Καλό καλοκαίρι, γιατί μετά...
Πολύ καυτός αναμένεται ο Σεπτέμβριος. Όχι σε καύσωνες και τέτοια. Σε όλη την ατζέντα των κρίσιμων θεμάτων. Στο Κυπριακό θα έχουμε την πολυήμερη συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, που (υποτίθεται) θα αποφασίσει τη στρατηγική μας. Αναμένεται να αρχίσει και η τρίτη φάση του περιπαιξίματος που αποκαλείται διακοινοτικός διάλογος. Σεπτέμβριο θα ληφθούν κρίσιμες αποφάσεις και για την οικονομία. Τον ίδιο μήνα αναμένεται και η καθοριστική απόφαση της ΕΕ για τις Κυπριακές Αερογραμμές.

Ενώ είναι σίγουρη και η καθιερωμένη (κάθε χρόνο) αναταραχή στην εκπαίδευση. Φυσικά είναι και ο μήνας που σε ατομικό επίπεδο θα ετοιμάζουμε την τσέπη μας για τη φορολογία ακίνητης ιδιοκτησίας και διάφορες άλλες ευσεβείς εισφορές μας στα... παγκάρια των Δήμων, των Συμβουλίων Αποχετεύσεων κλπ. Οπότε, χαλαρώστε τώρα και προσπαθήστε να απολαύσετε τις μικροχαρές του καλοκαιριού όσο μπορείτε, γιατί ο Σεπτέμβριος θα είναι δύσκολος για όλους. Ωστόσο, την ίδια ώρα, θα πρέπει να πούμε ότι οι δυσκολίες μπορούν να μετατραπούν και σε ευκαιρίες για κάτι θετικότερο και ευνοϊκότερο για τον τόπο. Στο χέρι μας είναι να τις αξιοποιήσουμε και να μην αφήσουμε τον συγκεκριμένο μήνα να μας χτυπήσει σαν... «Μαύρος Σεπτέμβρης»!
ΜΠΟΞΕΡ

«Να μην επιτρέψουμε»!
«Η έγνοια μου και η αγωνία μου είναι να μην επιτρέψουμε τη μόνιμη διχοτόμηση της Κύπρου», δήλωσε στο ΚΥΠΕ ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, με αφορμή την 40ή επέτειο της τουρκικής εισβολής. Ωραία. «Να μην επιτρέψουμε». Πώς όμως γίνεται αυτό; Η Τουρκία δεν δείχνει καμιά διάθεση συνδιαλλαγής και είναι φανερό ότι δεν εγκαταλείπει με τίποτε τον στόχο της δημιουργίας δύο χωριστών κρατών, δηλαδή της μόνιμης διχοτόμησης. Εμείς φιλοδοξούμε «να μην επιτρέψουμε» τη διχοτόμηση, αλλά η Τουρκία επιτρέπει στον εαυτό της να την παγιώνει. Δεν ξέρω τι έχει υπόψη του ο Πρόεδρος και με ποιον τρόπο θα μπορέσει να εφαρμόσει αυτό που υποσχέθηκε, να μην επιτρέψει τη διχοτόμηση. Αλλά σκέφτομαι ότι εδώ και δεκαετίες υποσχόμαστε «να μην επιτρέψουμε» να χαθεί το... χαλλούμι μας και ακόμα δεν καταφέραμε να το κατοχυρώσουμε. Τι να περιμένουμε για το Κυπριακό;
ΜΠΟΞΕΡ

Ο Σουάρες και άλλα... δαγκώματα
Έχουμε ακούσει για περίεργα στοιχήματα, αλλά αυτό υπερβαίνει κάθε φαντασία. Μια εταιρεία στην Ισπανία δέχεται, λέει, στοιχήματα για το ποιο θα είναι το επόμενο θύμα που θα... δαγκώσει ο Λουίς Σουάρες, ο Ουρουγουανός στράικερ που έχει τιμωρηθεί από τη FIFA με αποκλεισμό έως τις 25 Οκτωβρίου, επειδή δάγκωσε τον Τζιόρτζιο Κιελίνι στον αγώνα με την Ιταλία στο Μουντιάλ. Ο 27χρονος Σουάρες υποσχέθηκε ότι δεν θα ξανακάνει τη συγκεκριμένη ενέργεια, αλλά η στοιχηματική εταιρεία «Luckia» δέχεται ήδη στοιχήματα για το ποιο θα είναι το επόμενο... θύμα του. Αυτό μου έδωσε μια ιδέα. Θα μπορούσαν και δικές μας στοιχηματικές εταιρείες να καθιερώσουν παρόμοια πρωτότυπα στοιχήματα.

