Τα σταφύλια του Μουσταφά
Το Κυπριακό φαίνεται ότι είναι κάτι σαν... αμπέλι, τουλάχιστον στη σκέψη του Μουσταφά Ακιντζί. «Στόχος μας είναι να φάμε τα σταφύλια (να έχουμε αποτέλεσμα). Όχι να τορπιλίσουμε τη διαδικασία», δήλωσε ενημερώνοντας Τουρκοκύπριους και Τούρκους δημοσιογράφους για την πορεία των συνομιλιών. Ωραία. Για να φαγωθούν όμως τα σταφύλια, πρέπει πρώτα... να παραχθούν. Επί του παρόντος βλέπουμε μόνο... κουζούπες στο αμπέλι και καθόλου σταφύλια. Κι όταν το αμπέλι κάνει τελικά σταφύλια, πρέπει να ξεκαθαρίσουν πολλά πράγματα. Τα σταφύλια δεν πρέπει να κοπούν πρόωρα, γιατί θα είναι ξινά. Από την άλλη, αν μείνουν περισσότερο από το κανονικό πάνω στα κλήματα, θα λιώσουν. Επίσης, θα πρέπει να γίνει αποδεκτό ότι τον πρώτο λόγο έχει ο ιδιοκτήτης του αμπελιού και όχι ο καλλιεργητής. Και κυρίως να διασφαλιστεί ότι το αμπέλι δεν θα είναι... ξέφραγο, στις διαθέσεις της Τουρκίας. Πρέπει να γίνει σωστή δουλειά από την αρχή κι όχι εκ των υστέρων να κλαψουρίζουμε ότι... «Ήτανε στραβό το κλήμα, το ’φαγε και η κατσίκα». Πάντως τα κόμματα της αντιπολίτευσης (εκτός από το ΑΚΕΛ βέβαια) αντιδρούν σε όσα διαδραματίζονται στο τραπέζι των συνομιλιών και οι θέσεις τους μπορούν να συνοψιστούν σε αυτό που λέμε... «Σταφύλια της οργής». Θα περιμένουμε να δούμε και τις απόψεις του Προέδρου Αναστασιάδη μετά τη δήλωση Ακιντζί περί σταφυλιών, αλλά και για τη θέση του ότι «η εκ περιτροπής προεδρία είναι ένα κομμάτι της πολιτικής ισότητας». Και θέλουμε ακριβή ενημέρωση, κύριε Πρόεδρε, όχι... αμπελοφιλοσοφίες.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Η περίπτωση του Αρχιεπισκόπου
Ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος έχει δύο δρόμους να ακολουθήσει. Είτε να αφοσιωθεί στο έργο της αποστολικής διακονίας, της πνευματικής ανάτασης και της θρησκευτικής καθοδήγησης του ποιμνίου. Είτε να εκτραπεί σε έργα που δεν συνάδουν με το σχήμα και την αποστολή του. Ο νυν Αρχιεπίσκοπος εξελέγη υπό τις γνωστές συνθήκες. Θα ανέμενε κανείς πως θα αναδεικνυόταν σε καταξιωμένο ποιμενάρχη και θρησκευτικό ηγέτη με εθνικό εκτόπισμα. Γιατί; Διότι η Εκκλησία της Κύπρου, εδώ και 2000 χρόνια, είναι μπροστάρης στην υπεράσπιση του λαού, των δικαίων και των αγώνων του.

Ο Αρχιεπίσκοπος θα μπορούσε, όταν μιλά, να τον ακούνε όλοι με προσοχή, επειδή θα ήξερε πότε και γιατί θα μιλούσε και τι θα έλεγε. Ατυχώς, έχασε την έξωθεν καλήν μαρτυρία. Με θλίψη πολλή, ο λαός παρατηρεί έναν Αρχιεπίσκοπο να ασχολείται περισσότερο με τα γήινα κα τον μαμμωνά, παρά με τα θρησκευτικά και ιεραρχικά καθήκοντά του. Μιλά τόσο συχνά και τόσο πολύ που, πλέον, ο πληθωρισμός των λόγων του οδήγησε σε κατάρρευση της αξίας τους. Πρόσφατα, ενθουσιάστηκε και χάρηκε επειδή ο Ν. Αναστασιάδης ενημέρωσε την Ιερά Σύνοδο για το Κυπριακό. Ο Αρχιεπίσκοπος, γιατί δεν ενημερώνει και το ποίμνιο, ώστε και αυτό να ενθουσιαστεί και να χαρεί; Ή μήπως η χαρά του υποκρύπτει σκοπιμότητες και συναλλαγές; Το 2004 ήταν μπροστάρης στη διάσωση του λαού από το τουρκοφόρο Ανάν. Σήμερα γιατί συνεργεί στην τουρκοποίηση της Κύπρου;
Σ.Ι.

