Οι φήμες που σκοτώνουν
Οι φήμες που κυκλοφορούν κατά καιρούς για την οικονομία, δεν είναι σαν τα τηλεφωνήματα για βόμβες στα δικαστήρια ή αλλού, που αποδεικνύονται κακόγουστες φάρσες. Οι φήμες είναι υπαρκτές «βόμβες», που κάνουν τεράστια ζημιά στην ήδη τραυματισμένη οικονομία. Κι οι απλοί πολίτες, έχοντας τις δικές τους τραυματικές εμπειρίες εδώ και ένα χρόνο, είναι ευάλωτοι στις φήμες και τις διαδόσεις. Οι τελευταίες φήμες που κυκλοφόρησαν, για πιθανολογούμενο κούρεμα στον Συνεργατισμό, ανάγκασαν την Επιτροπεία του Συνεργατισμού να απευθύνει εσωτερική επιστολή προς όλα τα μέλη του προσωπικού του Συνεργατικού Τομέα τονίζοντας ότι οι φήμες αυτές είναι ανυπόστατες και αναληθείς, καθώς με την ανακεφαλαιοποίηση που έγινε τον περασμένο μήνα, ο Συνεργατισμός θωρακίστηκε κεφαλαιακά και παρέχει εμπράκτως αλλά και μέσω Μνημονίου ασφάλεια σε όλους τους καταθέτες του.

Παρόμοια διάψευση εξέδωσε και ο Υπουργός Οικονομικών, διαβεβαιώνοντας ότι δεν υπάρχει κανένα ενδεχόμενο για κούρεμα καταθέσεων ούτε στον Συνεργατισμό, ούτε σε καμία άλλη τράπεζα. Όμως η καταπολέμηση των φημών δεν γίνεται μόνο με διαψεύσεις. Χρειάζονται συγκεκριμένες πράξεις και από τις τράπεζες και από το κράτος, για να ξανακερδηθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών. Διότι, κακά τα ψέματα, όποιος κουρευτεί μια φορά με το στανιό, τρομάζει ακόμα και από τον μακρινό ήχο του ψαλιδιού.
ΜΠΟΞΕΡ

Ο Μάιος μας έρχεται, εμπρός για... αποχή
Οι πρώτες δημοσκοπήσεις για τις επικείμενες ευρωεκλογές έκαναν την εμφάνισή τους στα κανάλια. Και επιβεβαίωσαν το αναμενόμενο, δηλαδή τη μεγάλη απογοήτευση των πολιτών για τους πολιτικούς. Καθώς και τη μεγάλη τάση για αποχή από την κάλπη. Βέβαια η επιλογή της αποχής ως στάση πολιτικής διαμαρτυρίας, συνιστά επίσης πολιτική στάση. Άρα έχουμε και εδώ παρόμοιο φαινόμενο με τον... «Κανένα», ο οποίος εμφανίζεται σε δημοσκοπήσεις προεδρικών εκλογών να παίρνει υψηλότερα ποσοστά από τους υποψηφίους. Έτσι, αν όσοι θα απόσχουν τον Μάιο από τις ευρωεκλογές (δηλαδή το μισό εκλογικό σώμα) αποφάσιζαν να κατεβάσουν το... «ψηφοδέλτιο της αποχής», θα έβγαζαν και 4-5 ευρωβουλευτές.

Όμως αυτό είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Την ημέρα των ευρωεκλογών οι μισοί ψηφοφόροι θα προτιμήσουν να πάνε για ψάρι στην παραλία ή για σούβλα στο βουνό. Επίσης θα είναι ανοικτά και τα Mall, φαντάζομαι. Οπότε πολλοί θα πούνε «Κάλλιο Mall, παρά... Poll». Τα κόμματα δεν φαίνεται να έχουν τους τρόπους να πείσουν τους οπαδούς τους να προτιμήσουν την ττενέκκαν από μιαν εκδρομή ή κάποιαν άλλη κυριακάτικη ψυχαγωγία. Ωστόσο δεν είναι και το τέλος του κόσμου για τα κόμματα. Τα ποσοστά θα μοιραστούν ανάλογα με το πόσοι θα ψηφίσουν, χωρίς να ληφθεί υπόψη πόσοι δεν θα ψηφίσουν. Η αποχή εκπέμπει μεν πολιτικά μηνύματα, αλλά είναι όπως τα αβγά διαμαρτυρίας που ρίχνονται στον τοίχο...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Προσοχή! Ο... νόμος δαγκώνει
Συγκεκριμένη νομοθεσία με «δόντια», η οποία κατά τρόπον αποτελεσματικό θα προστατεύει την πρώτη κατοικία, αναμένει το Δημοκρατικό Κόμμα από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και την Κυβέρνηση του ΔΗΣΥ εντός τριάντα ημερών, σύμφωνα με την προεδρική δέσμευση. Όπως δήλωσε η εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΚΟ, Χριστιάνα Ερωτοκρίτου, η νομοθεσία θα πρέπει να προστατεύει, στη βάση ορθολογιστικών κριτηρίων, την πρώτη κατοικία και όχι τις επαύλεις των εκατομμυρίων ευρώ. Ναι, ναι. Αυτήν ακριβώς τη νομοθεσία χρειαζόμαστε. Με δόντια, για να είναι αποτελεσματική. Κάτι σαν λυκόσκυλο έξω από κατοικία για να την προστατεύει με τους κυνόδοντές του.

