Ένας τίμιος δημόσιος υπάλληλος
Υπάρχουν ακόμα τίμιοι στη Δημόσια Υπηρεσία. Παράδειγμα, ένας νεαρός υπάλληλος στο Υπουργείο Άμυνας, που ανακάλυψε ματσαράγκες και κλεψιές εκατομμυρίων σε συμβάσεις για τη σίτιση των εθνοφρουρών. Ο τίμιος αυτός δημόσιος υπάλληλος κατάγγειλε με στοιχεία την κλεψιά στην Επιτροπή Άμυνας, ο υπουργός διέταξε έρευνα και οι καταγγελίες του τίμιου υπαλλήλου του Υπουργείου Άμυνας επιβεβαιώθηκαν. Αλλ’ εδώ είναι Κύπρος, της απατεωνιάς, της κλεψιάς, της λεηλασίας και της διαρπαγής δημόσιου πλούτου, δηλ. των χρημάτων σου, φορολογούμενε πολίτη. Οι κλέφτες και οι απατεώνες που μασούσαν τα εκατομμύρια, προφανώς χρησιμοποίησαν τη δύναμή τους και μια ημέρα μετά τη συνεδρία της Επιτροπής Άμυνας, ο τίμιος υπάλληλος μετατέθηκε σε άλλη υπηρεσία.

Απευθυνόμαστε στην ΠΑΣΥΔΥ, στην Επιτροπή Άμυνας και στον νέο Υπουργό Άμυνας, Τ. Μητσόπουλο: Ο τίμιος αυτός υπάλληλος πρέπει να επανέλθει στη θέση του και να τιμηθεί δημόσια για την τιμιότητά του. Δεύτερον, το Υπουργείο Άμυνας να μας πει ποιοι είναι οι κλέφτες και οι λυμεώνες των εκατομμυρίων. Τρίτον, το υπουργείο να μας πει πότε θα τους διώξει. Τέταρτον, το υπουργείο να διώξει και όσους αξιωματικούς ενδεχομένως ενέχονται σε αυτήν τη λεηλασία. Να ελπίζουμε σε μέτρα, Τ. Μητσόπουλε;
Σ.Ι.

Ο Πρόεδρος ξέχασε τι έλεγε;
Σε αυτό τον τόπο δεν κατοικούν αμνήμονες αλλά νοήμονες πολίτες. Θυμούνται πάρα πολύ καλά τι ο πρόεδρος Αανστασιάδης έλεγε και μεθόδευε εναντίον του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας. Κυρίως, θυμούνται εκείνη τη συνέντευξή του στο «Μέγα», (18/9/2013) κατά την οποία ανακοίνωσε ότι θα προσέφευγε στο Ανώτατο Δικαστήριο για να αναζητήσει τρόπους ώστε να εξαναγκάσει σε παραίτηση τον Π. Δημητριάδη. Και γιατί; Διότι δεν μπορούσε να συνεννοηθεί μαζί του, ήταν ανεπαρκής και αμελής στην εκτέλεση των καθηκόντων του και επιπλέον κατηγορείτο ότι έφερε μέγα μέρος της ευθύνης για την καταβαράθρωση της Λαϊκής, της οικονομίας, του τραπεζικού συστήματος και του φορτώματος δισεκατομμυρίων στις πλάτες των πολιτών.

Προχθές, με αφορμή την εξόφθαλμη συναλλαγή της Κυβέρνησης με τον Δημητριάδη για να αγοράσει τον μπελά και αυτός να παραιτηθεί, ο Ν. Αναστασιάδης είπε τα εξής αμίμητα: «Γιατί, επειδή αυτοί όλοι οι οποίοι ήθελαν να φύγει ο Διοικητής και δημιουργούσαν ένα κλίμα, αυτή την ώρα που ο άνθρωπος αποφάσισε ότι θα πρέπει να συνεχίσει την επαγγελματική του καριέρα ως καθηγητής Πανεπιστημίου, να θεωρούμε ότι η απόφασή του είναι προϊόν συναλλαγής; Ήταν προϊόν μιας συνεννόησης ανθρώπων που αντιλαμβάνονται ότι τις ώρες που θα πρέπει να υπερέχει το εθνικό καλό, αυτό ενδεχομένως να υπαγορεύει και κάποιες δύσκολες αποφάσεις». Ποιοι είναι «αυτοί όλοι»; Πρώτος και καλύτερος ο Πρόεδρος! Συνεπώς, ας βρει καλύτερες αιτιολογίες. Δεν πείθει, προκαλεί και εξοργίζει τους πολίτες.
Ε.Μ.Ι.