Το κρατικό μισθολόγιο
Θέλουμε να πιστώσουμε την Κυβέρνηση - και την ΠΑΣΥΔΥ - ότι η μεταρρύθμιση της Δημόσιας Υπηρεσίας αυτήν τη φορά θα γίνει και θα είναι σωτήρια, για το κράτος και για τον τόπο. Μία από τις γάγγραινες του Δημοσίου, ανέκαθεν, ήταν το κρατικό μισθολόγιο. Για δεκαετίες, η ίδια θλιβερή και εξωφρενική ιστορία: Το κρατικό μισθολόγιο να απορροφά σημαντικό μέρος των δημόσιων εσόδων. Από την άλλη, είχε καλλιεργηθεί η άθλια νοοτροπία, όλοι να θέλουν να βολευτούν στη Δημ. Υπηρεσία, επειδή είχαν διά βίου εξασφαλισμένη εργασία, μονιμότητα και πολλά οφέλη. Φαίνεται πως αυτή η κατάσταση πραγμάτων πάει να τελειώσει. Και ορθά. Ο ΔΗΣΥ, διά του Εκπροσώπου του, Πρ. Προδρόμου, επισημαίνει:

«Θέση του Δημοκρατικού Συναγερμού είναι ότι το μισθολογικό κόστος του δημόσιου τομέα δεν μπορεί να αυτονομείται, όπως συνέβαινε για δεκαετίες. Δεν πρέπει να επαναλάβουμε λάθη του παρελθόντος. Θέση μας είναι ότι (α) για να υπάρχει αύξηση του συνολικού μισθολογικού κόστους του κράτους, θα πρέπει να υπάρχει αύξηση του ΑΕΠ, (β) αυτή η τυχόν αύξηση δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να υπερβαίνει τον ρυθμό μεγέθυνσης της οικονομίας, και (γ) η εσωτερική κατανομή μιας τέτοιας αύξησης θα πρέπει να ακολουθεί αυστηρά κανόνες αξιοκρατίας». Σωστά όλα αυτά, υπό μία ισχυρή προϋπόθεση: Ότι τα κόμματα και η κομματοκρατία θα εμποδιστούν διά ροπάλου να ρουσφετοπρακτούν στο Δημόσιο. Ποιος θα τα εμποδίσει;
Σ.Ι.

Πατώντας στις βάρκες ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ
Η κατάσταση στο εσωτερικό μέτωπο αυτήν τη στιγμή παρουσιάζεται ως εξής: Υπάρχει... συγκυβέρνηση, τρόπος του λέγειν, μεταξύ ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ στο Κυπριακό, ενώ την ίδια στιγμή το ΑΚΕΛ εξαπολύει άγριες επιθέσεις κατά της Κυβέρνησης για την οικονομική της πολιτική. Υπάρχει επίσης «συγκυβέρνηση» ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ που στηρίζει την πολιτική της Κυβέρνησης στην οικονομία, ενώ παράλληλα το ΔΗΚΟ αποδομεί καθημερινά την πολιτική Αναστασιάδη στο Κυπριακό. ΕΔΕΚ, Συμμαχία και Οικολόγοι επιδίδονται σε οξύτατη αντιπολίτευση, ενώ το ΕΥΡΩΚΟ είναι σε μια κατάσταση συμπολιτευοαντιπολίτευσης. Δεν ξέρω αν όλο αυτό το πολιτικό σκηνικό βγάζει υγεία, αλλά εμένα μου βγάζει παράνοια. Ο Πρόεδρος προσπαθεί να ισορροπήσει πατώντας σε δυο βάρκες, τη μια του ΑΚΕΛ και την άλλη του ΔΗΚΟ, αλλά είναι γνωστό ότι τέτοιου είδους προσπάθειες δύσκολα πετυχαίνουν. Στην απόπειρά του να ισορροπήσει, κάνει και τις ανάλογες παραχωρήσεις. Ας πούμε, στο Κυπριακό, δέχτηκε τελικά τις συγκλίσεις Χριστόφια-Ταλάτ, ικανοποιώντας το ΑΚΕΛ. Στην οικονομία δεν μπορεί να μη λαμβάνει υπ' όψιν τις θέσεις του Νικόλα, οι οποίες, όμως, εν πολλοίς συμπίπτουν με εκείνες του Αβέρωφ. Αυτή είναι η εικόνα σήμερα. Και τονίζω το «σήμερα», γιατί ενόψει των εξελίξεων στο Κυπριακό, αλλά και των βουλευτικών εκλογών του ερχόμενου χρόνου, δεν αποκλείεται κάποια από τις... δυο βάρκες, ή και οι δυο, να μετακινηθούν και ο Πρόεδρος να βρεθεί στο νερό...
ΜΠΟΞΕΡ

