Για την καλύβα του Καραγκιόζη
Στο καθημερινό πολιτικό θέατρο σκιών που παρακολουθούμε σ’ αυτόν τον τόπο των απίστευτων, αλλά αληθινών, ήταν επόμενο σε κάποια στιγμή να έρθει στο επίκεντρο των παραστάσεων και η... καλύβα του Καραγκιόζη. Τις τελευταίες μέρες αντιπολίτευση και κυβέρνηση έχουν επιδοθεί σε έναν άγριο καβγά γύρω από την πρώτη κατοικία. Η αντιπολίτευση κατηγορεί την κυβέρνηση ότι ανοίγει τον δρόμο στις τράπεζες για να βγάλουν στο σφυρί την καλύβα του Καραγκιόζη, ενώ η κυβέρνηση κατηγορεί την αντιπολίτευση για λαϊκισμό.
Η μεν πρώτη παρουσιάζεται ως υπερασπιστής της πρώτης κατοικίας του φτωχού και του κατατρεγμένου, η δε δεύτερη κατηγορεί την πρώτη ότι, με την ανευθυνότητά της, θα προστατεύσει τελικά και τις οκέλες και το... σεράι του βεζίρη, ενώ θα αναγκάσει και τις τράπεζες να κουρέψουν και τις τελευταίες οικονομίες του Καραγκιόζη. Από τη στιγμή που και οι δύο πλευρές υποστηρίζουν ότι η πρώτη τους έγνοια είναι η προστασία της καλύβας του φουκαρά του Καραγκιόζη, τι νόημα έχει να τσακώνονται γύρω από αυτό το θέμα, αντί να κάτσουν μαζί να βρουν τις ορθότερες ρυθμίσεις, ώστε να μην προκαλέσουν μια μεταδοτική επιδημία, προσπαθώντας να θεραπεύσουν μιαν απλή γρίπη; Είναι καιρός να συνειδητοποιήσουν ότι η καμπούρα του Καραγκιόζη δεν είναι πίστα για να χορεύουν ούτε οι μεν ούτε οι δε.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
Όλοι είναι «μωρές παρθένες»
Έχει δίκαιο ο Άντρος Κυπριανού όταν δηλώνει ότι στο θέμα της προστασίας της πρώτης κατοικίας η κυβέρνηση ενήργησε σαν «μωρή παρθένα». Από την άλλη, όμως, είναι αλήθεια ότι και η αντιπολίτευση, που θέλει να εμφανίζεται ως... «μη μωρή παρθένα», αντιμετωπίζει κι αυτή το όλο θέμα με επιπολαιότητα και λαϊκισμό, ανοίγοντας την πόρτα για νέες περιπέτειες του τραπεζικού συστήματος και της οικονομίας. Για παράδειγμα, η απόφαση να προτείνει η ΕΔΕΚ τρεις σημαντικές τροπολογίες στην πρόταση νόμου ΑΚΕΛ-ΕΔΕΚ, δείχνει ότι ούτε και η αντιπολίτευση ήταν μελετημένη και σοβαρή επί του θέματος. Θα έπρεπε, λοιπόν, να δεχτεί τη λογική έκκληση της Χρυστάλλας Γιωρκάτζη να δοθεί ένα χρονικό περιθώριο μερικών ημερών για να μελετηθούν προσεκτικά όλες οι παράμετροι της προστασίας της πρώτης κατοικίας, κι όχι να επιμένει αμάν-αμάν να πάει στην Ολομέλεια η πρόταση για να ψηφιστεί.
Διότι σε περίπτωση που ψηφιζόταν, θα τρέχαμε όλοι μετά, σαν «μωρές παρθένες» (ή αν θέλετε σαν «μωρές... μη παρθένες» πλέον) για να μαζέψουμε τα κομματάκια. Στο μεταξύ, με όλα αυτά που συζητούνται με τόση ένταση το τελευταίο διάστημα για την πρώτη κατοικία, θυμήθηκα κάτι σχετικό που έγραψε ο Άρθουρ Μίλερ στον «Θάνατο του εμποράκου»: «Δουλεύεις μια ζωή να ξεπληρώσεις ένα σπίτι. Στο τέλος είναι δικό σου, αλλά δεν υπάρχει κανένας να ζήσει σ’ αυτό»...
