Είναι αδιανόητο… αδιανόητο…
Στην πολιτική δεν υπάρχουν σταθερά δεδομένα, ούτε και αδιανόητα. Αυτήν την αρχή ο Πρόεδρος Αναστασιάδης όφειλε να την γνωρίζει και να μην κάνει τον έκπληκτο. Τόσες δεκαετίες στην πολιτική, δεν αντιλήφθηκε πως η πολιτική είναι βρομιά, δυσωδία και εξαπάτηση του αντιπάλου; Δεν μελέτησε προφανώς τον Κινέζο στρατηγό, Σουν Τζου. Καιρός να τον μελετήσει, όπως και τον παππού μας, Θουκυδίδη. Σε συνέντευξή του στο «Μέγα», είπε πως «είναι αδιανόητο να αναγνωρίζουν την παρανομία της Τουρκίας και να μας καλούν υπό τις σημερινές συνθήκες σε διάλογο. Αντί να αναγνωρίσουν την καλή μας θέληση, θεωρούν πως θα δεχθούμε αυτά που ζητούν. Είναι αδιανόητο», υπέδειξε, «ο Γ.Γ. να αναφέρεται στην έκθεσή του σε "ε/κ Αρχές" αντί σε Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος-μέλος του ΟΗΕ».

Όλα ήταν έγκαιρα κατανοητά σε εκείνους που μελετούν και αναλύουν τη διεθνή και διακρατική πολιτική. Ιδιαίτερα την πολιτική των μεγάλων δυνάμεων και, φυσικά, της Τουρκίας. Δεν κατάλαβε τίποτε ο Πρόεδρος από όσα τον διαβεβαίωναν οι φίλοι και εταίροι του; Δεν αντιλήφθηκε την πολιτική της Τουρκίας; Ναι, δυστυχώς, όλοι τον θεωρούν ευάλωτο, δεδομένο και σαν έτοιμο από καιρό να προβεί σε παραχωρήσεις. Και προέβη, όπως πρόσφατα, επειδή έδωσε πίστη στις διαβεβαιώσεις τους. Τώρα, ο Ν. Αναστασιάδης ξέρει. Και αφού έμαθε, θα αλλάξει πορεία και πολιτική;
Σ.Ι.

Αντάν ψωρκάσει ο γείτος σου...
Στο επίκεντρο των πολιτικών εξελίξεων εξακολουθούν να είναι τα διαδραματιζόμενα στην ΕΔΕΚ, όπου τα πράγματα οδηγούνται σε εκλογικό συνέδριο, το οποίο αναμένεται να ξεκαθαρίσει το τοπίο στην μετά Ομήρου εποχή. Τα υπόλοιπα κόμματα παρακολουθούν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον όσα συμβαίνουν στην ΕΔΕΚ, αφού αγγίζουν και τα ίδια, κάποια σε μικρότερο και κάποια σε μεγαλύτερο βαθμό. Όπως αγγίζουν και γενικότερα την πολιτική ζωή. Διότι η ξαφνική έξοδος του Γιαννάκη Ομήρου από το κομματικό σκηνικό ανατρέπει πολλά δεδομένα. Για παράδειγμα, επανέρχεται τώρα και το ζήτημα της ενοποίησης του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου, έστω και αν αυτό φαντάζει απίθανο αυτήν την ώρα, αφού οι προσωπικές φιλοδοξίες κάποιων ηγετών του χώρου είναι πολύ ισχυρές. Ποτέ, όμως, μην πεις ποτέ.

