Ομολογώ ότι μπερδεύτηκα
Μετά την επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκου Κοτζιά στην Κύπρο, ήρθε και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος να δει... τι παίζει. Δύο Ελλαδίτες αξιωματούχοι μέσα σε έναν μήνα, από διαφορετικό πολιτικό στρατόπεδο ο καθένας, εξέφρασαν δύο διαφορετικές προσεγγίσεις της χώρας τους για το Κυπριακό. Ενώ ο κ. Κοτζιάς πήρε αποστάσεις κι ένιψε τας χείρας του για ΔΔΟ κι έποικους, ο κ. Παυλόπουλος τοποθετήθηκε αλλιώς. Δεν νοείται συνομοσπονδιακό κράτος, είπε, ιδίως από πλευράς ευρωπαϊκού δικαίου, γιατί συνομοσπονδιακό κράτος δεν μπορεί να επιβιώσει στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, κι επομένως μόνο ένα ομοσπονδιακό κράτος θα ήταν ανεκτό.

Έσπευσε δε να τονίσει ότι «δεν νοείται κανενός είδους επανίδρυση κυπριακού κράτους», μιας και δεν υπάρχουν δύο κράτη αλλά ένα. Είπε δηλαδή το… αυτονόητο. Κάλεσε δε την Τουρκία να δείξει τις καλές προθέσεις που διατείνεται ότι έχει (τόσο καλές που δεν χάνει ευκαιρία να προβαίνει σε κινήσεις προσάρτησης, όπως ο αγωγός νερού). Ποια λοιπόν είναι η επίσημη θέση της Ελλάδας απέναντι στο Κυπριακό; Ποιο το μήνυμα που εκπέμπει διεθνώς; Ομολογώ ότι μπερδεύτηκα. Από τη μια η Κυβέρνηση με το «βρείτε τα μόνοι σας», από την άλλη ο Αρχηγός του Κράτους με την άποψη. Μένει να δούμε στην πράξη. Πότε έρχονται οι πράξεις;
χαμ_

Κύριε Φυττή μου…!
Το μόνο που δεν ζήτησε να ψηφίσουν οι βουλευτές ο Προεδρεύων ήταν τους τίτλους των νομοσχεδίων, στην προχθεσινή ολομέλεια της Βουλής. Και να πεις πως είναι άπειρος ο Σοφοκλής Φυττής; Κάθε άλλο. Παλιά καραβάνα. Πώς του ξέφυγε λοιπόν και ζήτησε από τους βουλευτές να ψηφίσουν τη στερεότυπη παράγραφο κάτω από κάθε νομοσχέδιο, που λέει πως:
«Σημειώνεται ότι πρέπει να γίνουν οι συνεπακόλουθες νομοτεχνικές διορθώσεις». Κύριε Φυττή μου, για όνομα του Θεού!
Α.Π.

ΣΥΡΙΖΑ κατά... του εαυτού του
Θυμάστε επί διακυβέρνησης του κ. Χριστόφια, που μέσα στη Βουλή ψηφίζονταν μνημονιακά νομοσχέδια τα οποία είχε καταθέσει η Κυβέρνηση και έξω έκαναν αντιμνημονιακή εκδήλωση διαμαρτυρίας τα... παιδιά του κ. Χριστόφια, η ΠΕΟ και άλλες οργανώσεις της Αριστεράς; Κάτι παρόμοιο έγινε και στην Αθήνα την Πέμπτη. Η κυβέρνηση Τσίπρα διαπραγματευόταν με την Τρόικα τις πρόνοιες του μνημονίου και ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν... έξω στους δρόμους διαδηλώνοντας και παίρνοντας μέρος σε παναπεργία με αντιμνημονιακούς στόχους! Πού αποσκοπούν οι απεργίες και οι διαδηλώσεις, που επιβαρύνουν το ήδη ζοφερό κλίμα στη χώρα; Θα αποτρέψουν τη μνημονιακή πορεία; Μα αυτή την πορεία ενέκρινε ο ελληνικός λαός μόλις πρόσφατα, ξαναδίνοντας την εντολή στον Αλέξη Τσίπρα. Είναι αλήθεια ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός με βαριά καρδιά εφαρμόζει το μνημόνιο, αλλά δεν έχει άλλη επιλογή.

