Οι εγγυήσεις και η πολυκατοικία
Όταν ανεγείρεις μια πολυκατοικία, το πρώτο πράμα που κάνεις είναι να σιγουρευτείς ότι τη χτίζεις με ασφαλή τρόπο. Δηλαδή ότι τη στήνεις πάνω σε γερό έδαφος, ότι χρησιμοποιείς γνήσια υλικά, ότι βάζεις καλά θεμέλια, ότι τα στατικά δεδομένα είναι σωστά, ότι την κάνεις αντισεισμική και τα λοιπά. Με βάση αυτές τις προδιαγραφές, χτίζεις μια πολυκατοικία που δεν θα καταρρεύσει με την πρώτη δυνατή πορδή των ενοίκων, με το συμπάθιο. Κάνεις χρόνια να τη χτίσεις, καταβάλλεις πολύ κόπο και πολύ χρήμα, τσακώνεσαι συχνά με τον συνεταίρο με τον οποίο ανέλαβες να τη χτίσεις από κοινού και, τέλος πάντων, ύστερα από κάμποσα αχ και βαχ, η πολυκατοικία κάποια στιγμή είναι έτοιμη.

Και ξαφνικά, εκεί που νομίζεις ότι όλα τέλειωσαν και μπορείς να χαρείς την πολυκατοικία, έρχεται ο γείτονας... και την ανατινάζει. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τις εγγυήσεις στο Κυπριακό. Αντί να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή ότι δεν μπορούμε να προχωρήσουμε για να βρούμε μια συμφωνημένη λύση, αν δεν συμφωνηθεί πρώτα ότι δεν θα γίνουν αποδεκτές εγγυήσεις από την Τουρκία, αφήσαμε το θέμα για να το συζητήσουμε στο τέλος. Αλλά αυτό το κεφαλαιώδες ζήτημα δεν μπορείς να το αφήνεις στο τέλος, με τη λογική «εν να τα εύρουμεν, σιόρ». Ε, άμα δεν τα βρεις, τι θα γίνει; Θα πάνε χαμένες όλες οι προσπάθειες ανέγερσης της πολυκατοικίας που λέγαμε πιο πάνω; Θα μείνεις να κοιτάζεις την πολυκατοικία απ’ έξω και να φοβάσαι να μπεις μέσα να την κατοικήσεις με τον συνέταιρό σου, επειδή θα υπάρχει ο μόνιμος κίνδυνος να την ανατινάξει η μάνα του συνεταίρου σου; Ο οποίος επιμένει ότι πρέπει η μάνα του να έχει αυτό το δικαίωμα;
KYΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Ισχυρή υποστήριξη από τον Τουσκ
Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ τοποθετήθηκε με ξεκάθαρο τρόπο σε ερώτημα του ευρωβουλευτή του ΔΗΣΥ και του ΕΛΚ Λευτέρη Χριστοφόρου για τις υποχρεώσεις της Τουρκίας έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κύπρου. Απαντώντας σε σχετικές επισημάνσεις του Λ. Χριστοφόρου, ο Τουσκ είπε ότι όλοι επιθυμούν να υπάρξει συμβιβασμός με την Τουρκία, τονίζοντας ωστόσο ότι για να καταστεί αυτό εφικτό πρέπει πρώτα να υπάρξει πλήρης σεβασμός της Τουρκίας στις υποχρεώσεις της έναντι της Κύπρου, χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Τουσκ τόνισε ακόμη ότι η Τουρκία οφείλει να κατανοήσει πως για την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ζήτημα καλής θέλησης, αλλά ισχυρή υποχρέωση να υπερασπιστεί την Κύπρο και τις αρχές της.

Να και μια ισχυρή φωνή υπέρ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το θέμα, βέβαια, δεν είναι τι λένε οι εταίροι μας αλλά πώς και πόσο η δική μας Κυβέρνηση και η ηγεσία μας αξιοποιεί τη συμμετοχή μας στην ΕΕ. Μπορεί η Ευρώπη να αντιμετωπίζει δυσκολίες και προβλήματα, αλλ’ είναι μία μεγάλη δύναμη και ένας χώρος όπου η Κυπριακή Δημοκρατία μπορεί να διεκδικήσει τα συμφέροντά της. Αυτό προϋποθέτει σοβαρότητα, επιμονή, ξεκάθαρους στόχους, συγκεκριμένη πολιτική, συμμαχίες, συνεργασίες, προπάντων αξιοπιστία και υπευθυνότητα, ώστε οι εταίροι να μας λαμβάνουν υπόψη και να μας σέβονται. Κανείς δεν σε σέβεται αν εσύ δεν σέβεσαι τον εαυτό σου και εάν δεν υπερασπίζεσαι τα συμφέροντά σου.
Σ.Ι.