Οι αρχές Πινέιρο και ο κυπριακός κώδικας
Επειδή η παραπλάνηση πάει σύννεφο, αναφέρουμε δύο σημαντικά στοιχεία για το περιουσιακό. Πρώτον, σύμφωνα με τις «Αρχές των Ηνωμένων Εθνών για Αποκατάσταση στις Οικίες και στις Περιουσίες των Προσφύγων και των Εκτοπισμένων», («Αρχές Πινέιρο»), «όλοι οι πρόσφυγες και εκτοπισμένοι έχουν το δικαίωμα να αποκατασταθούν σε όποια κατοικία, γη ή ιδιοκτησία, από την οποία έχουν αποστερηθεί παράνομα».

Δεύτερον, ο Κυπριακός Ποινικός Κώδικας, Κεφ. 154, αναφέρει ρητώς ότι κάθε άτομο που εν γνώσει του διαπράττει απάτη με το να εκμεταλλεύεται περιουσία που ανήκει σε άλλο άτομο, χωρίς τη συγκατάθεση του τελευταίου, είναι ένοχο κακουργήματος, αλλά και υπόκειται σε ποινή μέχρι 7 χρόνια φυλάκισης. Σύμφωνα με τον Νόμο, άτομο που διαπράττει απάτη, θεωρείται αυτό που εμπλέκεται με ξένη ακίνητη περιουσία, την οποία: (α) πωλεί, ενοικιάζει ή υποθηκεύει ή δίνει τη χρήση της σε άλλο άτομο και/ή (β) δημοσιεύει ή με άλλο τρόπο προωθεί την πώληση, ενοικίαση ή υποθήκη ή χρήση του ακινήτου από άλλο άτομο και/ή (γ) ολοκληρώνει συμφωνία για την πώληση, ενοικίαση ή υποθήκη ή χρήση του ακινήτου από άλλο άτομο και/ή (δ) είναι το άτομο που αποδέχεται την πώληση, ενοικίαση ή υποθήκη ή χρήση της εν λόγω ακίνητης περιουσίας. Αναλόγως των γεγονότων, δύναται να εκδοθεί Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης εναντίον ατόμων που ενδέχεται να διωχθούν για ανάμειξή τους στα προαναφερθέντα ποινικά αδικήματα στη Δημοκρατία. Τα σχόλια, δικά σας.
Σ.Ι.

Αγνωμοσύνη προς τους ήρωες
Κατά το μνημόσυνο των Ελλαδιτών και Ελληνοκυπρίων πεσόντων του 1974, που τελείται κάθε Ιούλιο στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών, έλαμψαν διά της απουσίας τους οι Αρχηγοί των στρατιωτικών επιτελείων, καθώς και η πολιτική ηγεσία του Έθνους. Βεβαίως έστειλαν αντιπροσώπους να καταθέσουν στεφάνια, έτσι ξεχρέωσαν. Τόση τιμή και ευγνωμοσύνη προς τους ήρωές μας! Τραγικές φιγούρες, όπως κάθε χρόνο, οι συγγενείς των αγνοουμένων, που ακόμη περιμένουν... Να μην ξεχνάμε πως ανάμεσα στους πεσόντες και αγνοουμένους βρίσκονται και πολλοί Ελλαδίτες, οι συγγενείς των οποίων ουδεμίας στήριξης έτυχαν από το κράτος των Αθηνών. Η παρουσία στο μνημόσυνο, όμως, δεν θα στοίχιζε τίποτα, εκτός από τα θαλάσσια μπάνια. Ντροπή, είναι το λιγότερο που μπορούμε να πούμε.
ΑΑΚ