Πού θα βάλει τελικά τον πήχη;
Με κομμένη την ανάσα τα μικρά κόμματα, οι διάφορες νέες πολιτικές κινήσεις που έχουν σχηματιστεί για να διεκδικήσουν είσοδό τους στη Βουλή, αλλά και άλλες κινήσεις που βρίσκονται στα σκαριά, παρακολουθούν τη σημερινή συνεδρία της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ. Εκεί αναμένεται να ληφθεί απόφαση σε ποιο ύψος θα βάλουνε τον πήχη στο αγώνισμα του... άλματος (εις Βουλήν) επί κοντώ. Οι πληροφορίες λένε ότι ο Άντρος Κυπριανού προτιμά να τοποθετηθεί ο πήχης στα τέσσερα μέτρα, σε σύγκριση με πέντε που προτείνει ο Αβέρωφ. Υπάρχουν, όμως, και φωνές στο ΑΚΕΛ που υποστηρίζουν ότι και στα τρία μέτρα να βάλουν τον πήχη, είναι εντάξει και είναι και πιο λογικό.

Υποδεικνύουν, μάλιστα, με νόημα ότι και στην Ελλάδα το εκλογικό μέτρο είναι 3%. Και δεδομένης της όψιμης... ελληνολατρείας του ΑΚΕΛ, με την εκλογή Τσίπρα, δεν αποκλείεται τελικά να καταλήξει και το κόμμα της κυπριακής Αριστεράς στο ίδιο μέτρο. Το ΑΚΕΛ φέρεται επίσης έτοιμο να υποβάλει προτάσεις που αφορούν το νοικοκύρεμα της λειτουργίας της Βουλής. Δηλαδή να οριστεί τι είναι κοινοβουλευτική ομάδα, ποιος θα αναπληροί τον Πρόεδρο της Βουλής κ.λπ. Ξέρετε τι μου θυμίζει η πρόταση αυτή, σε σχέση με την πρόταση για αύξηση του εκλογικού μέτρου και αποκλεισμό των μικρών κομμάτων από τη Βουλή; Μου θυμίζει κάποιον που σφάζει τα πιο μικρά παιδιά της οικογένειας και μετά καθαρίζει τα αίματα και συγυρίζει το σπίτι, σαν να μην έγινε τίποτε...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Πάλι η γελοία επίκληση της αδήριτης ανάγκης
Όταν ο Μακάριος, δήθεν πιεσθείς και τάχα εκβιασθείς, υπέγραψε τις Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, επικαλέστηκε την αδήριτη ανάγκη. Ακολούθως, όλοι οι Πρόεδροι της Δημοκρατίας, κάθε φορά που στραβοπατούσαν ή έκαναν στραβοτιμονιές στο Κυπριακό, το απέδιδαν στη βολική αδήριτη ανάγκη. Όταν αποδέχτηκαν την τουρκόφρονα και τουρκογενή διζωνική, την απέδωσαν και αυτήν στον «ιστορικό συμβιβασμό» (!!!) και στην «αδήριτη ανάγκη». Σήμερα, ο Ν. Αναστασιάδης για πολλοστή φορά επικαλείται και αυτός την «αδήριτη ανάγκη».

Μιλώντας στα αποκαλυπτήρια μνημείου για ήρωες της κοινότητας Χλώρακας (25.10.2015), ο Πρόεδρος είπε: «Ο κοινός στόχος χαράχθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2009, όπου σε μια μακρά σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου καταλήξαμε, με κάποιες διαφωνίες, στους στόχους ή στα πλαίσια που πρέπει να κινείται η λύση, όπως εξ αδηρίτου ανάγκης υπαγορεύθηκε και ακολουθήθηκε μέσα από Συμφωνίες Κορυφής το ’77. Το ’79, αλλά και το 2006, το 2014, και σε σωρεία ψηφισμάτων του ΟΗΕ και αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας με δική μας αίτηση και δικές μας προσφυγές». Η συνεχής επίκληση, για 41 χρόνια, της «αδήριτης ανάγκης» συνιστά την πιο κραυγαλέα και παταγώδη αποτυχία και επιβεβαιώνει την απροθυμία και ανικανότητα της ηγεσίας να σκεφτεί, να συναποφασίσει και να εμμείνει σε μια μακράς πνοής πολιτική απελευθέρωσης του τόπου από το αττιλικό άγος. Αντ’ αυτής, προβαίνει σε συνεχείς, ολέθριες παραχωρήσεις για να… εξευμενίσει το τουρκικό θηρίο.
Σ.Ι.

Βρε, μα δεν ντρέπεστε; Πού ζείτε;
Όποιος δεν ντρέπεται και έχει αποκοπεί από την οδυνηρή σημερινή πραγματικότητα, που βιώνουν οι πολίτες, νομίζει πως ο κόσμος είναι δικός του. Ναι, αναφερόμαστε στα κόμματα και στους βουλευτές τους. Όπως αποκάλυψε η «Σ», τα κόμματα ζήτησαν πριν από μήνες και φαίνεται πως η Κυβέρνηση και το υπουργείο Οικονομικών το συζητούν όπως, μετά τις εκλογές της 22ας Μαΐου 2016, αναπροσαρμοστεί η αντιμισθία των βουλευτών προς τα πάνω, δήθεν για απλοποίηση και διασύνδεση της αποζημίωσής τους με συγκεκριμένη κλίμακα του δημόσιου τομέα. Και ποια δικαιολογία προτάσσεται από την Κυβέρνηση;

Ότι, τάχα, πρέπει να αντιμετωπιστεί η ανομοιομορφία και ανομοιογένεια που παρουσιάζεται στις μισθοδοσίες κρατικών, εκλεγμένων ή διορισμένων αξιωματούχων, όσον αφορά στη μεταξύ τους σύγκριση και σε ό,τι αφορά τη σύγκρισή τους με υψηλόβαθμο προσωπικό της δημόσιας υπηρεσίας. Και πότε αυτή η νέα πρόκληση από πλευράς κομμάτων-βουλευτών και της Κυβέρνησης; Όταν μόλις πρόσφατα αποκαλύφθηκε πως θα αυξηθούν και οι απολαβές υψηλόμισθων κρατικών αξιωματούχων.

