Δεν του κάθεται ούτε το YouTube
Πουλί δεν αφήνει να πετάξει ο Ερντογάν. Ό,τι βγαίνει στον αέρα, το θεωρεί εχθρικό και το πυροβολεί. Μετά το Twitter αποφάσισε να μπλοκάρει και την πρόσβαση στο YouTube. Τη φορά αυτή, πρόσχημα φαίνεται να είναι ένα ηχητικό μήνυμα ανάμεσα σε Τούρκους αξιωματούχους που συζητούσαν την κατάσταση στη Συρία και διέρρευσε στο YouTube. Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε τη διαρροή της συνομιλίας ως «ελεεινή επίθεση» κατά της εθνικής ασφάλειας. Οι επιθέσεις του σουλτάνου κατά των μέσων κοινωνικής δικτύωσης εντάθηκαν ενόψει των δημοτικών εκλογών της Κυριακής, όπου παίζεται το πολιτικό του μέλλον.

Πάντως, λίγο πριν από το άνοιγμα των καλπών, δεν είχε εμφανιστεί ακόμα στο YouTube ή κάπου αλλού το πολυαναμενόμενο... ροζ βίντεο στο οποίο υποτίθεται ότι πρωταγωνιστεί ο Ερντογάν με πανέμορφη Τουρκάλα τηλεπαρουσιάστρια. Εκτός αν του το φυλάνε την τελευταία στιγμή, οπότε το πουλί του Τουίτερ θα πάρει την εκδίκησή του από το... πουλί του Πρωθυπουργού. Είναι ενδιαφέρον να δούμε αν η μάζα του εκλογικού σώματος έχει επηρεαστεί από τα αποκαλυπτόμενα σκάνδαλα διαφθοράς και τις συνδιαλέξεις που διαρρέουν στο διαδίκτυο. Αυτό θα φανεί στην ττενέκκα, την οποία θα παρακολουθούμε κι εμείς με ενδιαφέρον, αφού, ό,τι βγάλει, θα καθορίσει και τα επόμενα βήματα στο Κυπριακό.
ΜΠΟΞΕΡ

Οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» του ΕΛΑΜ
Θα διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας. Δεν παρασυρόμαστε από τα κυβερνητικά εξαπτέρυγα, τις κομματικές πανικόβλητες πλην υποκριτικές αντιδράσεις και τους γνωστούς βολικούς προσδιορισμούς περί… εκκόλαψης του «αβγού του φιδιού». Πρώτα απ’ όλα οι ΕΛΑΜίτες έχασαν ακόμα μια φορά τον στόχο τους. Αν διαδήλωναν σιωπηρά και σοβαρά κατά της παρουσίας και ομιλίας του κατοχικού Ταλάτ στη Λεμεσό, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα. Προτίμησαν τα επεισόδια και τις επιθέσεις, που ορθά καταδικάστηκαν από όλους. Οι ΕΛΑΜίτες έχουν το δικαίωμα να λένε τις απόψεις τους. Δεν εκφράζουν, όμως, το σύνολο του πληθυσμού.

Ούτε μόνον αυτοί ξέρουν να υπερασπίζονται την ελληνικότητα αυτού του τόπου. Κανείς δεν τους εξουσιοδότησε. Από την άλλη, οφείλουν να κατανοήσουν μιαν απλή αλήθεια: Με τις πράξεις τους αναδεικνύονται σε «χρήσιμους ηλίθιους» για πολλούς. Για την Κυβέρνηση, που θέλει να τους τσακίσει ή να τους αξιοποιήσει ως προπέτασμα καπνού για να επικαλύψει όσα δεν γίνονται στην οικονομία ή όσα τεκταίνονται στο Κυπριακό. Για τα κόμματα, που αξιοποιούν τους ΕΛΑΜίτες ως βολικό άλλοθι για κομματική, ιδεολογική συσπείρωση και ως αφορμή για να επικρίνουν την κυβερνητική ανεπάρκεια. Για τους πολιτικάντηδες που φωνάζουν ότι… κινδυνεύει η Δημοκρατία (όπως κλαυθμήριζε ο Κοιν. Εκπρόσωπος του ΔΗΣΥ). Μια υγιής Δημοκρατία δεν φοβάται τίποτε και κανέναν! Απλώς παίρνει έγκαιρα τα μέτρα της και δρα προληπτικά. Πράγματα που δεν έγιναν.
Ε.Μ.Ι.

