Δεν είναι μόνο εσωτερικό θέμα

Μπορεί το ΑΚΕΛ να μιλά για εσωτερικό θέμα, όσον αφορά τις διαδικασίες εναντίον στελεχών του κόμματος, αλλά το ίδιο το σκάνδαλο της Δρομολαξιάς είναι θέμα δημόσιου ενδιαφέροντος. Τεράστιου δημόσιου ενδιαφέροντος. Αφενός γιατί υπήρξαν καταδίκες από το Κακουργιοδικείο (περιλαμβανομένων στελεχών του ΑΚΕΛ), αλλά και επειδή υπήρξε λεηλασία του Ταμείου Συντάξεων των εργαζομένων της ΣΥΤΑ. Και τα μέτρα εναντίον του κ. Κατσουρίδη αποτελούν έμμεση παραδοχή της ανάμειξης του ΑΚΕΛ στο σκάνδαλο της Δρομολαξιάς, έστω και αν το κόμμα μιλούσε από την αρχή για πολιτική σκευωρία εναντίον του. Αλλά γιατί το ΑΚΕΛ αισθάνθηκε την ανάγκη να ερευνήσει σε τόσο βάθος το θέμα της Δρομολαξιάς; Τόσο σίγουρο ήταν ότι υπήρξε εμπλοκή στελεχών του και ειδικότερα του Νίκου Κατσουρίδη; Ή μήπως η αγωνία του ήταν να αποδείξει την αθωότητα του «τσάρου» των οικονομικών του κόμματος Βενιζέλου Ζαννέτου; Κάποιοι κακεντρεχείς ρίχνουν τη σπόντα ότι η τόση έγνοια για κάλυψη του κ. Ζαννέτου οφείλεται και στο ότι... ξέρει πολλά για τα οικονομικά του κόμματος. Εμείς δεν ξέρουμε. Ας απαντήσει το ΑΚΕΛ.
ΜΠΟΞΕΡ

Μετά τις 7 Ιουνίου, stupid!

Πάλι ξανά το ίδιο επικοινωνιακό σκηνικό προς αφελείς: Τιτίβισμα του Προέδρου πριν ακόμα επιστρέψει στο Προεδρικό από τη συνάντησή του με τον κατοχικό Ακιντζί. Τιτίβισμα του Νορβηγού… Ντάουνερ. Τιτίβισμα του Αμερικανού Αντιπροέδρου (ναι, ναι, αυτού που μας είπε πέρυσι τον Μάιο πως είμαστε «ο ισχυρότερος στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ στην Αν. Μεσόγειο). Και χαριεντίσματα ότι το «κλίμα ήταν θετικότατο», οι οιωνοί άριστοι, πρόκειται για μοναδική ευκαιρία και άλλα ωραιολάγνα. Δύο τινά προς αμαθείς και αβαθείς. Μετά την κατάργηση της «βίζας» από το ψευδοκράτος, τι είπε ο χαμογελαστός Μουσταφά; Μίλησε ξανά για σύνορα! Αρκετοί Ε/κ, είπε, δεν περνούν τα «σύνορα» εξαιτίας της «βίζας». Η επίδειξη ταυτότητας και διαβατηρίου παραμένουν, άρα παραπέμπουν σε «αρχές» και «κράτος». Δεύτερον, αν θα υπάρξει οποιαδήποτε εξέλιξη στο Κυπριακό, θετική ή αρνητική, αυτή θα εξαρτηθεί από τις εκλογές στην Τουρκία, στις 7 Ιουνίου και πόση άλλη εξουσία θα περιβληθεί ο σουλτάνος. Συνεπώς, κρατάτε μικρό καλάθι.
Σ.Ι.

Η αργία θέλει... τον Κυπραίο της
Το ξέρετε ότι έχουμε 7 δημόσιες αργίες περισσότερες από την Ελλάδα; Ε, βέβαια. Είμαστε πρωταθλητές στην Ευρώπη σε αργίες! Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Κύπρος έχει συνολικά 17 δημόσιες αργίες. Στον αντίποδα, τις λιγότερες δημόσιες αργίες έχουν το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ισπανία (μόλις 8). Η Ελλάδα έχει συνολικά μόνο 10 αργίες κατά τις οποίες σταματά κάθε δραστηριότητά της για να τιμήσει ένα θρησκευτικό, εθνικό ή πολιτικό γεγονός. Και να φανταστείτε, έχουμε κάποιες κοινές αργίες με την Ελλάδα, για τις εθνικές επετείους της 25ης Μαρτίου και της 28ης Οκτωβρίου. Δεν μπορεί να ισχυριστεί κανένας ότι είμαστε τεμπέληδες. Το αντίθετο. Είμαστε λαός δουλευταράς (όταν βρίσκουμε δουλειά, βεβαίως).

