Ξεπούλημα… μισοτιμής!

Πόση αφέλεια δέρνει την πολιτική ηγεσία. Πόση άγνοια του Τούρκου χαρακτηρίζει μερικούς εκ των κομματαρχών. Αβαθείς, αμελέτητοι, πάντοτε καλόπαιδα και μονίμως γιουσουφάκια στην υπηρεσία του πολυχρονεμένου σουλτάνου Ερντογάν. Ναι, αυτόν που επισκέφθηκαν στην αυλή του για να τον… εξευμενίσουν. Ιδού, νέα απόδειξη αυτού του άθλιου φοβικού συνδρόμου ραγιαδισμού έναντι του Τούρκου κατακτητή μας. Επιβεβαιώνεται τώρα ποιος άλλος ήταν πίσω από την απερίσκεπτη και ολέθρια υπαναχώρηση του αναξιόπιστου Αναστασιάδη να υποκύψει στον τουρκικό εκβιασμό.

Ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, με παρέμβασή του στο «Τρίτο» του ΡΙΚ, τάσσεται υπέρ της παραχώρησης φυσικού αερίου στην Τουρκία, μετά τη λύση, μισοτιμής! Έτσι για να δελεάσουμε το τουρκικό θηρίο, να το καλοπιάσουμε και, πού ξέρετε, ραγιάδες- ραγιάδες, θα φανεί ίλεως και δεν θα καταλάβει όλη την Κύπρο. Προφανώς, ο Αβ. Νεοφύτου δεν παρακολουθεί τις πάμπολλες δηλώσεις της τουρκικής πολιτικής ηγεσίας. Χειρότερα, δεν έχει μελετήσει Νιχάτ Ερίμ ούτε, προπάντων, το «Στρατηγικό Βάθος» της νεο-οθωμανικής, ιμπεριαλιστικής και επεκτατικής τουρκικής πολιτικής, όπως την αναλύει ο Νταβούτογλου.
Αν αυτός και οι άλλοι πολιτικάντηδες μελετούσαν τον Τούρκο, δεν θα μιλούσαν και δεν θα συμπεριφέρονταν με τόση ανεύθυνη επιπολαιότητα και τόση… ασέβεια στον Τούρκο. Αυτός βροντοφωνάζει τι θα μας κάνει. Οι πολιτικάντηδές μας ούτε ακούνε ούτε καταλαβαίνουν. Νομίζουν ότι θα του… γελάσουν με το ξεπούλημα πατρίδας, όταν αυτός τη θέλει ολόκληρη.
Σ.Ι.

Να δείξουμε στην Τουρκία…
Η χειρότερη πολιτική που μπορεί ένας ηγέτης να ασκήσει είναι να υποτιμήσει τον αντίπαλο, τον εχθρό ή τον κατακτητή του. Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ, σε παρέμβασή του στο «Τρίτο» του ΡΙΚ, είπε ότι έχουμε δύο επιλογές. Ή να προκαλέσουμε κόστος στην Τουρκία ή να της… δείξουμε, δηλαδή να της εξηγήσουμε, εμείς οι πανέξυπνοι Κυπραίοι, τα οφέλη που θα έχει από τη λύση του Κυπριακού. Ξέρετε, οι Τούρκοι είναι τόσο παλαβοί και μπουνταλάδες, που περιμένουν από εμάς, τους τετραπέρατους, να τους εξηγήσουμε ποια οφέλη θα έχουν από την επίλυση του προβλήματος.

