Εμείς ούτε μια... προσεδάφιση
Προσπαθείς ακόμα να συνειδητοποιήσεις τις εκπληκτικές διαστάσεις του κατορθώματος της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας, που για πρώτη φορά στην ιστορία του ανθρώπου κατάφερε να στείλει διαστημικό ρομπότ να προσεδαφιστεί σε κομήτη! Μα το διανοείστε αυτό; Ένα διαστημικό σκάφος να ταξιδεύει για δέκα χρόνια, να διατρέχει απόσταση δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων στο Διάστημα και να πηγαίνει και να κάθεται με ακρίβεια πάνω σε έναν κομήτη, που κινείται με τρομακτική ταχύτητα;

Όμως εμείς εδώ, στον... «πλανήτη» Κύπρος, που νομίζουμε ότι είμαστε στο επίκεντρο του Σύμπαντος, δεν είμαστε σε θέση να κάνουμε μια προσεδάφιση ούτε... επί τόπου. Για παράδειγμα, έχουμε το διαστημόπλοιο «ΓΕΣΥ» που περιφέρεται εδώ και χρόνια γύρω από τις εκάστοτε κυβερνήσεις και κάθε φορά που πάει να προσεδαφιστεί, αρχίζουν οι αντιδράσεις και το διαστημόπλοιο χάνεται και πάλι στο αχανές διάστημα. Τώρα που ο Φίλιππος Πατσαλής επιχειρεί ξανά να προσγειώσει το «ΓΕΣΥ» στον κομήτη «Υγεία», βγήκαν οι γιατροί και προσπαθούν με απεργιακά μέτρα να ματαιώσουν την προσγείωση.

Και οι δυσκολίες είναι ακόμα πίσω, αφού δεν είπαν την τελευταία τους λέξη τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Που είναι σίγουρο ότι θα προσπαθήσουν κι αυτά να ματαιώσουν την προσεδάφιση, προτιμώντας να αφήσουν το διαστημόπλοιο να συνεχίσει το ταξίδι του ανάμεσα στους πλανήτες του λαϊκισμού και των αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων. Μου φαίνεται πως είναι πιο εύκολο να δούμε ανθρώπους να κάνουν περίπατο στον Άρη, παρά να δούμε Γενικό Σχέδιο Υγείας να εφαρμόζεται στην Κύπρο.
ΜΠΟΞΕΡ

Πέραν των ανέξοδων διακηρύξεων
Το πρόσφατο ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου είναι ένα από τα ισχυρότερα που εγκρίθηκαν μέχρι σήμερα. Ιδιαίτερα με τη συναίνεση των περισσότερων ομάδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Τα κόμματα και η Κυβέρνηση χαιρέτισαν την ξεκάθαρη καταδίκη της τουρκικής εισβολής στην κυπριακή -και ευρωπαϊκή- ΑΟΖ. Οι Αττίλες είπαν ότι δεν θα συμμορφωθούν προς το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου.

Τα κόμματα ζητούν από την Κυβέρνηση να το αξιοποιήσει χωρίς, όμως, να προβαίνουν σε συγκεκριμένες εισηγήσεις, προτάσεις και ιδέες πώς θα αξιοποιηθεί. Με την αξιοποίηση εννοούμε πρακτικά, μεθοδικά και μελετημένα μέτρα κατά της Τουρκίας ώστε, σύμφωνα με την ομόφωνη θέση Κυβέρνησης-κομμάτων, να της προκαλέσουμε πολιτικό κόστος. Γιατί τα κόμματα δεν απαίτησαν από την Κυβέρνηση το πρώτιστο: Να ζητήσει από τους εταίρους μας κυρώσεις κατά της Τουρκίας;

Από την άλλη, η αντιδήλωση της ΕΕ του Σεπτέμβρη του 2005 είναι ένα εξίσου ισχυρό όπλο στη φαρέτρα μας. Γιατί δεν αξιοποιείται κατά του Αττίλα; Αλλά, τι λέγομεν… Το θύμα της νέας τουρκικής εισβολής, αντί να απαιτεί κυρώσεις και μέτρα, εκβιάζεται να προτείνει «κίνητρα και δώρα» προς την Τουρκία για να καταδεχτεί να επιστρέψει στις συνομιλίες. Πάλιν ο άθλιος κατευνασμός σηκώνει κεφάλι με τη μορφή ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ. Ο Πρόεδρος θα υποκύψει;
Σ.Ι.

