Αγοράσαμε ακόμα έναν μπελά
Αν είναι κάτι στο οποίο τα καταφέρνει αυτή η Κυβέρνηση είναι να... αγοράζει μπελάδες. Έτσι, μετά την απαλλαγή της από τον Διοικητή της Κεντρικής Πανίκο Δημητριάδη (έστω και με τον τρόπο που τον έχει απαλλαγεί), κατάφερε να ξεφορτωθεί και έναν άλλο μεγάλο μπελά, την παρουσία ενός ύποπτου δεξαμενοπλοίου, του «Morning Glory», στα χωρικά μας ύδατα, φορτωμένου με κλεμμένο πετρέλαιο από τη Λιβύη. Υπήρχε κίνδυνος να μας μείνει κι αυτό αγγονί και να ξυπνήσει μέσα μας μνήμες από το «Μοντσεγκόρσκ» και το φορτίο πυρομαχικών του Άσαντ, που ανατίναξαν το Μαρί. Ευτυχώς τη φορά αυτή, έξυπνα φερόμενοι, αναθέσαμε την υπόθεση στους Αμερικανούς. Οι οποίοι θκυο ππαλιές έστειλαν την ειδική μονάδα πεζοναυτών, τους γνωστούς Navy Seals, και έθεσαν υπό τον έλεγχό τους το σκάφος.

Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του Πενταγώνου, η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε με εντολή του Προέδρου Ομπάμα και μετά από αίτημα των λιβυκών και των κυπριακών Αρχών. Από την πλευρά της η κυπριακή κυβέρνηση εξέφρασε την ευαρέσκειά της για «τη στενή συνεργασία και τον συντονισμό» που υπήρξε μεταξύ Κύπρου και ΗΠΑ, «τόσο σε διπλωματικό όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδο, και που οδήγησε στην ασφαλή απομάκρυνση από την Κύπρο ενός δυνητικά επικίνδυνου φορτίου». Έτσι είναι, κύριε Στυλιανίδη μου. Όταν είσαι μικρός, δεν μπορείς να παίζεις με πράματα που ξεπερνούν το μέγεθός σου. «Όποιος καεί στο Μαρί, φυσάει και... ό,τι άλλο βρει».
ΜΠΟΞΕΡ

Ενότητα, αλλά μόνο στα μνημόσυνα
Όταν βρίσκονται σε εθνικές εκδηλώσεις, σε μνημόσυνα, σε επετειακές συγκεντρώσεις, οι ηγέτες μας θυμούνται τις παρακαταθήκες των ηρώων μας, τα ιδανικά, τις αξίες και τα οράματά τους. Ταυτόχρονα, θυμούνται και την ενότητα και απευθύνουν εκκλήσεις προς όλους να συμβάλουν σ’ αυτόν τον στόχο, προτάσσοντας το συλλογικό συμφέρον μπροστά από το ατομικό και το κομματικό. Αυτά μου ήρθαν στο μυαλό ακούγοντας την ομιλία του Προέδρου Αναστασιάδη, όταν ανέλυε το «Διαχρονικό νόημα της θυσίας του Ευαγόρα Παλληκαρίδη», σε εκδήλωση μνήμης και τιμής για τον απαγχονισθέντα ήρωα μαθητή. Απευθύνοντας μήνυμα ενότητας προς τον λαό και την πολιτική ηγεσία, ο Πρόεδρος υπέδειξε ότι έχουμε υποχρέωση να πολιτευτούμε με όση σωφροσύνη μας προίκισε ο Θεός και πρόσθεσε ότι η συλλογική σοφία όλων είναι ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης των κινδύνων.