Για παράδειγμα: Ποιους θα δαγκώσει πρώτους ο νόμος για τις εκποιήσεις; Ποιος είναι ο επόμενος στον οποίο θα δείξει τα δοντάκια της η Ντέλια Βελκουλέσκου; Πόσο θα αντέξει ο Πρόεδρος να μη ρίξει δαγκωματιά (ή τασάκι) στον Έρογλου για τις παράλογες απαιτήσεις του; Ποιον από αυτούς που χρωστούν εκατομμύρια ευρώ θα δαγκώσει πρώτα ο Φόρος Εισοδήματος; Ποιος θα είναι ο πρώτος που θα δαγκώσει η Νομική Υπηρεσία για την καταστροφή της οικονομίας; Και πότε θα τον δαγκώσει; Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά τέτοια στοιχήματα, που θα μπορούσαν να προκαλέσουν το ενδιαφέρον των τζογαδόρων. Α! Σας δίνω και ένα σιγουράκι για στοίχημα. Οι αγελαδοτρόφοι θα «δαγκώσουν» τον Υπουργό Γεωργίας σαν να ήταν... χαλλούμι.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Οι Ιταλοί για τους Δήμους
Η θέση αυτής της εφημερίδας ανέκαθεν ήταν εναντίον της δημιουργίας πληθώρας Δήμων. Είμαστε ένα τμήμα δρόμου της Ν. Υόρκης, του Λονδίνου ή του Παρισιού. Και όμως: Για έναν πληθυσμό 800 χιλιάδων έχουμε 39 Δήμους (περιλαμβανομένων και των κατεχόμενων Δήμων). Τα κόμματα που άσκεφτα, ανεύθυνα και επιπόλαια συνήργησαν στη δημιουργία Δήμων (κάθε χωριό και Δήμος!) υποστηρίζουν ότι, τάχα, γίνεται αποκέντρωση εξουσιών και, δήθεν, εξυπηρετείται καλύτερα ο δημότης.

Ξεκάθαρα πράγματα. Πρώτα εξυπηρετούνται τα κόμματα που βολεύουν τους δικούς τους και όλη τη συναπαρτζιά των παρατρεχάμενών τους, και ύστερα οι δημότες. Τι παρατηρείται; Η συντριπτική πλειοψηφία των Δήμων είναι καταχρεωμένοι και στα πρόθυρα κλεισίματος. Γιατί; Διότι όταν έχεις κάθε Δήμο και μέγαρο, κάθε Δήμο και τις ίδιες υπηρεσίες εις το 30πλάσιο, συν δεκάδες εργοδοτούμενους, συν σπατάλες, συν ανεύθυνη και μη χρηστή διαχείριση, είναι αυτονόητο ότι οι Δήμοι θα καταρρεύσουν. Και καταρρέουν. Ο Υπουργός Εσωτερικών, αντί να περικόψει τους Δήμους σε καμιά 10ριά ή 12ριά, εφηύρε το δευτεροβάθμιο όργανο (!) για να καλμάρει τα πράγματα.

Όμως, υπάρχει και μία μελέτη από Ιταλούς ειδικούς, που εισηγούνται μεταξύ άλλων και μείωση των Δήμων σε 10 ή και 12 με σύμπτυξη υπηρεσιών, δραστική εξοικονόμηση πόρων και στενότερη, αποδοτικότερη συνεργασία. Είναι μία συνταγή. Και το κερασάκι: Αποκαλύπτεται ότι οι Δήμοι χρωστούν εκατομμύρια στην ΑΗΚ και στο ΤΑΥ.
Σ.Ι.

