Οι Τούρκοι έκαψαν ζωντανούς 150 Κούρδους
Διαβάστε για να φρίξετε και να προσγειωθείτε ανώμαλα, όσοι τρέφετε ψευδαισθήσεις τι είναι πραγματικά οι Τούρκοι: Η Κούρδισσα βουλευτής της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, η Φελεκνάς Ουτσά, κατήγγειλε στο ρωσικό Sputnik: «Στην πόλη Τσίζρε της επαρχίας Σιρνάκ, περίπου 150 άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί σε διαφορετικά κτήρια από τον τουρκικό στρατό. Κάποιες σοροί βρέθηκαν αποκεφαλισμένες. Κάποιες άλλες είχαν καεί εντελώς, σε σημείο που να μην μπορεί να γίνει αναγνώριση», δήλωσε στο ρωσικό πρακτορείο την Πέμπτη. Η Φελεκνάς Ουτσά δεν είναι μια τυχαία Κούρδισσα πολιτικός. Είναι Γιαζίντι (Ζωροάστρισσα) το θρήσκευμα και επί 10 χρόνια (1999-2009) ήταν ευρωβουλευτής εκλελεγμένη με το γερμανικό αριστερό κόμμα Die Linke.

Η Ουτσά έχει και γερμανική υπηκοότητα. Στο τουρκικό κοινοβούλιο εκλέχτηκε το 2015 ως βουλευτής του Ντιγιάρμπακιρ, της Άμιδας δηλαδή, της πρωτεύουσας του τουρκοκρατούμενου Κουρδιστάν. Η Ουτσά μιλώντας στο Sputnik υπογράμμισε ότι όλοι οι απανθρακωμένοι ήταν κουρδικής καταγωγής. Οι άνθρωποι αυτοί κάηκαν, ενώ είχαν βρει καταφύγιο στα υπόγεια σπιτιών για να γλιτώσουν από τις τουρκικές σφαίρες και βομβαρδισμούς. Κατήγγειλε επίσης ότι υπάρχουν και περίπου 200 κουρδικής καταγωγής Τούρκοι πολίτες, παγιδευμένοι στα υπόγεια των σπιτιών τους στη συνοικία Σουρ, του Ντιγιάρμπακιρ, η οποία επίσης δέχεται την επίθεση του τουρκικού στρατού. Θυμηθείτε τι οι Τούρκοι έκαναν και σε δικούς μας αιχμαλώτους, το 1974.
Σ.Ι.

Το πόκερ μας με την Τρόικα
Μπήκαμε στον Μάρτιο, τον μήνα που μας φέρνει στο μυαλό τις οδυνηρές στιγμές του 2013. Αν πάμε τρία χρόνια πριν, θα θυμηθούμε και πώς ξεκίνησε το πράμα. Καθίσαμε στο ίδιο τραπέζι με την Τρόικα για να παίξουμε μαζί της πόκερ.

Τι πόκερ, δηλαδή; Εκείνοι παίζανε κι εμείς... κοιτούσαμε. Κοιτούσαμε εκείνους που είναι οι πιο έμπειροι παίκτες του πόκερ στην πιάτσα (πάντα κερδίζουν), παίζουν με σημαδεμένη τράπουλα, βάζουν δικούς τους κανόνες στο παιγνίδι, καταλαβαίνουν πότε μπλοφάρεις και (το κυριότερο) κρατούν όλα τα λεφτά, ενώ εσύ παίζεις με πενταροδεκάρες. Απλώς σου δανείζουν λεφτά για να παίξεις και... μετά σου τα ξαναπαίρνουν πίσω. Στην αρχή ήταν πολύ σκληροί μαζί μας. Η Βελκουλέσκου και η παρέα της δεν αστειεύονταν. Σταδιακά, χαλάρωσαν και μας άφηναν να κερδίζουμε κι εμείς καμιά φορά στο πόκερ. Ή, καλύτερα, μας άφηναν να νομίζουμε ότι κερδίζουμε.

Διότι και αυτά που κερδίσαμε, θα τους τα δώσουμε πίσω, αφού είναι δανεικά. Η αλήθεια είναι ότι αναγκαστήκαμε να παίξουμε αυτό το πόκερ με την Τρόικα, αφού οι τράπεζές μας έπαιζαν φανερά... κουμάρι με τις δραστηριότητές τους, ενώ και η προηγούμενη κυβέρνηση άφησε τα δημόσια ταμεία σε κατάσταση... «άσσον τζιαι τραντάναν». Ας είμαστε ειλικρινείς. Δεν ήταν απλό το έργο της διάσωσης της οικονομίας. Δεν είναι εύκολο πράμα να επιχειρήσεις να ανελκύσεις ένα βυθισμένο καράβι. Από την άλλη, αν επιστρέψουμε στις νοοτροπίες του παρελθόντος, είναι εύκολο, πολύ εύκολο, να ξαναβυθίσουμε το καράβι που έχουμε ανελκύσει...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Διαφθορά και ατιμωρησία, τέλος;
Ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας Κώστας Κληρίδης στέλνει ένα αισιόδοξο μήνυμα, μέσα στη μαυρίλα της διαφθοράς και της απατεωνιάς, της λαμογιάς και της λεηλασίας του δημόσιου και ιδιωτικού πλούτου. Ερωτηθείς από την κυριακάτικη «Σ» για το θέμα της διαφθοράς, είπε:

«Η ύπαρξη διαφθοράς στον δημόσιο βίο ήταν πάντα γνωστή και αυτό δεν είναι σίγουρα φαινόμενο κυπριακό, αλλά παγκόσμιο. Το εύρος της διαφθοράς και οι τομείς στους οποίους αυτή αποκαλύπτεται τα τελευταία χρόνια έχουν αναδείξει ένα πρόβλημα μεγαλύτερο από εκείνο που είχαμε υπ' όψιν. Δεν είναι, βέβαια, ακόμα σαφές κατά πόσον η παρατηρούμενη έξαρση στην αποκάλυψη αδικημάτων διαφθοράς οφείλεται σε πραγματική αύξηση ή κατά πόσον είναι απλώς το αποτέλεσμα πλέον αποτελεσματικού και διεισδυτικού ελέγχου σε οικονομικής φύσεως συναλλαγές.

Πάντως, πιστεύω ότι με πρόσφατα παραδείγματα, κατά τα οποία τέτοιας φύσεως αδικήματα διαφθοράς οδηγήθηκαν στο Δικαστήριο και πρόσωπα αδιακρίτως θέσεως, αξιώματος ή ιδιότητας έχουν τιμωρηθεί, έχει δοθεί το μήνυμα ότι η ατιμωρησία βαίνει προς το τέλος της. Η δε πάταξη της ατιμωρησίας είναι σοβαρός παράγων κατά της διαφθοράς». Οι πολίτες εμπιστεύονται τον Γενικό Εισαγγελέα και τους συνεργάτες του ότι, επιτέλους, το μέχρι σήμερα αήττητο τέρας της διαφθοράς θα κατανικηθεί και η ατιμωρησία θα αρχίσει να παίρνει ένα τέλος. Για να πιστέψουν και οι πολίτες ότι η Δικαιοσύνη απονέμεται αδιατάρακτα.
Σ.Ι.

Όταν οι πολιτικοί «ξεχνάνε»
Σ’ αυτόν τον τόπο διαθέτουμε αφθονία συνθημάτων του τύπου «Δεν ξεχνώ», «Δεν ξέχασα», «Δεν θα ξεχάσω» και τα λοιπά. Στην πραγματικότητα, όμως, όλοι ξεχνούμε πολύ εύκολα και πολύ γρήγορα. Και αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά μας ως λαού. Είμαστε ξεχασιάρηδες! Στην πολιτική, ειδικότερα, ισχύουν τα ίδια, αλλά με μια διαφορά. Οι πολιτικοί ξεχνούν μεν, αλλά... όποτε τους συμφέρει. Εκεί κυριαρχεί η ηθελημένη αμνησία και η επιλεκτική μνήμη. Για να δικαιολογούνται και να διευκολύνονται οι συχνές μετακινήσεις και μεταπηδήσεις των Κομμάτων και των πολιτικών από τη μια θέση στην άλλη και από τη μια συνεργασία στην άλλη. Ενόψει, μάλιστα, των βουλευτικών εκλογών σε τρεις μήνες, βλέπουμε αυτά τα φαινόμενα να εκδηλώνονται σε όλη τους τη μεγαλοπρέπεια.

Ήδη υποψήφιοι βουλευτές έχουν μετεγγραφεί από κάποιους κομματικούς χώρους σε άλλους, «ξεχνώντας» τις οποιεσδήποτε διαφορές, για χάρη μιας θέσης στο ψηφοδέλτιο. Οι πολιτικοί στηρίζονται στο ότι ο λαός ξεχνά εύκολα, αφού η προσοχή του αποσπάται συχνά σε άλλα θέματα και έτσι δεν θα θυμηθεί τι έλεγε προηγουμένως ο πολιτικός, για να το συγκρίνει με το εντελώς αντίθετο που λέει σήμερα. Τα περιστατικά των «ξεχασιάρηδων» πολιτικών είναι ένα εγγενές φαινόμενο της πολιτικής μας ζωής. «Ξεχνούν» τι έλεγαν και τι έκαναν χτες, ώστε να μπορέσουν να αποκτήσουν το άλλοθι που χρειάζονται για να παρουσιαστούν αύριο με το νέο τους πολιτικό «κοστούμι». Το οποίο ΝΟΜΙΖΟΥΝ ότι φοράνε, αλλά στην πραγματικότητα είναι... εντελώς τσίτσιδοι στα μάτια των ψηφοφόρων.
ΜΠΟΞΕΡ

