Ο καφενές...του Νεκατώστρα;
Μόλις είδε ο Σωκράτης Χάσικος ότι στον προϋπολογισμό του ΡΙΚ προβλέπονται 20.000 ευρώ για κεραστικά, τα πήρε στο κρανίο και, σε συνδυασμό με διάφορα άλλα που δεν του άρεσαν, πήρε την ππάλα και έκοψε τον προϋπολογισμό κατά 300.000. Μα, 20.000 ευρώ για να κερνούν καφέδες; Τι είναι το ΡΙΚ; Ο καφενές του... Νεκατώστρα, στις «Ιστορίες του χωρκού»; Πάντως αυτή η ιστορία με τα κεραστικά, όχι μόνο στο ΡΙΚ αλλά σε όλον τον δημόσιο και ημιδημόσιο τομέα, έχει καταντήσει τραγελαφική. Εκατομμύρια ευρώ καταβάλλονται ετησίως ως επίδομα φιλοξενίας σε κρατικούς αξιωματούχους, για να κερνούν καφέδες ενώ βρίσκονται στην εργασία τους. Αυτό δεν το καταλαβαίνω.

Αν κάποιος έρθει στο γραφείο σου για δουλειά, γιατί να τον κεράσεις καφέ ή αναψυκτικό; Ο επισκέπτης θα πρέπει να κάνει τη δουλειά του και να πάει στο καλό. Κι αν αισθάνεται την ανάγκη αμάν-αμάν να πιει καφέ, ας τον πιει μετά τη συνάντηση, στην καντίνα του Υπουργείου ή σε κάποια καφετερία και να τον πληρώσει από την τσέπη του. Γιατί να του πληρώνουμε εμείς τον καφέ, χωρίς να μας λέει κιόλας «στην υγειά σας»; Να περικοπούν, λοιπόν, όλα ανεξαιρέτως τα κεραστικά κι όποιος θέλει ας βγάλει την αβανιά ότι το Κράτος είναι αφιλόξενο και σπαγγοραμμένο. Τα γραφεία της δημόσιας υπηρεσίας δεν είναι ούτε καφετερίες, ούτε αναψυκτήρια, κύριοι. Κεραστείτε αλλού!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Το μόνο «όχι» που δεν μπορούν να πουν
Αναρίθμητα ηρωικά «όχι» έχουν εκστομίσει κατά καιρούς οι έντιμοι κύριοι βουλευτές μας. Για το κούρεμα, για την οικονομία γενικά, για τον Συνεργατισμό, για τις ιδιωτικοποιήσεις, για ένα σωρό άλλα νομοθετήματα. Μόνο σε ένα πράμα δεν μπορούν να αντιτάξουν «όχι». Στον... εαυτό τους. Μιλάμε βέβαια για τους θεριακλήδες καπνιστές βουλευτές, οι οποίοι δεν μπορούν να κόψουν το αΐπιν τους να καπνίζουν σε χώρους εντός Βουλής. Την περασμένη Πέμπτη και μάλιστα κατά τη διάρκεια της ολομέλειας, που μεταδιδόταν ζωντανά από το ραδιόφωνο, ο Γιώργος Περδίκης δεν άντεξε και ζήτησε από τους συναδέλφους του καπνιστές να σταματήσουν να καπνίζουν στο πίσω μέρος της αίθουσας.

Ε, δεν γίνεται, κύριοι νομοθέτες, να παραβιάζετε τον νόμο που εσείς ψηφίσατε. Εντάξει, κατανοούμε ότι έχετε πίεση, έχετε σοβαρά θέματα να ασχοληθείτε που θέλουν σκέψη και σηκώνουν τσιγάρο, αλλά να πάτε να το καπνίσετε σε εξωτερικό χώρο, κι όχι να κρύβεστε σε εσωτερικούς χώρους του Κοινοβουλίου, σαν μαθητάκοι που χώνονται στα αποχωρητήρια για να καπνίσουν. Παρά τις επανειλημμένες επιστολές και τα διαβήματα που έγιναν, το κακό συνεχίζεται και επιδεινώνεται, αφού κάποιοι βουλευτές επιμένουν να δείχνουν περιφρόνηση προς αυτούς που τους ζητούν να σταματήσουν την παρανομία. Και -το χειρότερο- επιμένουν να δείχνουν περιφρόνηση και προς τον ίδιο τον νόμο!
ΜΠΟΞΕΡ

