«Ιππόλυτος» και... Δίδυμοι Πύργοι
Τώρα συνειδητοποιώ ότι η παράσταση του «Ιππόλυτου» από τον ΘΟΚ στο κατεχόμενο θέατρο της Σαλαμίνας θα πραγματοποιηθεί στις 11 Σεπτεμβρίου, επέτειο της τρομοκρατικής επίθεσης εναντίον των δίδυμων πύργων στη Νέα Υόρκη. Δεν ξέρω αν τυχαία επιλέχθηκε αυτή η ημερομηνία, αλλά θα ήθελα να εισηγηθώ στον ΘΟΚ να αλλάξει το ρεπερτόριό του και αντί για τον «Ιππόλυτο» να ανεβάσει μιαν άλλη τραγωδία, με τίτλο... «Οι Δίδυμοι Πύργοι της Ομοσπονδίας». Η υπόθεση θα είναι περίπου η εξής: Οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο συμφωνούν να κατασκευάσουν δύο ισότιμου καθεστώτος συνιστώντες ομοσπονδιακούς πύργους, τον έναν δίπλα στον άλλον, μέσα στους οποίους θα ζουν χωριστά οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι.

Στον βόρειο πύργο, όλα σχεδόν τα διαμερίσματα ανήκουν σε Ελληνοκύπριους, αλλά δεν μπορούν να τα πάρουν πίσω εάν δεν συμφωνήσει ο έποικος ή ο Τουρκοκύπριος που μένει τώρα μέσα. Οι ομοσπονδιακοί Δίδυμοι Πύργοι συνεχίζουν ο καθένας να λειτουργεί αυτόνομα, αλλά υπό τη σκιά των εγγυήσεων της Τουρκίας, η οποία δεν θέλει με τίποτε να τις εγκαταλείψει. Και ξαφνικά ένα πρωί, ένας παρανοϊκός νεότερος Οσάμα Μπιν Λάντεν, ο Ταγίπ Ερντογάν, στέλνει δυο αεροπλάνα με αεροπειρατές να καρφωθούν στους ομοσπονδιακούς Δίδυμους Πύργους, με αποτέλεσμα να καταρρεύσουν σαν χάρτινοι πύργοι, διαλυόμενοι εις τα εξ ων συνετέθησαν. Κάπου εδώ τελειώνει το δράμα και αρχίζει... το κλάμα. Δεν είναι σπουδαία σεναριακή ιδέα, κύριε Τουμαζή μου;
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Αναγνωρίζουν το ψευδοκράτος!
Με αφορμή τη σημερινή παράσταση του ΘΟΚ στο κατεχόμενο θέατρο της Σαλαμίνας, η ΕΔΕΚ με ανακοίνωσή της καταδικάζει την ενέργεια και επισημαίνει ότι αυτή «αποτελεί μιαν ακόμη τραγική απόδειξη της έλλειψης ολοκληρωμένου σχεδιασμού με βάση τον οποίο θα πρέπει χειριζόμαστε σοβαρά θέματα. Καλούμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και το Δ.Σ. του ΘΟΚ να κάνουν, έστω και τώρα, δεύτερες σκέψεις και να ακυρώσουν την προγραμματισμένη θεατρική παράσταση, η οποία μολύνει τις πολιτιστικές αξίες, καλλιεργεί κουλτούρα συνύπαρξης με την κατοχή και στέλνει λανθασμένα μηνύματα».

Τέτοιες ενέργειες, παρατηρεί η ΕΔΕΚ, συνεργούν στην αναγνώριση του ψευδοκράτους και υποδεικνύει και άλλες, όπως: Την υποστολή της σημαίας και του θυρεού της Κυπριακής Δημοκρατίας από το προεδρικό όχημα κατά τη μετάβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας στην κατεχόμενη Αμμόχωστο. Την καλλιέργεια σχέσεων «καλής γειτονίας» με περιδιαβάσεις, καφεποσίες και κοινές κοινωνικές εκδηλώσεις του Ακιντζί και του Αναστασιάδη χωρίς καν να υπάρχουν ενδείξεις για αλλαγή της τουρκικής πολιτικής στο Κυπριακό. Την προσφώνηση του Ακιντζί ως «Προέδρου» από τον πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου. Την αναβάθμιση της αλληλογραφίας της Ε.Ε. με τις λεγόμενες αρχές του ψευδοκράτους σε επίπεδο κράτους. Την επίσκεψη της κας Μογκερίνι, με τη σύμφωνο γνώμη της Κυβέρνησης, στα κατεχόμενα. Η ΕΔΕΚ ξέχασε και τη μετάβαση Μπάιντεν. Ποιος νοιάζεται, όμως, για όλα αυτά? Το κλίμα να είναι καλό και απατηλό!
Σ.Ι.