Εύηχα λόγια, αλλά στην πράξη βλέπουμε μιαν εντελώς αντίθετη εικόνα. Αντιπαραθέσεις, έντονες διαφωνίες στο Κυπριακό, καθημερινές κόντρες των κομμάτων από τα ΜΜΕ εφ’ όλης της ύλης. Το όλο σκηνικό θα μπορούσε να αποδοθεί με μια παράφραση του πασίγνωστου ποιήματος του Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Το αφιερώνουμε στους πολιτικούς μας ηγέτες: «Θα πάρω μια κατηφοριά, θα πάρω κατηφόρα, να πέσω όλο φόρα στον πάτο χαμηλά...».
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Η ανευθυνότητα για το χαλλούμι
Τίποτε σε αυτό τον τόπο δεν μπορεί να λειτουργήσει έγκαιρα και σωστά; Κανείς δεν νοιάζεται για το συμφέρον και το όνομα της Κύπρου; Η απάντηση είναι γνωστή. Αναφερόμαστε στην τραγική περίπτωση της διασφάλισης του χαλλουμιού, ως προϊόντος αποκλειστικής κυπριακής προέλευσης. Πρόκειται για ένα προϊόν με πολυαίωνη ιστορία. Αν ζούσαμε σε άλλη σοβαρή χώρα, με σοβαρές και υπεύθυνες κυβερνήσεις, το χαλλούμι θα είχε ήδη πατενταριστεί πριν από πάρα πολλά χρόνια. Ζούμε, δυστυχώς, στην κυπριακή μπανανία, όπου θάλλουν τα συμφέροντα, οι εγωισμοί, οι ανεπάρκειες και η εγκληματική ανευθυνότητα σε βαθμό κακουργήματος. Εδώ και δέκα σχεδόν χρόνια μάχονται τρεις κυβερνήσεις για να καθιερώσουν το χαλλούμι ως αποκλειστικό κυπριακό προϊόν και δεν τα καταφέρνουν.

Γιατί; Κανείς δεν εξήγησε, αλλ’ όλοι γνωρίζουμε: Συμφέροντα! Και διαπλοκές. Αποτέλεσμα; Ήδη η Ελλάδα, η Βουλγαρία, η Δανία, η Γερμανία, ο Λίβανος και φυσικά τα κατεχόμενα παράγουν τυρί παρόμοιο προς το κυπριακό χαλλούμι. Τώρα, ελληνική εταιρεία κατέθεσε αίτηση για να οικειοποιηθεί το χαλλούμι μας, που αποφέρει δεκάδες εκατομμύρια. Και τα συναρμόδια Υπουργεία Εμπορίου και Γεωργίας… κοιμούνται! Τι στο καλό συμβαίνει, κύριοι Υπουργοί; Χάνουμε το χαλλούμι κι εσείς ή οι υπηρεσίες σας κτενίζονται; Επιτέλους, κάποιος αρμόδιος θα δώσει εξηγήσεις γι’ αυτήν τη βροντώδη ανεπάρκεια δέκα χρόνων;
Σ.Ι.

Εκείνοι Κριμαία, εμείς... κρίμα
Μέρες αναβίωσης του Ψυχρού Πολέμου ζούμε το τελευταίο διάστημα, με την κατάσταση στην Ουκρανία. Παρακολουθούμε στην τηλεόραση τις ειδήσεις και νομίζουμε ότι θα ξεπεταχτούν σε κάποια στιγμή ασπρόμαυρες εικόνες, με τον Τζον Φ. Κένεντι στο οβάλ γραφείο να συζητά με τους επιτελάρχες του την κρίση των πυραύλων στην Κούβα και τον Χρουστσόφ να κουνά απειλητικά το δάχτυλό του προς την Αμερική, σκορπώντας ρίγη τρόμου για πιθανό πυρηνικό πόλεμο. Βέβαια, τα πράγματα τώρα είναι διαφορετικά, αλλά οποιαδήποτε αντιπαράθεση Αμερικανών και Ρώσων ξυπνά μέσα στους ανθρώπους άσχημες μνήμες. Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, εμείς πρέπει να πάρουμε δύσκολες αποφάσεις, ο δε Πρόεδρός μας βρίσκεται πάλι μπροστά σε νέα «βασανιστικά διλήμματα».

