Η βροντερή σιωπή Προεδρικού, ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ
Μετά το μνημόσυνο για τον Μακάριο, ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ δήλωσε: «Ελπίζω, οι πληροφορίες που φέρουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να έχει κατεβάσει τη σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας και τον θυρεό από το αυτοκίνητό του στον δρόμο για την κατεχόμενη Αμμόχωστο, για να δει θέατρο, να αποτελούν ακόμη ένα ανέκδοτο. Γιατί αν δεν πρόκειται για κακόγουστο αστείο, τότε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να μας ξεκαθαρίσει, επιτέλους, τις προθέσεις του. Αυτό που βιώνουμε καθημερινά είναι η ομαλοποίηση των σχέσεων μεταξύ δυο κρατών; Είναι η κοινωνικοποίηση της κατοχής; Γιατί αν είναι αυτό που γίνεται, τότε είναι ξεκάθαρο προς ποία κατεύθυνση κινούνται οι διαπραγματεύσεις. Πάντως, μέχρι στιγμής, είναι εκκωφαντική η σιωπή Προεδρικού-ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ, γι' αυτό το θέμα».

Μα, γιατί ο Νικόλας απορεί και ερωτά; Δεν βλέπει την «κωλοσυρμαθκιάν» της κουφής; Τι να απαντήσει ο Ν. Αναστασιάδης; Ότι για πολλοστή φορά εξευτελίζεται και ρεζιλεύει την Κυπριακή Δημοκρατία; Μα, αφού συστηματικά και εργολαβικά την αποδομεί, γιατί να την σεβαστεί; Όσο για τον βροντερό σκασμό των αυτάδελφων ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ, ακούστε τον βουλευτή του ΔΗΣΥ Αμ/στου, που είπε με περηφάνια πως είναι… «λεπτομέρεια» η αφαίρεση του θυρεού. Ο Νικόλας δεν κατάλαβε πως έχουμε δύο προέδρους, δύο κράτη και δύο λαούς; Πόσο ο Αναστασιάδης να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις του;
Σ.Ι.

Ο φόβος και η ελπίδα
Θα συμφωνήσουμε με τον πρόεδρο του ΔΗΣΥ ότι κόμματα και οι πολιτικοί καλούνται να συζητούν, ακόμα και να αντιπαρατίθενται, πολιτισμένα, χωρίς επίθετα και χαρακτηρισμούς. Ναι, αλλά αρκετοί ζηλωτές της λύσης, μήπως και κλείσει το παράθυρο, μήπως και χάσουμε το… «κελεπούρι», χαρακτηρίζουν όσους έχουν αιτιολογημένους φόβους, ως δήθεν εραστές της διχοτόμησης (!!!) και ως… «λυσοφοβικούς» (τι λεκτική βαρβαρότητα…). Με αφορμή, λοιπόν, κριτική που ασκείται στον ΔΗΣΥ και στο βροντερά σιωπών ΑΚΕΛ, ο Αβ. Νεοφύτου δήλωσε:

«Κατανοώ τη φοβία τους, ας κατανοήσουν και τη θέση τη δική μας ότι βλέπουμε και εμείς την προοπτική. Δεν είναι μόνο ο φόβος, είναι και η ελπίδα. Δεν είναι μόνο ο κίνδυνος, είναι και η ευκαιρία. Γι' αυτό και εμείς στηρίζουμε την ελπίδα, την προοπτική της επανένωσης με έναν αδιαπραγμάτευτο όρο. Τη διασφάλιση του μέλλοντος του κυπριακού Ελληνισμού και όλων των πολιτών, των νομίμων στη μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ομοσπονδιακή λύση». Ξεκαθαρίζουμε ξανά και έντονα: Όλοι οι νούσιμοι άνθρωποι απαιτούμε λύση, αλλά στο πλαίσιο του διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου, θεμελιωμένη στις βασικές ελευθερίες και στις αρχές της Ε.Ε. Ο φόβος δεν προέρχεται από την όποια προοπτική της λύσης. Ο μέγας φόβος προέρχεται, αγαπητέ Αβέρωφ, από τους χειρισμούς και τις ενέργειες του Ν. Αναστασιάδη. Ξέρουμε τι επιδιώκουν οι Τούρκοι. Ο Πρόεδρος;
Σ.Ι.

