Ταξίδι ανάμεσα σε Σκύλλα και Χάρυβδη
Ήταν σωστές οι πρώτες κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα αμέσως μετά το θριαμβευτικό, για τον ίδιο, αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Είναι σημαντικό το ότι με τη δήλωσή του ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος «δεν είναι εντολή ρήξης με την Ευρώπη, αλλά ενίσχυσης της διαπραγματευτικής θέσης στην Ευρωζώνη», ξεκαθάρισε ότι η λύση που επιδιώκει είναι μέσα στο ευρώ. Η δεύτερη ορθή κίνησή του ήταν να ζητήσει σύγκληση του Συμβουλίου Αρχηγών, για επίτευξη της αναγκαίας εθνικής ενότητας. Τρίτη καθοριστική κίνηση ήταν η παύση, ουσιαστικά, του Υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη. Ο Βαρουφάκης, σαν άλλη... Ιφιγένεια, θυσιάστηκε από τον Αγαμέμνονα-Τσίπρα, για να μπορέσουν τα ελληνικά καράβια να αποπλεύσουν για τη νέα κρίσιμη μάχη στο Γιούρογκρουπ.

Τη θυσία του Βαρουφάκη είχαν απαιτήσει εδώ και καιρό οι εταίροι, οι οποίοι δεν άντεχαν τα καμώματά του, αλλά έβαλε και ο ίδιος το κεφάλι του κάτω από το μαχαίρι με τη δήλωσή του για παράλληλο νόμισμα την ημέρα του δημοψηφίσματος. Μετά την «ιφιγενοποίησή» του, ελπίζεται ότι θα εξευμενισθούν οι δανειστές, και θα αφήσουν τους ανέμους να φυσήξουν, βοηθώντας στον απόπλου του ελληνικού οικονομικού στόλου. Δεν θα είναι εύκολο το ταξίδι, καθώς στον δρόμο θα βρεθούν η Σκύλλα (Μέρκελ) και η Χάρυβδη (Ντάισελμπλουμ), καθώς και διάφορες άλλες επικίνδυνες θαλάσσιες ρουφήχτρες. Χρειάζεται μεγάλη επιδεξιότητα από τον καπετάνιο (που δεν του έχουν πια εμπιστοσύνη οι εταίροι), ώστε να μην φουντάρει το καράβι.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Μίλα κι εσύ, μεσιέ Ολάντ
Ο ελληνικός λαός έδωσε στον Αλέξη Τσίπρα το ισχυρό διαπραγματευτικό όπλο που ζητούσε, το «ηχηρό όχι» στο δημοψήφισμα. Απ' εκεί και πέρα η χρήση του όπλου πρέπει να γίνει με τη μέγιστη προσοχή, σύνεση και ρεαλισμό. Δεν είναι καθόλου εύκολα τα πράματα. Ο ελληνικός λαός είπε «όχι» στο σχέδιο που πρότειναν οι δανειστές, αλλά το σχέδιο αυτό δεν θα φύγει από το τραπέζι επειδή το απέρριψε το 61% των Ελλήνων. Προφανώς θα αποτελέσει τη βάση για μια νέα συμφωνία, μιας και το είχε αποδεχθεί κατά 90% η ελληνική πλευρά. Δεν ξέρω αν θα καταφέρει να το βελτιώσει ο κ. Τσίπρας και να προσθέσει και δέσμευση των δανειστών για κούρεμα του χρέους. Πάντως οι διαπραγματεύσεις πρέπει να καταλήξουν... χθες σε μια συμφωνία. Προ δημοψηφίσματος, ο Πρωθυπουργός είχε προβλέψει συμφωνία εντός 48 ωρών. Δυστυχώς, οι πρώτες αντιδράσεις στο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν αρνητικές από γερμανικής πλευράς.