Οι σφαίρες τους αλλού έπεσαν...
Επί ένα χρόνο η Κυβέρνηση ανεχόταν να υπάρχει ένας Αρχηγός της Αστυνομίας, ο οποίος επιδείκνυε «πλημμελή εκτέλεση» των καθηκόντων του «που αφορούν την πάταξη του σοβαρού εγκλήματος και την προαγωγή της πραγματικής ασφάλειας του πολίτη». Και ο οποίος «κατ’ επανάληψη» επιδείκνυε «απουσία σεβασμού προς αποφάσεις θεσμικών οργάνων της Δημοκρατίας, όπως αποφάσεις δικαστηρίων και των υποδείξεων της Επιτρόπου Διοικήσεως». Τουλάχιστον αυτά του καταλόγισε ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην επιστολή παύσης που του απέστειλε. Θα πρέπει να μας εξηγήσει ο Πρόεδρος γιατί δεν τον είχε παύσει νωρίτερα, αφού ήταν και επικίνδυνο για τον τόπο να έχει έναν Αρχηγό Αστυνομίας, ο οποίος βαρυνόταν με «πλημμελή εκτέλεση» των καθηκόντων του για πάταξη του σοβαρού εγκλήματος.

Την ίδια ώρα, πιθανόν να είχαμε και έναν Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, ο οποίος επικοινωνούσε με καταζητούμενους και τους ενημέρωνε για την επικείμενη σύλληψή τους. Τουλάχιστον έτσι ισχυρίζεται ο παυθείς Αρχηγός της Αστυνομίας Μιχαλάκης Παπαγεωργίου, ο οποίος δήλωσε ότι ο Ιωνάς Νικολάου, στο θέμα της Δρομολαξιάς, είχε επικοινωνήσει με καταζητούμενο αστυνομικό, τον οποίο ενημέρωσε προηγουμένως για τη σύλληψή του. Αυτό ήταν το πλαίσιο στο οποίο κινούνταν επί ένα χρόνο οι σχέσεις Υπουργού - Αρχηγού, οι οποίοι κατέληξαν να πυροβολούν ο ένας τον άλλον. Ωστόσο οι σφαίρες τους δεν βρήκαν τον στόχο τους. Έπεσαν αλλού και έκαναν διάτρητη την αξιοπιστία των θεσμών που είναι ταγμένοι στην πάταξη του εγκλήματος.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Δύο προβοκάτσιες και μερικές ερωτήσεις
Στα επεισόδια της Λεμεσού, με αφορμή ομιλία του κατοχικού Ταλάτ, σημειώθηκαν δύο προβοκάτσιες. Η πρώτη έγινε από το ΕΛΑΜ, που προκάλεσε, με τη συμπεριφορά μελών του, την καθολική κατακραυγή. Αυτή η προβοκάτσια είναι αποτέλεσμα της δεύτερης. Δηλαδή της παρουσίας και ομιλίας του εγκάθετου της Τουρκίας στη Λεμεσό. Κάποιος, από τους διοργανωτές ή όσους υποκίνησαν αυτές τις ομιλίες του εντεταλμένου της κατοχικής Τουρκίας στις ελεύθερες περιοχές, οφείλει να εξηγήσει τους λόγους γιατί επιλέγηκε ένας κατοχικός πολιτικός να μιλά για το Κυπριακό. Η Κυβέρνηση, τα κόμματα και όσοι ολοφύρονται για τη δημοκρατία, υποστηρίζουν ότι κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα στην έκφραση γνώμης. Σωστά!