Το άλλο δεδομένο είναι ότι με την παραίτησή του ο Ομήρου αφήνει στην πολιτική ζωή ένα καλό πρότυπο έντιμου και ανιδιοτελούς πολιτικού, που δεν μένει γαντζωμένος στην καρέκλα έναντι παντός τιμήματος. Και αυτό είναι ένα «μέτρο σύγκρισης», που οι άλλοι ηγέτες πρέπει να λάβουν υπόψη. Ας μην κρύψουν το κεφάλι στην άμμο και ας μην πούνε «όσα συμβαίνουν στην ΕΔΕΚ είναι εσωτερική της υπόθεση και δεν μας αφορούν». Όπως λέει και μια σοφή κυπριακή παροιμία, «Αντάν ψωρκάσει ο γείτος σου, τζι εσού βοτάνιν γύρευκε». Τα κόμματα είναι συγκοινωνούντα δοχεία και γι’ αυτό εξάλλου η απαξίωση των πολιτών προς την πολιτική ζωή είναι γενική. Οπότε η βελτίωση της εικόνας και των δημοκρατικών διαδικασιών σε ένα κόμμα, όπως η ΕΔΕΚ, μπορεί να βελτιώσει και τη γενικότερη εικόνα των κομμάτων. Ή το αντίστροφο. Να μεγαλώσει κι άλλο την απαξίωση.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Ούτε φωνή ούτε ακρόαση η Ρωσία
Άλλοτε η Ρωσία ήταν στενός και ειλικρινής φίλος, επειδή τα συμφέροντά της συνέπλεαν με εκείνα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μετά την ουκρανική κρίση και τις ευρωπαϊκές κυρώσεις, τις επιπτώσεις στο ρούβλι και στην οικονομία της, αναζήτησε αλλού συνεργάτες. Να θυμίσουμε πως η Κύπρος, καθ’ ομολογίαν ανώτατου Αμερικανού αξιωματούχου, ήταν «βράχος στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας». Η δήλωση εκείνη δεν διαψεύστηκε από τη Λευκωσία. Μόλις πρόσφατα ο Ι. Κασουλίδης, σε συνέντευξή του στο ρωσικό πρακτορείο Ταςς, δήλωσε πως η Κύπρος ήταν… εναντίον κυρώσεων επειδή και αυτή υφίσταται επιπτώσεις.
Δεν θα αναφερθούμε στη μείωση του ρωσικού τουρισμού προς την Κύπρο.

Η πιο σημαντική εξέλιξη ήταν ο πρόσφατος εναγκαλισμός Πούτιν-σουλτάνου και η υπογραφή συμφωνιών για προμήθεια φυσικού αερίου και πυρηνικών σταθμών στην Τουρκία, αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων. Ας προσεχθεί κάτι πάρα πολύ ανησυχητικό: Άλλοτε, όταν είχαμε ανανέωση της θητείας της Ειρηνευτικής Δύναμης ή ψηφίσματα κατά της Τουρκίας, η Μόσχα ήταν παρούσα. Πού χάθηκε, λοιπόν, στην τελευταία έκθεση του ανεκδιήγητου Μπαν Κι Μουν; Ήταν δίπλα μας ή απλώς χόρευε καζατσιόκ με τον Ερντογάν; Αν κρίνουμε από τις πρωτοφανείς θέσεις του Γ.Γ. του ΟΗΕ κατά της Κύπρου και την παραδοχή της Λευκωσίας ότι, παρά τις προσπάθειές της, δεν κατάφερε τίποτε, τότε ο καθείς καταλαβαίνει γιατί ο Πρόεδρος παραδέχθηκε στους αρχηγούς ότι μείναμε μόνοι. Ποιος φταίει;
Σ.Ι.

Οι τρομοκράτες ως αντιτρομοκράτες
Εξοργισμένος είναι ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ Βενιαμίν Νετανιάχου από την επίθεση του σουλτάνου Ερντογάν, ο οποίος τον είχε επικρίνει έντονα για τη συμμετοχή του στην πρόσφατη πορεία των ηγετών στο Παρίσι κατά της δολοφονικής επίθεσης των ισλαμιστών εναντίον της σατιρικής εφημερίδας «Charlie Hebdo». Ο κ. Νετανιάχου θα μπορούσε με τη σειρά του να διερωτηθεί τι γύρευε στην πορεία αυτή ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας Νταβούτογλου. Όχι μόνο γιατί εκπροσωπούσε μια χώρα που ασκεί διαχρονικά κρατική τρομοκρατία σε βάρος των γειτόνων της, αλλά και επειδή η Τουρκία είναι μια χώρα που βοήθησε ενεργά στην άνδρωση του κινήματος των αποκεφαλιστών Τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους.