ΜΠΟΞΕΡ
Κομματικοί και προεδρικοί στον ΔΗΣΥ
Είμαστε σίγουροι ότι ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβ. Νεοφύτου θα ιππεύσει την καταιγίδα που πάει να ξεσπάσει στο κόμμα με αφορμή την πρώτη κατοικία και ιδιαίτερα με τους υποψήφιους ευρωβουλευτές ή ακόμα και την υποβόσκουσα μουρμούρα για διάφορα άλλα θέματα (π.χ. η υπουργοποίηση του ικανότατου Χρ. Φωκαΐδη). Όμως θα επιμείνουμε πως στο κόμμα οι υποψήφιοι για το ευρωκοινοβούλιο έχουν ήδη χωριστεί σε καθαρά κομματικούς και σε έκδηλα προεδρικούς. Το Προεδρικό, με γνωστούς παρατρεχάμενούς του επεμβαίνει ανοικτά υπέρ του μη παραιτηθέντος ακόμα Κυβ. Εκπροσώπου, Χρ. Στυλιανίδη. Ένα παράδειγμα: Προχθές, στο Παραλίμνι θα ετίθετο ο θεμέλιος λίθος σε ένα έργο κοινής ωφελείας. Γι’ αυτό τον σκοπό προσκλήθηκε η ευρωβουλευτής Ελένη Θεοχάρους. Και όμως:
Γνωστός παρατρεχάμενος του Προεδρικού επέβαλε στους Παραλιμνίτες αλλαγή του προγράμματος και όπως ο Χρ. Στυλιανίδης θέσει τον θεμέλιο λίθο. Αυτά, ο Αβ. Νεοφύτου υποθέτουμε ότι τα γνωρίζει. Απορούμε, λοιπόν και τον προκαλούμε ευθέως: Γιατί δεν απαιτεί όπως ο Χρ. Στυλιανίδης υποβάλει την παραίτησή του από Κυβ. Εκπρόσωπος και αναμετρηθεί επί ίσοις όροις με τους συνυποψηφίους του; Γιατί ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ ανέχεται ή επιτρέπει στον στενότατο συνεργάτη του Αναστασιάδη να εκμεταλλεύεται τον προεδρικό περίγυρο σε βάρος των συνυποψηφίων του; Πυγμή, Αβέρωφ, πυγμή, διαφορετικά…
Σ.Ι.
Οι «20» της Τράπεζας Κύπρου…
Η διασφάλιση της πρώτης κατοικίας δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο ούτε κομματικής ψηφοθηρίας ούτε κυβερνητικής αβελτηρίας. Η απόκτηση κατοικίας είναι θεμιτό όνειρο και αναφαίρετο δικαίωμα κάθε πολίτη. Γι’ αυτό καλούμε τα λαϊκίζοντα κόμματα και την τροϊκανή κυβέρνηση να τα βρουν. Δεν υπάρχει πρόβλημα που δεν έχει λύση, αρκεί να υπάρχει βούληση. Τούτων λεχθέντων, εμείς θυμόμαστε πως ο διευθύνων σύμβουλος της Τράπεζας Κύπρου, Τζον Χούρικαν, είχε δηλώσει πριν από μερικούς μήνες πως 20 μεγαλοοφειλέτες χρωστούσαν στην τράπεζα γύρω στα έξι δισεκατομμύρια ευρώ! Και τολμά η τράπεζα να κυνηγά τους απλούς πολίτες που μπορεί να χρωστούν μικροποσά;
Βεβαίως, δεν παραβλέπουμε εκείνους τους επιτήδειους, που μπορούν αλλά δεν καταβάλλουν τις δόσεις τους. Όπως δεν παραβλέπουμε εκείνους που έχουν παλάτια και οκέλες και επίσης αποφεύγουν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Από την άλλη, είναι οι μεγαλοδανειστές που επικαλούνται το δυσθεώρητο ύψος των δανείων τους για να μην εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους. Μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες αλλά δεν είναι δυνατόν να την πληρώνουν οι μικροοφειλέτες, ενώ τα μεγάλα ψάρια να τη γλιτώνουν επειδή έχουν κομματικές και άλλες πλάτες. Γι’ αυτό η Τράπεζα Κύπρου ας επιμείνει, όπως υποσχέθηκε ο Χούρικαν, πρώτα προς τους μεγαλοοφειλέτες.
