«Επιδοματίες» χρεοκοπημένου κράτους
«Ένας αξιωματούχος μπορεί να απολαμβάνει επιδόματα όσο υπηρετεί την πολιτεία. Τίθεται, και δικαιολογημένα, από πολλούς ως θέμα αρχής το εξής ερώτημα: Γιατί πρέπει να συντηρεί το κράτος (άρα οι πολίτες) τη ματαιοδοξία των πρώην αξιωματούχων, πολλοί εκ των οποίων μπορεί να αποχώρησαν εκ της θέσεώς τους, επειδή ο λαός τούς έκρινε ως αποτυχημένους;».

Αυτό το απλό ερώτημα, για τα προνόμια των πρώην πολιτειακών αξιωματούχων, που υποβάλλουν οι Οικολόγοι, εκφράζοντας την απλή λογική, κανείς, προφανώς, από τους παροικούντες την πολιτική μας Ιερουσαλήμ, δεν μπορεί να το θέσει, αλλά και ούτε να το απαντήσει. Γιατί, αλήθεια, να παραμένουμε, ως πολίτες και ως κοινωνία, χρεωμένοι, εφ’ όρου ζωής, στην «προσφορά», ολέθρια ενίοτε, ανθρώπων που αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων, επειδή έτυχε να λάβουν ένα πολιτειακό αξίωμα; Και γιατί, έστω και αν, κάποιοι, προσέφεραν, όντως, θετικά στην πολιτεία και στην κοινωνία, να τους οφείλουμε χρηματική ανταπόδοση ες αεί; Άλλωστε, αυτοί οι ίδιοι, ανερχόμενοι σ’ αυτά τα αξιώματα, δεν ομνύουν πίστη και αφοσίωση μόνον στην αδολίευτη επιθυμία τους να προσφέρουν στα κοινά, παραγνωρίζοντας δόξες, τιμές και άλλα υλικά οφέλη; Πώς, λοιπόν, και οι… ίδιοι καταδέχονται να γίνουν εφ’ όρου ζωής «επιδοματίες» ενός χρεοκοπημένου κράτους;
Τίκι-Τάκας

Η δέσμευση προς τους Μορφίτες
Οι Μορφίτες επέδωσαν ψήφισμα προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με αφορμή την αποφράδα ημέρα της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής και την κατάληψη της πόλης. Ο αν. Κυβ. Εκπρόσωπος διαβεβαίωσε τους Μορφίτες, απαγγέλλοντας το γνωστό πολιτικό ποίημα:

«Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαβεβαιώνει ότι θα δώσει όλες τις μάχες, εκείνες που πρέπει και με το σθένος που πρέπει, ώστε η φετινή χρονιά να είναι η τελευταία που βρίσκει τη χώρα μας υπό κατοχή και ότι θα προσπαθήσει με όλες του τις δυνάμεις να βρεθεί μια λειτουργική, δίκαιη λύση, μια λύση που να διασφαλίζει τα συμφέροντα των Ελληνοκυπρίων, χωρίς να παραγνωρίζονται τα συμφέροντα οποιασδήποτε άλλης ομάδας του πληθυσμού στην Κύπρο. Εκείνο για το οποίο θέλει να σας διαβεβαιώσει και να σας μεταφέρει είναι ότι δεν μπορεί να υπάρξει λύση του Κυπριακού, ούτε θα αποδεχθεί ούτε θα συμφωνήσει οποιαδήποτε λύση, εάν δεν επιστραφεί η πόλη της Μόρφου. Χωρίς τη Μόρφου δεν υπάρχει λύση του Κυπριακού».

Οι Μορφίτες να πιστέψουν τον Ν. Αναστασιάδη; Αν λάβουμε υπόψη τις πάμπολλες δεσμεύσεις του για πάρα πολλά θέματα και ιδίως στο Κυπριακό, που δεν τήρησε, διέγραψε και πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων, γι’ αυτό οι Μορφίτες καλούνται να κρατούν πολύ μικρό καλάθι.
Σ.Ι.

Βιαστείτε, κ. Ολάντ
Πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Δηλαδή τι σχεδόν. Απαρατήρητη κυριολεκτικά. Μιλούμε για δήλωση του Γάλλου πρέσβη στη Λευκωσία, Ερίκ Μιγιέτ, ο οποίος δεχόμενος αντιπροσωπία των Μορφιτών που τον επισκέφθηκαν την παραμονή, για να μην ξεχνιόμαστε, της επετείου της τουρκικής εισβολής, τους πληροφόρησε ότι ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ θα επισκεφθεί σύντομα την Κύπρο. Κύριε πρέσβη, πέστε στον κ. Πρόεδρο να βιαστεί να μας επισκεφθεί, γιατί υπάρχει κίνδυνος αν καθυστερήσει να μη βρει Κυπριακή Δημοκρατία. Μας απειλούν δικοί μας και ξένοι με διάλυση. Μέχρι και με τσουνάμι μας εκβιάζουν. Πόσο θα αντέξουμε ακόμα;
ΑΛΦΑ

Και καλή όρεξη
Λέχθηκε, γράφτηκε και υποστηρίζεται, με φανατισμό μάλιστα, από ειδικούς, μελετητές, ιστορικούς και δημοσιογράφους ότι η Κυπριακή Δημοκρατία, όπως συστάθηκε και ιδρύθηκε με τις συμφωνίες της Ζυρίχης-Λονδίνου, κατελύθη εξαιτίας μιας πόρνης. Η αναφορά είναι στα γεγονότα του Δεκεμβρίου 1963, που έδωσαν την αφορμή για την τουρκοκυπριακή ανταρσία. Τώρα διαβάζουμε ότι οι Τουρκοκύπριοι θέλουν να εντάξουν το χαλλούμι στα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης.