Good news, bad news
Δυο ειδήσεις των τελευταίων ημερών, που προκαλούν αντίθετα συναισθήματα. Η μια είδηση έρχεται από τη Βρετανία, όπου δυο δημοφιλείς τηλεοπτικοί παρουσιαστές, ο Ρίτσαρντ Μάντλεϊ και η Τζούντι Φίνιγκαν, κάλεσαν τους Βρετανούς να αναλογιστούν πώς θα ήταν να βλέπουν το άγαλμα του Νέλσονος, το οποίο κοσμεί την κεντρική πλατεία Τραφάλγκαρ του Λονδίνου, να εκτίθεται σε Μουσείο στην Αθήνα. Το επιχείρημα αυτό προβλήθηκε, μαζί με χαρακτηρισμούς όπως «βανδαλισμός και λεηλασία» για τις ενέργειες του Βρετανού Λόρδου Έλγιν, που έκλεψε τα μάρμαρα του Παρθενώνα. Στις φωνές για επιστροφή των μαρμάρων στην Ελλάδα προστέθηκε και αυτή της επί χρόνια ανταποκρίτριας του Observer και του Guardian στην Αθήνα, Έλενας Σμιθ, που αφού ανέφερε ότι ντρέπεται ως Βρετανίδα για τη στάση της χώρας της, σημειώνει ότι τρέμει στη σκέψη των αντιδράσεων που θα υπήρχαν αν ένα βρετανικό μνημείο είχε την ίδια μοίρα με τα Γλυπτά.

Ας μεταφερθούμε τώρα και στην Ελλάδα, για τη δεύτερη είδηση. Δεύτερο χειμώνα χωρίς καμία θωράκιση κινδυνεύει να περάσει το μνημείο που αποκαλύφθηκε πέρυσι κατά την ανασκαφή στον λόφο Καστά, στην Αμφίπολη. Ενώ τα φώτα της δημοσιότητας ήταν στραμμένα επάνω του πέρυσι τέτοιες μέρες και μέχρι τις αρχές του 2015, φέτος υπάρχει σκοτεινιά. Δεν είναι επισκέψιμο ούτε καν από ειδικές ομάδες επιστημόνων και εκτός από μερικές συμπληρωματικές πρώτες βοήθειες, τίποτε άλλο δεν έχει γίνει. Στο έλεος των θεών η Αμφίπολη! Από εμάς κανένα περαιτέρω σχόλιο.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Ζουν ακόμη!
Τελικά υπάρχει παρηγοριά για τον καύσωνα που βιώνουμε αυτές τις ημέρες. Αυτή δεν βρίσκεται, όμως, ούτε στο κλιματιστικό ούτε σε κάποια παραλία αλλά στη… σύγκριση. Στην πόλη Μπαντάρ Μασάχρ του Ιράν, η πραγματική θερμοκρασία είναι 46 βαθμοί Κελσίου. Εάν, όμως, συνυπολογιστεί ο παράγοντας υγρασία στην εξίσωση, τότε η πόλη έχει αίσθηση θερμοκρασίας 74 βαθμούς Κελσίου, ένα νούμερο τόσο τρελό, που κάνει τα κυπριακά 40άρια σε συνδυασμό με την υγρασία να φαντάζουν μια… δροσερή βόλτα σε ψυγείο! Γι’ αυτό μία είναι η λύση: Κάθε φορά που λέτε «ούφφου, εν μπορώ, εν να πεθάνω που την πυρά», να θυμάστε πως 110.000 άνθρωποι καταφέρνουν και ζουν ακόμη στην Μπαντάρ Μασάχρ!
ΜιΛο