Εσύ Χριστό κι εγώ Αλλάχ...
Αντιδράσεις εξακολουθεί να προκαλεί η δήλωση του Υπουργού Εσωτερικών Σωκράτη Χάσικου ότι η Κύπρος μπορεί να δεχτεί 300 πρόσφυγες από τη Συρία, «οι οποίοι κατά προτίμηση να είναι χριστιανοί ορθόδοξοι». Ο κ. Χάσικος εξέδωσε διευκρινιστική δήλωση, για να παραπονεθεί ότι ήταν «άδικη και εκ του πονηρού» η ερμηνεία που δόθηκε στη δήλωσή του. Επικαλέστηκε, μάλιστα, τουλάχιστον άλλα πέντε κράτη-μέλη της Ε.Ε., τα οποία «με δημόσιες τοποθετήσεις τους είπαν ότι θα ήταν προτιμότερο να δεχθούν χριστιανούς πρόσφυγες-μετανάστες, για πρακτικούς λόγους και συγκεκριμένα για σκοπούς ευκολότερης προσαρμογής των ίδιων των προσφύγων στις τοπικές κοινωνίες». Ναι, κύριε Σωκράτη μου. Αλλά εμείς μόλις 300 πλάσματα θα πάρουμε. Δεν θα πάρουμε 30.000 και 40.000 και 50.000 ώστε να ανησυχούμε ότι δύσκολα θα προσαρμοστούν στην τοπική μας κοινωνία ή ότι θα αυξηθεί ο μουσουλμανικός μας πληθυσμός.

Αυτά τα 300 πλάσματα, έστω και εάν δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι όπως τους θέλετε, μπορούν εύκολα να απορροφηθούν από την κοινωνία μας. Ναι, ήταν ατυχής η δήλωσή σας, πολύ περισσότερο που το 18% του πληθυσμού της Κύπρου είναι μουσουλμάνοι. Θα έπρεπε να περιοριστείτε να πείτε απλώς ότι θα δεχτούμε 300 πρόσφυγες. Που τους έχει διώξει από τα σπίτια και τις περιουσίες τους ένας πόλεμος, όπως ακριβώς τους δικούς μας πρόσφυγες το 1974. Χριστιανοί και μουσουλμάνοι εγκατέλειψαν τη χώρα τους, για να γλιτώσουν από τη σφαγή. «Εσύ Χριστό κι εγώ Αλλάχ, όμως κι οι δυο μας αχ και βαχ», όπως τραγούδησε κι ο Απόστολος Καλδάρας...
ΜΠΟΞΕΡ

Η ψηφοθηρική… μείωση της θητείας
Αν υπάρχει κάποιος που γνωρίζει άριστα τα θέματα της Εθνικής Φρουράς και της ασφάλειας του κυπριακού Ελληνισμού, αυτός είναι ο αντιστράτηγος ε.α. Φοίβος Κλόκκαρης. Σε πρόσφατη ανάλυσή του στη «Σ» για το θέμα της θητείας που προβάλλεται ψηφοθηρικά, ο Φ. Κλόκκαρης υπογραμμίζει πως «η μείωση της θητείας θα μειώσει την αποτρεπτική ικανότητα της ΕΦ και κατ' επέκτασιν τη διαπραγματευτική ικανότητα της ΚΔ, σε μια περίοδο ιδιαίτερα ευαίσθητη, που απαιτεί αύξηση του επιπέδου ασφαλείας, δεδομένου ότι: (1) Βρίσκονται σε εξέλιξη εντατικές συνομιλίες επίλυσης του Κυπριακού. (2) Η ΚΔ έχει υποβαθμισμένο όχι μόνο τον συντελεστή ισχύος της άμυνας, αλλά και εκείνον της οικονομίας, αφού τελούμε υπό καθεστώς μνημονίου λόγω κατάρρευσης της οικονομίας μας. (3) Το νέο γεωπολιτικό περιβάλλον στην Ανατολική Μεσόγειο επιβάλλει στρατηγικές συνεργασίες της ΚΔ με Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτο, στους τομείς κυρίως της ασφάλειας και ενέργειας, προς ανακοπήν της επιθετικής πολιτικής και των δυναμικών ενεργειών της Τουρκίας σε βάρος των συμφερόντων της ΚΔ (ΑΟΖ, FIR, φυσικό αέριο κ.ά.).\

Και προσθέτει: «Για να μειωθεί η θητεία στην ΕΦ πρέπει να πληρούνται δύο προϋποθέσεις, που δεν υπάρχουν: (1) μείωση της τουρκικής στρατιωτικής απειλής, (2) διάθεση υπέρογκων κονδυλίων για πρόσληψη μονίμου προσωπικού και εκσυγχρονισμό των μέσων και οπλικών συστημάτων, που καθηλώθηκαν, λόγω συμπίεσης των ΠΥ Άμυνας, για παρατεταμένο χρονικό διάστημα πέραν της 10ετίας». Καταλαβαίνει κανείς στο Υπουργείο Άμυνας και ειδικά στον ψηφοθηρούντα, ασύδοτα, ΔΗΣΥ?
Σ.Ι.