Όμως Ευρώπη δεν είναι μόνο η Γερμανία. Αν η Γαλλία, η Ιταλία και άλλες χώρες θέλουν πραγματικά να διατηρήσουν τη συνοχή της Ευρωζώνης, κρατώντας την Ελλάδα στο ευρώ, ας υψώσουν φωνή στη Μέρκελ. Με αφετηρία αυτό που δήλωσε ο Γάλλος Υπουργός Οικονομίας, Εμανουέλ Μακρόν, ότι «έστω κι αν κερδίσει το ελληνικό ''όχι'', η ευθύνη μας θα είναι να μην κάνουμε τη συνθήκη των Βερσαλλιών της Ευρωζώνης». Υπενθυμίζουμε ότι η συνθήκη των Βερσαλλιών, η οποία υπογράφηκε στο τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, επέβαλε πολύ σκληρούς όρους στη Γερμανία, οι οποίοι ευνόησαν την άνοδο του ναζισμού. Ας διδαχθούν, λοιπόν, όλοι από τα λάθη τους. Και η Ευρώπη και οι Έλληνες.
ΜΠΟΞΕΡ

Τώρα αρχίζουν τα πιο δύσκολα
Ο ελληνικός λαός αποφάσισε. Είπε «όχι» σε θέσεις, που πριν από μια εβδομάδα είχαν ακυρωθεί. Η απόφασή του είναι σεβαστή. Ο τακτικισμός του Έλληνα Πρωθυπουργού να καταφύγει σε δημοψήφισμα, δεν πρόσφερε τίποτε στην Ελλάδα. Αντίθετα ήταν μία κίνηση διαφυγής του ιδίου που, αντί να καταλήξει σε συμφωνία με τους εταίρους και η χώρα να γλιτώσει από απώλειες δισεκατομμυρίων, προτίμησε να σώσει την εσωτερική συνοχή του συνονθυλεύματος ΣΥΡΙΖΑ. Τα περί αξιοπρέπειας κ.λπ ηχηρά και παχυλά συνθήματα, ήταν στάχτη στα μάτια των δύστυχων Ελλήνων αδελφών. Ήταν αναμενόμενο το «όχι», αφού ο ελληνικός λαός δεινοπαθεί εξαιτίας δανειστών και ανεπαρκών ηγετών.

Ο Τσίπρας είχε μία κλασική ευκαιρία να αναδειχθεί σε μεγάλο ηγέτη, αν συνειδητοποιούσε τη δεινότατη θέση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα και προερχόταν σε συμφωνία με τους Θεσμούς. Ήταν έτοιμος να συναινέσει, αλλά… σκέφτηκε τη συνοχή του ΣΥΡΙΖΑ και τις εσωκομματικές αντιδράσεις. Προτίμησε τη φυγή προς τα εμπρός με ένα αχρείαστο, όπως αποδεικνύεται, δημοψήφισμα. Τα προβλήματα της Ελλάδος δεν έχουν αντιμετωπιστεί. Αυτός ο ανένδοτος αντιμνημονιακός παρακαλεί τώρα για ένα τρίτο μνημόνιο, μια νέα συμφωνία και ελάφρυνση του χρέους, για να μην πάθουν ασφυξία οι τράπεζες και ο τόπος. Μέχρι τέλους του μήνα η Ελλάδα πρέπει να αποπληρώσει αρκετά δισεκατομμύρια. Πού θα τα βρει; Η πτώχευση ήδη αιωρείται και το αδιανόητο εξόδου φαντάζει σχεδόν γεγονός.
Σ.Ι.

Το οξύμωρο του πύρρειου «όχι»
Πριν από το δημοψήφισμα ο Έλληνας Πρωθυπουργός καλούσε τους πολίτες να πουν ένα δυνατό «όχι» στις θέσεις των Θεσμών, ώστε να ενισχύσουν τη διαπραγματευτική δυνατότητα της ελληνικής Κυβέρνησης έναντι εκβιασμών των δανειστών. Ο Αλ. Τσίπρας θεωρούσε ένα ισχυρό «όχι» ως το πιο δυνατό χαρτί στη νέα διαπραγμάτευση που υποσχόταν ότι θα αρχίσει από χθες Δευτέρα. Με απλά λόγια, υπέβαλλε στους Έλληνες πως αν έλεγαν ένα συντριπτικό «όχι», αυτό θα επέτρεπε στον Πρωθυπουργό να… τρομάξει τους δανειστές και έτσι να πετύχει καλύτερη συμφωνία, δηλ. καλύτερο τρίτο μνημόνιο (ναι, ναι, αυτά που ήθελε προεκλογικά να τινάξει στον αέρα).

