Ο Παπασταύρος και ο Πρόεδρος
Χθες, στην Αγία Βαρβάρα τελέστηκε το ετήσιο μνημόσυνο του στρατολόγου της ΕΟΚΑ, φλογερού Έλληνα ιερωμένου και αταλάντευτου αγωνιστή της Ένωσης, Παπασταύρου Παπαγαθαγγέλου. Τον επιμνημόσυνο λόγο εκφώνησε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Μετά το πέρας του μνημοσύνου, ο Ν. Αναστασιάδης ξεναγήθηκε επ’ ολίγον στο σπίτι του Παπασταύρου. Ο γιος του, Κώστας, έδειξε στον Πρόεδρο τα δημοψηφίσματα για την Ένωση, άλλα κειμήλια και την επιστολή Μακαρίου, διά της οποίας ο Παπασταύρος απολύθηκε από ιερέας της Παναγίας Φανερωμένης, την επομένη της επιστροφής του στην Κύπρο.

Γιατί; Διότι είχε την τόλμη να υποδείξει στον Μακάριο ότι η απεμπόληση της Ένωσης ισοδυναμούσε με προδοσία, επειδή εγκαθίδρυε στην Κύπρο εσαεί την Τουρκία και τη Βρετανία. Ακολούθως, ο Πρόεδρος παρέστη σε καλλιτεχνική εκδήλωση με τον ορχήστρα της Μητρόπολης Ταμασού και με χορωδία ιδιωτικού Εκπαιδευτηρίου. Σε κάποια στιγμή παρακάλεσε να του τραγουδήσουν τον «Ραγιά», επειδή θα αναχωρούσε. Του έκαναν το χατίρι και ευθύς απήλθε. Διερωτώμεθα, αν τα μηνύματα από τη χθεσινή φορτισμένη με Ελλάδα και Ένωση, άδολο πατριωτισμό και γνήσια αγάπη για την πατρίδα, εκδήλωση, ελήφθησαν και, κυρίως, αν κατενοήθησαν. Ο Παπασταύρος παρακολουθεί, Πρόεδρε. Και δεν θα διστάσει να διακηρύξει ξανά όσα ευθαρσώς είπε και στον Μακάριο…
Σ.Ι.

Bring back our missing Greek Cypriots
Η τρομοκρατική ισλαμοφασιστική οργάνωση Μπόκο Χαράμ απήγαγε, στις 14 Απριλίου, από ένα σχολείο στη Νιγηρία 230 μαθήτριες, με το αιτιολογικό ότι λάμβαναν δυτική παιδεία. Η ουσία είναι ότι απαιτούν απελευθέρωση συντρόφων τους. Ευθύς άρχισε μια παγκόσμια εκστρατεία διά των μέσων κοινωνικής δικτύωσης με σύνθημα: «Bring back our girls». Συμπάσχουμε και θλιβόμαστε για την απαγωγή των 230 μαθητριών και καταδικάζουμε την τρομοκρατική αυτή πράξη.

Απευθυνόμαστε προς την κυβέρνηση, τα κόμματα, και την Επιτροπή Συγγενών Αγνοουμένων: Μια γυναίκα ξεκίνησε την εκστρατεία για τις μαθήτριες και ευαισθητοποίησε το παγκόσμιο. Τόσα χρόνια και ειδικά την τελευταία 10ετία κανείς από όλους αυτούς δεν σκέφτηκε να ξεκινήσει μια εκστρατεία μέσω των δικτύων κοινωνικής επαφής με ένα σύνθημα: «Turkey, bring back our missing Greek Cypriots»; Υποθέτουμε ότι κάποιος θα το σκέφτηκε, αλλ’ οι…" νούσιμοι" του τόπου, τού πρόταξαν το γνωστό κωμικό επιχείρημα: «Δεν πρέπει να προκαλούμε την Τουρκία, να είμαστε καλά παιδιά, να μην ενοχλούμε τους σφαγείς και κατακτητές μας…».

