Πόσο, μα πόσο γλείψιμο του Ερντογάν!
Πόσο δίκαιο είχε ο Τ/κ συνάδελφος Σενέρ Λεβέντ, που σε πρόσφατο άρθρο του, στον «Πολίτη», οίκτιρε και ορθά μυκτήριζε εκείνους τους Ε/κύπριους που λατρεύουν τον Τούρκο κατακτητή τους. Κι τρέφουν την ψευδαίσθηση πως, γλείφοντας και καλοπιάνοντας τον χασάπη και δολοφόνο των Τούρκων, των Κούρδων, των Σύρων και των Αλεβιτών, Ερντογάν, αυτός θα συναινέσει σε ευρωπαϊκών προδιαγραφών λύση στο Κυπριακό. Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι του πικρού κειμένου του Λεβέντ, και ο μόνιμα εκστασιαζόμενος Αναστασιάδης επιδόθηκε σε νέο γλείψιμο του σουλτάνου. Εμείς θυμόμαστε εκείνο το θλιβερό ταξίδι του και άλλων συναγερμικών στα Ερντογανικά Σούσα. Θυμόμαστε που ο Αναστασιάδης ζητωκραύγαζε για τις καλές προθέσεις του Ερντογάν και του κόμματός του.

Στο διάστημα των 10 χρόνων, όντας πλέον Πρόεδρος της υπό έκλειψη Κυπριακής Δημοκρατίας και αφού εξευτελίστηκε πλειστάκις από τον Ερντογάν ως Πρόεδρος και ως Κυπριακή Δημοκρατία, πάλιν ο ασυγκράτητος Αναστασιάδης επιδίδεται σε νέο γλείψιμο του σουλτάνου και του ΑΚΡ. Σε συνέντευξή του στην τουρκική «Ντέιλι Σαμπάχ», χαρακτηρίζει τον δολοφόνο Ερντογάν ως «ιστορικό ηγέτη για την Τουρκία» ενώ για το ΑΚΡ ισχυρίστηκε πως επιθυμεί ειλικρινά λύση. Μια απορία: Αν ο Ερντογάν θέλει λύση, γιατί μέχρι σήμερα κομπάζει πως ούτε ένας Αττίλας αποσύρθηκε; Γιατί δεν έκανε έστω μια χειρονομία καλής θέλησης για να επιβεβαιώσει, τουλάχιστον, τους εκστασιασμούς Αναστασιάδη; Διότι περιμένει τους λάτρεις του Αττίλα να του προσφέρουν την Κυπριακή Δημοκρατία στο πιάτο!
Σ.Ι.

«Ηνωμένες Πολιτείες Κύπρου»
Δεν μπορούμε πια να παρακολουθούμε τον λεκτικόν κατάρρουν του Προέδρου Αναστασιάδη. Ως άριστος μαθητής του μ. Γλ. Κληρίδη, λέγει στο εκάστοτε ακροατήριο ή συνομιλητές του αυτά που θα ήθελαν να ακούσουν. Απευθύνεται σε συναγερμικούς; Αμολά τον «πατριωτικό ορθολογισμό και τον διεκδικητικό ρεαλισμό». Μιλά σε συντρόφους; Ομνύει πίστη στις μετά πολλών δεσμεύσεων απορριφθείσες συγκλίσεις. Συναγελάζεται με μέλη του ΕΥΡΩΚΟ; Είναι διαπρύσιος κήρυκας της ευρωπαϊκών προδιαγραφών λύσης. Δίνει συνεντεύξεις σε τουρκικά Μέσα; Είναι ο μεγαλύτερος φίλος του Ερντογάν και του Νταβούτογλου. Όλα αυτά, μέχρι σε κάποιο βαθμό, είναι θεμιτά στην πολιτική.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, όμως, δεν τα λέει απλώς, τα εννοεί. Όπως εννοεί να μας μπήξει ένα μεταλλαγμένο σχέδιο Ανάν, παρά τις κούφιες και φλύαρες διαβεβαιώσεις του περί του αντιθέτου. Γιατί; Διότι ουδέποτε το απέρριψε και αυτή είναι από το 2004 η μόνη και ισχύουσα ακόμα δέσμευσή του. Έτσι, μιλώντας στην τουρκική «Ντέιλι Σαμπάχ» εκστασιάστηκε ξανά και δήλωσε: «Το όνομα που επιθυμεί η καρδιά μου είναι ‘Ηνωμένες Πολιτείες Κύπρου’ (United States of Cyprus)». Γιατί δεν το έλεγε τόσα χρόνια και μας φλόμωσε με την τουρκοφρενή και τουρκογενή διζωνική; Το τραγικό είναι να νομίζει τώρα ότι… προσγέλασε του φίλου του, Ερντογάν. Τι έχουμε να ακούσουμε ακόμα, δυστυχείς συνέλληνες..
Σ.Ι.

