Τι είναι ο «σωστός συμβιβασμός»;
Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ έρχεται και επανέρχεται σχεδόν καθημερινά στη θέση ότι πρέπει να καταλήξουμε σε έναν «σωστό συμβιβασμό». Στην ομιλία που έκανε στη Δερύνεια, πριν από λίγες ημέρες, τέσσερις φορές επανέλαβε τα περί «σωστού ή αμοιβαία επωφελούς συμβιβασμού». Στοιχειώδης γνώση των διακρατικών και διεθνών σχέσεων υποβάλλει ότι συμβιβασμός επιτυγχάνεται και λειτουργεί εκεί που ισοδύναμες δυνάμεις αποφασίζουν να λύσουν ειρηνικά τις διαφορές τους. Αν υπάρχει ανισοζύγιο δυνάμεων, τότε ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύνατος υποχωρεί εξαιτίας της αδυναμίας του. Αυτά ισχύουν πάντοτε;

Όχι, βέβαια, και αυτό εξαρτάται από τους ηγέτες. Δεν σημαίνει πως επειδή κάποιος έχει ηττηθεί πρέπει και να παραδοθεί και να υποταχθεί. Γι’ αυτό, καλούμε ξανά τον πρόεδρο του ΔΗΣΥ να ορίσει επακριβώς τις παραμέτρους και τα όρια αυτού του «σωστού ή αμοιβαία επωφελούς συμβιβασμού». Επειδή ξέρουμε ότι δεν μασά τα λόγια του και επειδή μιλά συνεχώς για «μεγάλα οράματα που δεν συμβιβάζονται σε έναν μοιρασμένο τόπο», ας εξηγήσει στους πολίτες πού θα στηριχθεί, πώς θα επιτευχθεί και πώς θα λειτουργήσει ένας τέτοιος συμβιβασμός. Ξεκάθαρες κουβέντες, όχι συνθήματα.
Σ.Ι.

Δημόσια... κομματόσκυλα;
ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ ένωσαν τις δυνάμεις τους και ψήφισαν επτά προτάσεις νόμου, με τις οποίες ρυθμίζεται η συμμετοχή των δημοσίων υπαλλήλων και των υπαλλήλων του ευρύτερου δημόσιου τομέα σε κομματικά αξιώματα. Επαναφέρεται έτσι από την πίσω πόρτα η δυνατότητα να ανθίσει και πάλι το παλιό καλό... ρουσφέτι, η διαπλοκή και η πελατειακή σχέση, που νομίζαμε ότι είχαν εξαλειφθεί ή τουλάχιστον περιοριστεί. Η ΠΑΣΥΔΥ αντιδρά έντονα στη συμμετοχή των δημοσίων υπαλλήλων σε κομματικά αξιώματα. Ο Γλαύκος Χατζηπέτρου πολύ σωστά σημείωσε ότι «οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πρέπει να προσηλωθούν στη δουλειά τους», ενώ εξέφρασε και φόβους ότι θα χαθεί η αμεροληψία στη δημόσια υπηρεσία. Φανταστείτε την ακόλουθη σκηνή: Τηλεφωνά ο πολίτης σε δημόσιο υπάλληλο ζητώντας μια εξυπηρέτηση και εκείνος του λέει «πέρασε από το γραφείο να δούμε το πρόβλημά σου». Κι όταν πηγαίνει στο Υπουργείο να τον βρει, βρίσκει κλειστή την πόρτα. Κι όταν παίρνει τηλέφωνο τον δημόσιο υπάλληλο για να διαμαρτυρηθεί, εκείνος του απαντά: «Μα δεν σου είπα να πας στο Γραφείο μου στο Υπουργείο, ρε κουμπάρε. Στο... Πολιτικό Γραφείο του κόμματος έπρεπε να πας»...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Για ποια «κοινωνία πολιτών» μιλούν;
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και γνωστοί Αναν-ιστές αναφέρονται τελευταία στη λεγόμενη «κοινωνία των πολιτών» και ισχυρίζονται ότι, τώρα, είναι έτοιμη, θέλει λύση, 41 χρόνια είναι αρκετά, κ.λπ ηχηρά κενά παρόμοια, προς εξαπάτηση όσων αφελών ακόμα τους πιστεύουν. Θα το ξαναπούμε δυνατά και καθαρά: Όλοι θέλουμε λύση αλλ’ όχι, φυσικά, την τουρκοφρενή και με αγγλική επίνευση, διζωνική. Όλοι γνωρίζουν και πρώτος ο Ν. Αναστασιάδης ότι η διζωνική, πρωτοφανής στη διεθνή νομολογία, συγκρούεται με κάθε έννοια του κοινοτικού κεκτημένου, με το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο και με τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και τις τέσσερις ελευθερίες της Ε.Ε.