Πάρε Ευρώπη το αέριό μας
Ε, μην αρχίσουμε τώρα να έχουμε και ψευδαισθήσεις ότι σύντομα η Ευρώπη θα πέφτει στα πόδια μας και θα μας ικετεύει να της δώσουμε φυσικό αέριο για να ζεστάνει λίγο το κοκαλάκι της, θέλοντας να απεξαρτηθεί από το ρωσικό αέριο. Διότι ναι μεν ο Πρόεδρος δήλωσε στις Βρυξέλλες ότι η Κύπρος προσφέρει τη «λεκάνη της» με το φυσικό αέριο για τις ενεργειακές ανάγκες της Ευρώπης, αλλά πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι το αέριό μας σε πεντέξι χρόνια θα μπορέσουμε να το εξορύξουμε. Και αν... Η υπόσχεση, λοιπόν, του Προέδρου είναι για το απώτερο μέλλον και νοουμένου ότι θα μπορέσουμε μέχρι τότε να χειριστούμε ορθολογιστικά το θέμα του φυσικού αερίου και δεν θα κάνουμε καμιά μεγάλη γκέλα.

Ναι, το αέριό μας μπορεί να καλύψει ενεργειακές ανάγκες της Ευρώπης, αλλά θα πρέπει κι εμείς να πάρουμε γρήγορες αποφάσεις για κάποια κρίσιμα θέματα και να δούμε με ποιον τρόπο θα επισπευσθούν οι διαδικασίες, σε συνεργασία με το Ισραήλ και την Ελλάδα. Και θα πρέπει επίσης να ξεκαθαρίσουμε σε διάφορους άσπονδους φίλους μας, που φλερτάρουν με την ιδέα αγωγού μέσω Τουρκίας, ότι δεν μπορούμε να δεχτούμε κάτι τέτοιο, γιατί δεν θέλουμε να είμαστε όμηροι της Άγκυρας. Θα ήταν όμως ενδιαφέρον να μάθουμε και πώς μας βλέπουν οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι εταίροι μας. Όντως έχουν κι αυτοί την άποψη ότι είμαστε μια κάποια λύση για τις ενεργειακές τους ανάγκες, ή κάνουμε παναΰρκα μόνοι μας, κύριε Νίκο μου;
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Το ΡΙΚ που κάποτε ξέρατε…
Κάποτε το ΡΙΚ ήταν η αποτύπωση της εγκυρότητας και της ποιότητας. Έστω και ελεγχόμενο από τις εκάστοτε κυβερνήσεις και υποβλεπόμενο από τα κόμματα, προσπαθούσε να διατηρεί μια έστω κατ’ επίφασιν σοβαρότητα και εγκυρότητα, που ήταν αποτέλεσμα της δουλειάς των δημοσιογράφων του - και των άλλων υπαλλήλων και συνεργατών του. Δεν ισχυριζόμαστε ότι δεν υπάρχουν άξιοι και ικανοί συνάδελφοι και συνεργάτες στο Ίδρυμα. Απεναντίας, υποστηρίζουμε ότι το ΡΙΚ έχει αξιόλογο δημοσιογραφικό και τεχνικό προσωπικό που, συχνά, αλέθεται στις μυλόπετρες της γραφειοκρατίας και της κομματοκρατίας. Ο νέος Πρόεδρος του Δ.Σ. του ΡΙΚ ξεκίνησε εδώ και καιρό μιαν εκστρατεία για «το ΡΙΚ που θέλουμε και μας αξίζει».