Πόσο θα κρατήσει η βεντέτα;
Παράπονο το έχει ο Νικόλας που είχε ζητήσει συνάντηση με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, μετά την απόφαση του ΔΗΚΟ να αποχωρήσει από την Κυβέρνηση, για να του εξηγήσει τους λόγους της αποχώρησης, αλλά συνάντησε κλειστές πόρτες. Τη στιγμή που ο Μάριος Καρογιάν μπαινοβγαίνει όποτε θέλει στο Προεδρικό και στην προεδρική κατοικία στη Λεμεσό. Για να είμαστε δίκαιοι, και ο ίδιος ο Νικόλας είχε αρνηθεί στον Πρόεδρο να πάει στο ΔΗΚΟ για να τους εξηγήσει τη θέση του στο κοινό ανακοινωθέν, προτού πάρουν απόφαση για αποχώρηση. Όμως δεν μπορεί να διαιωνίζεται αυτή η βεντέτα, που παίρνει προσωπικό χαρακτήρα, αλλά στην πραγματικότητα άπτεται θεμάτων που επηρεάζουν ολόκληρη την κοινωνία.

Πέρα από προσωπικές πικρίες και θυμούς και παράπονα εκατέρωθεν, ο Πρόεδρος θα πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλία να καλέσει τον Νικόλα στο Προεδρικό, να εξηγηθούν και να βρουν έδαφος συνεννόησης. Όπως κάνουν και τα... χωρισμένα ζευγάρια, που μετά από μιαν αρχική περίοδο όξυνσης και εχθρικών συναισθημάτων, τα βρίσκουν τελικά. Ίσως θα μπορούσε να βοηθήσει σ’ αυτό και ο Αβέρωφ, αφού το... κρεβάτι του είναι ανοιχτό στο ΔΗΚΟ (με βάση τη ρήση του Τρυφωνίδη «Δεν θα πάρουμε διαζύγιο από τον Αναστασιάδη, για να κοιμόμαστε με τον Αβέρωφ»).
ΜΠΟΞΕΡ

Θα γίνουν και αυτές έμβασμα;
Σχολιάστηκε δυσμενώς η ενέργεια του αποχωρούντος Διοικητή της Κεντρικής Πανίκου Δημητριάδη να θέσει ως όρο για την παραίτησή του όπως η αποζημίωση που του χάρισε το κράτος κατατεθεί ως έμβασμα σε Τράπεζα του Λονδίνου. Τα σχόλια επικεντρώνονται στο γεγονός ότι αυτός που είχε καθήκον να προστατεύσει το κυπριακό τραπεζικό σύστημα και εξέδιδε απαγορευτικά διατάγματα ώστε να μη φεύγουν οι καταθέσεις από τις κυπριακές τράπεζες, τελικά έβγαλε τα δικά του λεφτά εκτός Κύπρου, στέλνοντας και τα ανάλογα αρνητικά μηνύματα για τις τράπεζές μας. Εντάξει, θα πάει πίσω στο Λονδίνο ο κ. Δημητριάδης, αλλά θα μπορούσε, έστω και για τα μάτια του κόσμου, να καταθέσει τις 265.000 σε κυπριακές τράπεζες και να τα παίρνει λίγα-λίγα.