Αλλά τις αργίες μας τις θέλουμε, για να ξεκουραζόμαστε, να χαλαρώνουμε, να «πιντώνουμε» κι άλλες μέρες και να πεταγόμαστε στην Αθήνα για λίγη διασκέδαση κλπ. Για να λέμε, όμως, και του στραβού το δίκαιο, είναι πολλές 17 δημόσιες αργίες. Δεν είπαμε να τις μειώσουμε στις 8, όπως τους Άγγλους, αλλά θα μπορούσαμε να καταργήσουμε μερικές. Εντάξει, κύριε Χατζηπέτρου μου, μια κουβέντα είπαμε, μη σηκώνετε τα μανίκια για καβγά. Με την αναμενόμενη αναδιάρθρωση της δημόσιας υπηρεσίας, μπορούμε να συζητήσουμε αυτό το ενδεχόμενο. Βέβαια, θα πρέπει να πούμε ότι η παιδεία μας έχει περισσότερες αργίες, γιατί τα σχολεία κλείνουν και σε γιορτές Αγίων. Σκέφτομαι μάλιστα ότι αν λύσουμε και το Κυπριακό, θα αυξηθούν ακόμα περισσότερο οι δημόσιες αργίες, διότι θα έχουμε και το... Κουρμπάν Μπαϊράμ και άλλες γιορτές των Τουρκοκυπρίων. Οπότε την ευρωπαϊκή πρωτιά δεν την χάνουμε με τίποτε.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Συνομιλίες με την… όπισθεν!
Η Τουρκία έχει ξεκάθαρους στόχους σε βάρος της Κύπρου. Η ρατσιστική, αντιευρωπαϊκή, αντιδημοκρατική και τουρκοφρενής διζωνική είναι το όχημα της επίτευξης του στόχου της για κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ποιοι είναι οι στόχοι της ελληνικής πλευράς; Πρώτα απ’ όλα υπάρχει διχοστασία για την ερμηνεία του καινοφανούς όρου περί διζωνικής, που δεν υπάρχει πουθενά στη νομολογία. Γι’ αυτό είναι σωστοί οι Οικολόγοι όταν επισημαίνουν «η διζωνική είναι ένας πολιτικός όρος που δεν έχει καθορισμένο περιεχόμενο. Το περιεχόμενο αυτής της συμφωνίας, εφόσον προκύψει, καθορίζεται από τα δύο μέρη που θα τη συνάψουν στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό.

»Η Τουρκία φαίνεται ότι αντιλαμβάνεται διαφορετικά απ’ ό,τι η ελληνοκυπριακή ηγεσία την έννοια αυτή. Άλλο είναι το περιεχόμενο που θέλει να της δώσει και άλλο αυτό που επιθυμεί η ε/κ ηγεσία. Αυτήν την αυταρχική και απόλυτη θέση της, η Τουρκία, δεν χάνει ευκαιρία να τη διαλαλεί συχνά με διάφορους τρόπους και δηλώσεις. Η Τουρκία θέλει δύο ιδρυτικά κράτη και μέσω αυτού του μοντέλου επιδιώκει την επικυριαρχία σ’ ολόκληρη την Κύπρο. Το θέμα είναι εμείς, πώς το αντιλαμβανόμαστε, ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές μας και για ποιο μέλλον αγωνιζόμαστε. Μόνο η σταθερή και επίμονη προσπάθεια για αλλαγή των γεωπολιτικών συσχετισμών δυνάμεων μπορεί να αλλάξει την προοπτική των συνομιλιών». Με απλά λόγια: Πάμε σε νέο διάλογο κωφών με την όπισθεν.
Σ.Ι.

Γιατί στο ΑΚΕΛ τρέμουν τον Κατσουρίδη;
Μπορεί να διαφωνούμε πολιτικά και ιδεολογικά αλλά δύο… Νίκους παραδεχόμαστε: Τον Νίκο Κατσουρίδη και τον Νίκο Κουτσού. Όταν στο παρελθόν οι δύο Νίκοι συζητούσαν, ανεξάρτητα αν διαφωνούσαν, είχαμε συζήτηση και επιχειρήματα υψηλού επιπέδου. Ο Ν. Κατσουρίδης, καθ’ ομολογίαν πολλών -εντός και εκτός ΑΚΕΛ- είναι ο αξιότερος, εξυπνότερος και ικανότερος των ΑΚΕΛικών, ο στρατηγικός νους του κόμματος, ανεξάρτητα από όσα του καταλογίζονται ή διαδίδονται. Η κατ’ ισχυρισμόν εμπλοκή του στην υπόθεση Δρομολαξιάς, για την οποία το ΑΚΕΛ οφείλει να δώσει στοιχεία και να τεκμηριώσει (αν εννοεί όσα ευαγγελίζεται περί διαφάνειας), δεν υποβαθμίζει το γεγονός ότι: Ο Κατσουρίδης είναι επικίνδυνος ως αντίπαλος και ως πιθανός διεκδικητής της θέσης του ΓΓ του κόμματος. Η επ’ αόριστον αποβολή του επιβεβαιώνει αυτό που γνωρίζουμε δεκαετίες: Ένα ΑΚΕΛ καθοδηγούμενο από σταλινικές νοοτροπίες αποκεφαλισμών.
Σ.Ι.