Το θέμα της κατοχής ξεχάστηκε. Οι αγνοούμενοι έμειναν απλώς αριθμοί. Τα εγκλήματα της Τουρκίας, πόσοι ξένοι τα γνωρίζουν; Τις παραβιάσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθεριών ποιος τις καταδικάζει; Αφού οι περισσότεροι από τους Έλληνες της Κύπρου χώνεψαν την κατοχή, αιμοδοτούν τον κατακτητή τους, ξεπουλούν την περιουσία τους σε αυτόν, άρα γιατί οι ξένοι να είναι βασιλικότεροι ημών; «Τέτοιοι ρουφιάνοι», κατά τον ποιητή…
Σ.Ι.

Ασεβέστατοι Κυπραίοι…
Δεν θα επαναλάβουμε το του Δέρβη για τους Κυπραίους. Έναν λαό τον κρίνεις και από τις λεπτομέρειες, όχι μόνον από τα μεγάλα έργα. Το έχουμε παρατηρήσει ουκ ολίγες φορές και με οργή το καταγράφουμε. Γίνεται μια εκδήλωση. Προσκαλούνται επίσημοι και παρίστανται πολλοί άλλοι. Μόλις αρχίσει η εκδήλωση, μετά από δέκα, δεκαπέντε λεπτά οι επίσημοι την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια, επειδή, δήθεν, έχουν άλλη, «ανειλημμένη υποχρέωση». Το παράδειγμά τους ακολουθούν και πολίτες που ένας-ένας αρχίζουν να φεύγουν.

Το είδαμε και χθες, στην Αγία Βαρβάρα. Η ορχήστρα της Μητρόπολης Ταμασού με χορωδία ιδιωτικού Εκπαιδευτηρίου ανέλαβαν να παρουσιάσουν ένα σύντομο καλλιτεχνικό πρόγραμμα, μετά τα αποκαλυπτήρια προτομής προς τιμήν του στρατολόγου της ΕΟΚΑ, Παπασταύρου Παπαγαθαγγέλου. Στο μέσον της εκδήλωσης, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρακάλεσε να του τραγουδήσουν τον «Ραγιά», επειδή έπρεπε να φύγει. Μόλις τέλειωσε το τραγούδι, σηκώθηκε και έφυγε. Ευθύς τον ακολούθησαν και άλλοι επίσημοι και πολίτες. Μέχρι να τελειώσει η εκδήλωση, το ακροατήριο έμεινε μισό.

Αυτά, τι δείχνουν και τι πιστοποιούν; Φοβερή και τραγική έλλειψη σεβασμού, αυτοσεβασμού, ήθους και εκτίμησης προς όλους εκείνους τους συντελεστές της εκδήλωσης, που μόχθησαν για να παρουσιάσουν κάτι ωραίο. Κυρίως, επιβεβαιώνουν αβυθομέτρητη έλλειψη παιδείας. Ως Κύπριοι, είμαστε έτη φωτός πίσω από άλλους λαούς. Κι ας κοκορευόμαστε ότι εμείς τους… φωτίσαμε.
Σ.Ι.

Σεβασμός στη διαφορετικότητα
Η Ιερά Σύνοδος την περασμένη Πέμπτη, με αφορμή την εξαγγελία του Πρώτου Φεστιβάλ Υπερηφάνειας, εξέδωσε μια επιθετική για τα ΛΟΑΤ (λεσβίες, ομοφυλόφιλοι, αμφισεξουαλικοί, τρανς) άτομα ανακοίνωση. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, κατηγόρησε τα άτομα αυτά, που σημειωτέον αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας μας, ασχέτως αν δεν εκδηλώνονται, για αύξηση των κρουσμάτων AIDS, για την αύξηση των διαζυγίων, αλλά και για την αύξηση των κρουσμάτων… παιδεραστίας.

