Εσωτερική διελκυστίνδα και η οικονομία
Δεν έφθανε το Κυπριακό να τους διχάζει κατά πόσον θα μείνουν ή θα φύγουν από την Κυβέρνηση, να σου και τα θέματα της οικονομίας ν’ αποτελούν αντικείμενο εσωτερικής διελκυστίνδας στο Δημοκρατικό Κόμμα. «Οι αρχές του ΔΗΚΟ δεν είναι μόνο στο Κυπριακό. Δεν θα πάρουμε διαζύγιο με τον Αναστασιάδη και να κοιμόμαστε με τον Αβέρωφ», διαμήνυσε χθες προς τον Νικόλα Παπαδόπουλο το μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του κόμματος και πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής Λευκωσίας, Αλέκος Τρυφωνίδης. Έστειλε μάλιστα και αυστηρά μηνύματα ενόψει της σημερινής συνεδρίας της Κεντρικής Επιτροπής, καλώντας την ηγεσία του ΔΗΚΟ να… κατεβάσει τον νουν της. Αυθόρμητος και ανοιχτό βιβλίο όπως πάντα στις τοποθετήσεις του ο κ. Τρυφωνίδης, όμως μάλλον θα πρέπει ν’ αποδεχτεί ότι το ΔΗΚΟ, προφανώς και θα μοιραστεί το ίδιο… πάπλωμα με τον Αβέρωφ στο ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων, αφού κάτι τέτοιο αποτελεί μονόδρομο αν δεν θέλουμε να χάσουμε τον ύπνο μας με τους δανειστές μας.

Όσο για τα περί ενότητας του ΔΗΚΟ που ακούμε καθημερινά, δεν έχουμε και πολλά πράγματα να πούμε, αφού η πραγματική κατάσταση βοά από μόνη της μέσα από τις δηλώσεις των διαφόρων στελεχών του… Άλλοι να θέλουν παραμονή στην Κυβέρνηση λόγω εξελίξεων στο Κυπριακό, άλλοι αποχώρηση λόγω επίσης εξελίξεων στο Κυπριακό, άλλοι παραμονή στην Κυβέρνηση για το Κυπριακό όμως να διαφωνούν στην οικονομία, άλλοι έξοδο από την Κυβέρνηση λόγω Κυπριακού αλλά να στηρίζουν στην οικονομία, άλλοι παραμονή και για τους δύο λόγους, όπως και άλλοι αποχώρηση και για τους δύο λόγους. Αυτό θα πει Δημοκρατικό Κόμμα. Η πολυσυλλεκτικότητα θέσεων και απόψεων σε όλο της το μεγαλείο…
Δ.Κ.

Στήριξη και επικοινωνιακή αντεπίθεση
Μετά τη στήριξη που έλαβε από τον Αρχιεπίσκοπο αναφορικά με τους χειρισμούς του στο Κυπριακό, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης εξασφάλισε προχθές και τη στήριξη του Συνδέσμου Αγωνιστών ΕΟΚΑ. Βλέπετε, η αποχώρηση του ΔΗΚΟ από το κυβερνητικό σχήμα και ο διαχωρισμός της θέσης τού -μέχρι αυτήν τη στιγμή τουλάχιστον- συγκυβερνώντος κόμματος, καθιστά αναγκαία για το Προεδρικό την επικοινωνιακή αντεπίθεση. Έτσι, μην παραξενευτείτε καθόλου το προσεχές διάστημα ν’ ακούσουμε και πολλούς άλλους Συνδέσμους, Οργανώσεις, Φορείς και οργανωμένα σύνολα, να εκφράζουν την αμέριστη στήριξή τους προς τον Νίκο Αναστασιάδη.

Μόνο που ο Πρόεδρος, τη στήριξη την οποία θα έπρεπε να επιζητήσει και να διαφυλάξει ως κόρην οφθαλμού, είναι εκείνη των πολιτικών δυνάμεων που συμμετέχουν στο Εθνικό Συμβούλιο, πολύ περισσότερο των δυνάμεων εκείνων που του έδωσαν τη δυνατότητα ν’ αναδειχθεί στην εξουσία και να κυβερνήσει τον τόπο. Αλλά αυτές τις αγνόησε ακυρώνοντας όλα όσα προεκλογικά υποσχέθηκε, με αποτέλεσμα να ακυρώνει ακόμα κάτι το οποίο προεκλογικά διακήρυττε. Ότι κανενός οι ώμοι δεν είναι αρκετοί για να σηκώσουν το βάρος των αποφάσεων για λύση του Κυπριακού.
Α.Χ.

