Θα είναι μετεξέλιξη, ναι ή όχι;
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επιμένει ότι η επιδιωκόμενη λύση διζωνικής ομοσπονδίας θα είναι η μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σε τελευταίες δηλώσεις, ομιλίες και συνεντεύξεις του επιμένει πως η όποια λύση του Κυπριακού πρέπει να είναι συμβατή με τις αρχές και αξίες της Ε.Ε., με τις τέσσερις βασικές ελευθερίες και το κοινοτικό κεκτημένο, δηλ. λύση συμβατή και με το ευρωπαϊκό δίκαιο. Καλωσόρισε στην ορθή πορεία. Αλλά… Ας ξαναδιαβάσει την Κοινή Δήλωση που συμφώνησε πέρσι στις 11/2/2014 με τον κατοχικό Έρογλου. ΠΟΥΘΕΝΑ σε αυτήν δεν αναφέρεται πως το νέο ομόσπονδο κράτος θα είναι μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. ΠΟΥΘΕΝΑ δεν αναφέρεται η Κυπριακή Δημοκρατία.

Στο άρθρο 4 της Κοινής Δήλωσης αναφέρεται ρητά: «Η ενωμένη Κυπριακή Ομοσπονδία θα προκύψει από τη λύση μετά την έγκρισή της σε χωριστά ταυτόχρονα δημοψηφίσματα». Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επιμένει πως η Κοινή Δήλωση είναι ο «σκελετός» της λύσης. Αυτός, όμως, δεν αναφέρεται ΠΟΥΘΕΝΑ σε μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε μια ενωμένη κυπριακή ομοσπονδία. Ο Ν. Αναστασιάδης δηλώνει ότι δεν πρόκειται να παρεκκλίνει από την Κοινή Δήλωση. Άρα, να εννοήσουμε ότι, κάθε φορά που αναφέρεται σε μετεξέλιξη, παραπλανά ενσυνείδητα τους πολίτες. Προκαλούμε για πολλοστή φορά: Πού ο Πρόεδρος βλέπει στην Κοινή Δήλωση να γίνεται ξεκάθαρη αναφορά σε μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε κυπριακή ομοσπονδία;
Σ.Ι.

Ναι, αλλά τι... εκμέκ θα μπει στο τραπέζι;
Μετά τον «καφέ της ειρήνης», το εκμέκ κανταΐφι της επαναπροσέγγισης, την κοινή ζιβανία και τα συνεταιρικά λαχεία που έξυσαν μαζί οι κύριοι Αναστασιάδης και Ακιντζί, θα περιμένουμε τώρα να δούμε και πώς θα προχωρήσουν τα ουσιαστικά θέματα του Κυπριακού. Διότι καλός είναι ο καφές, αλλά με αυτόν δεν μπορεί να... «διαβάσει» ο Πρόεδρος τις προθέσεις της Τουρκίας, αφού οι καλές προθέσεις του Λεμεσιανού Μουσταφά δεν μετρούν. Νόστιμο είναι το εκμέκ κανταΐφι ως Μέτρο Οικοδόμησης... Ζαχαροπλαστικής, αλλά το κυρίως «γλύκισμα» που θα μπει πάνω στο τραπέζι με απαίτηση της Τουρκίας ίσως να μην είναι και τόσο εύγευστο.

Κατά πάσαν πιθανότητα θα είναι μουχλιασμένο, αφού θα είναι το ίδιο έδεσμα με την ίδια συνταγή που παρουσιάζεται μόνιμα στο τραπέζι από την τουρκική πλευρά εδώ και δεκαετίες και θα οδηγήσει στη... δηλητηρίαση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ούτε και τα ξυστά λαχεία βοηθούν. Διότι και να κερδίσεις στο ξυστό, κύριε Νίκο μου, σημασία έχει να κερδίσεις και κάτι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, όπου εδώ και δεκαετίες κερδίζει μόνο η τουρκική πλευρά με τις διάφορες «γενναιόδωρες» προσφορές μας. Δεν έχουμε τίποτε με τον «καφέ της ειρήνης». Απλώς θυμίζουμε ότι καφέ προσφέρουν και στις... κηδείες και τα μνημόσυνα...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Μπράβο στους επιστήμονές μας!
Να και μια είδηση θετική και αισιόδοξη, που μας αποδεικνύει ότι σ’ αυτόν τον τόπο δεν έχουμε μόνο την έφεση να πραγματοποιούμε ευρωπαϊκά και παγκόσμια αρνητικά ρεκόρ. Μπορούμε να σημειώνουμε και εντυπωσιακές επιστημονικές επιδόσεις με παγκόσμια εμβέλεια. Όπως το νέο τεστ Veracity του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου (ΙΝΓΚ), μια μη επεμβατική προγεννητική διάγνωση για το σύνδρομο Down, που άρχισε ήδη να διατίθεται στην παγκόσμια αγορά, με τεράστιες προοπτικές. Το μεγάλο πλεονέκτημα του νέου τεστ είναι ότι δεν θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του εμβρύου ή την υγεία της μητέρας και γίνεται απλώς με τη λήψη αίματος από το χέρι.