Είναι η ίδια μίζερη και νηπιώδης αντίληψη που κυριάρχησε στην απόφαση του Ν. Αναστασιάδη να υπαναχωρήσει από ορθές θέσεις του και να υποκύψει στον τουρκικό εκβιασμό, διασυνδέοντας, εκ του μη όντος και χωρίς κανένα απολύτως αντάλλαγμα, τους υδρογονάνθρακες με το εδαφικό. Να… γελάσουμεν τους Τούρκους, να τους καλοπιάσουμε, να τους κατευνάσουμε, να τους εξηγήσουμε πού είναι τα συμφέροντά τους και έτσι να ζήσουμε καλά και αυτοί καλύτερα. Να σχολιάσουμε; Δεν χρειάζεται. Απλώς να υπενθυμίσουμε προς ιστορικά αμαθείς: Κατά τις συζητήσεις στη Λωζάννη, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και ενώπιον ενός αδίστακτου Ινονού, που απαιτούσε από τον Ελ. Βενιζέλο «βουν τζιαι γάδαρον, ο σύμβουλος του Εθνάρχη, Ιωαννίδης, του υπέδειξε: «Πρόεδρε, όταν συζητάς με τους Τούρκους, αν τους δείξεις τον ανδρισμό σου, θα σου δείξουν τα οπίσθιά τους. Αν τους δείξεις τα οπίσθιά σου, θα σου δείξουν τον ανδρισμό τους». Τα σχόλια, δικά σας.
Σ.Ι.

Η ώρα της ττενέκκας στην Πάφο
Η προσοχή είναι στραμμένη στην Πάφο, όπου την Κυριακή το βράδυ η ττενέκκα θα αναδείξει τον νέο Δήμαρχο της ταλαιπωρημένης πόλης. Ο λόγος είναι τώρα αποκλειστικά στους δημότες, οι οποίοι το τελευταίο διάστημα είδαν, άκουσαν και... μυρίστηκαν πολλά. Ενώπιόν τους βρίσκονται οκτώ υποψήφιοι. Κάθε πολίτης θα επιλέξει με τα δικά του κριτήρια. Αλλά θα πρέπει οπωσδήποτε να πάει να ψηφίσει. Η αποχή και η αδιαφορία είναι η χειρότερη επιλογή. Ιδιαίτερα σε αυτές τις εκλογές, που ο Παφίτης έχει τη δυνατότητα να στείλει το δικό του μήνυμα και να δώσει ισχυρό το «παρών» του, θυμίζοντας σε όλους ότι αυτός είναι ο πραγματικός αφέντης στην πόλη του. Θα πρέπει να πάει στην κάλπη.

Ας ψηφίσει τιμωρητικά, αν θέλει. Ας ψηφίσει εξιλεωτικά και απολογητικά για προηγούμενες επιλογές του. Ας ψηφίσει για να δείξει ότι αποφασίζει με μοναδικό κριτήριο το συμφέρον της Πάφου. Ας ψηφίσει αυτόν που θεωρεί λιγότερο... σκανδαλιάρη. Ας ψηφίσει όποιον του γουστάρει και του φατσάρει. Αλλά να πάει να ψηφίσει. Είναι χρέος όλων των δημοτών. Όπως και χρέος όλων των κομμάτων είναι να σταθούν δίπλα στον νέο Δήμαρχο με ειλικρίνεια, συναινετικό πνεύμα, καλοπιστία και διάθεση στήριξης, και όχι υπονόμευσης και μικροκομματικών παιγνιδιών. Η επόμενη μέρα θα πρέπει να βρει όλους τους Παφίτες ενωμένους, για να δείξουν ότι η Πάφος δεν είναι αυτή που παρουσιάστηκε το τελευταίο διάστημα. Και οδεύοντας προς τον στόχο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, να αποσείσουν τον τίτλο της... Πολυμιζικής Πρωτεύουσας της Κύπρου.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Το προσφιλές ημών αγρινό...
Την ώρα που διαβάζετε αυτό το κείμενο, πολύ πιθανό οι Κυπριακές Αερογραμμές να έχουν εγκαταλείψει τον μάταιο τούτο κόσμο και οι Χάρης Γεωργιάδης και Μάριος Δημητριάδης να δέχονται συλλυπητήρια (ή και συγχαρητήρια από κάποιους) για το κλείσιμο της εταιρείας. Την ώρα που γράφεται το κείμενο αυτό δεν είναι γνωστή ακόμα η απόφαση της Διεύθυνσης Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αλλά, σύμφωνα με όλες τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, κρίνονται ως παράνομες οι κρατικές ενισχύσεις των 104 εκατομμυρίων ευρώ που δόθηκαν το 2012 στις Κυπριακές Αερογραμμές από την προηγούμενη κυβέρνηση (συναινούντων βεβαίως και όλων των κομμάτων, που πάντα στήριζαν τον εθνικό αμαρτιοφορέα, τον αίροντα τις δικές τους αμαρτίες).

