Γερμανία σαν Δράκουλας;
Τα ψέματα τελειώνουν σήμερα ή αύριο. Ο Αλέξης Τσίπρας κατέβηκε από το σχοινί, όπου έκανε επικίνδυνες και ακατανόητες ακροβασίες επί πέντε μήνες και υπέβαλε επιτέλους λεπτομερείς προτάσεις προς τους εταίρους. Αυτό είναι ένα θετικό βήμα, που δείχνει ότι είναι αποφασισμένος να βρεθεί λύση εντός του ευρώ. Οι προτάσεις που υπέβαλε συνιστούν, στην ουσία, ένα οδυνηρό μνημόνιο, μεταβάλλοντας δραματικά τη στάση του, και αυτό πρέπει να το αντικρίσουν θετικά οι δανειστές, δείχνοντας κι εκείνοι από την πλευρά τους κατανόηση και καλή θέληση, για να μπορέσει να επιτευχθεί λύση. Ειδικά ο Σόιμπλε, που επιμένει να τηρεί σκληρή στάση.

Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι το χρέος της Γερμανίας κουρεύτηκε κατά 50% για να μπορέσει να επιβιώσει μετά τον πόλεμο. Είναι και το γεγονός ότι η Γερμανία είναι η χώρα που επωφελήθηκε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλην από την κρίση στην Ευρωζώνη και ειδικά στην Ελλάδα. Σύμφωνα με δημοσίευμα του περιοδικού «Der Spiegel», από το 2010 μέχρι το 2014 η Γερμανία κέρδισε περισσότερα από 40 δισεκατομμύρια ευρώ εξαιτίας της κρίσης στην Ευρωζώνη. Ας δείξει, λοιπόν, ανθρωπιστικό πρόσωπο ο Σόιμπλε, ο οποίος έκανε και αστειάκια με τον Αμερικανό Υπουργό Οικονομικών, λέγοντάς του «Δώστε μας την Κόστα Ρίκα να τη βάλουμε στην Ευρωζώνη και να σας δώσουμε την Ελλάδα να τη βάλετε στο σύστημα του δολαρίου». Ας σταματήσει πια αυτή η αλαζονική συμπεριφορά, η οποία συνίσταται σε μεταφορά και στην οικονομία αυτού που ισχύει και στο ποδόσφαιρο. Δηλαδή η ρήση του Γκάρι Λίνεκερ ότι «22 τύποι κυνηγούν μια μπάλα για 90 λεπτά και στο τέλος νικούν πάντα οι Γερμανοί»...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Τελικά άξιζε τον κόπο;
Δεκάδες «γιατί» απασχολούν κάθε λογικό άνθρωπο σχετικά με το ελληνικό δράμα. Γιατί σκίστηκε το δεύτερο μνημόνιο, αφού τελικά έρχεται τρίτο και χειρότερο; Γιατί αυτή η εγκληματική καθυστέρηση στην έναρξη πραγματικών διαπραγματεύσεων; Γιατί έπρεπε να υποστεί η οικονομία τεράστιες ζημιές; Γιατί δόθηκαν τόσα ισχυρά επιχειρήματα σ’ εκείνους που θέλουν την Ελλάδα εκτός ευρώ; Γιατί χρειάστηκε ένα αχρείαστο δημοψήφισμα που δεν είχε αντικείμενο; Γιατί έπρεπε να ταλαιπωρούνται οι Έλληνες εβδομάδες τώρα έξω από τις ΑΤΜ των τραπεζών για να πάρουν ένα μέρος από τη σύνταξή τους, ή να αντλήσουν 60 ευρώ; Γιατί έπρεπε να εξευτελιστεί κι άλλο η χώρα, ως αναξιόπιστη και ανεύθυνη; Γιατί έπρεπε να επιτραπεί για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα στον κλόουν Βαρουφάκη να κοροϊδεύει τους εταίρους; Γιατί έπρεπε να εκνευριστούν και να αποστασιοποιηθούν ακόμα και οι φίλοι της Ελλάδας; Γιατί έπρεπε να φουντώσει ο εθνικός διχασμός ως αποτέλεσμα των χειρισμών της κυβέρνησης Τσίπρα; Γιατί για πρώτη φορά ήρθε τόσο κοντά ο πραγματικός κίνδυνος εξόδου της χώρας από το ευρώ; Και δεκάδες άλλα γιατί, που πρέπει να απαντηθούν για να καταλάβουμε επιτέλους αν άξιζε τον κόπο να γίνουν όλα αυτά που έγιναν, για να καταλήξουμε σε ένα σκληρότερο μνημόνιο.
ΜΠΟΞΕΡ