Δεν είναι μόνο η επιστημονική αξία της ανακάλυψης. Φανταστείτε πόσα ζευγάρια στον κόσμο θα μπορούν να αισθανθούν ανακούφιση όταν με την ακίνδυνη αυτή προγεννητική διάγνωση θα διαπιστωθεί ότι το κυοφορούμενο παιδί τους είναι απόλυτα υγιές. Ή και στην αντίθετη περίπτωση, που διαπιστωθεί σύνδρομο Down, θα το γνωρίζουν έγκαιρα οι γονείς για να πάρουν τις αποφάσεις τους. Το επίπεδο των Κυπρίων επιστημόνων είναι ιδιαιτέρως υψηλό και πρέπει να σημειώσουμε ότι αυτό αποδεικνύεται και στο εξωτερικό, όπου διαπρέπουν πολλοί συμπατριώτες μας επιστήμονες, κάποιοι από τους οποίους είναι κορυφαίοι στον κόσμο στον τομέα τους. Το κράτος, λοιπόν, θα πρέπει να στηρίξει την επιστήμη, για να μπορέσει και η επιστήμη να στηρίξει το κράτος.
ΜΠΟΞΕΡ

Πού χάθηκε η Αμμόχωστος;
Στις 11 Μαΐου 1984, το Συμβούλιο Ασφαλείας υιοθέτησε το ψήφισμα 550 για το Κυπριακό και με ειδική αναφορά στην Αμμόχωστο. Ιδού τι αναφέρεται μεταξύ άλλων: «3. Επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς όλα τα κράτη να μην αναγνωρίσουν το δήθεν κράτος της "Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου", που εγκαθιδρύθηκε με τις αποσχιστικές ενέργειες και τα καλεί να μη διευκολύνουν ή με οποιοδήποτε τρόπο βοηθήσουν την προαναφερθείσα αποσχιστική οντότητα. 4. Καλεί όλα τα κράτη να σέβονται την κυριαρχία, την ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα, την ενότητα και το αδέσμευτο της Κυπριακής Δημοκρατίας».

Ειδικά για την Αμμόχωστο, το ψήφισμα 550 υπογραμμίζει: «5. Θεωρεί τις απόπειρες για εποικισμό οποιουδήποτε τμήματος των Βαρωσίων από άτομα άλλα από τους κατοίκους τους ως απαράδεκτες και ζητά τη μεταβίβαση της περιοχής αυτής στη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών». Είκοσι εννιά χρόνια αργότερα, το θέμα των Βαρωσίων κατήντησε ένα απλό ΜΟΕ, που οι Τούρκοι ήδη συνδέουν και θα απαιτήσουν να γίνει ανταλλαγή με την αναγνώριση του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου. Ρωτάμε τον Ι. Κασουλίδη, που «εσιάσιαρεν» κυριολεκτικά να πετά από το… «Ερτζάν», όπως και τον Πρόεδρο Αναστασιάδη: Γιατί δεν απαιτείται η επιστροφή των Βαρωσίων στον ΟΗΕ και δι’ αυτού στους νόμιμους κατοίκους του; Γιατί επέτρεψαν να καταντήσει ένα απλό ΜΟΕ, αυτό το κορυφαίο ζήτημα;
Σ.Ι.

Στέρεη και βιώσιμη συμφωνία
Σε συνέντευξή του στον «Φιλελεύθερο», ο Γάλλος πρέσβης, Ζιαν-Λουκ Φλοράν, είπε για την επιδιωκόμενη λύση: «Αυτό που είναι και το πλέον σημαντικό, κατά την άποψή μου, είναι η επίτευξη μιας συμφωνίας, η οποία να είναι στέρεη και βιώσιμη, ώστε μια επανενωμένη Κύπρος να μπορεί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του 21ου αιώνα. Θα έλεγα ότι μια διευθέτηση θα πρέπει να είναι συμφωνημένη καθιστώντας ισχυρούς και αποτελεσματικούς τους θεσμούς, να επιτρέπει τη διακοινοτική συμφιλίωση και να ενθαρρύνει την οικονομική ανάπτυξη».

Ας προσεχθεί ξανά τούτο: Οι ξένοι είναι πιο ξεκάθαροι και πιο ευθείς στις τοποθετήσεις τους στην αναζήτηση λύσης, που να είναι συμβατή με τις αρχές της Ε.Ε. και το κοινοτικό κεκτημένο. Για να είναι, λοιπόν, μια λύση στέρεη και βιώσιμη -έβγαλε η γλώσσα μας μαλλιά να το αναλύουμε- πρέπει πρώτιστα να είναι συμβατή με τις τέσσερις βασικές ελευθερίες της Ε.Ε., με τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και με το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο. Διαφορετικά θα γίνει αμέσως πρόξενος σοβαρότατων προβλημάτων για το νέο, πιθανό ομόσπονδο σχήμα και, προπάντων, για την Ε.Ε. Δεν νομίζουμε να υπάρχει έστω και ένας εταίρος, που θα ήθελε μίαν άκρως προβληματική ομόσπονδη Κύπρο στους κόλπους της Ένωσης.
Σ.Ι.