Οι διακοπές ρεύματος φέρνουν δικαίωση;
Δηλαδή με όλα αυτά τα έκτροπα που έγιναν έξω από τη Βουλή από διαδηλωτές υπαλλήλους της Αρχής Ηλεκτρισμού και τις διακοπές ρεύματος που επηρέασαν αρνητικά την οικονομία και τα νοικοκυριά και ταλαιπώρησαν και εκνεύρισαν τους πολίτες, τι προσδοκούν οι απεργούντες; Ότι θα ανατραπούν οι μνημονιακές μας δεσμεύσεις για τις αποκρατικοποιήσεις; Ότι θα κερδίσουν τη συμπάθεια και τη συμπαράσταση των απλών πολιτών; Και ειδικότερα των 80.000 ανέργων; Ας είμαστε ειλικρινείς. Η καρέκλα πάνω στην οποία κάθονται οι εργαζόμενοι στην ΑΗΚ (αλλά και ευρύτερα στον δημόσιο και ημιδημόσιο τομέα) δεν είναι... ηλεκτρική καρέκλα. Είναι μια καλά (και με σιγουριά) αμειβόμενη καρέκλα, με πολλά ωφελήματα. Εντάξει, κατανοούμε τις ανησυχίες των εργαζομένων για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων και των συντάξεών τους, αλλά αυτά δεν εξασφαλίζονται με αδικαιολόγητες βιαιότητες έξω από το Κοινοβούλιο, ούτε και με διακοπές του ρεύματος.

Από την άλλη, η Κυβέρνηση έπρεπε από την πρώτη κιόλας στιγμή που ανέλαβε, να βρίσκεται σε συνεχή επαφή με τους εργαζόμενους στους ημικρατικούς οργανισμούς που θα υποστούν αποκρατικοποίηση, ώστε να προετοιμαστεί μια πιο ομαλή μετάβαση στη νέα εποχή κι όχι να καθυστερήσει τόσο πολύ, ώστε να δίνει την εντύπωση ότι βάζει το πιστόλι στον κρόταφο των εργαζομένων, έχοντας κι εκείνη στον κρόταφό της το πιστόλι της Τρόικας. Αύριο τελειώνουν τα ψέματα. Το νομοσχέδιο πρέπει να εγκριθεί από τη Βουλή. Αλλιώς δεν παίρνουμε την επόμενη δόση του δανείου. Όσες μπουκάλες και λαμπτήρες κι αν ρίξουν κατά της Βουλής οι διαδηλωτές.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Ποιοι είναι οι «πουλημένοι»;
Φώναζαν οι διαδηλωτές, εργαζόμενοι της ΑΗΚ, έξω από τη Βουλή «Πουλημένοι, πουλημένοι». Αλλά δεν καταλάβαμε τι ακριβώς εννοούσαν. Ότι κάποιοι βουλευτές που είναι έτοιμοι να εγκρίνουν το νομοσχέδιο για τις ιδιωτικοποιήσεις είναι «πουλημένοι»; Ή μήπως ότι η ΑΗΚ, η Cyta και άλλοι ημικρατικοί οργανισμοί είναι ήδη... «πουλημένοι» στον ιδιωτικό τομέα; Ίσως και τα δύο. Είναι όμως βαρύ να λες σε εκλελεγμένους αντιπροσώπους του λαού ότι είναι πουλημένοι. Δεν μιλάμε για γήπεδο, όπου μια συνήθης βρισιά από τους μαινόμενους οπαδούς είναι για «πουλημένους διαιτητές» (αν και ο χώρος έξω από το κτίριο της Βουλής θύμιζε τη Δευτέρα γήπεδο, με ρίψη μπουκαλιών, κομματιών από πέτρες, κροτίδων, μέχρι και ηλεκτρικών λαμπτήρων).

Και είναι ανεδαφικό να περιμένεις από τους βουλευτές, που τους αποκαλείς «πουλημένους», να δουν με συμπάθεια τα αιτήματά σου και να αλλάξουν τη στάση τους. Τέλος πάντων. Ένα άλλο σύνθημα σε πανό που κρατούσαν οι διαδηλωτές υπέβαλλε στους βουλευτές το ερώτημα: «Ποιος σας εκλέγει; Η Τρόικα;». Και φυσικά η αναμενόμενη απάντηση είναι η αυτονόητη: «Ο λαός». Την ίδια ώρα, θα μπορούσε κάποιος να ρωτήσει και τους διαδηλωτές: «Εσάς ποιος σας πληρώνει;» Και φυσικά η αναμενόμενη απάντηση είναι και πάλι η αυτονόητη: «Ο λαός». Κάτι που φαίνεται να ξεχνούν (ή να προσποιούνται ότι ξεχνούν) κάποιοι.
ΜΠΟΞΕΡ