Τα ψυχολογικά των κομμάτων
Πάλιν οι Ηρωδιάδες μαίνονται και πάλι επιχειρούν να υποβάλουν ότι αυτός ο κατακτημένος και κουρσεμένος λαός έχει… ψυχολογικά προβλήματα. Ξένοι παρατρεχάμενοι, που προφανώς δεν έχουν δουλειά, βρήκαν ευκαιρία μέσω της γνωστής UNDP να ασχοληθούν με τους Έλληνες της Κύπρου. Ανακάλυψαν ότι έχουμε… ψυχολογικά προβλήματα και δεν καταλαβαίνουμε τους Τούρκους επειδή υπάρχει έλλειψη εμπιστοσύνης.
Μα, καταλαβαίνουμε και πάρα πολύ καλά μάλιστα τους Τούρκους, ξέρουμε τα σχέδιά τους σε βάρος μας και γι’ αυτό δεν εμπιστευόμαστε την κατοχική Τουρκία. Προκαλούμε: Αυτοί οι τυχάρπαστοι - Αμερικανοί, Νοτιοαφρικανοί, Τουρκοβρετανοί και άλλοι - που έρχονται να κάνουν σεμινάρια ανάκτησης της εμπιστοσύνης προς τον κατακτητή μας, θα αντιδρούσαν διαφορετικά αν ήταν υπό κατοχή;

Οι Έλληνες δεν εμπιστευόμαστε και δεν πρόκειται να εμπιστευτούμε τον Τούρκο κατακτητή μας. Όμως, έχουμε μιαν απορία: Οι εκπρόσωποι των κομμάτων που πήραν μέρος στα σεμινάρια, δεν έχουν τσίπα αξιοπρέπειας και πατριωτισμού; Αν τα κόμματα και οι εκπρόσωποί τους έχουν ψυχολογικά και θέλουν να τα γιατρέψουν, πρόβλημά τους. Αλλά δεν δικαιούνται να δίνουν την εικόνα ή την εντύπωση ότι το πρόβλημα του κυπριακού Ελληνισμού είναι, μίshιη μου, ψυχολογικό. Το πρόβλημά μας είναι η τουρκική κατοχή της πατρίδας μας, ο εποικισμός, η εθνοκάθαρση, η παραβίαση θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών μας από τον Αττίλα. Να το καταλάβουν και να μη γίνονται βαποράκια κάθε διαταραγμένου.
Σ.Ι.

Αν έφεραν ζώνες…
Πόσες εκατοντάδες φορές η ίδια θλιβερή και τραγική διαπίστωση: Αν έφεραν ζώνες ασφαλείας δεν θα πάθαιναν το παραμικρό. Αν έφεραν ζώνες ασφαλείας θα γλίτωναν… Αν έφεραν ζώνες ασφαλείας σήμερα θα ζούσαν…

Πόσες φορές ακούσαμε την ίδια προτροπή από την Αστυνομία: «Πριν ξεκινήσετε, βάλτε τη ζώνη σας»! Πόσοι ακούνε; Πόσοι συμμορφώνονται; Πόσοι σκέφτονται τη ζωή τους; Πόσοι τη σέβονται; Τις τελευταίες ημέρες πέντε άτομα χάθηκαν στην άσφαλτο. Οι περισσότεροι θα ζούσαν, αν φορούσαν ζώνη ασφαλείας. Τι να πούμε; Τι να σχολιάσουμε; Γιατί πέθαναν; Πρώτα επειδή έτρεχαν και ύστερα επειδή δεν φορούσαν ζώνη ασφαλείας.

Οι άνθρωποι δεν μαθαίνουμε. Δεν θέλουμε να μάθουμε ούτε να διδαχθούμε. Παθαίνουμε, αλλά ξανά τα ίδια και τα ίδια. Τόση ασέβεια στη ζωή. Τόση άρνηση της ζωής. Τόση σπατάλη ζωής. Γιατί;
ΜΑΡΚΟΣ

Επετειακό
Σήμερα είναι 20 Ιουλίου, γιορτή του Προφήτη Ηλία. Θα γιορτάσουμε άλλοι στις παραλίες και τα ορεινά θέρετρα, άλλοι στα κατεχόμενα κι άλλοι με εξορμήσεις κοντινές ή μακρινές στο εξωτερικό. Παρεμπιπτόντως, παραλίγο να το ξεχάσω, είναι και η επέτειος της τουρκικής εισβολής του 1974. Και μάλιστα η 40ή επέτειος, αν σημαίνει κάτι. Για κάποιους σημαίνει. Αίμα, δάκρυα, πόνο, αγνοούμενους, νεκρούς, ορφάνια, ξεριζωμό. Και δεν ξεχνούν.
Α.Α.