Η στάση του θυμίζει κυβερνήτη αεροπλάνου, που σε κάποια στιγμή αποφασίζει εν πτήσει να... εγκαταλείψει το αεροσκάφος πέφτοντας με αλεξίπτωτο. Αλλά βέβαια αυτή είναι μόνο μια πτυχή στην όλη ιστορία. Μια άλλη πτυχή, η σοβαρότερη, είναι το τι γίνεται με τις ευθύνες του κ. Δημητριάδη στην οικονομική κατάρρευση του τόπου. Διότι έστω και αν παραιτήθηκε, οι ευθύνες εξακολουθούν να υπάρχουν. Δεν μπορούν να γίνουν και αυτές... έμβασμα και να του σταλούν στο Λονδίνο να τις κάνει ό,τι θέλει. Ή μήπως μπορούν;
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Το 1996, η Ε.Φ. ήταν άτρωτη
Θυμόμαστε: Το 1996, δηλαδή σε πλήρη εξέλιξη του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, η μεν Εθνική Φρουρά ήταν ισχυρή, το δε φρόνημα του κυπριακού Ελληνισμού ήταν στο πιο υψηλό σημείο. Στις 18/2/1996, ο τότε Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Απόστολος Κακλαμάνης, που βρισκόταν στην Κύπρο, δήλωσε πως η Εθνική Φρουρά μπορούσε να αμυνθεί αποτελεσματικά. Την ίδια ημέρα, σε ομιλία του στους ΕΛΔΥΚάριους, διαβεβαίωσε πως, πολύ σύντομα, η άμυνα της Κύπρου θα ήταν άτρωτη. Εμφανώς θα εννοούσε τους ρωσικούς πυραύλους S-300. Και πρόσθεσε ότι θα μπορούσε ακόμα να κάνει και αντεπιθέσεις. Αυτά, τότε, πριν από 18 χρόνια… Σήμερα, τρεις διαδοχικές κυβερνήσεις, κατά τρόπον ασύλληπτα εγκληματικό κατά της άμυνας και της ασφάλειας του κυπριακού Ελληνισμού, συρρίκνωσαν τη Δύναμη. Την αποδυνάμωσαν, την αφόπλισαν, τη διαλύουν. Κι έχουν ακόμα το θράσος να μιλούν για εκσυγχρονισμό, για μείωση της θητείας και για διατήρηση του αξιόμαχού της.
Σ.Ι.

Ο δρόμος του Νικόλα
Τι τα θες, τι τα γυρεύεις Νικόλα; Πάντα στο ΔΗΚΟ θα υπάρχουν άνθρωποι που θα αναζητούν την καρέκλα και θα τη δέχονται, όποιος και να τους την προσφέρει. Πάντα το κόμμα θα αρέσκεται να βρίσκεται στην εξουσία και να νέμεται τα αγαθά της. Αυτή η λατρεία στην εξουσία βρίσκεται στο DNA του, από την ημέρα της δημιουργίας του. Το ζητούμενο είναι: Έχεις τους μηχανισμούς να αλλάξεις την κουλτούρα και να το εμβολιάσεις με αρχές; Και αν ναι, έχεις τη δύναμη να αντέξεις το προσωπικό και πολιτικό κόστος; Αν ναι, τράβα τον δρόμο τον σωστό. Διαφορετικά, θα χαθείς, θα απαξιωθείς και θα παραμείνεις δέσμιος μιας ασθενούσας κατάστασης, η οποία θα φθείρει συνεχώς και το κόμμα και εσένα.
Κ.Α.

Σκληροί δίσκοι
Αποχωρώντας από την Κεντρική Τράπεζα, ο Αθανάσιος Ορφανίδης, παρέλαβε και τον σκληρό δίσκο του ηλεκτρονικού υπολογιστή του. Έγινε τότε ντόρος και αναφέρθηκε ότι ο δίσκος περιείχε στοιχεία τα οποία ενδεχομένως να ήταν χρήσιμα σε διερευνήσεις των Αρχών. Ύστερα από χρόνια, γράφτηκε ότι το θέμα του σκληρού δίσκου θα γίνει αντικείμενο έρευνας. Τώρα θυμήθηκαν να κάμουν έρευνα; Και τώρα θυμήθηκαν και τον άλλο σκληρό δίσκο που έκαμε φτερά από τράπεζα; Έρευνα που καθυστερεί να διεξαχθεί, δεν είναι έρευνα. Και καταλήγει σε μία τρύπα στο νερό.
Κ.Α.