Απλώς θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, για να μη δαγκώσει τους λάθος ανθρώπους και συγκεκριμένα τους φουκαράδες, που δεν μπορούν πραγματικά να αποπληρώσουν τα δάνειά τους. Τους άλλους, που μπορούν να πληρώσουν αλλά υποδύονται τον Αρτεμάκη, ας τους δαγκώσει άγρια η νομοθεσία. Αυτήν τη στιγμή τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια είναι και το μέγα πρόβλημα των τραπεζών. Δάνεια που έχουν κι αυτά σχέση με... δόντια, αφού πολλά (ύψους πολλών εκατομμυρίων) δίνονταν χωρίς εξασφαλίσεις σε άτομα που ήταν συνηθισμένα να τρώνε με... δέκα μασέλες. Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να πληρώσουν. Οδόντα... αντί οδόντος!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Το καραβάνι προχωρεί...
Η Ελλάδα επέστρεψε στις αγορές, με την επιτυχημένη έκδοση ομολόγων και οι Ευρωπαίοι εταίροι στέκονται δίπλα της, εκφράζοντας την ικανοποίησή τους για τη σταθερή πορεία της χώρας προς την έξοδο από την κρίση. Χαρακτηριστική είναι και η επίσκεψη Μέρκελ, την επόμενη μέρα της επανόδου της Ελλάδας στις αγορές, ενώ ενθαρρυντικές δηλώσεις έγιναν από την Κομισιόν και το Ευρωκοινοβούλιο. Όλα αυτά, βέβαια, είναι απότοκο των θυσιών του ελληνικού λαού και της σοβαρότητας με την οποία διαχειρίστηκε την οικονομία η κυβέρνηση Σαμαρά.

Δυστυχώς, την ίδια σοβαρότητα δεν επέδειξαν η αντιπολίτευση και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, οι οποίες επιμένουν να πληγώνουν περισσότερο τη χώρα με τις συχνές απεργιακές κινητοποιήσεις στις οποίες κατέρχονται. Την ίδια ώρα πέφτει και η βαριά σκιά της τρομοκρατίας, που έδωσε το «παρών» της ακριβώς αυτές τις μέρες των θετικών εξελίξεων, με την πρωτοφανή ανατίναξη παγιδευμένου με εκρηκτικά αυτοκινήτου στο κέντρο της Αθήνας. Όμως αυτά δεν μπορούν και δεν πρέπει να εκτρέψουν τη χώρα από την πορεία ανάκαμψης. Όπως λέει και μια λαϊκή ρήση, «Το καραβάνι προχωρεί κι άσε τα σκυλιά να γαβγίζουν».
ΜΠΟΞΕΡ

Η Αμμόχωστος και οι άλλες ελληνικές πόλεις
Σε συνέντευξή του στο βρετανικό πρακτορείο «Ρόιτερ», ο Πρόεδρος Αναστασιάδης εστίασε στο «μεγάλο διεθνές ενδιαφέρον», όπως το χαρακτήρισε, «για το άνοιγμα της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου». Εξέφρασε την ελπίδα κάποια στιγμή «να πούμε κάτι με βεβαιότητα». Πρώτα απ’ όλα, με βάση ψηφίσματα του Σ.Α. του ΟΗΕ, η Τουρκία κλήθηκε αρκετές φορές να επιστρέψει την Αμμόχωστο στους νόμιμους κατοίκους της όχι ως ΜΟΕ αλλά ως υποχρέωσή της. Από την άλλη, η επιμονή του Προέδρου μόνο στην Αμμόχωστο, δίνει την εντύπωση ότι Αμμοχωστοποιεί το Κυπριακό, με παράκαμψη των άλλων κατεχόμενων περιοχών. Γιατί, π.χ., δεν γίνεται καμία απολύτως αναφορά στην Κερύνεια;

Μήπως την έχει ξεγράψει, παρά τις δεσμευτικές προεκλογικές διακηρύξεις του; Γιατί δεν γίνεται καμία αναφορά στη Μόρφου και όλες τις ελληνικές πόλεις μας; Και αυτές έχουν ξεγραφτεί; Γιατί τόση εμμονή με την Αμμόχωστο; Ο Πρόεδρος πιστεύει ότι θα ανοίξει τον δρόμο της λύσης; Ή ότι τα προβλεπόμενα οικονομικά οφέλη είναι ισχυρό κίνητρο και για τις δύο πλευρές; Ή έχει την ψευδαίσθηση ότι οι Τούρκοι θα μας την προσφέρουν σε ασημένιο δίσκο; Ακόμα και αν είχαν τέτοια πρόθεση -εμείς πιστεύουμε ότι δεν έχουν- θα απαιτήσουν τόσο μεγάλα ανταλλάγματα, που ακόμα και ο Ν. Αναστασιάδης δεν θα διανοηθεί καν να τα σκεφτεί. Γι’ αυτό, προσοχή.
Σ.Ι.