Η άλλη επιλογή είναι η επιστροφή του εφιάλτη του Grexit. Από ό,τι διαπιστώνουμε, οι απεργίες και οι διαδηλώσεις είναι το πιο δημοφιλές «σπορ» στην Ελλάδα. Κάθε λίγο κλείνουν τα αεροδρόμια, κλείνουν τις συγκοινωνίες, κλείνουν τα σχολεία, κλείνουν γενικά τη χώρα. Γι’ αυτούς, δεν χρειάζεται να στρωθούν όλοι στη δουλειά και να σηκώσουν τα μανίκια για να βγει η χώρα από το λούκι. Φτάνει να διαδηλώνουμε μαχητικά και να ανεμίζουμε πανό και όλα τα προβλήματα θα λυθούν ως διά μαγείας. Η κυβέρνηση της Αριστεράς κάνει αυτό που ήξερε πάντα να κάνει καλύτερα. Να διαδηλώνει «εναντίον». Τώρα διαδηλώνει και εναντίον... του εαυτού της!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Οι πλοιοκτήτες και τα παιδιά τους
Η στρατιωτική θητεία είναι υπηρεσία προς την πατρίδα. Από τους πραγματικούς πατριώτες, τους ανθρώπους δηλαδή που αγαπάνε και βάζουν πάνω απ’ όλα την πατρίδα, η θητεία θεωρείται αυτόβουλη ενέργεια και απόφαση. Απόδειξη; Οι χιλιάδες εθελοντές εθνοφύλακες που επιμένουν να υπηρετούν, πολλές φορές μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια τους επειδή έτσι πιστεύουν ότι πρέπει να ενεργούν όσοι αγαπούν αυτόν τον δύσμοιρο κατεχόμενο τόπο. Ναι, αλλά, υπάρχουν και κάποιοι που έχουν λεφτά, έχουν επιχειρήσεις εκατομμυρίων και τις έχουν στο εξωτερικό. Όχι στην Κύπρο.

Δύο Υπουργοί σκέφτηκαν ένα κίνητρο για να πείσουν πλοιοκτήτες και τα παιδιά τους, οι μεν πρώτοι να φέρουν τις επιχειρήσεις τους στην Κύπρο τα δε παιδιά τους να μην υπηρετήσουν την πατρίδα. Διεωρτώμεθα κ.κ. Δημητριάδη και Φωκαΐδη: Ακόμα και η θητεία στην υπηρεσία του χρήματος; Τόσο πολύ η Κυβέρνηση καίγεται για χρήματα που εκποιεί και τη θητεία στον καλύτερο επενδυτή; Θα πει κανείς πως σε άλλες χώρες η θητεία εξαγοράζεται. Σε άλλες χώρες, όχι στην απειλούμενη με εθνικό αφανισμό από την Τουρκία, Κύπρο. Ξεκάθαρες κουβέντες κύριοι Υπουργοί: Όσοι πλοιοκτήτες και τα παιδιά τους νιώθουν ότι χρωστούν στον τόπο τους, δεν χρειάζονται τέτοιο κίνητρο για να μεταφέρουν τις επιχειρήσεις τους στην Κύπρο ή τα παιδιά τους να υπηρετήσουν την πατρίδα. Αυτοί και αν οφείλουν να προσφέρουν, όχι να εισπράξουν κι άλλα.
Σ.Ι.