Ερώτηση: Ο κατοχικός Ταλάτ είναι πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας; Αν η απάντηση των αμυντόρων της δημοκρατίας και της ελευθερίας έκφρασης είναι καταφατική, τότε γιατί ο Ταλάτ υπηρέτησε το κατοχικό ψευδοκράτος ως αιχμή της τουρκικής πολιτικής για κατεδάφιση και κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας; Ο Ταλάτ ήταν και αξιωματικός κατά την τουρκική εισβολή. Από την άλλη, ο Ταλάτ αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία; Όχι! Άρα, λογικά, είναι ένας σεσημασμένος εχθρός της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γιατί, συνεπώς, του επιτρέπεται να αλωνίζει στις ελεύθερες περιοχές; Ποιος θα απαντήσει; Ο Πρόεδρος, που του απολογήθηκε; Τα κόμματα;
ΜΑΡΚΟΣ

Τα συρματοπλέγματα της Αστυνομίας
Επειδή εμείς οι απλοί πολίτες έχουμε φτάσει στο σημείο να μετρούμε και το νερό που πίνουμε, μπας και σπαταλήσουμε έστω μια γουλιά, να μετράμε και το φαγητό που τρώμε μπας και μαγειρέψουμε -όταν έχουμε να μαγειρέψουμε- μια μπουκιά περισσότερη και πάει χαμένη, επειδή λοιπόν εμείς οι απλοί πολίτες κάνουμε του κόσμου τις οικονομίες για να τα φέρουμε βόλτα, έτσι όπως μας κατάντησαν οι πολιτικοί μας, βλέπουμε κάποια πράματα και αγανακτούμε.

Ένα παράδειγμα; Οι διαμαρτυρίες έξω από τη Βουλή για τις ιδιωτικοποιήσεις τέλειωσαν εδώ και τρεις-τέσσερις εβδομάδες. Τα συρματοπλέγματα, όμως, τα κιγκλιδώματα και όλα τα άλλα συμπράγκαλα που μετέφερε έξω από τη Βουλή η Αστυνομία, είναι, ήταν τουλάχιστον μέχρι προχθές, πεταγμένα στα πεζοδρόμια, στο έλεος του καιρού. Όλα αυτά στοιχίζουν αρκετά χρήματα και είναι σίγουρο πως η Αστυνομία θα τα ξαναχρειαστεί για πολλές άλλες περιπτώσεις όπου καλείται να διαφυλάξει την τάξη και την ασφάλεια (λέμε τώρα). Και διερωτώμαι: Δεν υπάρχει ούτε ένας χριστιανός εκεί στο Αρχηγείο να φροντίσει για τη μεταφορά τους σε μιαν αποθήκη; Θα μου πείτε, δικά τους είναι για να ενδιαφερθούν; Σάμπως και αυτοί θα πληρώσουν για να φτιάξουν άλλα; Άρα, λοιπόν, άσ΄ τα να πάνε. Άλλωστε αυτό μόνο σε ενοχλεί; Τόσα άλλα σκορπίζονται στους πέντε ανέμους, στα συρματοπλέγματα θα σταθούμε;
ΦΟΙΒΟΣ

Δύο αλήθειες σε δύο κείμενα
Ένα κείμενο για τον Τάσο Μητσόπουλο κι ένα για τη σύζυγό του και συνάδελφό μας Κατερίνα Βάτη, μου έκλεψαν την καρδιά. Το πρώτο για τον Τάσο το έγραψε ο καλός μου φίλος Γιώργος Τζίβας. Λέει περίπου τα εξής: Δεν είναι εμείς που είπαμε «Γεια» στον Τάσο προχθές στην κηδεία του. Αυτός μας αποχαιρέτησε, γιατί δεν άντεξε να βλέπει την πολιτική και κομματική κατάντια μας. Αυτός είναι, λοιπόν, που μας είπε «Γεια σας».
Το δεύτερο για την Κατερίνα το έγραψε η Αλέκα Γράβαρη. Της λέει, λοιπόν, πως δεν είναι τυχαία που της άφησε σπουδαία αποστολή ο σύζυγός της να μεγαλώσει τα παιδιά τους. Ήταν σίγουρος, ήξερε, πως θα τα καταφέρει. Της λέει όμως και για τη μοναξιά που θα νιώσει όταν όλοι αρχίσουν να φεύγουν σιγά-σιγά από δίπλα της, όταν θεωρήσουν πως έκαναν το χρέος τους απέναντι σ’ αυτήν και τον Τάσο. Πικρές αλήθειες…
Ν.Π.