Οι ανιστόρητοι υμνωδοί του Αττίλα
Είναι από τους λεγόμενους μεγαλοδημοσιογράφους των Αθηνών. Αλλά, προφανώς κακός γνώστης του Τούρκου και της νοοτροπίας του. Ιδού τι έγραψε, ο Αλ. Παπαχελάς (στην «Καθημερινή» -29.11.2015) με αφορμή κείμενό του για τον σουλτάνο Ερντογάν: «Ε??ίχα την ευκαιρία να γνωρίσω πέντε Τούρκους πρωθυπουργούς. Ο καθένας είχε το στυλ του, αλλά κανείς δεν προέβαλλε τη "ζωώδη δύναμη" του Ταγίπ Ερντογάν. Ο Ετσεβίτ ήταν ένας περίεργος συνδυασμός πολιτικού και διανοουμένου, ο οποίος ένιωθε ενοχές για την εισβολή στην Κύπρο και προσπαθούσε πάντοτε να αποδείξει ότι είναι υπέρμαχος των καλών ελληνοτουρκικών σχέσεων».

Ώστε, λοιπόν, ο Αττίλας ένιωθε ενοχές (!!!) για την εισβολή στην Κύπρο. Πόση ασχετοσύνη και πόση αχαμπαροσύνη για το ποιος ήταν ο πορθητής της Κύπρου.
Αντί να μιλήσουμε εμείς, θα καταθέσουμε τι έγραψε ο γνωστός βρετανικός «Εκόνομιστ» για τον Αττίλα: «Bulent Ecevit: Cyprus had also showed how crude a nationalist this sophisticated man could be. Mr Ecevit refused to the end to make concessions to the Greeks over the island, on which a backward and impoverished Turkish-Cypriot rump still persisted, unrecognised by any other country but Turkey. To make progress on settling the dispute was essential to Turkey's hopes of joining the European club. But Cyprus, Mr Ecevit thought, was none of the EU's business.» [THE ECONOMIST, Nov 9th 2006]. Από εμάς, κανένα σχόλιο.
Σ.Ι.

«Ποτέ την Κυριακή» remake από τη Βουλή
Πίσω στο 2006 μάς έφερε η Βουλή στο θέμα των ωραρίων των καταστημάτων.
Με 30 ψήφους εναντίον, 14 υπέρ και 2 αποχές, απέρριψε τους κανονισμούς της Κυβέρνησης για ρύθμιση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων στο λιανικό εμπόριο κι έτσι από τις αρχές του νέου χρόνου τα καταστήματα τις Κυριακές θα είναι κλειστά, τις Τετάρτες θα λειτουργούν μέχρι τις 15:00 και τα Σάββατα θα λειτουργούν μέχρι τις 19:00 τον χειμώνα και μέχρι τις 19:30 το καλοκαίρι. Ο Γενικός Εισαγγελέας δήλωσε ότι η καταψήφιση εκ μέρους της Βουλής των κανονισμών της Κυβέρνησης συνιστά συνταγματική εκτροπή, αφού οι έντιμοι κύριοι βουλευτές αγνόησαν την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι η ρύθμιση των ωραρίων εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της εκτελεστικής εξουσίας.

Αλλά πέραν των συνταγματικών και νομικών θεμάτων, τον καταναλωτή τον ρώτησε η Βουλή; Όλες οι έρευνες που έχουν γίνει, αλλά και η μαζική παρουσία του κόσμου στα ανοικτά καταστήματα τις Κυριακές, δείχνουν ότι οι καταναλωτές υιοθέτησαν με ικανοποίηση το ωράριο αυτό. Μήπως οι βουλευτές ρώτησαν και τους χιλιάδες άνεργους που βρήκαν δουλειά τις Κυριακές; Μήπως ρώτησαν και τους άλλους εργαζόμενους των καταστημάτων αν δεν θέλουν να παίρνουν έξτρα αμοιβή για τις Κυριακές που εργάζονται; Εν τη μεγάλη σοφία της η Βουλή αποφάσισε να μας πάρει δέκα χρόνια πίσω. Εισηγούμαι, λοιπόν, τις επόμενες μέρες να στείλουμε στη Βουλή χριστουγεννιάτικες κάρτες, στις οποίες η ευχή μας να μην είναι «Ευτυχισμένο το 2016». Να είναι «Ευτυχισμένο το... 2006»!
ΜΠΟΞΕΡ

