Η Τουρκία κοροϊδεύει χοντρά την Ευρώπη
Ο ευρωβουλευτής του ΔΗΣΥ Λ. Χριστοφόρου ήταν λάβρος κατά της αναξιοπιστίας της Τουρκίας για το θέμα της δέσμευσής της να ανακόψει τη ροή μεταναστών προς την Ευρώπη. Σε παρέμβασή του στο Ευρωκοινοβούλιο είπε: «Δεν αποτελεί έκπληξη γιατί η Τουρκία συνεχίζει να περιφρονεί τις κυπρογενείς της υποχρεώσεις, συνεχίζει να κατέχει ευρωπαϊκό έδαφος, συνεχίζει να παραβιάζει ανθρώπινα δικαιώματα και εντός της χώρας της και εκτός, ιδιαίτερα στην Κύπρο. Αποτελεί αδιάψευστη πραγματικότητα το γεγονός ότι η Τουρκία δεν ήταν, δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει αξιόπιστος εταίρος με την Ε.Ε. Τι συμβαίνει σήμερα με τη Τουρκία και το προσφυγικό, μπορεί να αποδοθεί μόνο με μία λέξη: κοροϊδία.

Είναι κοροϊδία το ότι μετά τη συμφωνία με την Ε.Ε., η Τουρκία όχι μόνο δεν μείωσε τις ροές προσφύγων, τουναντίον τις αύξησε. Είναι κοροϊδία, την ίδια στιγμή που όλοι δίνουμε τη μάχη ενάντια στην τρομοκρατία, η μόνη έγνοια της Τουρκίας είναι να εξαφανίσει τους Κούρδους στην περιοχή, που είναι και οι μόνοι που πολεμούν επί εδάφους τους τρομοκράτες. Είναι κοροϊδία, τη στιγμή που η Ε.Ε. τηρεί τη συμφωνία με την Τουρκία ανοίγοντάς της το κεφάλαιο 17, η Τουρκία συνεχίζει να γράφει στα παλιά της τα παπούτσια τα συμφωνηθέντα. Θα ήταν σημαντικό να πιεσθεί και να υποχρεωθεί η Τουρκία, από την Ολλανδική Προεδρία, να σεβασθεί τις κυπρογενείς της υποχρεώσεις και να τερματίσει την κατοχή στην Κύπρο». Μήπως θα έπρεπε πρώτα να πεισθεί ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να απαιτήσει τα πιο πάνω;
Σ.Ι.

Βοηθά όντως στη λύση η Τουρκία;
Δεν αμφισβητούμε την καλή πρόθεση του ΓΓ του ΑΚΕΛ, με την επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη, να βοηθήσει όπως μπορεί στις προσπάθειες για λύση του Κυπριακού. Όμως την ίδια στιγμή είναι αλήθεια ότι ο κ. Κυπριανού βοήθησε και στις προσπάθειες της Τουρκίας να εμφανιστεί ως χώρα που επιθυμεί να βοηθήσει στη λύση του Κυπριακού και ότι δεν είναι μια χώρα-τέρας, αλλά διαθέτει διαλλακτικούς και σύγχρονους πολιτικούς, που φιλοξενούν και συνομιλούν με τους δικούς μας πολιτικούς, με τους οποίους δεν διστάζουν να ανταλλάξουν και ασπασμούς. Η ειλικρίνεια των προθέσεων της Άγκυρας θα φανεί στην πράξη. Ωστόσο, ας είμαστε προσγειωμένοι.