Επειδή ο Πρόεδρος επικρίνεται ότι η διζωνική παραβιάζει τις πιο πάνω αρχές, επ’ εσχάτων και για να εξαπατήσει αφελείς, επαναλαμβάνει κατά κόρον ότι η διζωνική θα είναι συμβατή με το κοινοτικό κεκτημένο και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μάλιστα, διαβεβαιώνει πως θα ισχύει η ελεύθερη διακίνηση και ελεύθερη εγκατάσταση. Ψεύδη επί ψευδών! Οι Τούρκοι είναι ξεκάθαροι και ο υποτελής της κατοχής, Ακιντζί, το επανέλαβε: Δεν θέλει εμπλοκή της Ε.Ε. και φυσικά επιμένει σε πλειοψηφία γης, πληθυσμού και σε περιορισμένη εγκατάσταση Ελλήνων στα κατεχόμενα. Άλλωστε, αυτοί που εξαπατούν με τη δήθεν ελεύθερη εγκατάσταση, υποβάλλουν ότι ελάχιστοι Έλληνες θα θελήσουν να επιστρέψουν. Λοιπόν, οι πολίτες θέλουν λύση αλλ’ όχι την τουρκογενή διζωνική.
Σ.Ι.

Ακιντζί, «ομόλογος» του Αναστασιάδη
Θα το ξαναπούμε: Στην πολιτική, η σημειολογία ενέχει ισχύ και επιπτώσεις μεγατόνων. Θυμηθείτε: Όταν ο Γ. Βασιλείου πήγε στο Λήδρα Πάλας για να συναντήσει τον κατοχικό Ντενκτάς, προφανώς καθ’ υπόδειξιν, αφαίρεσε τη σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας από το προεδρικό όχημα. Όλος ο Τύπος ανέδειξε το γεγονός εκείνο σε θέση κύριας είδησης. Έκτοτε, πολλά άλλα συνέβησαν και Πρόεδροι και κόμματα, τα κατάπιαν χωρίς καμία αντίδραση. Όλα τα παίρνουν στο σορολόπ, ενδεικτικό της χαμηλότατης αντίληψης περί της σημειολογίας στην πολιτική. Θυμηθείτε: Στις 15 Μαΐου, Αναστασιάδης-Ακιντζί περπάτησαν σε κόκκινο χαλί και στρατιωτικό άγημα Σκοτσέζων απέδωσε τιμές.

Σε ποιους αποδίδονται τέτοιες τιμές; Σε Προέδρους, αρχηγούς κρατών και Πρωθυπουργούς. Ο Νορβηγός… Ντάουνερ, προφανώς καθ’ υπόδειξιν των Εγγλέζων, οργάνωσε εκείνη την παράσταση και εξίσωσε τον νόμιμα εκλεγμένο Πρόεδρο της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυπριακής Δημοκρατίας με τον υποτελή της τουρκικής κατοχής. Τι δηλώνει, έκτοτε, ο επικεφαλής της πολιτικής πτέρυγας του Αττίλα; Ότι είναι «ομόλογος του Αναστασιάδη». Πρόεδρος ο Αναστασιάδης, όχι της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά της… ε/κ διοίκησης, «πρόεδρος» και ο Ακιντζί της «ΤΔΒΚ». Πρόεδροι συνιστώντων κρατιδίων, που θα δημιουργήσουν το πιθανό ομόσπονδο κράτος μετά από δημοψηφίσματα. Όχι με μετεξέλιξη της Κ.Δ., που ο Ν. Αναστασιάδης ξέχασε. Ο Πρόεδρος δεν μπορεί να περιπαίζει όλους για όλον τον καιρό.
Σ.Ι.

Νίκαρος στηρίζει Αλέξη
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, λένε οι πληροφορίες, ήταν ο μόνος Πρόεδρος που στήριξε σθεναρά την Ελλάδα και τον πρωθυπουργό της Αλέξη Τσίπρα, κατά τη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. την Πέμπτη. Αφού υπενθύμισε ότι η αλληλεγγύη αποτελεί θεμελιώδη αρχή της Ε.Ε., υπέδειξε στους εταίρους ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας είναι η βιωσιμότητα του χρέους, τονίζοντας ότι θα ήταν καλύτερο αντί οι ηγέτες να εκφράζουν συνεχώς ανησυχία, να προσφέρουν κάποιες εγγυήσεις για το θέμα αυτό, είτε υπό τη μορφή παράτασης είτε με μείωση των τόκων. Φαντάζομαι ο Πρόεδρος θα επανέφερε στη μνήμη του ότι πριν από δυο χρόνια βρέθηκε και ο ίδιος στη θέση που βρίσκεται σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας.

Με το πιστόλι στον κρόταφο και χωρίς καμιά στήριξη, ούτε καν από τον Υπουργό Οικονομικών της Ελλάδας (να το λέμε κι αυτό). Έτσι ήλθε το βίαιο και απάνθρωπο κούρεμα, χωρίς ίχνος συμπόνοιας από τους δανειστές. Εν πάση περιπτώσει, η στήριξη που ο Νίκαρος έδωσε στον Αλέξη στη Σύνοδο Κορυφής ήταν το λιγότερο που μπορούσε να κάνει για την Ελλάδα. Αν μη τι άλλο, ως μια μικρή εξιλέωση μετά την ατυχέστατη δήλωσή του περί μητέρων πατρίδων...
ΜΠΟΞΕΡ