Θέλουν να πάρουν μέρος, να έχουν λόγο στη διαδικασία κατοχύρωσης του χαλλουμιού ως προστατευόμενου προϊόντος με ονομασία. Θέλουν το θέμα να συζητηθεί στο πλαίσιο των διακοινοτικών συνομιλιών και να αποτελέσει σημείο επαφής και προσέγγισης των δυο πλευρών. Λέτε; Λέτε το χαλλούμι να αποτελέσει τη λυδία λίθο για κάτι πιο σημαντικό; Καθόλου παράξενο. Έτσι θα επιβεβαιωθεί και το ρητό, αγνώστου φιλοσόφου, ότι το «φαΐ μας φέρνει πιο κοντά».
Α.Α.

Γλωσσικές αστοχίες της ΝΕΔΗΣΥ
Οι ΝΕΔΗΣΥτες είναι νέοι και μορφωμένοι άνθρωποι. Υποθέτουμε ότι έχουν γνώσεις και όχι απλώς… χαρτιά, που πιστοποιούν τις σπουδές τους. Δεν γνωρίζουμε και δεν μας ενδιαφέρει ποιος συνέγραψε την ανακοίνωση της οργάνωσης με αφορμή την αποφράδα ημέρα της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Παρακαλούμε να ξαναδιαβάσουν προσεκτικά το παρακάτω απόσπασμα:
«Η αποφράδα ημέρα της 14ης Αυγούστου 1974, σηματοδοτεί το κύκνειο άσμα της βάρβαρης τουρκικής εισβολής σε βάρος της Κύπρου, η οποία βρίσκοντας ανοιχτή την κερκόπορτα εισέβαλε και κρατεί διχοτομημένη την πατρίδα μας. Το χρέος μας έναντι των νεκρών της τουρκικής εισβολής, επιβάλλει τη συνέχιση του αγώνα μέχρι την τελική δικαίωση. 40 χρόνια μετρούμε σήμερα από την εισβολή και κατοχή της Αμμοχώστου…», κτλ.
Ξέρουν τι σημαίνει η φράση «το κύκνειο άσμα»;

Προφανώς δεν ξέρουν. Πού κολλά αυτή η φράση με την τουρκική εισβολή; Η δεύτερη φάση ήταν «το κύκνειο άσμα» της; Κύριε των Δυνάμεων! Λοιπόν, για να μαθαίνουν οι ΝΕΔΗΣΥτες: Κύκνειον άσμα είναι το τελευταίο έργο πνευματικού δημιουργού, ιδιαίτερα ποιητή, καλλιτέχνη, συγγραφέα, πριν από τον θάνατό του. Η φράση αυτή προήλθε από την παράδοση ότι ο συνήθως κακόφωνος κύκνος, όταν αισθανθεί τον θάνατό του, κελαηδεί με γλυκιά φωνή. Ξαναρωτάμε, λοιπόν: Πού κολλά το κύκνειο άσμα στη δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής; Μήπως κάποιοι στη ΝΕΔΗΣΥ πρέπει να κάτσουν ξανά στα θρανία;
Σ.Ι.

Μάχες με σθένος
Πολλές ελπίδες και περισσότερες προσδοκίες καλλιέργησε ο αναπληρωτής Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Βίκτωρας Παπαδόπουλος. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, είπε, «θα δώσει όλες τις μάχες εκείνες που πρέπει και με το σθένος που πρέπει, ώστε η φετινή χρονιά να είναι η τελευταία που βρίσκει τη χώρα μας υπό κατοχή». Κόψε κάτι, αγαπητέ Βίκτωρα. Κόψε κάτι. Κι αν, αγαπητέ φίλε, του βάλουν το πιστόλι στον κρόταφο; Όχι, δεν θέλουμε να μας απαντήσεις. Την απάντηση την ξέρουμε. Υπάρχει προηγούμενο.
Α.Α.

Άλλη μια μαύρη επέτειος
Μπροστά σε άλλη μια θλιβερή επέτειο βρίσκεται η Κύπρος, καθότι συμπληρώθηκαν εννέα χρόνια από τη συντριβή του αεροσκάφους της «Ήλιος» στο Γραμματικό, που στοίχισε τη ζωή σε 121 συνανθρώπους μας. Εννέα χρόνια μετά, κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει το εφιαλτικό εκείνο πρωινό της 14ης Αυγούστου 2005, όταν ένα ολόκληρο νησί ντύθηκε στα μαύρα και μια ολόκληρη χώρα βυθίστηκε στο πένθος.

Μια ανείπωτη τραγωδία, που χαρακτηρίστηκε για τον τόπο μας ως χειρότερη μετά την τουρκική εισβολή του 1974, με δεκάδες οικογένειες να ξεκληρίζονται, ζωντάνεψε στις μνήμες, για να μας θυμίζει εκείνους που τόσο άδικα έχασαν τη ζωή τους. Και η σκέψη μας δεν μπορεί παρά να βρίσκεται στους χαροκαμένους οικείους των θυμάτων της αεροπορικής αυτής τραγωδίας, τους συγγενείς και τους φίλους τους, που όσα χρόνια και να περάσουν, πάντα θα πλανάται στο μυαλό τους ένα πελώριο «γιατί;».
Σ.Σ.