Το φρούτο, η αξιοκρατία, το αξιόμαχο
Ο Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς ήταν πολύ παραστατικός κατά την πρόσφατη διαβούλευση με νέους και στρατευμένους. Είπε: «Η αξιοκρατία είναι ένα φρούτο, που το τρώνε τρεις άνθρωποι: αυτός που αποφασίζει, αυτός που υφίσταται τις συνέπειες των ενεργειών αυτού που αποφασίζει και αυτός που ελέγχει και, εάν το ίδιο αυτό φρούτο, από αυτούς που το τρώνε, ο ένας το θεωρεί ξινό, ο άλλος γλυκό και ο άλλος αλμυρό, τότε δεν υπάρχει περίπτωση αξιοκρατίας».

Ωραία και ξεκάθαρα όλα αυτά, αλλά θα θέλαμε από τον στρατηγό Νάση να μιλούσε και να εξηγούσε στους νέους και στους κληρωτούς πρώτα την αξία και τη σημασία της φιλοπατρίας, τη συσχέτιση παιδείας και άμυνας, την ανιδιοτελή προσφορά προς την πατρίδα. Θα θέλαμε ακόμα να υπογράμμιζε την αξία του γνήσιου πατριωτισμού και να αναφερόταν στην αναγκαιότητα ενίσχυσης του αξιόμαχου της Εθνικής Φρουράς, πρώτα διά της ανύψωσης του ηθικού και της αποφασιστικότητας για αγώνα ελευθερίας.

Όσα ο Υπουργός Άμυνας και ο Αρχηγός της Ε.Φ. εξήγησαν και για όσα συνομίλησαν είναι σωστά, αλλά οι νέοι που στρατεύονται δεν πρέπει να έχουν μόνη έγνοια πώς να βολεύονται και να μη ζορίζονται, αλλά πώς να καταστούν ικανοί μαχητές με φρόνημα υψηλόν και ηθικόν ακμαιότατον. Αυτά απαιτεί η δούλη πατρίδα.
Σ.Ι.

Υπομονετικοί μεν, αλλά...
Με αφορμή όσα γράφονται αυτές τις μέρες για την καθυστέρηση στις έρευνες για το οικονομικό έγκλημα κατά της Κύπρου, εμείς οι απλοϊκοί πολίτες αντιλαμβανόμαστε ότι δεν είναι τόσο απλή η άσκηση ποινικών διώξεων σε πολύ σοβαρές υποθέσεις όπως αυτές της οικονομίας. Την ίδια ώρα, είναι ξεκάθαρο ότι μια έρευνα όταν ολοκληρωθεί, δεν σημαίνει ότι αυτόματα θα κάτσουν κάποιοι στο σκαμνί. Ούτε και ότι αν κάτσουν στο σκαμνί σημαίνει ότι θα καταδικαστούν. Ούτε και σημαίνει ότι αν καταδικαστούν, δεν θα αθωωθούν από το Ανώτατο Δικαστήριο. Οπότε εμείς οι απλοϊκοί πολίτες, έχουμε μάθει πια.

Περιμένουμε υπομονετικά να ολοκληρωθεί μια έρευνα, να προσαχθούν κάποιοι στο δικαστήριο, να καταδικαστούν και στη συνέχεια να δούμε τι θα γίνει και με τυχόν έφεσή τους στο Ανώτατο Δικαστήριο, ή ακόμα και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια. Και μετά... να ξεχάσουμε. Είπαμε. Είμαστε καρτερικός λαός. Απλώς θέλουμε από τους διάφορους θεσμούς να μας λένε την αλήθεια και να μην προσπαθεί ο ένας να κρυφτεί πίσω από τον άλλον. Ας γίνει σωστά η δουλειά και ας αργήσουν λίγο να την κάνουν. Αλλά να υπάρχει η βεβαιότητα ότι οι πραγματικοί ένοχοι θα τιμωρηθούν και θα πληρώσουν. Εννοούμε, βέβαια, να τιμωρηθούν σε... αυτήν τη ζωή, ενώπιον των δικαστών και όχι στη μέλλουσα ενώπιον του Δίκαιου Κριτή. Διότι διαθέτουμε μεν μεγάλη... φλάγκα ως Κυπραίοι, αλλά όχι τόοοοοσο μεγάλη.
ΜΠΟΞΕΡ