Φιέστες στη Θεσ/νίκη για τον ελληνοκτόνο
Διαβάζουμε: «Τουρκική πόλη» θύμισε η Θεσσαλονίκη λόγω των εορτασμών για τον θάνατο του Κεμάλ. Το τουρκικό προξενείο της πόλης οργάνωσε τη φιέστα, στην οποία συμμετείχαν και πολλοί επισκέπτες από την Τουρκία. Εκατοντάδες συγκεντρωμένοι Τούρκοι, κάθε ηλικίας, τήρησαν σιγή, προς τιμήν του Κεμάλ. Από την Παρασκευή και μέχρι προχθές, περισσότεροι από 2.500-3.000 ταξιδιώτες από την Τουρκία έφτασαν στη Θεσσαλονίκη για να τιμήσουν τη μνήμη του σφαγέα Κεμάλ, ο οποίος απάλλαξε τον κόσμο από την παρουσία του, στην Κωνσταντινούπολη, στις 10 Νοεμβρίου 1938.

Το ελληνικό κράτος επιτρέπει τέτοιες εκδηλώσεις αλλά την ίδια στιγμή δεν έπρεπε να ζητά αμοιβαιότητα; Δηλαδή, να οργανωθούν παρόμοιες ελληνικές εκδηλώσεις στην Τουρκία ή, ας πούμε, η Τουρκία να ανοίξει επιτέλους τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Οι Τούρκοι μπορεί να αποκαλούν τον Ατατούρκ πατέρα τους αλλά για τους Έλληνες είναι ένας αιμοσταγής δολοφόνος που συνέβαλε στη γενοκτονία των 353.000 Ελλήνων του Πόντου. Ναι, αυτήν τη γενοκτονία που ο θλιβερά ανιστόρητος Υπουργός Παιδείας (ή μήπως παιδιάς;) της Ελλάδας μας, Ν. Φίλης, αμφισβητεί. Ο Ατατούρκ συγκαταλέγεται στη χορεία των μεγάλων γενοκτόνων του 20ού αιώνα.
Σ.Ι.

Να σκίζαμε το... υπόλοιπο μνημόνιο;
Η Βουλή, έστω και με μία ψήφο διαφορά, με τη στήριξη του ΔΗΣΥ και του ΔΗΚΟ, ψήφισε το επίμαχο νομοσχέδιο για την πώληση δανείων, που αποτελούσε προϋπόθεση για την ολοκλήρωση της 8ης αξιολόγησης του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής από την Τρόικα. Τώρα μένει να δούμε και τη συνέχεια του εγκριθέντος νομοθετήματος, ενώ τα πολλά ερωτήματα που προκύπτουν, θα απαντηθούν στην πορεία. Θα στραφούν πρώτα στους μεγάλους δανειολήπτες οι τράπεζες για πώληση των δανείων; Θα μπει σύντομα ρευστό στις τράπεζες για χρηματοδότηση της ανάπτυξης; Θα ενδιαφερθούν ξένα ταμεία να αγοράσουν δάνεια; Θα λειτουργήσουν οι ασφαλιστικές δικλίδες για τους δανειολήπτες;

Θα αποφευχθούν μαζικές εκποιήσεις; Θα δούμε. Μήπως, όμως, είχαμε άλλη επιλογή από την ψήφιση του συγκεκριμένου νόμου; Η άλλη επιλογή ήταν να συγκρουστούμε με την Τρόικα, να... σκίσουμε το υπόλοιπο του μνημονίου τζι ανάθθεμαν τζι απού χρωστεί τζι από ’σιει να πιερώσει. Η έξοδος από το μνημόνιο βρίσκεται ενόψει, τον ερχόμενο Μάρτιο, και θα ήταν εγκληματικό να πετάξουμε όσα επιτεύχθηκαν μέχρι τώρα με τις θυσίες του λαού, για να κάνουμε «αντιμνημονιακή πολιτική». Λαϊκισμοί και ελαφρότητες σ’ αυτό το κρίσιμο σημείο μόνο ζημιά προκαλούν. Ας στρέψουν όλα τα κόμματα την προσοχή τους στο πώς θα χειριστούν οι τράπεζες το νέο όπλο που τους δόθηκε και αν διαπιστώσουν ότι πυροβολούν σε λάθος στόχους, ας επέμβουν αμέσως.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