Και όπως είναι φυσικό, γύρω από το πτώμα του καημένου του αγρινού θα στηθούν και άγριοι κομματικοί καβγάδες. Η μεν Κυβέρνηση θα ρίχνει το φταίξιμο στους προηγούμενους που έδιναν αβέρτα κρατικές ενισχύσεις στις Κ.Α., χωρίς να εφαρμόζουν κάποιο βιώσιμο σχέδιο σωτηρίας τους, η δε αντιπολίτευση θα κατηγορεί την Κυβέρνηση ότι δεν έκανε τίποτε για να σώσει τον εθνικό αερομεταφορέα και ότι, αντίθετα, έκανε τα πάντα για να οδηγήσει στο κλείσιμό του. Κι ενώ θα συνεχίζονται οι καβγάδες, θα έρθουν κάποιες ξένες αεροπορικές εταιρείες και θα στήσουν γλέντι, τρώγοντας το πεντανόστιμο κρέας του αγρινού και πίνοντας στην υγειά μας...
ΜΠΟΞΕΡ

Σαν «μωρή παρθένα»...
Κύριε Πρόεδρε, την πάθαμε σαν «μωρή παρθένα». Η οποία έδειξε εμπιστοσύνη σε ένα ρεμάλι, έχασε την παρθενιά της και τώρα κάθεται και μυξοκλαίει για τον χαττάν που έπαθε. Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία. Η παρθένα ήξερε τις ομολογημένες προθέσεις του ρεμαλιού, αλλά έδωσε βάση στις προτροπές της «προξενήτρας» (Άιντα) να δείξει καλή θέληση στο ρεμάλι, ίσως το μαλακώσει και δεχτεί να σταματήσει τα νταηλίκια και να φερθεί σαν κύριος στην παρθένα. Αλλάζει όμως το ρεμάλι; Δεν αλλάζει. Γι’ αυτό και αντί στο τραπέζι, οδήγησε την παρθένα στο κρεβάτι και προτού αυτή καταλάβει τι συνέβαινε, έπαθε αυτό που ήθελε να αποφύγει. Ειλικρινά, δεν την καταλαβαίνω την παρθένα.

Έβλεπε το ρεμάλι να της βάζει χέρι, αλλά δεν αντέδρασε και τον άφησε να προχωρήσει, με τη λογική «άησ' τον να δούμεν είνταμ πον’ να κάμει». Τώρα το μεν ρεμάλι συνεχίζει τα ίδια και χειρότερα, αφού ήδη έκανε τη δουλειά του (και του έμεινε και το γεγονός ότι η παρθένα τού «καΐλησε», έστω κι αν τον κάλεσε να κάνει τη δουλειά στο τέλος και όχι τώρα). Η δε παρθένα, η οποία παραπονιέται ότι έμεινε μόνη, διαπίστωσε ότι μετά τη «μωρία» της δεν είναι αποτελεσματικό πλέον να βάλει και... ρωμανίσι. Αλλά και να το βάλει, τίποτε δεν εγγυάται ότι σε κάποια στιγμή δεν θα το... βγάλει, όταν θα την παραπλανήσουν πάλι οι «προξενήτρες» και άλλοι άσπονδοι φίλοι της.
ΜΠΟΞΕΡ