Αφγανιστάν και ξαφνικά... Κύπρος
Παρακολουθείς μια ταινία για τον πόλεμο του Αφγανιστάν και ξαφνικά ξεπετάγεται απροειδοποίητα και η... Κύπρος. Πώς γίνεται αυτό; Έβλεπα αυτές τις μέρες την ταινία «Hyena Road» για τον συνεχιζόμενο πόλεμο στο Αφγανιστάν. Και εν μέσω μαχών των δυτικών με τους Ταλιμπάν, εν μέσω ανατινάξεων και εν μέσω εικόνων καταστροφής σε σκονισμένα τοπία, πέφτει κουβέντα για την Κύπρο! Συγκεκριμένα, σε μια στρατιωτική βάση στην Κανταχάρ, όπου υπηρετεί και καναδικό στρατιωτικό απόσπασμα, αναπτύσσεται και ένα κρυφό ειδύλλιο ενός αξιωματικού του στρατού και μιας στρατιωτίνας, το οποίο σχετίζεται και με... το νησί της Αφροδίτης. Σε κάποια στιγμή που συζητούν οι δυο τους, εκείνη τον ρωτά «τι σκέφτεσαι;» Και εκείνος της απαντά «την Κύπρο».

Από τη συζήτηση που ακολουθεί, συμπεραίνεται ότι οι δυο τους είχαν περάσει μερικές μέρες σε ξενοδοχείο στην Κύπρο, όπου μεταφέρθηκαν για ξεκούραση και διάλειμμα από τις πολεμικές συγκρούσεις στο Αφγανιστάν. Άλλωστε, αυτό είναι μια συνήθης πρακτική για στρατεύματα που υπηρετούν στο Αφγανιστάν ή άλλες εμπόλεμες ζώνες. Στην Κύπρο, λοιπόν, έκαναν τα ωραία τους ο Καναδός και η Καναδή και... την άφησε και έγκυο. Λεπτομέρειες σε μια πολεμική ταινία, θα μου πείτε. Που όμως είναι χαρακτηριστικές για το πόση σημασία έχει η Κύπρος σαν μια όαση ειρήνης και ασφάλειας σε μια ταραγμένη περιοχή. Όπου οι άνθρωποι, ακόμα και οι μπαρουτοκαπνισμένοι από τους πολέμους, να μπορούν να ξανανιώσουν άνθρωποι και να... ερωτευθούν!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Νίκο, ο σουλτάνος συμφωνεί μαζί σου;
Μιλώντας στο μνημόσυνο του σταυραετού του Μαχαιρά Γρηγόρη Αυξεντίου, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ισχυρίστηκε: «Σήμερα έχουμε μπροστά μας μία ευκαιρία. Δεν ισχυρίζομαι πως δεν θα υπάρξει άλλη, αλλά αυτή τη στιγμή τουλάχιστον οι συγκυρίες επιτρέπουν να ελπίζουμε ότι μπορεί μέσα από την προσπάθεια που καταβάλλεται, μέσα από την εμπλοκή της ΕΕ που για πρώτη φορά σημειώνεται, μέσα από την αποδοχή του κεκτημένου, να προστατεύσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα, να προστατεύσουμε την ενότητα της χώρας μας, να προστατεύσουμε την ελεύθερη διακίνηση, την ελεύθερη εγκατάσταση, την ελεύθερη απόκτηση περιουσίας αλλά και δουλειάς σε όλη την επικράτεια. Προσφέρεται μια ευκαιρία που οι συγκυρίες υπαγορεύουν ότι θα πρέπει να τις αξιοποιήσουμε. Δεν είναι - και θέλω να το τονίσω - με εύκολα λόγια ή συνθήματα που μπορεί να αρέσουν, αλλά στο τέλος να μην ωφελούν».

Δεν ξέρουμε ποιες συγκυρίες ο Πρόεδρος Αναστασιάδης εννοεί, που κατ’ ισχυρισμόν του ευνοούν λειτουργική λύση του Κυπριακού. Διερωτώμεθα, όμως, αν όσα ορθά αναφέρει, και ο σουλτάνος Ερντογάν τα ενστερνίζεται. Διότι και ο υποτελής του και ο ίδιος απαιτούν πλειοψηφίες περιουσιών και πληθυσμού στα κατεχόμενα, που σημαίνει ότι αυτόματα οι τέσσερεις βασικές ελευθερίες της ΕΕ μειώνονται σε δύο. Επίσης, απαιτούν δύο συνιδρυτικά κράτη, δηλ. αναγνώριση της ύπαρξης του κατοχικού ψευδοκράτους. Πώς η δική μας πλευρά αντιστέκεται στις τουρκικές αξιώσεις και πώς θα λυθεί το Κυπριακό, όταν οι Τούρκοι είναι ανένδοτοι στις αξιώσεις τους;
Σ.Ι.