Καλή μεν η πρόθεση και θεμιτή η διάθεση πλην, όμως, σκοντάφτει σε νοοτροπίες, αντιλήψεις και συμπεριφορές, που πρέπει πρώτα να καθαρθούν πριν καταλήξουν στο ΡΙΚ που θέλουν… και θέλουμε ως φορολογούμενοι πολίτες. Διότι, τελευταία τα φαινόμενα προχειρότητας και ανευθυνότητας έφτασαν μέχρι να αποδώσουν στον προεδρεύοντα της Δημοκρατίας αλλότριες θέσεις. Το ΡΙΚ απολογήθηκε, αλλά ξέρουμε τι σημαίνει απολογία όταν δεν συνοδεύεται από διορθωτικά μέτρα. Λοιπόν, τι ΡΙΚ θέλουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι σε αυτό, τι ΡΙΚ θέλουν ο Χάσικος και ο Τσαλακός και τι ΡΙΚ απαιτούν οι πολίτες, που το αδροπληρώνουν;
Σ.Ι.

Ακαδημαϊκοί νεοφιλελευθερισμοί
Μελέτη του Πανεπιστημίου Κύπρου υποστηρίζει αναφανδόν τις ιδιωτικοποιήσεις των ημικρατικών οργανισμών. «Οι ιδιωτικοποιήσεις μπορούν να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα και, επιπλέον, να διορθώσουν κοινωνικές αδικίες», συμπεραίνουν οι πανεπιστημιακοί.

Αν βρείτε σε αυτήν τη μελέτη, λέξη για τη συνάρτηση ιδιωτικοποιήσεων πυλώνων εθνικής ασφαλείας με μία κατεχόμενη χώρα, αν κατονομάζεται μία άλλη κατεχόμενη χώρα η οποία παρέδωσε σε ξένα κεφάλαια, τηλεπικοινωνίες, ηλεκτρισμό και λιμάνια, τότε δηλώνω ότι αδικώ τους πανεπιστημιακούς. Κατά τα άλλα, περιμέναμε να ιδρυθεί πανεπιστήμιο στην Κύπρο για να φωτιστούμε από φωτισμένους ακαδημαϊκούς, ή να έχουμε τουλάχιστον την ευχέρεια να ακούμε δύο διαφορετικές ακαδημαϊκές θεωρήσεις. Πέσαμε έξω. Ιδρύσαμε πανεπιστήμια νεοφιλελευθέρων αντιλήψεων, προσεγγίσεων και φιλοσοφίας...
Κ.Α.

Χάρης ο κορυφαίος  Ευρωπαίος!
Και πάλι ασχολούνται με την Κύπρο οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». Αυτήν τη φορά με θετική διάθεση. Μιλούν για «πολύ καλά νέα» για την Κύπρο και σημειώνουν ότι η έκτακτη διεθνής διάσωση ύψους 10 δισεκατομμυρίων ευρώ αποδίδει. Γράφουν, επίσης, ότι η οικονομική ύφεση από την κατάρρευση του τραπεζικού τομέα είναι λιγότερο σοβαρή απ' όσο αρχικά φοβούνταν όλοι, με «ήρωα της ώρας» τον Υπουργό Οικονομικών Χάρη Γεωργιάδη. Μάλιστα οι «Φ.Τ.» προτείνουν τον Κύπριο Υπουργό ως τον επόμενο «Ευρωπαίο Υπουργό Οικονομικών της χρονιάς» στην ετήσια λίστα που καταρτίζει η αγγλική οικονομική εφημερίδα.

Όπα, κύριε Χάρη μου. Ποιος στη χάρη σου! Ευρωπαίος Υπουργός Οικονομικών της χρονιάς. Ούτε Σόιμπλε, ούτε τίποτε. Ο Χάρης μας. Ο καλύτερος μαθητής στην τάξη. Που εντυπωσίασε τους καθηγητές με την έκθεση ιδεών που έγραψε και είχε ως θέμα «Μνημόνιο, το πολιτικό και ιδεολογικό μανιφέστο μας». Ο Χάρης, που είναι τόσο επιμελής και προσηλωμένος στο μάθημα, ώστε οι καθηγητές ενθαρρύνουν τους υπόλοιπους μαθητές... να τον αντιγράφουν. Με το σπαθί του θα κερδίσει την τιμητική διάκριση ο δικός μας (εκείνο το σπαθί που έκανε περικοπές και περικοπές). Και μια εκπληκτική σύμπτωση: Το σχετικό δημοσίευμα των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» υπογράφει ο οικονομικός συντάκτης της εφημερίδας Τόνι Μπάρμπερ. Αντώνης... Μπαρμπέρης, ελληνιστί!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