Σε μια συναισθηματικά φορτισμένη συνέντευξη στην εκπομπή "60 Minutes",  ο Πρόεδρος της Microsoft μίλησε  για την επίσκεψή του στον Στηβ Τζομπς στις τελευταίες μέρες της ζωής του και εξέφρασε  τον θαυμασμό του για το πώς ο τελευταίος καταλάβαινε την έννοια της «εταιρικής ταυτότητας», brand.

Όταν η αίσθηση του προσωπικού ανταγωνισμού έχει περάσει, όταν ο χρόνος έχει περάσει, οι αναμνήσεις γίνονται πιο οξείες και ακριβείς. Στην διάρκεια της συνένευξης του Μπιλ Γκέητς την περασμένη Κυριακή με τον Τσάρλι Ρόουζ του προγράμματος  "60 Minutes," του CBS, ο πρόεδρος της Microsoft άφησε να αποκαλυφθεί κάποιο συναίσθημα, όταν μιλούσε για την επισκεψή του στον Στηβ Τζομπς, στις τελευταίες μέρες του CEO' της Apple.

Είπε ότι μίλησαν για αυτά που έμαθαν στην ζωή τους  και για τις οικογένειες. Είπε, ακόμη, ότι η συζήτηση δεν ήταν μελαχολική, αλλά οπωσδήποτε ήταν συναισθηματικά φορτισμένη για τον Μπιλ Γκέητς. Όσον αφορά το επιχειρηματικό πεδίο, ο Γκέητς παραδέχτηκε ότι η Apple «συμπλήρωσε το ψηφιδωτό» στα τάμπλετ, και η Microsoft όχι.

Όταν ο Ρόουζ τον ρώτησε τί πίστευε ότι διέθετε ο Τζομπς που θα ήθελε να έχει κι εκείνος, ο Γκέητς απάντησε: «Η αίσθηση σχεδιασμού που είχε, ότι όλα έπρεπε να συμφωνούν σε κάποια αισθητική. Το γεγονός ότι ο Στηβ, με το πολύ λίγο  μηχανολογικό υπόβαθρο που είχε, έδειξε ότι ο σχεδιασμός μπορεί να σε οδηγήσει σε μια καλή κατεύθυνση.  Από αυτό βγήκαν εντυπωσιακά προϊόντα.»

Υπήρχαν κι άλλα για τον Τζομπς

«Ήξερε για εταιρική ταυτότητα, το  brand – με μια πολύ θετική έννοια. Διέθετε μια διαισθητική αντίληψη για το μάρκετιγκ που ήταν εκληκτική,» πρόσθεσε ο Γκέητς.

Συχνά, ο Γκέητς ήταν επικριτικός για το iPad. Την περασμένη εβδομάδα, για παράδειγμα, εισηγήθηκε ότι οι χρήστες του iPad ήσαν απογοητευμένοι και ήθελαν ένα Surface. Αλλά η συνέντευξή του φάνηκε πιο συναισθηματική από ό,τι επιχειρηματική. Έτσι, ο Γκέητς έδωσε μερικές πιο προσωπικές απαντήσεις στις ερωτήσεις που τέθηκαν.

Οι αποδείξεις για την ιδιοφυϊα του Τζομπς ήταν καθαρές. Με μια έννοια, όπως παραδέχται ο Γκέητς στην συνέντευξη, εκείνος κι  ο Τζομπς μεγάλωσαν μαζί, κι ο καθένας παρακολουθούσε (και θαύμαζε, κρυφά) τις επιτυχίες του άλλου, γνωρίζοντας και τις αδυναμίες του.

Ο Γκέητς σπάνια έχει δείξει αδυναμία δημόσια. Το συναισθηματικό αυτό χρώμα εδώ, ήταν, ίσως, για ένα άνδρα και τους καιρούς του, που έφυγαν.