Σαφές μήνυμα: Όχι στην ένταξη Αττίλα
Η αντίδραση της Τουρκίας στο ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου είναι αποδεικτική, ακόμα μια φορά, της νοοτροπίας και της συμπεριφοράς της έναντι του Δικαίου και των αρχών επί των οποίων εδράζεται η Ευρώπη μας. Η κατοχική της Κύπρου, χώρα, συνεχίζει τρίτη εισβολή και κατοχή στην κυπριακή ΑΟΖ. Διεξάγει παράνομα έρευνες. Αγνοεί τους πάντες. Προσβάλλει την ΕΕ. Προκαλεί και ποδοπατεί αρχές επί των οποίων στηρίζονται οι σχέσεις μεταξύ κρατών.

Η Τουρκία εισέβαλε στην κυπριακή ΑΟΖ για να την ελέγξει και να επιβάλει τους υδρογονάνθρακες ως δικοινοτική διαφορά. Είναι φούμαρα και φύκια για μεταξωτές κορδέλες όσα διάφοροι ανιστόρητοι και ανόητοι υποστηρίζουν πως η Τουρκία θα δεχθεί να αποσύρει το Μπαρμπαρός και να επαναρχίσει συνομιλίες. Αν αποσύρει το ερευνητικό σκάφος της, σημαίνει ότι αναγνωρίζει κυριαρχικά δικαιώματα στην Κυπριακή Δημοκρατία, που δεν αναγνωρίζει. Άρα, δεν πρόκειται να το πράξει.

Αντίθετα θα απαιτήσει δικές μας νέες παραχωρήσεις που ΔΗΣΑΚΕΛ πιέζουν τον Πρόεδρο να τις δώσει. Η άποψη και η απορία της πλειοψηφίας των πολιτών είναι μία και σιδεροτζιέφαλη: Γιατί ο Ν. Αναστασιάδης δεν λέγει κατάμουτρα στην Τουρκία, για να το καταλάβουν και οι εταίροι μας, πως δεν πρόκειται ποτέ να ενταχθεί στην ΕΕ όσο κατέχει έστω και ένα εκατοστό κυπριακού -και ευρωπαϊκού- εδάφους; Ποιος τον εμποδίζει; Ο Κένιγκ; Ο αρμοστής;
Σ.Ι.

Ο Χριστόφιας... ξανάρχεται
Βρε, βρεεε. Ποιος θα το έλεγε ότι θα ερχόταν η στιγμή που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θα έκανε παντιέρα του τις συγκλίσεις... Χριστόφια-Ταλάτ, τις οποίες είχε αποκηρύξει με βδελυγμία προεκλογικά; Στη σημερινή σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών ο Πρόεδρος αναμένεται να παρουσιάσει το νέο «όπλο» μας στο θέμα φυσικού αερίου. Δηλαδή τις συγκλίσεις του τέως Προέδρου Δημήτρη Χριστόφια με τον τέως κατοχικό ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ για την ομοσπονδιακή ιδιοκτησία των εσόδων από το φυσικό αέριο, καθώς και τη φόρμουλα καταμερισμού τους στις δύο κοινότητες, μετά από ενδεχόμενη λύση του Κυπριακού.

Το ΑΚΕΛ, φυσικά, θα στηρίξει τον Πρόεδρο σ’ αυτή του τη θέση, νιώθοντας μάλιστα και δικαιωμένο, αφού από καιρό καλεί τον κ. Αναστασιάδη να επανέλθει στις συγκλίσεις Χριστόφια-Ταλάτ. Αλλά ποιο θα είναι το όφελος από τέτοια κίνηση; Μάλλον αυτή θα στρέφεται προς τους εταίρους μας («στρατηγικούς» και άλλους) που μας πιέζουν να επιστρέψουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, πάνω στο οποίο να τεθεί πλέον και το θέμα του φυσικού αερίου. Όμως, από τη στιγμή που θα επαναφέρουμε τις συγκλίσεις Χριστόφια-Ταλάτ, αυτόματα το δωμάτιο των συνομιλιών θα... μυρίσει αέριο.