Πολιτικό χέρι και στους... διαιτητές!
Με ενδιαφέρον αναμένονται οι νέες αποκαλύψεις για διαπλοκή στον χώρο του κυπριακού ποδοσφαίρου που θα γίνουν από τον διαιτητή Μάριο Παναγή σε συνέντευξη Τύπου τη Δευτέρα. Ο Μάριος Παναγή προανήγγειλε ότι θα αποκαλύψει, μεταξύ άλλων, το όνομα πολιτικού προσώπου, το οποίο σχετίζεται με την προαγωγή συγκεκριμένου διαιτητή στην Α΄ κατηγορία. Μέχρι τώρα ξέραμε ότι τα πολιτικά πρόσωπα και τα κόμματα αναμειγνύονταν στις προαγωγές στη δημόσια και ημιδημόσια υπηρεσία. Τώρα θα πληροφορηθούμε και για την ανάμειξή τους στις προαγωγές διαιτητών της μάππας. Ώς εκεί φθάνει η χάρη τους. Κι ύστερα όλοι οι πολιτικοί παράγοντες υπόσχονται ότι θα ξεριζώσουν τον κομματισμό από το ποδόσφαιρο. Λουβάνες. Είμαστε και θα συνεχίσουμε να είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο, όπου οι ποδοσφαιρικές ομάδες χωρίζονται σε αριστερές και δεξιές, και όπου τα κόμματα χρησιμοποιούν το ποδόσφαιρο για να επιτύχουν πολιτικούς στόχους. Ειδικότερα τα δύο μεγάλα κόμματα. Ή, για να το θέσουμε διαφορετικά, χρησιμοποιούν τις ομάδες για να βοηθήσουν το κόμμα να κατακτήσει την πρώτη θέση στο πρωτάθλημα... της «ττενέκκας».
ΜΠΟΞΕΡ

Τι πέτυχε, τελικά, το δημοψήφισμα;
Ο Έλληνας Πρωθυπουργός καλούσε τον ελληνικό λαό να πει ένα δυνατό «όχι» στις θέσεις των Θεσμών που είχαν ήδη ακυρωθεί. Γιατί ο Τσίπρας οδήγησε τον λαό σε δημοψήφισμα που, υπό άλλες συνθήκες και προϋποθέσεις, αποτελεί την κορυφαία έκφραση της δημοκρατίας; Για να αποφύγει δικές του ευθύνες και την εσωκομματική αντιπολίτευση. Δεν αγνοεί κανείς τα λάθη της πενταετίας ούτε τα εγκλήματα και το πελατειακό κράτος των προηγούμενων δεκαετιών. Όμως, τα περί αξιοπρέπειας, δημοκρατίας κ.λπ. ήταν συνθήματα για να παρασυρθεί ένας ήδη δεινοπαθών ελληνικός λαός.

Οι Έλληνες είπαν ένα δυνατό «όχι» σε ανύπαρκτες θέσεις. Ερώτηση: Ο Αλ. Τσίπρας ενισχύθηκε στη διαπραγματευτική θέση του, όπως διαβεβαίωνε τους πολίτες; Καθόλου! Αντίθετα, εκλιπαρεί τώρα τους δανειστές και τους Θεσμούς για ένα τρίτο μνημόνιο (ναι, αυτό που δεσμεύτηκε να… διαλύσει). Νίκησε τον φόβο; Αλήθεια, ποιον φόβο νίκησε; Προφανώς τον δικό του, δηλ. να αναλάβει τις ευθύνες του και να καταλήξει σε συμφωνία με τους Θεσμούς, όπως έφτασε στις 25 Ιουνίου. Τώρα; Το Grexit φαντάζει περισσότερο από βεβαιότητα και οι Έλληνες, ανήσυχοι, μετρούν τα υπολείμματα της… αξιοπρέπειας που τους μπούκωσε ο Πρωθυπουργός. Τώρα η χώρα κινδυνεύει να εκβληθεί και εκτός ΕΕ. Τι πέτυχε, λοιπόν, εκείνο το αχρείαστο και άνευ αντικειμένου δημοψήφισμα; Αντί της κινητοποίησης των λαών της ΕΕ, όλοι συσπειρώνονται κατά της Ελλάδος μας.
Σ.Ι.