Διότι είμαστε υποχρεωμένοι, ως μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας, να ακολουθήσουμε τις αποφάσεις της, κόντρα στις ιδιαίτερες σχέσεις φιλίας που έχουμε με τη Ρωσία. Ασφαλώς δεν μπορούμε να μείνουμε «ουδέτεροι», όπως εισηγήθηκε το ΑΚΕΛ. Δεν μπορούμε να ξαναγίνουμε το «κόκκινο πρόβατο» της Ευρώπης, όπως επί Δημήτρη Χριστόφια. Ούτε και είμαστε καμιά υπερδύναμη για να κάνουμε τα δικά μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, μπορούμε να διεκδικήσουμε κάποια αντισταθμιστικά οφέλη για τις ζημιές που θα υποστούμε από τις ευρωπαϊκές κυρώσεις. Ας φροντίσει ο Πρόεδρός μας να πείσει τη Μέρκελ, η οποία είχε πρωταγωνιστήσει πριν από ένα χρόνο στο «κούρεμα» των Ρώσων ολιγαρχών στην Κύπρο. Θα είναι κρίμα κι άδικο να μας επιβάλουν και ένα δεύτερο ρωσικό «κούρεμα».
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Είχε το θάρρος να ομολογήσει
Ο Πρόδρομος Προδρόμου, εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΣΥ, ανέλαβε και αυτό το άχαρο έργο. Να δικαιολογεί τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση. Με αφορμή την επιβεβαίωση από τον Υπουργό Οικονομικών της συναλλαγής για την υποβολή παραίτησης του Διοικητή της ΚΤΚ, και την εξ αυτής παχυλή αποζημίωσή του, ο Πρ. Προδρόμου επισήμανε πως, αν μη τι άλλο, ο Χάρης Γεωργιάδης είχε το θάρρος να ομολογήσει τη συναλλαγή. Σωστά! Αλλ’ απορούμε: Τότε γιατί ο Πρόεδρος και ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος εδώ και μέρες επέμειναν ότι δεν έγινε συναλλαγή αλλά… συνεννόηση; Ο Χάρης είχε το θάρρος να ομολογήσει το «κόζιν». Οι άλλοι γιατί δεν είπαν, εξ αρχής, ότι αποζημίωσαν τον Διοικητή για να αγοράσουν τον μπελά;
ΜΑΡΚΟΣ

Τσαλακο-μένο ασυμβίβαστο
Πριν από καμία 20ριά ημέρες γράφτηκε στον Τύπο και δεν διαψεύστηκε πως η Επιτροπή Διερεύνησης Ασυμβίβαστου θα επιλαμβανόταν δύο περιπτώσεων. Του νέου Προέδρου του Δ.Σ. του ΡΙΚ Γ. Τσαλακού, και του επιχειρηματία Χαράλαμπου Πετρίδη, που διορίστηκε Πρόεδρος στο Δ.Σ. του ΟΑΓ. Ο Γ. Τσαλακός είναι σύμβουλος έκδοσης στην «Αλήθεια», ιδιοκτησία του πολιτικού προϊσταμένου του, Υπουργού Εσωτερικών Σ. Χάσικου, που είναι και ο πολιτικός προϊστάμενος του ΡΙΚ. Επίσης, ο Γ. Τσαλακός είναι εργοδοτούμενος από τον Σ. Χάσικο. Άρα, φαίνεται εκ πρώτης όψεως να υπάρχει ασυμβίβαστο καθηκόντων, ρόλων και πολιτικής. Βέβαια, όλοι αντιλαμβάνονται πως ο Γ. Τσαλακός διορίστηκε στη θέση του Προέδρου του Δ.Σ. του ΡΙΚ από τον Σ. Χάσικο για να υλοποιήσει την πολιτική του Υπουργού και της Κυβέρνησης για το ΡΙΚ, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Η απορία μένει: Η Επιτροπή Διερεύνησης Ασυμβίβαστου πού… κατέληξε, αν κατέληξε; Πότε θα εκδώσει το πόρισμά της; Ή να ξεχάσουμε και αυτήν την υπόθεση;
ΜΕΛΙ

Ο αποχωρών δεδικαίωται
Οι παραδόσεις και παραλαβές Υπουργείων θυμίζουν γραφικές παραστάσεις, όπου «ο αποχωρών δεδικαίωται». Επιτυχημένος ή αποτυχημένος, ο αποχωρών Υπουργός αποσπά τα εγκωμιαστικά σχόλια του διαδόχου του. Και όταν μεν πράγματι ο αποχωρών άφησε έργο, δικαίως τον εγκωμιάζει ο νέος ένοικος του Υπουργείου. Αλλά όταν ο αποχωρών αφήνει πίσω του συντρίμμια και ακούς τον διάδοχό του να εξυμνεί το έργο και τα... συντρίμμια που αφήνει, τότε εξοργίζεσαι από την υποκρισία και τα γλειψίματα.
Κ.Α.