«Ενωμένη Κυπριακή Ομοσπονδία»
Ο Ν. Αναστασιάδης φαίνεται ξανά πως δεν θυμάται τι συμφωνεί και τι λέγει. Ο κατοχικός Ακιντζί, σε δηλώσεις του σε Τούρκους δημοσιογράφους, υποστήριξε ότι έγινε συζήτηση και για το όνομα του «νέου κράτους», για το οποίο μας μίλησε εύχαρις ο Ι. Κασουλίδης. Ο Κυβ. Εκπρόσωπος με δηλώσεις του διάψευσε ότι έγινε συζήτηση ή αναφορά. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, σε συνέντευξή του στην τουρκική «Ντέιλι Σαμπάχ», είπε: «Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων που είχαμε με τον κ. Ακιντζί για το όνομα του κράτους, αναφέρθηκε το όνομα ‘Ενωμένη Κυπριακή Ομοσπονδία’, το οποίο δεν είναι αλήθεια. Το όνομα που επιθυμεί η καρδιά μου είναι «Ηνωμένες Πολιτείες Κύπρου» (United States of Cyprus)».

Εμείς πιστεύουμε τον Μουσταφά! Ο Ν. Αναστασιάδης προφανώς ξέχασε ή δεν θυμάται τι συμφώνησε με τον κατοχικό Έρογλου, στις 11/2/2014. Στην τέταρτη παράγραφο της Κοινής Δήλωσής τους, καταγράφονται τα εξής: «Η Ενωμένη Κυπριακή Ομοσπονδία θα προκύψει από τη λύση μετά την έγκρισή της σε χωριστά ταυτόχρονα δημοψηφίσματα». Παραβλέπουμε το μέγιστο δεδομένο πως, ΠΟΥΘΕΝΑ αναφέρεται ότι η «Ενωμένη Κυπριακή Ομοσπονδία» θα είναι η μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μένουμε στην ονομασία. Ο Αναστασιάδης συμφώνησε με τον κατοχικό Έρογλου για την «Ενωμένη Κυπριακή Ομοσπονδία». Τώρα του… ανάδοξε και προτιμά στην καρδιά του (!!!) τις Ηνωμένες Πολιτείες Κύπρου! Κύριε των δυνάμεων, αν ακόμα αγαπάς την Κύπρο μας, μεθ’ ημών γενού!
Σ.Ι.

Του φεγγαριού ή του μισοφέγγαρου;
Νέα κοινή κοινωνική εμφάνιση των κυρίων Αναστασιάδη και Ακιντζί πραγματοποιήθηκε χθες βράδυ, τη φορά αυτή στον Πύργο του Οθέλλου, στην κατεχόμενη Αμμόχωστο. Η εκδήλωση είχε τίτλο «Η Μουσική μας κάτω από το Φως του Φεγγαριού» και την οργάνωσε η Τεχνική Επιτροπή για τον Πολιτισμό. Νομίζω πως θα πρέπει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να βάλει ένα χαλινάρι σ’ αυτές τις αλλεπάλληλες καλλιτεχνικο-κοινωνικές εμφανίσεις του με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη. Δεν είναι μόνο το θέμα της παρουσίας του ανώτατου θεσμικού πολιτειακού παράγοντα σε εκδηλώσεις στην κατεχόμενη από τον τουρκικό στρατό περιοχή της Κύπρου.

