Πώς θα μεταμφιέζονταν οι... πολιτικοί
Διερχόμαστε την περίοδο των Καρναβαλιών και είναι ευκαιρία να φανταστούμε κι εμείς πώς θα μεταμφιέζονταν οι πολιτικοί μας ηγέτες, αν τους δινόταν η ευκαιρία. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, προετοιμαζόμενος για την επίσκεψή του στη Μόσχα, θα ντυνόταν κατά πάσα πιθανότητα... «Κοζάκος». Το μόνο πρόβλημα θα ήταν αν ξεχνούσε και να πήγαινε στο Καρναβάλι φορώντας και τις... καουμπόικες μπότες με σπιρούνια που φορούσε μέχρι τώρα. Ο Άντρος Κυπριανού θα ντυνόταν «Τσίπρας», όπως και ο Γιώργος Λιλλήκας. Ειδικότερα ο πρώτος θα έσχιζε και ένα αντίγραφο του μνημονίου (που πρώτος έφερε ο Χριστόφιας) και θα το έκανε... κονφετί να το ρίχνει στην καρναβαλίστικη παρέλαση.

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος θα μεταμφιεζόταν σε «Ρομπέν των Φτωχών», ενώ ο Αβέρωφ Νεοφύτου σε... «Φτωχό των Ρομπέν», ο οποίος δεν έχει ούτε ένα ευρώ καταθέσεις και περιμένει τη βοήθεια των περαστικών. Στον χώρο της ΕΔΕΚ, ο Μαρίνος Σιζόπουλος θα ντυνόταν «Βάσος Λυσσαρίδης» και ο Γιώργος Βαρνάβα θα μεταμφιεζόταν σε «Γιαννάκη Ομήρου» και όλοι θα καταλαβαίναμε τις επιλογές τους και θα τους φωνάζαμε «Σας καταλάβαμε, σας καταλάβαμε»! Τέλος, ο Χάρης Γεωργιάδης θα μασκαρευόταν από τη μέση και κάτω «τσολιάς» με φουστανέλα και τσαρούχια και από τη μέση και πάνω θα φορούσε σακάκι και γραβάτα ως «τεχνοκράτης των Βρυξελλών». Άντε, καλό Καρναβάλι!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Οι γερμανικοί «Δούρειοι Ίπποι»
Δεν ξέρω τι αποφάσισε ψες το Γιούρογκρουπ για την Ελλάδα. Ελπίζω να επιτεύχθηκε συμφωνία. Όμως, στα εικοσιτετράωρα που προηγήθηκαν, οι Γερμανοί έδειξαν πάλι το σκληρό τους πρόσωπο και έδιναν και έναν τόνο αβεβαιότητας για την έκβαση των διαβουλεύσεων. Σε κάποια στιγμή, μάλιστα, η γερμανική αντιπροσωπία στο EuroWorking Group παρομοίασε την ελληνική επιστολή για παράταση της δανειακής σύμβασης με τον Δούρειο Ίππο, «με τον οποίο η ελληνική πλευρά επιχειρεί να βάλει τέλος στο τρέχον πρόγραμμα».

Ο... «Τρωικός πόλεμος» συνεχιζόταν και χθες στο παρασκήνιο, με τους Γάλλους, τους Ιταλούς και άλλους να προσπαθούν να πείσουν τους Γερμανούς να μαλακώσουν λίγο τη στάση τους, δεδομένου ότι η Ελλάδα έκανε αρκετά βήματα υποχώρησης για να βρεθεί συμβιβασμός. Ευτυχώς οι Γερμανοί δεν αποκάλεσαν και τον Ολάντ... «Δούρειο Ίππο» του Τσίπρα στο Γιούρογκρουπ. Αλλά αν είναι να μιλήσουμε με τη γλώσσα της αλήθειας, στην ουσία «Δούρειους Ίππους» κατασκευάζει η ίδια η Γερμανία. Και με αυτούς καταφέρνει να αλώνει σταδιακά τις άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες, με αποτέλεσμα να μιλάμε σήμερα για μια «γερμανική Ευρώπη». Βέβαια, δεν ονομάζονται ακριβώς «Δούρειοι Ίπποι». Ονομάζονται «Δούρειες... Τρόικες».
ΜΠΟΞΕΡ

Οι «αμαρτίες» της Ευρώπης
Η Ευρώπη έχει «αμαρτήσει» κι έχει προσβάλει την αξιοπρέπεια των Ελλήνων, των Πορτογάλων αλλά και των Ιρλανδών, παραδέχτηκε σε μια έξαρση ειλικρίνειας ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, μιλώντας στην Επιτροπή Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων. Ξέχασε, βέβαια, τους Κύπριους ο φίλος μας ο Ζαν-Κλοντ. Εκτός αν μας βάζει γενικά με τους Έλληνες, οπότε συγχωρείται. Και μάλιστα σημείωσε ότι μια τέτοια δική του δήλωση ακούγεται παράξενη, αφού ο ίδιος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις εν λόγω εξελίξεις ως πρώην πρόεδρος του Eurogroup. «Aλλά πρέπει να μάθουμε από τα λάθη του παρελθόντος και να μην τα επαναλάβουμε», τόνισε χαρακτηριστικά.