Τι μπορούμε να περιμένουμε από το καθεστώς του σουλτάνου, το οποίο έχει εξαπολύσει μια εκστρατεία άγριας καταπίεσης του κουρδικού πληθυσμού, το οποίο θέλει να επιβάλει τις ισλαμιστικές εμμονές του και σε άλλες χώρες, το οποίο προβαίνει σε μαζικές συλλήψεις ακαδημαϊκών, το οποίο διώκει ποινικά τους πολιτικούς του αντιπάλους για «εξύβριση του Προέδρου», και το οποίο δεν δίστασε να καταρρίψει ένα ρωσικό αεροσκάφος χωρίς να υπολογίζει τις συνέπειες της ενέργειάς του; Ο κ. Κυπριανού εμφάνισε την Τουρκία ότι θέλει λύση του Κυπριακού. Θα του απαντήσουμε με τα λόγια του Σενέρ Λεβέντ, ο οποίος, απευθυνόμενος προς τον Ακιντζί, ανέφερε: «Μη μας λες κάθε λίγο ότι η Τουρκία θέλει λύση στην Κύπρο. Μη μας παρουσιάζεις ως περιστέρι της ειρήνης αυτήν την κυβέρνηση των εγκλημάτων... Δεν μπορώ να βάλω μιαν αιματηρή κυβέρνηση δίπλα-δίπλα με τις λέξεις ειρήνη και λύση». Οι δικοί μας πολιτικοί φαίνεται ότι μπορούν...
ΜΠΟΞΕΡ

Κύπρος, η... μελίρρητος νήσος
Η ιστορική αξία του μελιού και η διαχρονικότητά του ως βασικό στοιχείο της ανθρώπινης διατροφής είναι αδιαμφισβήτητη, τόνισε ο Υπουργός Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος Νίκος Κουγιάλης, σε χαιρετισμό του στη Γενική Συνέλευση του Παγκύπριου Συνδέσμου Μελισσοκόμων. Ο κ. Υπουργός αναφερόταν, βέβαια, στο μέλι των μελισσών. Στην Κύπρο, όμως, όπως είναι γνωστό, διαθέτουμε και... άλλου είδους μέλι. Μιλάμε για το μέλι... της εξουσίας. Το οποίο έχουν γευτεί όλα τα κόμματα με τη σειρά τους, άλλο περισσότερο, άλλο λιγότερο.

Μιλάμε επίσης για το μέλι της μίζας, το μέλι των ύποπτων χορηγιών σε κόμματα, το μέλι των παχυλών επιδομάτων, το μέλι των τεράστιων δανείων χωρίς εξασφαλίσεις, το μέλι των γενναιόδωρων κρατικών επιδομάτων, το μέλι των μπόνους των τραπεζών, το μέλι της ευνοιοκρατικής ανάθεσης συμβολαίων έργων του Δημοσίου κ.λπ. Μέσω του κ. Κουγιάλη, η Κυβέρνηση διαβεβαίωσε ότι θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια στήριξης των μελισσοκόμων και της μελισσοκομίας της Κύπρου. Το ίδιο και τα κόμματα, που εκφράζουν την ολόψυχη συμπαράστασή τους προς τη συμπαθή τάξη των μελισσοκόμων. Έστω και μόνο για... σημειολογικούς λόγους. Αφενός, διότι όλα τα κόμματα ανεξαιρέτως, όπως έχουμε προαναφέρει, έχουν βάλει το δάχτυλό τους στο μέλι της εξουσίας και, αφετέρου, διότι έχουν βολέψει στη δημόσια και ημιδημόσια υπηρεσία ουκ ολίγους... κηφήνες.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

ΔΗΣΥ: Πουλάει από Γρίβα μέχρι Ακιντζί...
Παρευρισκόμενος στο μνημόσυνο του Γεώργιου Γρίβα Διγενή και υπό τη σκέπη ελληνικών σημαιών, ο κατά τα άλλα ελληνοκεντρικός ευρωβουλευτής του Δημοκρατικού Συναγερμού Λευτέρης Χριστοφόρου έσπευσε να επαινέσει τον Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, για τη μετάβασή του στην Τουρκία, λέγοντας ότι μόνο με συναντήσεις με την Τουρκία μπορούμε να επιτύχουμε την επίλυση του προβλήματός μας. Δεν γνωρίζουμε αν ζούσε ο Διγενής, τι θα του έλεγε. Παράλληλα, έσπευσε να λιβανίσει τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, για την πολιτική που ακολουθεί στο εθνικό θέμα.