Χαρακτήρισε, μάλιστα, τη διαφορετικότητά τους ασθένεια, υποδεικνύοντας ότι χρήζουν θεραπείας. Ας μας επιτρέψουν οι άγιοι πατέρες να τους υποδείξουμε πως όσα καταλογίζουν στα ΛΟΑΤ άτομα ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα, αλλά και ότι η διαφορετικότητά τους δεν είναι ασθένεια. Η Ιερά Σύνοδος όφειλε να στείλει μηνύματα σεβασμού σε αυτά τα άτομα και όχι να καλλιεργεί την απέχθεια της κοινωνίας εις βάρος τους. Λίγος σεβασμός, δεν βλάπτει…
Μ.ΑΔ.

Εκτός λογικής…
Δυστυχώς, για μιαν ακόμη φορά, την επαύριον του… εγκλήματος, τέθηκε σε ενέργεια ο γνωστός σαθρός μηχανισμός δικαιολόγησης διά της… λογικής (που εκπίπτει βεβαίως, σε λογικοφάνεια) πραγμάτων που κινούνται εντελώς πέραν λογικής.

Έτσι, καταπίπτουν, άδοξα, στο επίπεδο της δημαγωγικής επικοινωνιακής σοφιστείας, επιτείνοντας το κλίμα ζόφου και δυσθυμίας που σκεπάζει το σκηνικό του δύσμοιρου ποδοσφαίρου μας. Γι’ αυτό, ας προσέξουν μερικοί ποδοσφαιρικοί παράγοντες, που σπεύδουν τις τελευταίες ημέρες να εξωραΐσουν τη βλακεία και την ανευθυνότητα, θέτοντας υπεράνω νόμων, κανονισμών και κάθε λογικής, το στρεβλά σκοπούμενο σωματειακό συμφέρον, τον δημόσιο λόγο τους. Ακραιφνώς φιλική και καλοπροαίρετη προτροπή, καθώς, αυτός ο τελευταίος, αποτελεί μιαν από τις αναμοχλεύουσες αιτίες της παρανοϊκής κατάστασης που ζούμε τα τελευταία χρόνια στο ποδόσφαιρό μας.
Τίκι-Τάκας

Άλλες συνήθειες…
Άλλοι τόποι, άλλοι τρόποι, άλλες συνήθειες. Στο κατάμεστο και… θηριώδες χωρητικά Καμπ Νόου της Βαρκελώνης , 98 χιλιάδες φίλαθλοι παρακολούθησαν τον συγκλονιστικό «τελικό» του ισπανικού πρωταθλήματος ανάμεσα στην Μπαρσελόνα και την Ατλέτικο Μαδρίτης. Ανάμεσά τους και… 447 γενναίοι φίλαθλοι των Μαδριλένων - τόσα ήταν τα εισιτήρια που παραχώρησαν οι Καταλανοί στην από προχθές πρωταθλήτρια Ισπανίας - για τον αγώνα. Οι οποίοι, με το σφύριγμα της λήξης, πανηγύρισαν, με όλη τη δύναμη της ψυχής τους, την κατάκτηση του τίτλου από την αγαπημένη τους ομάδα.

Οι ποδοσφαιριστές της οποίας, μαζί με τον προπονητή και τα υπόλοιπα μέλη του τεχνικού stuff εισέπρατταν το ιπποτικό χειροκρότημα της αναγνώρισης των αντιπάλων, για την επιτυχία τους. Χωρίς, βεβαίως, να ανοίξει μύτη, ή να ακουστεί μια… παραφωνία. Αυτά, βεβαίως, σε πολιτισμένες, κοινωνικά και αθλητικά, κοινωνίες, και όχι στην… ημεδαπή χαβούζα, που κατάπιε προχθές, στις κερκίδες και τον αγωνιστικό χώρο του Τσιρείου Σταδίου, την τελευταία ικμάδα λογικής, σοβαρότητας και εχεφροσύνης που απέμεινε σ’ αυτό τον τόπο…
Τίκι-Τάκας