Ο Γιούνκερ παραδέχτηκε, επίσης, ότι η Τρόικα έχει κάνει λάθη και πρέπει να αναθεωρηθεί η λειτουργία της, «αλλά την κατάλληλη στιγμή». Την ίδια ώρα υπέδειξε ότι τα κράτη μέλη πρέπει να συνεχίσουν τις μεταρρυθμίσεις, για να μη βάλουν σε υποθήκη το μέλλον των επόμενων γενιών. Σοφές κουβέντες από τον Πρόεδρο της Κομισιόν, οι οποίες είναι μια αχτίδα φωτός για κάποιες αλλαγές στη μέχρι σήμερα ακολουθούμενη αυστηρή και άκαμπτη γερμανική συνταγή. Η παραδοχή του Γιούνκερ ότι η Ευρώπη έχει «αμαρτήσει» έναντι των χωρών που μπήκαν σε μνημόνιο, είναι μια καλή βάση για να προχωρήσουμε σε μια νέα αρχή, όπου οι «αμαρτήσαντες» θα συγχωρεθούν από τους υποφέροντες και οι υποφέροντες θα προσπαθήσουν όσο μπορούν να μην αναγκάσουν τους πρώτους να «αμαρτήσουν» ξανά.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Το… θρησκευόμενο ΔΗΣΑΚΕΛ
Τα μεγάλα κόμματα, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, είναι βαθύτατα… θρησκευόμενα και παραδοσιακά! Μην εκπλήττεσθε. Δήθεν ο Μακάριος δέχτηκε τη διζωνική, το 1977. Ξεχνούν ότι την απολάκτισε στην τελευταία ομιλία του. Και άσχετο αν η συμφωνία εκείνη τον οδήγησε στον τάφο. Ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ, με τον Πρόεδρο, εκεί, κολλημένοι. Ακούσατε εσείς να συνέβησαν κοσμοϊστορικά και συνταρακτικά γεγονότα από τότε μέχρι σήμερα; Όχι, βέβαια! Ο πλανήτης έμεινε κολλημένος στο 1977, έτσι και το ΔΗΣΑΚΕΛ. Τελευταία, όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, πλην ΑΚΕΛ, ζητούν αλλαγή στρατηγικής. Εισηγούνται διάφορα αλλ’ αποφεύγουν όλοι το καίριο: Πώς ο κυπριακός Ελληνισμός θα επιβιώσει και θα εξουδετερώσει τον κίνδυνο τουρκοποίησής του. Με τη διζωνική, μηρυκάζουν εν χορώ ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ και Ν. Αναστασιάδης. Κι όμως: Γνωρίζουν ότι η διζωνική όχι μόνο δεν θα λειτουργήσει αλλά οδηγεί με… τουρκική ακρίβεια στην τουρκοποίηση της Κύπρου, αφού πρώτα καταλύσει και εξαφανίσει την Κυπριακή Δημοκρατία.

Γνωρίζουν ότι πρέπει να απεγκλωβιστούν από την τουρκογενή διζωνική, αλλά… Αυτό προϋποθέτει νέα στρατηγική, κόστος, αγώνα, σχεδιασμό, μεθόδευση, σύμπνοια, κινητοποίηση και πολλές άλλες ενέργειες με έναν στόχο: Τη διάσωση του κυπριακού Ελληνισμού από την αρπακτικότητα της Τουρκίας. Αλλά, πού να τρέχουν τώρα, ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ και Πρόεδρος, για νέα στρατηγική και άλλα κουραφέξαλα αφού έχουμε την ωραία διζωνικούλα μας! Δύστηνη Κύπρος…
Σ.Ι.

Ποιες ελπίδες σε ποιους νέους, Πρόεδρε;
Κάθε φορά που οι πολιτικοί απευθύνονται στους νέους, οφείλουν να το κάνουν με τον προσήκοντα σεβασμό, επειδή απευθύνονται στην αξιοπρέπεια και στην προσωπικότητά τους. Αν δεν έχουν τίποτε ουσιώδες να πουν, καλύτερα να σιωπούν! Γι' ακόμα μια φορά, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης εμπαίζει τους νέους του τόπου. Μιλώντας σε τελετή αποφοίτησης των μεταπτυχιακών φοιτητών του Πανεπιστημίου Κύπρου, είπε: «Όταν παραδίδουμε στην κοινωνία μας μια νέα σειρά επιστημόνων, η αισιοδοξία μας για το μέλλον της χώρας μας ενισχύεται και η πίστη μας ότι η Κύπρος θα τα καταφέρει και θα προοδεύσει, δικαιώνεται. Η πατρίδα μας, ανέκαθεν και συστηματικά, εναπέθετε τις ελπίδες της για ένα καλύτερο αύριο στους νέους.

Οι νέοι αυτού του τόπου είναι το δόρυ και η ασπίδα της χώρας μας σε όλες τις ευγενείς και φιλόδοξες διεκδικήσεις μας». Ώστε, έτσι, λοιπόν. Η πολιτεία «ανέκαθεν και συστηματικά» εναποθέτει τις ελπίδες της στους νέους. Μα, σε ποιους νέους; Πού ζει ο Ν. Αναστασιάδης; Δεν γνωρίζει ότι χιλιάδες νέοι και νέες έχουν ξενιτευτεί σε αναζήτηση, ακριβώς, του μέλλοντος που η πολιτεία δεν τους προσφέρει; Αγνοεί ότι η Κύπρος αιμορραγεί από εγκεφάλους που δραπετεύουν στο εξωτερικό; Και αγνοεί ότι γι’ αυτές τις χιλιάδες νέους η Κύπρος ξόδεψε εκατομμύρια και τους προσφέρει δωρεάν σε ξένες χώρες; Λοιπόν, τουλάχιστον, όχι άλλο περιπαίξιμο, κ. Πρόεδρε.
Σ.Ι.