Δεν απέδειξε τίποτε άλλο ο Λευτέρης, παρά τους ανερμάτιστους πολιτικούς προσανατολισμούς του και την πολιτική σούπερ-μάρκετ που εκφράζει το κόμμα του.
Τιμούν τον Γρίβα, αλλά ταυτόχρονα ηρωοποιούν και τον Ακιντζί. Υπερασπίζονται τους εθνικιστές, αλλά εφαρμόζουν και επαναπροσεγγιστική πολιτική. Υψώνουν την ελληνική σημαία και, την ίδια στιγμή, κατακεραυνώνουν την «Ελληνοκυπριακή Δημοκρατία». Υμνούν την Ελλάδα και παράλληλα ζητούν την αποκοπή του ομφάλιου λώρου του κυπριακού Ελληνισμού από την Ελλάδα.

Σέβονται την αντίσταση κατά του χουντικού πραξικοπήματος, αλλά την ίδια στιγμή ανεγείρουν μνημεία για όσους σκοτώθηκαν πολεμώντας κατά της Δημοκρατίας. Δίδαξαν στους νέους του ΔΗΣΥ την ελληνολατρία και τον αντιτουρκισμό, και σήμερα τούς ζητούν να επαναπροσεγγισθούν με τους Τουρκοκύπριους νέους. Ορκίζονται πίστη στην Κυπριακή Δημοκρατία και εργάζονται για τη διάλυσή της. Αναθεματίζουν τις συγκλίσεις Χριστόφια-Ταλάτ και σήμερα τις συνυπογράφουν. Επαγγέλλονται τον ευρωπαϊσμό και τρώνε αμπελοπούλια. Μιλούν για διαφάνεια και κρατούν τον λαό στο σκοτάδι για το εθνικό του μέλλον.

Αυτός είναι ο Δημοκρατικός Συναγερμός. Ένα κόμμα που πάει με όλα και πουλάει απ' όλα.
Κρίμα για τον Λευτέρη Χριστοφόρου. Τον γνωρίζαμε σαν ένα φτωχόπαιδο που ξεκίνησε με αρχές και πιστεύω, και κατέληξε διεκπεραιωτής μίας πολιτικής την οποία υποχρεώνεται να εξυπηρετήσει, χάριν της διατήρησης ενός αξιώματος.
Να επανέλθει όσο πιο σύντομα μπορεί στις ρίζες του...
Κ.Α.

Πόσα γκολ φάγαμε τελικά;
«Στο Νταβός παίζαμε άμυνα και οι Τουρκοκύπριοι επίθεση, και το παιχνίδι δεν τελείωσε ισόπαλο. Χάσαμε κατά κράτος και κινδυνεύει και το κράτος». Με αυτήν την ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο twitter επέλεξε να σχολιάσει ο Κρις Τριανταφυλλίδης, στέλεχος του ΔΗΣΥ, τα όσα συνέβησαν στο Νταβός. Το αξιοσημείωτο είναι ότι ο κ. Τριανταφυλλίδης είναι εκπρόσωπος του ΔΗΣΥ στη διαπραγματευτική ομάδα για το Κυπριακό! Για να μείνουμε στις ποδοσφαιρικές ορολογίες που επέλεξε ο Κρις, θα πούμε κι εμείς ότι στο Νταβός, ο Μουσταφά Ακιντζί δεν έπαιξε ως μέλος τής υπό τον Νίκο Αναστασιάδη Εθνικής Κύπρου, αλλά ως αρχηγός χωριστής Εθνικής ομάδας. Αυτό συμπεραίνεται και από τις δηλώσεις που έκανε ο ίδιος, αναφερόμενος στη συμμετοχή του στο Νταβός: «Για πρώτη φορά ένας πρόεδρος των Τουρκοκυπρίων ήλθε εδώ.

