Επιτέλους! Σχεδιάζεται οινική στρατηγική

Έβγαλε η γλώσσα και η γραφίδα μας μαλλιά να εξηγεί γιατί το κράτος οφείλει να σχεδιάσει με τους εταίρους του μια μακράς πνοής στρατηγική για τον αμπελο-οινικό τομέα. Η άλλοτε οινόεσσα Κύπρος, με τα 5.000 και πλέον χρόνια οινικής ιστορίας, έμεινε ουραγός και καθυστέρησε πάρα πολύ σε έναν τομέα που μπορει να δημιουργήσει πολλές θέσεις εργασίας, να αναζωογονήσει πολλές οινικές περιοχές και να αποφέρει πολλά εκατομμύρια στον τόπο. Όπως μαθαίνουμε, πρόσφατα, ο υπουργός Γεωργίας, Ν. Κουγιάλης, συναντήθηκε με μέλη του Συνδέσμου Οινοποιών και έθεσαν τις βάσεις για μια μακράς πνοής οινική πολιτική που θα αντιμετωπίζει τα προβλήματα του κυπριακού αμπελώνα.

Μεταξύ άλλων αποφασίστηκε να διεξαχθούν κλιματολογικές και εδαφολογικές μελέτες καθώς και μελέτη για τον ακριβή προσδιορισμό του dna γηγενών ποικιλιών μας, ώστε να χρησιμοποιούνται από τους αμπελουργούς και τους οινοποιούς μας. Επίσης θα ξεκινήσει, σε συνεννόηση του υπουργείου Γεωργίας με το υπουργείο Παιδείας, μια συντονισμένη προσπάθεια ενημέρωσης των μαθητών και των φοιτητών μας για την ιστορία και το κυπριακό κρασί, οργανωμένες επισκέψεις σε οινοποιεία, διαλέξεις οινοποιών σε σχολεία κ.λπ. Ο υπουργός Γεωργίας, γνώστης και λάτρης του κρασιού, είναι περισσότερο από ενθουσιώδης να υποστηρίξει αυτήν τη νέα προσπάθεια μακράς πνοής. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι, επιτέλους, με τη βοήθεια των οινοποιών και των αμπελουργών, θα αρχίσει μια νέα ελπιδοφόρα περίοδος για το κυπριακό κρασί.
Σ.Ι.

Ο Σόιμπλε, ο Τσίπρας και ο «stupid»
Ο Σόιμπλε ξαναχτύπησε. Τη φορά αυτή στο Νταβός, έχοντας απέναντί του τον Έλληνα Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια συζήτησης μεταξύ των δύο και αναφερόμενος στις συμφωνίες που θα πρέπει να τηρούνται, ο Γερμανός τσάρος είπε στον Έλληνα Πρωθυπουργό: «It's the implementantion, stupid» («είναι η εφαρμογή, ανόητε»). Αυτό το «ανόητε» ήταν διπλωματικά άκομψο, έστω και αν ο Σόιμπλε είχε παραφράσει το γνωστό σλόγκαν «It’s the economy, stupid» που είχε χρησιμοποιηθεί στην προεκλογική εκστρατεία του Μπιλ Κλίντον το 1992. Στην ίδια συζήτηση έγινε αναφορά και σε κεριά και δυναμίτες. Ο Γερμανός ΥΠΟΙΚ, θέλοντας να εκφράσει την επιμονή του στη συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα, την παρομοίασε με «αναμμένο κερί σε δωμάτιο γεμάτο δυναμίτη».

Ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε: «Δεν είμαι ούτε εγώ οπαδός της άποψης ότι πρέπει κανείς να επιχειρεί να ανάψει ένα κερί σε ένα δωμάτιο με δυναμίτες αλλά ούτε και να είναι κανείς στο σκοτάδι. Η καλύτερη λύση είναι να βγάλουμε τον δυναμίτη από το δωμάτιο και μετά να ανάψουμε το κερί». Στο μεταξύ η Ελλάδα αυτή τη στιγμή είναι όντως ένα δωμάτιο γεμάτο δυναμίτες. Οι αγρότες και οι εργαζόμενοι είναι στους δρόμους για το ασφαλιστικό, ενώ το προσφυγικό είναι μια μεγάλη ποσότητα ΤΝΤ για το ελληνικό Κράτος. Ειδικότερα για το προσφυγικό, αν δεν υπάρξει ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και αφεθεί η Ελλάδα μόνη της, μπορεί να τιναχθεί στον αέρα ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Κι εδώ ακριβώς θα μπορούσε κάποιος να φωνάξει προς τον Σόιμπλε: «It’s the refugee problem, stupid»!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Μην τον πνίξουμε
Είναι ευρέως διαδεδομένη η άποψη ότι μετά από μιαν περίοδο παντελούς έλλειψης ελέγχου και εποπτείας του τραπεζικού συστήματος, η οποία οδήγησε στην κατάρρευσή του το 2013, περάσαμε σε μιαν περίοδο ασφυκτικού ελέγχου. Τον έλεγχο αυτό ασκούσε μέχρι πρότινος η Κεντρική Τράπεζα, ενώ πρόσφατα προστέθηκε και ο ακόμη πιο αυστηρός και απαιτητικός Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός (SSM). Στην περίπτωση του Συνεργατισμού (λόγω της κρατικής στήριξης) έλεγχο ασκεί και ο Γενικός Ελεγκτής, ενώ και οι διάφορες Επιτροπές της Βουλής διεκδικούν ρόλο σ’ αυτή την υπόθεση. Να προσέξουμε, όμως, γιατί από τον πολύ έλεγχο (και την πολλή δημοσιότητα που κάποιοι επιδιώκουν) θα τον πνίξουμε στο τέλος τον Συνεργατισμό και οι μόνες που θα βγουν κερδισμένες θα είναι οι άλλες τράπεζες.
ΚΟΥΡΕΜΕΝΟΣ

Τα γιουσουφάκια των τουρκικών συμφερόντων
Η πιο ολέθρια και καταστροφική για τον κυπριακό Ελληνισμό τραγωδία είναι η αχαμπαροσύνη, η ασχετοσύνη και η βάναυση άγνοια του Τούρκου εχθρού μας από τους σπιθαμιαίους ηγέτες μας. Θυμηθείτε: Ο Βασιλείου το 1988 είχε δηλώσει πως ήθελε να εξυπηρετήσει τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας, ως εάν η κατοχική χώρα αυτόν περίμενε. Ο Δ. Χριστόφιας, σε μια αποθέωση ανεπάρκειας και βροντώδους απουσίας σοβαρότητας, δήλωσε πως ήθελε να φάει ψάρι στο Βόσπορο με τον τζιχαντιστή Ερντογάν και έτσι να… λύσουν το Κυπριακό.

Πιο ασυγκράτητος αλλ’ εξόφθαλμα επικίνδυνος, ο Ν. Αναστασιάδης, πρώτον, συνεργεί αδίστακτα στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεύτερον, στηρίζει ενσυνείδητα την αναβάθμιση του εγκάθετου της κατοχής, Ακιντζί. Και, τρίτον, υιοθέτησε την τουρκική θέση για καθιέρωση της Τουρκικής ως γλώσσας της ΕΕ και γι’ αυτό έδωσε οδηγίες για προώθηση της σχετικής αίτησης από την Κυπριακή Δημοκρατία. Από ποια; Ναι, αυτήν την Κυπριακή Δημοκρατία που οι Τσαβούσογλου-Νταβούτογλου, στις Βρυξέλλες, αποκάλεσαν ως «εκλιπούσα». Ναι, αυτήν την Κυπριακή Δημοκρατία που και ο Ακιντζί πλειστάκις χαρακτήρισε ως «εκλιπούσα». Πολιτική παράκρουση; Κάτι χειρότερο: Δικά μας γιουσουφάκια νομίζουν ότι θα… γελάσουν της Τουρκίας, γλείφοντάς την, και αυτή θα συναινέσει σε λειτουργική λύση. Η απάντηση στα Κύπρια γιουσουφάκια ήρθε από τον Τούρκο μόνιμο αντιπρόσωπο στη Διακοινοβουλευτική Επιτροπή ΕΕ-Τουρκίας: Κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και δημιουργία νέου κράτους δι’ Αναν-ικής παρθενογένεσης. Στο προεδρικό και στον ΔΗΣΑΚΕΛ, πλήρης κώφωση!
Σ.Ι.