Η ρακόεσσα και εξευτελισμένη Ελλάδα μας
Είχαμε υποβάλει πριν από καιρό πως η σημαντικότερη αρχή στις διακρατικές σχέσεις είναι η αξιοπιστία. Και εξ αυτής, η συνέπεια, η υπευθυνότητα και η εμπιστοσύνη με τις οποίες περιβάλλεται εκείνος που κυβερνά. Ο Αλ. Τσίπρας είχε μια κλασική ευκαιρία να αναδειχθεί σε ηγέτη ευρωπαϊκού διαμετρήματος αν χειριζόταν με μαεστρία, πολιτικότητα και αξιοπιστία τα προβλήματα της Ελλάδος. Όχι να υποκύψει στους Θεσμούς αλλά να τους πείσει, χωρίς συνθήματα και πατριωτικά παραληρήματα, ότι εννοεί να σώσει την Ελλάδα ανεξάρτητα από εκβιασμούς. Εκβιάζεται κάποιος όταν το επιτρέπει. Και η Αθήνα επέτρεψε στους Θεσμούς και σε εταίρους να την εκβιάσουν επειδή δεν συμπεριφέρθηκε με αξιοπιστία και σοβαρότητα.

Δεν ισχυρίζεται κανείς πως οι Θεσμοί ήταν… άγγελοι έναντι της Αθήνας. Όμως, δεν είναι δυνατόν πέντε μήνες να διεξάγονται συζητήσεις και να μην καταλήγουν. Όταν στις 25 Ιουνίου φαίνεται πως οι δύο πλευρές κατέληξαν σε κατ’ αρχήν συμφωνία, η Αθήνα έστριψε δι’ ενός αιφνιδιαστικού δημοψηφίσματος. Γιατί; Διότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός φοβήθηκε τις εσωκομματικές αντιδράσεις. Μπορεί το δημοψήφισμα να αναρρίπισε και να τόνωσε την εθνική αξιοπρέπεια αλλά κάθε ενέργεια κρίνεται από το αποτέλεσμα. Πού βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα μας, για την οποία πονά όλος ο Ελληνισμός; Ξεφτιλισμένη, ρακόεσσα, χτυπά τις πόρτες των δανειστών και των Θεσμών και εκλιπαρεί νέα δάνεια για να αποφύγει αυτό που ήδη εμφανίζεται ως εφιάλτης: Την έξοδο από την Ευρωζώνη και την ΕΕ.
Σ.Ι.

Η Μέρκελ νεκροθάφτης της Ευρωζώνης;
Η Γερμανίδα καγκελάριος, Άγκελα Μέρκελ, βρίσκεται μεταξύ της ελληνικής σφύρας και του γερμανικού κομματικού άκμονος. Η σκληρή στάση που τηρεί, διά του υπουργού της των Οικονομικών, Σόιμπλε, στην ελληνική κρίση επισύρει την οργή των Ελλήνων και επικρίσεις στο εσωτερικό του κόμματός της. Πληθαίνουν οι φωνές κατά της παροχής νέων δανείων στην Ελλάδα. Όμως, ο Γάλλος οικονομολόγος, Τομά Πικετί, σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα «Die Zeit», σπεύδει να δώσει μια συμβουλή στη Γερμανίδα καγκελάριο:

«Όσοι επιθυμούν να διώξουν την Ελλάδα από την Ευρωζώνη θα καταλήξουν στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας. Αν η κυρία Μέρκελ θέλει να μείνει στα βιβλία της ιστορίας με θετικό τρόπο, όπως ο Χέλμουτ Κολ κατά τη διάρκεια της επανένωσης των δύο Γερμανιών, θα πρέπει να βρει μια λύση για το ελληνικό ζήτημα, που να περιλαμβάνει απομείωση του χρέους της Ελλάδας διαμέσου μιας σκληρής δημοσιονομικής πολιτικής και πειθαρχίας», καταλήγει ο οικονομολόγος. Η Μέρκελ, όπως και οι περισσότεροι εταίροι μας, δεν επιθυμεί έξοδο της Ελλάδος από την Ευρωζώνη. Άρα, για πολλούς λόγους δεν θα επιτρέψει κατάρρευση της Ευρωζώνης. Θα φανεί από τις προτάσεις Τσίπρα αν η Ελλάδα θα ξεπεράσει τον σκόπελο και τα προβλήματα.
Σ.Ι.