Είναι και το γεγονός ότι με τον αυξανόμενο αριθμό αυτών των εκδηλώσεων ενισχύεται η επίπλαστη εικόνα της ύπαρξης σημαντικής προόδου και καλλιεργείται μια άκρατη αισιοδοξία, που στο τέλος, εάν υπάρξει αποτυχία στις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις, το σίγουρο είναι ότι θα τη χρεωθούμε εμείς. Η θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας θα έπρεπε να είναι σαφής: Δεν μπορώ να παραστώ σε οποιαδήποτε εκδήλωση στην κατεχόμενη Αμμόχωστο, προτού επιστραφεί η πόλη στους νόμιμους κατοίκους της. Κι εδώ θα έπρεπε να υπενθυμίζει στον Ακιντζί ότι προεκλογικά είχε ταχθεί υπέρ του ανοίγματος των Βαρωσίων για επιστροφή των κατοίκων τους. Έκτοτε ο Μουσταφά έχει «ξεχάσει» το θέμα. Ψες οι κύριοι Αναστασιάδης και Ακιντζί βρέθηκαν μαζί στην εκδήλωση «Η Μουσική μας κάτω από το Φως του Φεγγαριού». Μάλλον θα έπρεπε να προστεθεί στον τίτλο «Και υπό το σκότος του Μισοφέγγαρου»...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Θα μας έπαιρναν πίσω στη λιρούα...
Ο Αλέξης Τσίπρας, συνειδητοποιώντας τις τρομακτικές συνέπειες που θα είχε για τη χώρα η έξοδος από το ευρώ, έκανε ηρωική έξοδο από την αδιέξοδη Βαρουφική πολιτική που ακολουθούσε για έξι μήνες και προήλθε σε συμφωνία με τους εταίρους για τρίτο, οδυνηρότερο, μνημόνιο. Οι ηγέτες κρίνονται από τις αποφάσεις που παίρνουν την κρίσιμη και καθοριστική στιγμή. Και ο Τσίπρας πήρε την ορθή απόφαση να κρατήσει τη χώρα στο ευρώ, παρά τις λυσσώδεις αντιδράσεις των δραχμολάγνων Λαφαζάνηδων και του ευρω-σαμποτέρ Σόιμπλε. Κι ερχόμαστε τώρα στα δικά μας. Και γυρίζουμε δυόμισι χρόνια πίσω, στο 2013, όταν το ΑΚΕΛ ετοίμαζε σχέδια για έξοδο της Κύπρου από το ευρώ.

Αν, λοιπόν, τότε συνεχιζόταν η διακυβέρνηση της Αριστεράς, θα είχε απορρίψει τα μνημόνια και θα είχε εφαρμόσει τα σχέδια επιστροφής στη λίρα, οπότε αυτή τη στιγμή η Κύπρος θα ήταν κάτι μεταξύ Βενεζουέλας και Κούβας. Κι ας μη μας πουν ότι αργότερα το ΑΚΕΛ εγκατέλειψε σιωπηλά τα σχέδια αυτά. Διότι, όπως είπαμε και στην αρχή, οι πολιτικοί και τα κόμματα κρίνονται από τις αποφάσεις που παίρνουν στον πραγματικό χρόνο. Και στον πραγματικό χρόνο το ΑΚΕΛ είχε επιλέξει την έξοδο από το ευρώ και την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα («ο νους τους τζιαι μια λίρα», που λέει και ο απλός άνθρωπος).
ΜΠΟΞΕΡ

Πρωτοπόρος ο Νίκαρος...
Όταν ένας ξένος καλλιτέχνης, ή ξένο μουσικό συγκρότημα, πήγαιναν στα κατεχόμενα για να δώσουν παραστάσεις -συνέβη αυτό και με Ελλαδίτες καλλιτέχνες- ξεσηκωνόμαστε εδώ, και Κυβέρνηση και οργανωμένα σύνολα, προκειμένου να ακυρωθούν οι συναυλίες. Τώρα που δικά μας συγκροτήματα, ακόμη και ο κρατικός ΘΟΚ, πάνε, ή ετοιμάζονται να πάνε, στα κατεχόμενα, για να δώσουν θεατρικές και μουσικές παραστάσεις, στην παρουσία μάλιστα του Προέδρου της Δημοκρατίας, κάποιοι χειροκροτούν και εκφράζουν μάλιστα και θαυμασμό για τα κοινά πολιτικο-μουσικο-θεατρικό-χορευτικά οράματα.
Να μας ζήσεις Νίκο Αναστασιάδη. Πρώτος άνοιξες τον δρόμο. Δύο κράτη και δύο λαούς δεν θέλει η Τουρκία; Αναγνώριση ψευδοκράτους, δεν επιθυμεί; Όλα τα προσφέραμε. Τι άλλο να πεθυμήσει η ψυχή του Ερντογάν;
Κ.Α.