Πετάει, πετάει το… αγρινό;
Κανονικά, όταν αναφερόμαστε στις Κυπριακές Αερογραμμές, δεν πρέπει να μιλάμε για εθνικό αερομεταφορέα, αλλά για εθνικό... αμαρτιοφορέα. Δηλαδή φορέα των... αμαρτιών όλων των Κυβερνήσεων της νήσου. Όλες οι Κυβερνήσεις, άλλες σε μεγαλύτερο και άλλες σε μικρότερο βαθμό, έβαλαν το χέρι τους για να φτάσει η εταιρεία σε σημείο να κινδυνεύει με συντριβή. Και όλα τα εκατομμύρια που «πέταξαν» λόγω σκανδάλων, κακοδιαχείρισης και φαγοποτίων, εμείς τα πληρώσαμε.

Δεν τα έβγαλαν από την τσέπη τους τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων που έκαναν τους χουβαρντάδες, ξανοίγονταν σε πολυδάπανους πειραματισμούς πάνω στη δική μας πλάτη και βόλευαν τους ημετέρους, με αποτέλεσμα να... τροχοδρομηθούν τα σημερινά προβλήματα των Κ.Α. Τώρα, η μόνη περίπτωση να επιβιώσει το «ιπτάμενο αγρινό» είναι η εξεύρεση στρατηγικού επενδυτή. Είναι ξεκάθαρο ότι το κράτος δεν πρόκειται να χρηματοδοτεί πλέον τον εθνικό αερομεταφορέα μέσω του εθνικού... εισφορέα, που είμαστε όλοι εμείς. Διότι, ξέρετε πόσο στοίχιζε μέχρι τώρα ένα ταξίδι με τις Κυπριακές Αερογραμμές στην Αθήνα, για παράδειγμα; Στοίχιζε 1.120 ευρώ. Τα 120 ευρώ τα πλήρωνες ως ταξιδιώτης και τα υπόλοιπα χίλια ως... φορολογούμενος πολίτης για τα χρέη του αερομεταφορέα!
ΜΠΟΞΕΡ

Πληρώνουμε και τα κόλλυβά μας
Ο κατοχικός Έρογλου επιμένει στη θέση του, ότι η Τουρκία πρέπει να εξακολουθήσει να είναι εγγυήτρια δύναμη σε ενδεχόμενη λύση. Επανέλαβε για πολλοστή φορά πως η Τουρκία είναι σημαντική για την Κύπρο, τους Τούρκους και τον αγώνα τους, και οι Τ/κ σήμερα είναι ευτυχισμένοι, σε ηρεμία και ασφάλεια. Έχει απόλυτο δίκιο ο κ. Έρογλου, γιατί αν είχαμε κι εμείς 43.000 στρατεύματα να μας προστατεύουν εκφοβίζοντας τους πάντες, αν μας τακτοποιούσαν σε ετοιμοπαράδοτα σπίτια και μας έδιναν περιουσίες και στημένες επιχειρήσεις, ε, τότε θα ήμασταν κι εμείς ευτυχισμένοι. Το διεθνές δίκαιο και όλα τα συναφή είναι κουραφέξαλα για τους «συνομιλητές» μας, αλλά το μομέντουμ για λύση είναι σημαντικό για εμάς, γι' αυτό το συντηρούμε πάση θυσία, αλλά μόνο στο δικό μας μυαλό. Για τους Τούρκους, η Κυπριακή Δημοκρατία έχει αποδημήσει εις Κύριον. Της έκαναν και το σαρανταήμερο... αλλά μας υποχρέωσαν να πληρώσουμε και τα κόλλυβά μας!
ΑΑΚ