Ακόμη και αν η διεθνής κοινότητα δεν αναγνωρίζει την ΤΔΒΚ, υπάρχει μια παρουσία Τουρκοκυπρίων. Όλοι το γνωρίζουν αυτό». Στο τέλος, η εικόνα που έμεινε στους τρίτους είναι ότι στην Κύπρο υπάρχουν δυο χωριστές και ισότιμες Εθνικές ομάδες, οι οποίες πρέπει να έχουν το δικό τους χωριστό γήπεδο η καθεμιά ως έδρα της. Οι ξένοι διαιτητές, με τη δική μας ανοχή, έδειξαν ιδιαίτερη εύνοια προς την τουρκοκυπριακή ομάδα. Ένας μάλιστα από τους διαιτητές, ο Βρετανός Πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον, συναντήθηκε με τον Ακιντζί, χωρίς να γνοιάζεται αν με αυτόν τον τρόπο έχασε την αμεροληψία που πρέπει να διακρίνει έναν διαιτητή. Το άσχημο, Κρις, είναι ότι τα γκολ που φάγαμε στο διεθνές τουρνουά του Νταβός θα μετράνε και στα ματς που διεξάγονται στη Λευκωσία...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Ένας φωτισμένος Γάλλος αριστερός
Ο 39χρονος Εμμανουέλ Μακρόν είναι ο πιο δημοφιλής Υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας. Και η δημοτικότητά του συνεχώς ανεβαίνει. Γιατί; Με λαμπρές σπουδές, μεταξύ αυτών και στην περιώνυμη σχολή Δημόσιας Διοίκησης ΕΝΑ, ο Μακρόν έχει ξεκάθαρες ιδέες πώς η Γαλλία πρέπει να πάει μπροστά: «Ο κόσμος αλλάζει και οι αλλαγές αυτές απαιτούν γνώση, ευελιξία, προσαρμοστικότητα, ελευθερία, ευθύνη κα επιχειρηματική προδιάθεση... Η Γαλλία πρέπει να αποφασίσει ότι τα παιδιά της δεν θα μπορούν πια να ζουν με προσόδους. Ο καθένας πρέπει να έχει τη δυνατότητα να αξιοποιεί την εργασία του και το ταλέντο του πέρα από συντεχνιακές αγκυλώσεις. Οι τεχνολογίες των γνώσεων δεν συμβιβάζονται σε καμία περίπτωση με δεινοσαυρικές αντιλήψεις για το 'είναι' και το 'έχειν'.

»Η ψηφιακή επανάσταση μεταμορφώνει τη ζωή μας και μετασχηματίζει σε βάθος τις οικονομίες... Αν θέλουμε να αναπτυχθούμε, είναι ζωτική η ανάγκη να αφήσουμε πίσω μας τις προσοδοθηρίες και τις ολέθριες επιπτώσεις τους, και να στηρίξουμε την πραγματική οικονομία στους δημιουργούς άυλων αξιών και υπεραξιών... Η πολιτική δεν είναι η επιστήμη του συσχετισμού δυνάμεων και της εξουσίας. Είναι η τέχνη να επιλύεις προβλήματα και να προσαρμόζεσαι σε μετασχηματισμούς... Τα συστήματα της ακινησίας δεν σπάνε με δημαγωγίες και λαϊκισμούς, αλλά με συγκεκριμένες πράξεις οραματισμού και ρεαλισμού... Στον σημερινό κόσμο με ενδιαφέρει περισσότερο να βρουν δουλειά 3 εκατομμύρια άνεργοι, παρά να προσφέρω προσόδους σε δημοσίους υπαλλήλους και συντεχνίες...». Εδώ, στη ρημαγμένη Κύπρο, καταλαβαίνει κανείς;
Σ.Ι.