Ηχηρό «Όχι» Νικόλα για CYTA
Ξεχάστε την αποκρατικοποίηση της CYTA. Ο Νικόλας ξεκαθάρισε ενώπιον των εργαζομένων της Αρχής ότι το ΔΗΚΟ δεν πρόκειται να ψηφίσει τα κυβερνητικά νομοσχέδια για την ιδιωτικοποίηση. Και αυτό για δύο βασικούς λόγους. Ο πρώτος είναι ότι παρόλο που το θέμα της Αρχής Τηλεπικοινωνιών περιλαμβάνεται στα προαπαιτούμενα για την επόμενη δόση του δανείου της Τρόικας, οι αλλεπάλληλες δηλώσεις της Κυβέρνησης ότι δεν θα χρειαστεί όλα τα χρήματα του μνημονίου, οδηγούν τους εργαζόμενους της CYTA στο συμπέρασμα ότι δεν χρειάζεται πλέον η ιδιωτικοποίηση. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι η Κυβέρνηση έχει ήδη διαβεβαιώσει επίσημα τον άλλο μεγάλο ημικρατικό Οργανισμό, την Αρχή Ηλεκτρισμού, ότι δεν θα προχωρήσει στην ιδιωτικοποίησή της.

Οι εργαζόμενοι στην Αρχή Τηλεπικοινωνιών δεν χρειάζονται παρόμοια κυβερνητική διαβεβαίωση. Για τον απλούστατο λόγο ότι... έχουν ήδη τέτοια διαβεβαίωση εδώ και δυόμισι χρόνια, από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος πριν από τις προεδρικές του 2013 με επιστολή στους εργαζόμενους των ημικρατικών οργανισμών, έγραφε: «Τασσόμαστε ξεκάθαρα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των κερδοφόρων ημικρατικών οργανισμών (ΑΤΗΚ, ΑΗΚ, Αρχή Λιμένων)». Κύριε Χάρη μου, πάρτε το απόφαση. Μπορεί το politico.eu να σας περιέλαβε στους 28 Ευρωπαίους που αυτή τη στιγμή καθορίζουν, αλλάζουν ή και επηρεάζουν τα δεδομένα στην Ευρώπη, αλλά τη... CYTA δεν θα μπορέσετε να την αλλάξετε.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Το παράθυρο του Μουσταφά
«Αν υπάρξει διέξοδος στα άλλα πέντε κεφάλαια και υπάρξουν φόρμουλες στο θέμα της διζωνικότητας που να μας ικανοποιεί, τότε θα υπάρξει διέξοδος και στο θέμα της ασφάλειας και των εγγυήσεων», ανέφερε μιλώντας σε Πανεπιστήμιο στην Κωνσταντινούπολη ο Μουσταφά Ακιντζί, επιμένοντας όμως στην τουρκική παρουσία στο νησί και μετά τη λύση. Κάποιοι στη δική μας πλευρά θεώρησαν ότι με τις αναφορές αυτές ο Ακιντζί «έχει ανοίξει ένα παράθυρο» για το θέμα των εγγυήσεων. Για να σας πω την αλήθεια, και εγώ πιστεύω ότι έχει ανοίξει ένα παράθυρο ο Μουσταφά. Επειδή η δική μας πλευρά (και η Ελλάδα) έχει κλείσει την πόρτα για νέες εγγυήσεις από την Τουρκία, ο κατοχικός ηγέτης θέλει να βάλει την εγγυήτρια Τουρκία... από το παράθυρο.

Στην ομιλία του, ο Ακιντζί έκανε και παραλληλισμούς με την... εκλογή του Πάπα. «Σε μια συγκεκριμένη φάση, όπως με την εκλογή του Πάπα, θα κλείσουν οι πόρτες και δεν θα ανοίξουν μέχρι να βγει λευκός καπνός. Θα χρειαστούμε και εμείς μια τέτοια περίοδο. Στην πραγματικότητα εγώ πιστεύω ότι πλησιάζουμε σε αυτή την περίοδο. Ο αξιότιμος Ελληνοκύπριος ηγέτης ακόμη δεν το βλέπει κοντά αυτό, αλλά θα έρθει», πρόβλεψε το φιλαράκι του Προέδρου μας. Για να είμαι ειλικρινής, αυτές οι κλειστές πόρτες με τρομάζουν. Η τελευταία φορά που υπήρξαν κλειστές πόρτες και μάλιστα γύρω-γύρω είχε και χιόνια, ήταν στο Μπούργκενστοκ, που κατέληξε στο σχέδιο Ανάν. Όταν λοιπόν σας προτείνουν κλειστές πόρτες, κύριε Νίκο μου, φροντίστε να υπάρχει και κανένα... παράθυρο, για να μπορείτε να αποδράσετε, άμα χρειαστεί.
ΜΠΟΞΕΡ