Ρωτάμε, λοιπόν, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρόεδρο της Βουλής και όλους τους αρχηγούς κομμάτων και τους βουλευτές: Τους δεκάδες χιλιάδες άνεργους, τους δεινοπαθούντες συμπολίτες μας, όσους φυλακίζονται για χρέη 200 και 300 ευρώ, τους σιτιζόμενους στα κοινωνικά παντοπωλεία, τους νέους μας που ξενιτεύονται για ένα καλύτερο μέλλον, πώς θα τους αντικρίσετε; Πώς θα δικαιολογηθείτε, εσείς οι παχυλά αμειβόμενοι που θέλετε και άλλα; Δεν έχετε πια τσίπα ντροπής;
Σ.Ι.

Απόρρητο τρύπιο σαν... ελβετικό τυρί
Η Ελβετία δεν θα είναι πλέον παράδεισος φοροφυγάδων. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπερψήφισε τη συμφωνία με τη χώρα αυτή για την άρση του τραπεζικού απορρήτου των πολιτών της ΕΕ, κάτι που θα καταστήσει δυσκολότερη την απόκρυψη χρηματικών ποσών από τις φορολογικές Αρχές. Η ΕΕ και η Ελβετία θα ξεκινήσουν την αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τους τραπεζικούς λογαριασμούς των κατοίκων τους, αλλά από το 2018. Οπότε όσοι συμπατριώτες μας έστειλαν τα λεφτουδάκια τους στις ελβετικές Άλπεις για να γλυτώσουν τη φορολογία, έχουν ακόμα δύο χρόνια (και κάτι) για να σκεφτούν σε ποιον άλλο... φορολογικό παράδεισο να τα μεταφέρουν. Α! Μια και θυμηθήκαμε την Ελβετία, τι γίνεται άραγε η εξέταση των κυπριακών ονομάτων της λίστας Λαγκάρντ, που έβγαλαν μεγάλα ποσά στο εξωτερικό και ειδικότερα στην Ελβετία; Από τις αρχές Σεπτεμβρίου η λίστα βρίσκεται στο μικροσκόπιο του Εφόρου Φορολογίας, για να διαπιστωθεί εάν αυτοί που έστειλαν λεφτά έξω έχουν τακτοποιημένους τους σχετικούς φόρους προς το Κράτος. Βγαίνει ο Οκτώβριος και δεν μάθαμε αν η λίστα έβγαλε κανένα λαβράκι (ή κανένα καρχαρία). Θα κάνουμε υπομονή, όμως, όπως κάνουμε με όλα τα άλλα θέματα που σχετίζονται με το οικονομικό έγκλημα. Μήπως μπορούμε να κάνουμε και τίποτε άλλο;
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Το κυπριακό… success story!
Η Κυβέρνηση, ναι αυτή που συμπλήρωσε το χαντάκωμα του τόπου τον Μάρτη του 2013, πανηγυρίζει κάθε φορά που ένας οίκος μάς αναβαθμίζει στις κλίμακές του. Δεν λέμε, καλές είναι και οι αναβαθμίσεις και το κλίμα αισιοδοξίας αλλά να περπατάμε στη γη. Με αφορμή την παρουσίαση του προϋπολογισμού του υπουργείου Εργασίας, ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ κάλεσε το υπουργείο να αντιμετωπίσει τις παρενέργειες της οικονομικής κρίσης στην ανθρώπινή του διάσταση.

Στην Κύπρο σήμερα, είπε ο Ν. Παπαδόπουλος: Σχεδόν ένας στους τρεις συμπολίτες μας ζει κοντά ή και κάτω από το όριο της φτώχιας (27% κάτω από το όριο, 33% κοντά ή και κάτω από το όριο). 10.000 οικογένειες λαμβάνουν κάθε εβδομάδα τα τρόφιμά τους από τα κοινωνικά παντοπωλεία. Η Κύπρος καταγράφει την τρίτη χειρότερη επίδοση στην Ε.Ε. σε ό,τι αφορά το χάσμα μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών - είμαστε η πιο άνιση χώρα μετά τη Λετονία και την Εσθονία.

Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Κύπρου έχει φτάσει σε χαμηλότερα επίπεδα από εκείνο της Ελλάδας. Η ανεργία και ειδικά η μακροχρόνια ανεργία παραμένει πολύ υψηλή. (Το 12,2% των Κυπρίων είναι άνεργοι, σύμφωνα με τη Eurostat). Κι όμως η Κυβέρνηση του Δημοκρατικού Συναγερμού συνεχίζει να θεωρεί πως είμαστε «φαινόμενο», «πρωταθλητές» και «success story». Με αυτά τα δεδομένα δεν μπορεί κανένας να ισχυριστεί πως η Κύπρος είναι «success story». Από εμάς, ουδέν σχόλιο.
Σ.Ι.