Οι τρομοκράτες διακινούνται άνετα μέσω Τουρκίας από την Ευρώπη προς τη Συρία και άλλες χώρες, όπου ασκούν τρομοκρατική δράση και τανάπαλιν. Είναι χαρακτηριστικό το βίντεο που αποκαλύφθηκε τις τελευταίες ημέρες και παρουσιάζει την τρομοκράτισσα Χαγιάτ Μπουμεντιέν, σύντροφο του Αμεντί Κουλιμπαλί, δράστη της πρόσφατης αιματηρής ομηρίας σε εβραϊκό σουπερμάρκετ στο Παρίσι, η οποία καταζητείτο από τη γαλλική Αστυνομία. Η Χαγιάτ διέφυγε στη Συρία περνώντας από την Τουρκία στις 8 Ιανουαρίου. Για να μην πούμε και για την άτεγκτη άρνηση της Τουρκίας να βοηθήσει έστω και κατ’ ελάχιστον στις προσπάθειες των Αμερικανών να ανακόψουν την προέλαση του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία και το Ιράκ. Αυτοί, λοιπόν, οι αρχιτρομοκράτες έχουν και το θράσος να συμμετέχουν σε αντιτρομοκρατικές πορείες...
ΜΠΟΞΕΡ

Τι τον συμβουλεύει ο Νιαζί;
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ίδρυσε τη γνωστή πολυπληθή και ετερόκλητη Επιτροπή Στρατηγικών Μελετών. Υποθέτουμε πως τα 15 και πλέον μέλη της, που προτάθηκαν από τα κόμματα και τον Πρόεδρο, με την εμπειρογνωμοσύνη τους βοηθούν ή εισηγούνται ή καταθέτουν ιδέες, αναλύσεις και εισηγήσεις για τον χειρισμό κρίσιμων πτυχών του Κυπριακού. Απορούμε, όμως: Από το περ. φθινόπωρο που άρχισαν οι προκλήσεις, οι απειλές και η τρίτη τουρκική εισβολή στην κυπριακή ΑΟΖ, τι συγκεκριμένα συμβούλευσαν τον Ν. Αναστασιάδη;

Να το θέσουμε διαφορετικά: Ο Πρόεδρος προσέτρεξε σε αυτούς τους καθ’ ύλην ειδικούς και ζήτησε τα φώτα τους; Αν κρίνουμε από τους χειρισμούς και τις αποφάσεις του Προέδρου, δύο τινά συμβαίνουν; Ή η Επιτροπή τον τροφοδότησε με υλικό αλλ’ ο Πρόεδρος το χρησιμοποίησε για να ανάψει το τζάκι ή απλώς ο Ν. Αναστασιάδης δεν της ζήτησε καν συμβουλές. Είναι και μια άλλη απορία: Ο γνωστός Τ/κ καθηγητής του Παν/μίου Κύπρου, Νιαζί Κιζίλγιουρεκ, τι συμβουλεύει τον Πρόεδρο όσον αφορά την Τουρκία και την πολιτική της έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας, που ο Κιζίλγιουρεκ διορίστηκε να υπηρετεί; Κατά την ίδια διαλεκτική, απορούμε και για μερικά άλλα, γνωστά για τις απόψεις τους, μέλη της Επιτροπής. Θα πει κανείς: «Ο Πρόεδρος τούς διόρισε, αυτός έχει την ευθύνη». Ναι, αλλά, η Κύπρος;
Σ.Ι.