Ποιον Αναστασιάδη να πιστέψουμε;
Όταν ο Πρόεδρος απευθύνεται στους πολίτες, οφείλει να είναι κρυστάλλινα ξεκάθαρος. Απευθυνόμενος στους Αμμοχωστιανούς, είπε: «Μέσα από τη διαπραγμάτευση που διεξάγουμε, επιδιώκουμε να διασφαλιστεί το δικαίωμα του κάθε Κυπρίου να επιλέγει τον χώρο διαμονής του. Να επιλέγει ο ίδιος ο πολίτης πού θα κατοικήσει, σε ένα κράτος που θα του διασφαλίζει τα δικαιώματά του στο πλαίσιο μίας διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας. Διεκδικούμε μία λύση έντιμη, που θα μετατρέψει τις επιθυμίες μας σε ένα λειτουργικό σύστημα διακυβέρνησης, με όλα τα ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά. Αυτό είναι που συνιστά "το κοινό μας όραμα", για το οποίο καθόμαστε μαζί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».

Ο Ν. Αναστασιάδης δεν θέλει να θυμάται τι δήλωσε ο εκπρόσωπος του Αττίλα, μετά τα πανηγύρια για την τουρκική εισβολή. Αυτό το αυτονόητο δικαίωμα, ο κατοχικός ηγέτης το έθεσε υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Αλλά και ο Πρόεδρος, σε δηλώσεις του (10/7/2015) ήρθε συνεπίκουρος του Ακιντζί. «(…) Υπάρχει η δικοινοτικότητα και, χωρίς να αφαιρούμε δικαιώματα από τους πολίτες, προσπαθούμε να δούμε πώς είναι δυνατόν -διασφαλίζοντας τις τέσσερις ελευθερίες ή και ρυθμίζοντας τα περιουσιακά θέματα- να μην επηρεάζεται όχι μόνο η τουρκοκυπριακή, αλλά και η ελληνοκυπριακή συνιστώσα πολιτεία από "μόλυνση"ενδεχομένως ή αλλοίωση, αν θέλετε, της πληθυσμιακής αναλογίας ώστε να ανατραπούν οι πλειοψηφίες που θα πρέπει να υπάρχουν στην κοινοτική βάση». Μόλυνση!.. Πληθυσμιακή αναλογία!.. Τι να πιστέψουμε; Και γιατί να πιστέψουμε τον Πρόεδρο;
Σ.Ι.

Η ζέστη ως... σύμμαχος
Εντάξει, παιδιά, καλοκαίρι είναι, δεν είμαστε ασυνήθιστοι στις υψηλές θερμοκρασίες. Θυμηθείτε άλλα χρόνια που κολλούσε η θερμοκρασία πάνω από τους σαράντα βαθμούς για πολλές ημέρες και αρνιόταν να κατεβεί. Αλλά μη νομίζετε ότι όλα είναι αρνητικά με το καμίνι του Αυγούστου. Υπάρχουν και τα θετικά. Για παράδειγμα... στη μάππα. Οι ομάδες μας που αγωνίζονται στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, έχουν ένα πλεονέκτημα. Μέσα σε αυτόν τον πύρουλλο, οι ποδοσφαιριστές ομάδων από βόρεια ψυχρά κλίματα, όπως η Δανία, ίσως μοιάζουν με ζαλισμένα κοτόπουλα. Απόψε ο ΑΠΟΕΛ για το Τσάμπιονς Λιγκ και την Πέμπτη η Ομόνοια για το Γιουρόπα Λιγκ, αγωνίζονται με ομάδες της Δανίας, ενώ και η ΑΕΚ αντιμετωπίζει τη γαλλική Μπορντό στη Λάρνακα.

Ελπίζουμε ότι η ζέστη θα είναι σύμμαχός μας, όπως τα χιόνια και η βαρυχειμωνιά είναι δικός τους σύμμαχος όταν παίζουν μαζί μας στις χώρες τους. Αρκεί, βέβαια, να μην έχουν σύμμαχο και τη... διαιτησία, όπως έγινε την περασμένη εβδομάδα, όταν σφαγιάστηκαν σαν αρνάκια ο Απόλλωνας και η ΑΕΚ. Διότι όταν ο άλλος έχει μαζί του τον διαιτητή, ας έχει και 60 Κελσίου στο γήπεδο, το οποίο μπορεί να μετατραπεί και σε... «Κόλαση» από τους φιλάθλους, δεν μπορείς να τον κερδίσεις. Ψέματα;
ΜΠΟΞΕΡ