«Ένας βετεράνος αποκαλύπτει»
Ο Φάνος Ν. Κωνσταντινίδης είναι από τους γνωστούς, καταξιωμένους παλαίμαχους δημοσιογράφους και αγωνιστές της Κύπρου. Από το 1952 μέχρι σήμερα δεν σταμάτησε να είναι δημοσιογράφος. Υπηρέτηση εύορκα την κυπριακή δημοσιογραφία από πολλές θέσεις - ακόμα και ως εκδότης εφημερίδας για πολλά χρόνια. Αυτές τις μέρες κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Επιφανίου το βιβλίο του: «Ένας βετεράνος αποκαλύπτει».
Πρόκειται για την προσωπική μαρτυρία και κατάθεση ενός δημοσιογράφου που έζησε από πρώτο χέρι όλες τις συγκλονιστικές περιόδους της ιστορίας της Κύπρου, από τον ανεπανάληπτο αγώνα της ΕΟΚΑ μέχρι σήμερα. Έγραψε και μελέτησε όλους τους Προέδρους της Δημοκρατίας και την πολιτική και κομματική ζωή του τόπου. Με ευθύτητα και με τη σοφία ενός ανθρώπου που έδωσε με σοβαρότητα και ποιότητα την προσωπική του μαρτυρία στην κυπριακή δημοσιογραφία, καταγράφει τις δικές του εκτιμήσεις και αποτιμήσεις μιας 70χρονης πορείας

Με πίκρα, επίσης, καταγράφει επεισόδιο ξυλοδαρμού του, επειδή αποκάλυψε δηλώσεις που ο αρχηγός Διγενής είχε κάνει σε μερικούς αγωνιστές, πριν αναχωρήσει για την Αθήνα, μετά το πέρας του αγώνα. Το βιβλίο του Φάνου Ν. Κωνσταντινίδη, εκ των ιδρυτών της «Σ», αποτελεί σημαντική συνεισφορά στην κυπριακή δημοσιογραφία και ειδικά για τους νεότερους δημοσιογράφους, που δεν αξιώθηκαν ζήσουν όσα ο αγαπητός κ. Φάνος έζησε και καταγράφει. Η παρουσίαση του βιβλίου του θα γίνει στις 3/7/2014, στις 7 μ.μ., στη Δημοσιογραφική Εστία.
Σ.Ι.

Το... λιμουζινικό έμεινε άλυτο
Το περίφημο νομοθέτημα για τις λιμουζίνες των αξιωματούχων του κράτους κατάντησε και το ίδιο μια... λιμουζίνα. Που πηγαινοέρχεται από το Υπουργείο Οικονομικών στη Βουλή εδώ και μήνες. Αφού αφαίρεσαν δικαιούχους από τον πρώτο κατάλογο, ύστερα ξαναπρόσθεσαν, ύστερα ξαναφαίρεσαν μερικούς, ύστερα ξαναπρόσθεσαν, και όταν ήρθε η στιγμή να αποφασίσουν οριστικά, αποφάσισαν να μην... αποφασίσουν. Η Ολομέλεια της Βουλής παρέπεμψε το θέμα για τον Οκτώβριο, ενώ υποτίθεται ότι η ισχύς του σχετικού νόμου έπρεπε να άρχιζε από την πρώτη Ιουλίου. Έτσι, θα συνεχίσουν να εποχούνται της πολυτελούς λιμουζίνας και το καλοκαίρι καμιά εκατοστή αξιωματούχοι.

Στην πραγματικότητα, θα χρησιμοποιούν τα κρατικά οχήματα μέχρι και το 2016, αφού το Υπουργείο Οικονομικών, συμπονετικό προς τους φτωχούς και άπορους λιμουζινάτους, σκέφτηκε να τους δώσει περιθώριο να αγοράσουν δικά τους οχήματα. Καλά, χρειάζονται δυο χρόνια αυτοί να αποκτήσουν αυτοκίνητο; Και να πιστέψουμε ότι δεν έχουν ήδη άλλο αυτοκίνητο στο σπίτι, είτε αυτοί είτε η σύζυγός τους; Εδώ μια μέση οικογένεια και έχει τρία-τέσσερα αυτοκίνητα. Η ουσία, όμως, είναι αλλού. Αντί να κλείσουν αυτό το θέμα όσο πιο γρήγορα γίνεται, Κυβέρνηση και Βουλή το συντηρούν, προκαλώντας τον απλό πολίτη που πένεται και πεινά. Το λιμουζινικό έχει αναχθεί σε κύριο θέμα, αναδεικνύοντας την κωμικότητα και ελαφρότητα της πολιτικής μας ζωής. Ακόμα λίγο και θ’ ακούσουμε και κανένα ηρωικό... «Την λιμουζίναν ουκ ελάττω παραδώσω»!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