Η κενή 8η παράγραφος
Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Όπως, βέβαια, και η κακή μέρα από το πρωί φαίνεται. Και όπως δείχνουν τα πράγματα, φαίνεται να έχει ξεκινήσει μια κακή και ανάποδη μέρα, παρά τις κυβερνητικές προσπάθειες να καλλιεργηθεί ένα κλίμα ευφορίας. Πρώτα-πρώτα ξεκινήσαμε με ένα κοινό ανακοινωθέν το οποίο, ούτε λίγο ούτε πολύ, οδηγεί στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και από την πρώτη κιόλας μέρα, κατά τη συνάντηση Αναστασιάδη-Έρογλου, με την οποία δόθηκε το εναρκτήριο λάκτισμα των συνομιλιών, ο κατοχικός ηγέτης φρόντισε να δώσει και ένα λάκτισμα... επί των οπισθίων μας. Συγκεκριμένα, δείχνοντας τις προθέσεις του και για το τι θα κάνει στη συνέχεια, επιχείρησε να δώσει τη δική του ερμηνεία στο κοινό ανακοινωθέν που συμφωνήθηκε.

Στην ίδια συνάντηση υπήρξαν και διαφωνίες κατά τη συζήτηση για συμπλήρωση της όγδοης παραγράφου, που είχε αφεθεί κενή. Τελικά, οι διαφωνίες στο λεκτικό σε σχέση με τους δύο διαπραγματευτές και τα ταξίδια τους σε Αθήνα και Άγκυρα, οδήγησαν στην απόφαση να μην υπάρξει τελικά 8η παράγραφος. Φυσικά, αν με ρωτάτε εμένα, θα ήταν καλύτερα να μην υπήρχαν ούτε και οι προηγούμενες 7 παράγραφοι, διότι, έτσι όπως είναι διατυπωμένες, θυμίζουν το μνήμα του Αγίου Νεοφύτου, ενώ διαγράφεται ο σαφής κίνδυνος να καταλήξουν σε μνήμα... της Κυπριακής Δημοκρατίας.
ΜΠΟΞΕΡ

Δεν είναι μόνο το καρότο
«Το πρόγραμμα της Κύπρου παραμένει εντός τροχιάς, τα δε μακροοικονομικά και δημοσιονομικά αποτελέσματα είναι καλύτερα απ' ό,τι αναμενόταν», αναφέρεται σε ανακοίνωση της Τρόικας, με αφορμή την τρίτη αξιολόγηση του κυπριακού προγράμματος. Στην ανακοίνωση επισημαίνεται ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι για το 2013 έχουν επιτευχθεί με μεγάλη άνεση, χάρη στη συνεχιζόμενη συνετή εκτέλεση του προϋπολογισμού και σε μια λιγότερο έντονη από το αναμενόμενο ύφεση. Ωραία. Αυτό ήταν το καρότο. Τώρα ακούστε και τον ήχο... του μαστιγίου της Τρόικας: «Προαπαιτούμενο για την έγκριση της επόμενης δόσης του δανείου είναι η κατάθεση και έγκριση του θεσμικού και νομικού πλαισίου για τις ιδιωτικοποιήσεις των ημικρατικών οργανισμών». Με άλλα λόγια, για να έρθει το φρέσκο παραδάκι από τους δανειστές μας, πρέπει να φροντίσουμε τις επόμενες μέρες να εγκρίνουμε τη νομοθεσία για τις ιδιωτικοποιήσεις.