Μήπως είναι... καλός «μπαμπούλας»;
Ήταν επόμενο να εκραγεί κάποια ημέρα το ηφαίστειο. Η ένταση στις σχέσεις της Κυβέρνησης με τον Γενικό Ελεγκτή Οδυσσέα Μιχαηλίδη συσσωρευόταν διαρκώς, λόγω του ότι η πρώτη δεν βλέπει με καλό μάτι το γεγονός ότι ο Οδυσσέας χώνει τη μύτη του παντού, για να... μυριστεί σκάνδαλα και να τα βγάλει στη φόρα. Έτσι την Τετάρτη σημειώθηκε ισχυρή έκρηξη του ηφαιστείου, υπό τη μορφή... Χάσικης πύρινης λάβας. Ο Υπουργός Εσωτερικών χαρακτήρισε τον Γενικό Ελεγκτή «μπαμπούλα» για τους δημόσιους υπαλλήλους, οι οποίοι, όπως είπε, φοβούνται να πάρουν αποφάσεις, γιατί καραδοκεί ο Οδυσσέας, έτοιμος να πιάσει το πόδι τους και να δημοσιοποιήσει το θέμα. Εντάξει, κύριε Σωκράτη μου.

Αλλά γιατί να φοβούνται οι δημόσιοι υπάλληλοι να πάρουν αποφάσεις, αν αυτές οι αποφάσεις είναι σωστές, προσεκτικές και τεκμηριωμένες; Και, στο κάτω-κάτω, πληρώνονται από τον φορολογούμενο για να παίρνουν αποφάσεις. Και ειδικότερα οι υψηλόμισθοι και υψηλόβαθμοι δημόσιοι υπάλληλοι. Θα έπρεπε να ευχαριστείτε τον «μπαμπούλα», επειδή κάνει τους δημόσιους λειτουργούς να ενεργούν με τη μέγιστη υπευθυνότητα και επαγγελματισμό και με όλους τους κανόνες χρηστής διοίκησης. Ο κ. Χάσικος διερωτήθηκε επίσης με δραματικό τόνο: «Στο τέλος της ημέρας, ποιος κυβερνά; Ο εκλελεγμένος Πρόεδρος και το διορισμένο από αυτόν Υπουργικό Συμβούλιο, ή ο Γενικός Ελεγκτής;». Ηρεμήστε, κύριε πιστολέρο μου. Ασφαλώς εσείς κυβερνάτε. Απλώς ο Γενικός Ελεγκτής είναι σε θέση να σας βοηθήσει να κυβερνήσετε με περισσότερη αποτελεσματικότητα και μεγαλύτερη διαφάνεια.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Τσίπρας: Ο Έλληνας Αχιλλέας
Ο γνωστός και διακεκριμένος Γάλλος πολιτικός αναλυτής, Alain Duhamel, σε ανάλυσή του για τον Έλληνα Πρωθυπουργό, μεταξύ άλλων πικρών αλλά ορθών επισημαίνει: «Ο Έλληνας Αχιλλέας απέδειξε ότι ήταν ένα λαμπερό πολιτικό ζώο, με φαντασία και τόλμη, και ίσως μπορέσει να γίνει ηγέτης. Αλλά έμαθε ότι ούτε εκείνος ούτε κανείς δεν μπορούσε, στο μέσον της οικονομικής κρίσης, να αλλάξει τους κανόνες και να ξαναμοιράσει την τράπουλα. Υπάρχουν όρια, επιλογές και περιστάσεις, υπάρχει καλή διάθεση στο Παρίσι, στις Βρυξέλλες, στην Φρανκφούρτη, υπάρχει αίσθηση καθήκοντος στο Βερολίνο, τη Ρώμη και τη Μαδρίτη - αλλά δεν υπάρχει χώρος για χίμαιρες και παιδιαρίσματα.

»Η Γαλλία το έζησε το 1983, η Ελλάδα το ζει σήμερα. Ο Φρανσουά Μιτεράν άντεξε δύο χρόνια, ο Αλέξης Τσίπρας άντεξε έξι μήνες. Η Ευρώπη, εξάλλου, προσπαθεί να βάλει κάποιους κανόνες στις υστερικές κινήσεις τής παγκοσμιοποίησης. Δεν είναι μία υπέροχη προοπτική, αλλά είναι η λιγότερο κακή λύση. Ο Αλέξης Τσίπρας το κατάλαβε αυτό όντας στην κυβέρνηση. Οι ρήξεις είναι καλές στην αντιπολίτευση, αλλά στη διακυβέρνηση επιβάλλονται οι συμβιβασμοί. Και αυτό ισχύει για τη Δεξιά και την Αριστερά, για το Παρίσι όπως και για την Αθήνα. Μόνον οι αφελείς και οι τραμπούκοι το αγνοούν». Ο Αλέξης πρέπει να πήρε κάποια μαθήματα. Για το καλό της Ελλάδας μας, τουλάχιστον.
Σ.Ι.