Σε μια ξεχωριστή προσωπικότητα του 20ου αιώνα αφιερώνει η Google το σημερινό της doodle. 
 
Πρόκειται για τη Χέντι Λαμάρ ηθοποιός και επιστήμονας της τεχνολογίας επικοινωνιών. Γεννήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1914 και ήταν μια Αυστρο-Εβραία, μετέπειτα πολιτογραφημένη Αμερικανίδα, .
 
Αν και έγινε διάσημη για την ομορφιά της και την κινηματογραφική της καριέρα, υπήρξε μία από τους εφευρέτες της πρώτης μορφής των μεθόδων διασποράς φάσματος, βασικής τεχνολογίας για τις ασύρματες τηλεπικοινωνίες σήμερα. Πέθανε στις 19 Ιανουαρίου του 2000 σε ηλικία 86 ετών.
 
Πριν εμφανιστεί στο Χόλυγουντ, είχε ήδη πρωταγωνιστήσει σε πολλές ευρωπαϊκές παραγωγές. Ανάμεσα τους, η ταινία «Ecstasy» (1933), όπου υποδυόταν μια νεαρή γυναίκα, πεινασμένη για έρωτα, η οποία ήταν παντρεμένη με έναν μεγαλύτερο σε ηλικία άνδρα. Το φιλμ έγινε διαβόητο χάρη στα κοντινά πλάνα του προσώπου της Χέντι, η οποία χαρακτηρίστηκε ως «Ecstasy Girl» με ζωγραφισμένη την έκφραση της ηδονής, και στις γυμνές σκηνές της (που, σε πολλές εκδόσεις της ταινίας, λογοκρίθηκαν).
 

Η ίδια έγινε διάσημη σαν μια από τις πρώτες ηθοποιούς, που υποκρίθηκαν οργασμό στη μεγάλη οθόνη και που αποκάλυψαν το στήθος τους σε μια ταινία ευρείας διανομής. Ο τότε σύζυγός της, Φριτς Μαντλ Μπούντε, αγόρασε όσες πιο πολλές κόπιες του φιλμ μπόρεσε, προκειμένου να τις καταστρέψει, προσβεβλημένος από τη γυμνή της εμφάνιση, αλλά και από την έκφραση του προσώπου της.

«Ecstasy»

Στις ταινίες που γύρισε στο Χόλυγουντ, συχνά της έδιναν ρόλους ελκυστικών και σαγηνευτικών γυναικών. Το 1941, πρωταγωνιστεί μαζί με δύο ακόμα καλλονές του Χόλυγουντ, την Λάνα Τέρνερ και τη Τζούντι Γκάρλαντ, στο θεαματικό μιούζικαλ «Ziegfeld girl», ενώ μεγαλύτερη επιτυχία της υπήρξε ο ρόλος της Δαλιδά στη βιβλική υπερπαραγωγή του Σεσίλ Μπ. Ντε Μίλ, «Samson and Delilah» (1949). Η Λαμάρ πολιτογραφήθηκε Αμερικανίδα πολίτης στις 10 Απριλίου του 1953, ενώ για την προσφορά της στον κινηματογράφο απέκτησε το δικό της αστέρι στη Λεωφόρο του Χόλυγουντ.
 
Η Χέντι Λαμάρ και ο συνθέτης Τζορτζ  Άνθεϊλ έλαβαν, στις 11 Αυγούστου του 1942, δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τη συσκευή Secret Communication System (Σύστημα Κρυφής Επικοινωνίας). Η πρώιμη αυτή συσκευή αναπήδησης συχνοτήτων χρησιμοποιούσε έναν κύλινδρο αυτόματου πιάνου, προκειμένου να εναλλάσσει ένα σήμα μεταξύ 88 διαφορετικών συχνοτήτων, με απώτερο σκοπό την απόκρυψη των τηλεκατευθυνόμενων τορπιλών από τα εχθρικά ραντάρ και τη μείωση της πιθανότητας παρεμβολών.