Εδώ αρχίζει η αναρρίχηση στα Ιμαλάια, κύριε Χάρη μου. Διότι η έγκριση της νομοθεσίας για τις ιδιωτικοποιήσεις δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα του κόσμου. Οι συντεχνίες στην ΑΗΚ και τη Cyta άρχισαν ήδη τις στάσεις εργασίας και προειδοποιούν ότι θα κλείσουν το μαγαζί για ένα εικοσιτετράωρο, ενώ το συγκυβερνών (μέχρι στιγμής) ΔΗΚΟ δεν έχει ξεκαθαρίσει τι στάση θα τηρήσει στο θέμα της νομοθετικής ρύθμισης των ιδιωτικοποιήσεων, με τις οποίες φαίνεται να διαφωνεί. Ωστόσο, οι επιλογές είναι ξεκάθαρες: Είτε εγκρίνουμε τη νομοθεσία, είτε δεν παίρνουμε τη δόση. Εκτός αν μας παίρνει να πούμε κι εμείς προς τους δανειστές μας (δηλαδή την Ευρωπαϊκή Ένωση) αυτό που είπε και η Βικτόρια Νούλαντ: «Να πάει να γ***θεί η ΕΕ».
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Να καταγραφούν οι μαρτυρίες όλων των αγωνιστών
Θα το ξαναπούμε, με την ελπίδα να ηχήσει σε ώτα των Συνδέσμων Αγωνιστών και του ΣΙΜΑΕ ακούοντα: Κάθε αγωνιστής της ΕΟΚΑ, ανεξάρτητα από τη δράση, τη συνεισφορά και τον ρόλο του στον αγώνα για την ελευθερία της Κύπρου, να κληθεί να καταγράψει την προσωπική μαρτυρία του. Μείναμε όλοι στους γνωστούς αγωνιστές και αφέθηκαν πάρα πολλές χιλιάδες άλλοι, που είχαν σημαντική, συχνά μοναδική συνεισφορά και δράση στον αγώνα. Ξέρουμε για τους μεγάλους αγωνιστές, αλλά αγνοούμε τι έκαναν οι άλλες χιλιάδες. Γι’ αυτό κάνουμε ξανά δημόσια έκκληση στους Συνδέσμους Αγωνιστών, να καλέσουν όλους τους αγωνιστές σε όλη την Κύπρο να καταγράψουν τις προσωπικές μαρτυρίες τους και να τις καταθέσουν στους τοπικούς Συνδέσμους.

Αυτοί με τη σειρά τους να διοχετεύσουν αυτό το ανεπανάληπτο και μοναδικό μαρτυρικό υλικό -αν συνοδεύεται και από τεκμήρια, ακόμα καλύτερα- στο ΣΙΜΑΕ ή σε ομάδα ειδικών και ιστορικών, που να αναλάβουν να το αξιολογήσουν. Ας κάνουμε ό,τι κάνουν οι Ισραηλινοί από το 1953: Καταγράφουν μαρτυρίες από το Ολοκαύτωμα. Κι εμείς μπορούμε να καταγράψουμε χιλιάδες μαρτυρίες από τους αγωνιστές, για να συγγραφεί η πραγματική ιστορία του αγώνα και της ΕΟΚΑ. Χρειάζεται θέληση, πρώτα από τους Συνδέσμους Αγωνιστών αλλά και την πολιτεία. Θα υπάρξει;
Σ.Ι.

Η βροντερή σιωπή του Αρχιεπισκόπου
Συμβαίνουν συγκλονιστικά γεγονότα. Θα περίμενε κανείς πως ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας, που δεν χάνει ευκαιρία να προβαίνει, με το ψύλλου πήδημα σε δηλώσεις, θα εμφανιζόταν και θα διατύπωνε τη θέση του για την Κοινή Δήλωση Αναστασιάδη-Έρογλου και για την επανέναρξη των συνομιλιών. Επισημαίνουμε αυτά, επειδή ο Αρχιεπίσκοπος, για λιγότερο σημαντικά ζητήματα, προέβαινε σε δηλώσεις και για τα πάντα είχε άποψη. Τις τελευταίες πολλές ημέρες ο Αρχιεπίσκοπος... χάθηκε! Αν η... εξαφάνισή του δεν έχει να κάνει με θέματα υγείας -μη κακό του- τότε η σιωπή του είναι περίεργη για πολλούς λόγους. Πρώτον, μόλις πρόσφατα καυχήθηκε ότι συμβουλεύει τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και αυτός τον ακούει.

Πόσο τον ακούει και αν λαμβάνει υπόψη όσα ο Μακαριότατος του υποβάλλει, είναι άλλου... Αρχιεπισκόπου Ευαγγέλιο. Δεύτερον, κατ’ εξακολούθησιν ο Αρχιεπίσκοπος διατύπωσε απόψεις για το Κυπριακό και τις θέσεις που η πλευρά μας όφειλε να υπερασπίσει και να διεκδικήσει. Τρίτον, θυμόμαστε πως την εποχή του σχεδίου Ανάν ο Μακαριότατος ήταν από τους πρωτοστάτες στην προσπάθεια απόρριψής του. Απορούμε, λοιπόν, και ρωτάμε: Ο Αρχιεπίσκοπος γνώριζε τι ο Ν. Αναστασιάδης πήγαινε να κάνει και τελικά έκανε; Συμφωνεί με το περιεχόμενο της Κοινής Δήλωσης; Θεωρεί ότι ο Πρόεδρος δεν παρεξέκλινε ούτε κατά ένα ιώτα, όπως ισχυρίζεται, από τις άπειρες προεκλογικές και μετεκλογικές δεσμεύσεις του; Πιστεύει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία κινδυνεύει ή όχι από τη συμφωνία Υψηλού Επιπέδου Αναστασιάδη-Έρογλου; Θα πάρει δημόσια θέση έναντι της Κοινής Δήλωσης; Σε άλλα ζητήματα ο Μακαριότατος είναι λαλίστατος και φλύαρος. Σήμερα, που διακυβεύεται το μέλλον της Κύπρου, γιατί σιωπά;
Σ.Ι.