Σ.Ι.
Λύματα και... Κυπριακό
Στην παρουσία του Ευρωπαίου Επιτρόπου αρμόδιου για τη Διεύρυνση, Στέφαν Φούλε, πραγματοποιήθηκαν χθες τα εγκαίνια της νέας δικοινοτικής Μονάδας Επεξεργασίας Λυμάτων Λευκωσίας, στην περιοχή Μιας Μηλιάς. Από λύματα, μια χαρά τα πάμε με την τουρκοκυπριακή πλευρά. Στο Κυπριακό είναι που... βρομάνε τα πράματα. Εκεί, ο Στέφαν Φούλε και ο Αμερικανός ΥΦΥΠΕΞ Έρικ Ρούμπιν, που είχαν τα τελευταία εικοσιτετράωρα επαφές στη Λευκωσία, μάλλον θα δυσκολευτούν να φέρουν αποτελέσματα όπως αυτά της μονάδας λυμάτων. Διότι υπάρχουν και πολλές διαφορές μεταξύ των δύο θεμάτων. Για παράδειγμα, στη μονάδα λυμάτων παίρνουνε τα σκ... και τα μετατρέπουνε σε κάτι χρήσιμο. Στο Κυπριακό παίρνουνε το χρήσιμο και το κάνουνε σκ...
Στο αποχετευτικό, τραβάς το καζανάκι και φεύγει το ανεπιθύμητο. Στο Κυπριακό, όταν έχεις το ανεπιθύμητο, όπως είναι το κοινό ανακοινωθέν, δεν έχεις την ευχέρεια να το απαλλαγείς με μια κίνηση σε στυλ καζανάκι. Αυτήν τη στιγμή στο Κυπριακό αναπτύσσεται μια έντονη κινητικότητα, από τους Αμερικανούς κυρίως, αλλά και από την Ευρώπη. Όμως, δεν φαίνεται ακόμα φως στην άκρη της σήραγγας. Μόνο φως στην άκρη... του οχετού φαίνεται!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
Ελληνικές σημαίες
Την 1η Απριλίου η κοινότητα Ξυλοφάγου παρευρέθηκε στη δεντροφύτευση ενός τεμαχίου του Χαράλαμπου Χειμώνα ως Πάρκο Απαγχονισθέντων. Στο τεμάχιο αυτό καλλιεργούσε πατάτες πρώτα ο παππούς του Χαράλαμπου, μετά ο πατέρας του και τώρα ο ίδιος. Στην τελετή παρευρέθηκαν και κοινοβουλευτικά κόμματα. Το βράδυ της ίδιας μέρας κάποιοι πήγαν και έκλεψαν/σήκωσαν τις μικρές ελληνικές και κυπριακές σημαίες, άφησαν μόνο τις μεγάλες σημαίες, μια της Κύπρου και την ελληνική. Την άλλη μέρα αστυνομικοί των Βάσεων πήγαν και φωτογράφισαν τον χώρο και όλες τις ταμπέλες που είχαν τα ονόματα των εννέα απαγχονισθέντων όπου φυτεύτηκαν και εννέα δάφνες.
Ακολούθως πήγαν στον κοινοτάρχη της Ξυλοφάγου και του ζήτησαν να αφαιρέσει τις σημαίες και τις ταμπέλες με τα ονόματα των απαγχονισθέντων. Τόσο ο κοινοτάρχης όσο και ο Χειμώνας αρνήθηκαν. Ακολούθως, πήγαν αστυνομικοί των Βάσεων με τα Ηνωμένη Έθνη και είδαν τον χώρο, ενώ στη συνέχεια πήγαν στον κοινοτάρχη και του ζήτησαν να αφαιρέσει τις σημαίες και τις ταμπέλες με τα ονόματα των ηρώων, γιατί «με βάση της Συνθήκη Εγκαθίδρυσης δεν δικαιούμαστε να υψώνουμε στα χωράφια μας ελληνικές σημαίες». Στην άρνηση του κοινοτάρχη να αφαιρέσει τις σημαίες, είπαν ότι θα καταγγείλουν το θέμα στο Υπουργείο Εξωτερικών…
ΧΡ. ΑΝΔΡΕΟΥ