Η Τουρκία, από την πλευρά της, δεν πρόκειται να υπαναχωρήσει από τις διεκδικήσεις της στην κυπριακή ΑΟΖ (εκπροσωπώντας, τάχα, τους Τουρκοκύπριους) και ακόμα κι αν αποχωρήσει το Μπαρμπαρός από την ΑΟΖ, θα παραμείνει η πολιτική που κουβάλησε εκεί το Μπαρμπαρός. Αυτή είναι η πραγματικότητα που θα πρέπει να οριοθετεί τις σημερινές συζητήσεις στο συμβούλιο αρχηγών και όχι η αναζήτηση προσχημάτων για επιστροφή στις συνομιλίες. Και μάλιστα στις συνομιλίες... Χριστόφια-Ταλάτ.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Οικονομικές και πολιτικές κυρώσεις
Να το καταλάβουν καλά και ο Πρόεδρος και όλα τα κόμματα, ειδικά το ΑΚΕΛ και ο ΔΗΣΥ: Η Τουρκία δεν πρόκειται να συμμορφωθεί προς καμία υπόδειξη. Δεν πρόκειται να αποσύρει το Μπαρμπαρός. Δεν θα αποσύρει τις διεκδικήσεις της σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αν ο Πρόεδρος και τα κόμματα αναιρέσουν τα μέτρα που άρχισαν να εφαρμόζουν κατά της Τουρκίας, τότε θα είναι το τέλος. Γι’ αυτό πρέπει να κλιμακωθούν και όχι να στέλνονται μηνύματα ότι η Λευκωσία θέλει αποκλιμάκωση ή, όπως εκβιαστικά υποβάλλουν ΔΗΣΑΚΕΛ, να τους δώσουμε -άκουσον! άκουσον!- κίνητρα.

Ούτε κίνητρα ούτε δώρα και καμία ιδέα για παραχωρήσεις. Αυτή η άθλια νοοτροπία περί της συνεχούς εξημέρωσης του τουρκικού και αττιλικού θηρίου, με την εντύπωση ότι δεν θα μας φάει, είναι η πιο ολέθρια, καταστροφική και εξευτελιστική συμπεριφορά για έναν κατακτημένο λαό και έναν κουρσεμένο τόπο. Συμφωνούμε με την ευρωβουλευτίνα του ΔΗΣΥ, Ε. Θεοχάρους, που ορθά είπε κατάμουτρα στον Επίτροπο Χάαν ότι, η διαφορά δεν είναι με τους Τ/κ αλλά με την κατοχική, εισβολική Τουρκία, η οποία κατέχει εδάφη και θάλασσες της Κυπριακής Δημοκρατίας, κράτους-μέλους της ΕΕ.

Δεν έχουμε άλλη επιλογή: Να απαιτήσουμε επιβολή οικονομικών και πολιτικών κυρώσεων κατά της Τουρκίας. Με απλά λόγια, να της προκαλέσουμε μεγαλύτερο κόστος από όποιο όφελος ενδέχεται να έχει, αν εμείς υποχωρήσουμε και εξευτελιστούμε ξανά. Γιατί η Λευκωσία καθυστερεί;
Σ.Ι.

Σιγά το πήδημα
Περίπου πανηγυρικό τόνο θέλησαν να δώσουν κάποιοι για τη νίκη της Κύπρου επί της Ανδόρας το Σαββάτο στο ΓΣΠ με 5-0. Καλό όμως να γνωρίζουμε και τα δεδομένα. Η Ανδόρα έχει πληθυσμό 85.000. Έχει έκταση
468 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η Κύπρος μπροστά της είναι αχανέστατη. Έχουμε έκταση περίπου 9.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Πολλοί από μας δεν ξέρουμε καν πού βρίσκεται το μικρό αυτό πριγκιπάτο. Λοιπόν μια
τέτοια ποδοσφαιρική υπερδύναμη έχουμε νικήσει, και γι‘ αυτό δεν χρειάζονται ούτε πανηγυρισμοί ούτε φουσκωμένα μυαλά.
Είπαμε να βάζουμε ψηλά τον πήχη κι όχι στο έδαφος για να νομίζουμε ότι κάναμε σπουδαίο... πήδημα.
Α.Α.