Όμως, ποια εχέγγυα και ποιες ενδείξεις ο Αλ. Τσίπρας είχε ότι από χθες οι δανειστές και οι εταίροι μας, θα… κατέβαζαν τα βρακιά και θα έσπευδαν να συναινέσουν σε μια συμφωνία, ένα μνημόνιο και σε ελάφρυνση χρέους, έτσι στο τσακ-μπαμ, όπως λένε οι αδελφοί; Όλες οι εκτιμήσεις είναι ότι οι δανειστές, πρώτον, θα επιχειρήσουν να επιβάλουν αυστηρότερους όρους και προϋποθέσεις. Και, δεύτερον, αφού οι αγορές δεν φάνηκαν να τρομοκρατούνται μετά την αδυναμία της Ελλάδος να αποπληρώσει το ΔΝΤ, γιατί τώρα οι δανειστές της θα είναι πιο… ευαίσθητοι στις ελληνικές εισηγήσεις; Μακάρι, πρώτον, να επιτευχθεί εθνική ομοψυχία και, δεύτερον, η Αθήνα να πείσει τους εταίρους της ότι αυτήν τη φορά εννοεί σοβαρά όσα διακηρύσσει. Το «όχι» είναι μια πύρρειος νίκη, που ελπίζουμε οι Έλληνες να μην πληρώσουν ξανά πανάκριβα.
Σ.Ι.

Η παραίτηση του Βαρουφάκη
Ο Υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, υπέβαλε την παραίτησή του. Σε ανάρτηση στο τουίτερ, γράφει, μεταξύ άλλων: «Λίγο μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, μου κατέστη γνωστό ότι οι συμμετέχοντες στο Eurogroup, και λοιποί εταίροι, θα "εκτιμούσαν" την... απουσία μου από τις συνεδριάσεις του, κάτι που ο Πρωθυπουργός έκρινε ότι ίσως βοηθήσει στην επίτευξη συμφωνίας. Γι' αυτό και αποχωρώ από το Υπουργείο Οικονομικών. Είναι καθήκον μου να βοηθήσω όσο μπορώ τον Αλέξη Τσίπρα να εκμεταλλευτεί, όπως εκείνος κρίνει, το κεφάλαιο που μας δώρισε ο ελληνικός λαός μέσω του δημοψηφίσματος. Κι είναι τιμή μου η απαίτηση των δανειστών».

Διαπορούμε: Είναι τιμή διότι υπέκυψε σε εκβιασμό των δανειστών; Μήπως ο Βαρουφάκης θα έπρεπε να αναμέλψει κι ένα εδαφιαίο mea culpa για τη συμπεριφορά του έναντι εταίρων και Θεσμών όλους αυτούς τους μήνες, που προκάλεσε ανυπολόγιστη ζημιά στην εικόνα και στη σοβαρότητα της Ελλάδας; Το υφάκι του, το ανασηκωμένο σακάκι, το πουκάμισο έξω, ως εάν να ήταν σε ταβέρνα, η δασκαλίστικη αντιμετώπιση των ομολόγων του, το τσαμπουκαλίδικο ύφος, η αγένεια, δεν πρόσφεραν τίποτε στην Ελλάδα. Εξόργισαν εταίρους και δανειστές. Το ότι παραιτείται εξαιτίας προφανώς απαίτησης των εταίρων και συναίνεσης του Τσίπρα, ισοδυναμεί με ομολογία κραυγαλέας αποτυχίας του. Η Ελλάδα μας, όμως, γιατί να εισπράξει τα επίχειρα της αλαζονείας του;
Σ.Ι.