενική και να δείχνω κατανόηση σε θέματα ενημέρωσης των δημοσιογράφων από διάφορα τμήματα και υπηρεσίες του κράτους, ή ανεξάρτητους θεσμούς. Όχι επειδή απαιτώ σεβασμό στο επάγγελμά μας. Αυτό το έχω ξεπεράσει. Ποιος ενδιαφέρεται για μας πλέον, δυστυχώς… Εκείνο που είναι απαιτητό όμως είναι ο σεβασμός στον πολίτη, αυτόν που εμείς καθηκόντως πρέπει να ενημερώνουμε.

Το κακό έχει παραγίνει σε σχέση με την ενημέρωση που παίρνουμε από την Κεντρική Τράπεζα. Κάθε δυο-τρεις εβδομάδες είμαι υποχρεωμένη να ενοχλώ για να ζητήσω διευκρινίσεις σε σχέση με ανακοινώσεις της, οι οποίες πόρρω απέχουν από του να είναι κατατοπιστικές. Όπως για παράδειγμα η χθεσινή για τη Λετονική Τράπεζα JSC «Trasta Komercbanka». Η ανακοίνωση της Κεντρικής λοιπόν ενημερώνει τους ασφαλισμένους καταθέτες για τους τρόπους με τους οποίους θα μπορέσουν να ζητήσουν αποζημιώσεις για τις καταθέσεις τους. Αυτό μόνο. Οδηγίες προς τους ασφαλισμένους καταθέτες. Ούτε γιατί πρέπει να αποζημιωθούν, ούτε τι έγινε και πρέπει να αποζημιωθούν.

Μετά από τηλεφώνημα στην Κεντρική, μου είπαν πως στις 4 Μαρτίου εκδόθηκε ανακοίνωση για την τράπεζα αυτή. Πήγα στην ιστοσελίδα της Κεντρικής και βρήκα μιαν ανακοίνωση που λέει πως η άδεια της τράπεζας αυτής ανακλήθηκε. Αυτό μόνο. Ούτε γιατί, ούτε πότε.
Εμείς λοιπόν ως δημοσιογράφοι πρέπει να ξεκινήσουμε έρευνα να μάθουμε πώς, γιατί, πού, πότε και τι. Τα πέντε W δηλαδή. Η Κεντρική κατά τα άλλα ενημερώνει με ανακοινώσεις της…
Νάνσια Παλάλα

…Διαφορετικά να μην επιστρέψει στην Κύπρο
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αντιστάθηκε εξ αρχής στις πιέσεις και εκβιασμούς της Τουρκίας ή και εταίρων μας, για να συναινέσει σε άνοιγμα πέντε κεφαλαίων στην ενταξιακή πορεία της χώρας του Αττίλα. Ορθά έπραξε, με την πλήρη υποστήριξη του πολιτικού κόσμου και των πολιτών. Πού στοχεύουν οι τουρκικοί εκβιασμοί της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Πρώτον, στην εκταμίευση 6 και όχι 3 δισεκατομμυρίων ευρώ προς την Τουρκία. Δεύτερον, στην άρση της θεώρησης βίζας για τα 75 εκ. Τούρκων. Και, τρίτον και χειρότερο, στο άνοιγμα πέντε κεφαλαίων. Σε βάρος και με υπαιτιότητα της Κύπρου, αν αρνηθεί.

Αυτός ο βρομερός σχεδιασμός δεν πρέπει να περάσει. Είναι καιρός ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να διασώσει, έστω και τώρα, την Κυπριακή Δημοκρατία - και τη δική του αξιοπρέπεια. Απαντώντας σε εισηγήσεις εταίρων μας να συναινέσει σε άνοιγμα των πέντε κεφαλαίων, τους είπε πως αν έκανε κάτι τέτοιο, δεν θα τολμούσε να επιστρέψει στην Κύπρο. Σωστά! Αν ο Πρόεδρος σήμερα υποκύψει στους εκβιασμούς της κατοχικής Τουρκίας και σε προτροπές ενίων εταίρων μας, δεν έχει κανένα λόγο να επιστρέψει πίσω στο νησί. Ούτε νομιμοποιείται να επικαλεστεί ξανά το γελοίο επιχείρημα ότι του ξανάβαλαν το γνωστό πιστόλι στον κρόταφο. Οι πραγματικοί ηγέτες ανθίστανται και στην ανάγκη θυσιάζονται για τον λαό και το κράτος τους. Ξεκάθαρα πράγματα, λοιπόν: Αν ο Ν. Αναστασιάδης υποκύψει ξανά, καλύτερα να μην επιστρέψει στην Κύπρο.
Σ.Ι.