Από την πίσω πόρτα
Κάποιος να κάτσει να προσέχει την πίσω πόρτα μας, γιατί κάποιοι επιχειρούν να επαναφέρουν από εκεί το σχέδιο Ανάν. Ήδη, βέβαια, η πόρτα έχει ξεχαρβαλωθεί με την προσπάθεια να περάσει μέσα από αυτήν το ογκώδες κοινό ανακοινωθέν, που έχει κάτι κοινό με το σχέδιο Ανάν: Τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Άσε που η πίσω πόρτα μας είναι ξεχαρβαλωμένη και λόγω της οικονομικής κρίσης και πολλοί βρήκαν την αφορμή να σκεφτούν ότι είναι ιδανική ευκαιρία να μπάσουν ένα τέτοιο σχέδιο. Δεν είναι τυχαία που αναφέρω την πίσω πόρτα μας. Πάντα ήταν το αδύνατό μας σημείο. Από το 1974, που κάποιοι ηλίθιοι την άνοιξαν για να μπει ο Αττίλας. Στη συνέχεια, μπαινόβγαιναν διάφοροι μεσολαβητές και αντιπρόσωποι των Ηνωμένων Εθνών, με τελευταία «αστέρια» τον Ντε Σότο και τον Ντάουνερ, οι οποίοι κουβαλούσαν από την πίσω πόρτα διάφορες ιδέες (και με τη δική μας ανοχή ή και συμμετοχή), που οδηγούσαν σε υποβιβασμό του Κράτους μας σε κοινότητα.

Τώρα φαίνεται να επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό. Η τουρκική πλευρά είναι ικανοποιημένη, γιατί θεωρεί ότι με το κοινό ανακοινωθέν πετυχαίνει τον στόχο της για «δύο ιδρυτικά κράτη». Γι’ αυτό, εξάλλου, ο Ερντογάν προειδοποίησε ότι δεν πρέπει να γίνει «ούτε βήμα πίσω από το σημείο που φτάσαμε αυτήν τη στιγμή». Ή, για να το θέσω διαφορετικά, δεν θα δεχτεί ο Ερντογάν να αλλάξει «ούτε... ένα ιώτα» από τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης με το κοινό ανακοινωθέν. Αλλά και να αποτύχουν τελικά οι συνομιλίες, η τουρκική πλευρά έχει ήδη πάρει αυτά που επιδίωκε και θα τα πάρει μαζί της βγαίνοντας από την πίσω πόρτα. Μη σας πω ότι θα πάρει και την πόρτα μαζί της...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Συνομιλιών κατηγοριοποιήσεις
Θυμάστε τότε που στις συνομιλίες κατηγοριοποιούσαν τις περιουσίες; Άχτιστο χωράφι, χωράφι με δέντρα, σπίτι έτσι, σπίτι αλλιώς. Τώρα έχουμε ξανά συνομιλίες και κατηγοριοποιούμε τους ανθρώπους. Αυτοί που θέλουν λύση, αυτοί που δεν θέλουν. Αυτοί που θέλουν την ΔΔΟ λίγο, πολύ ή πάρα πολύ. Αυτοί που της αποδίδουν σωστό περιεχόμενο κι αυτοί που της αποδίδουν λανθασμένο. Αυτοί που θέλουν διχοτόμηση, αυτοί που θέλουν συνομοσπονδία. Στους μοναδικούς που κανείς δεν αναφέρεται, είναι αυτούς που θέλουν απελευθέρωση… Γιατί, άραγε, τους ξεχνούν; Ποιους δεν βολεύουν;
ΜιΛο