Σάρκα και οστά παίρνει σταδιακά το προεκλογικό τοπίο, με υποψηφίους, κόμματα και επιτελεία να καταγράφουν αντιδράσεις και να σκιαγραφούν τα επόμενα βήματα, στη βάση δεδομένων, επικοινωνιακών τακτικών, σεναρίων και ζητουμένων.

Μια προεκλογική που, μέχρι στιγμής, δεν εστιάζει σε ιδεολογικές στάσεις και αρχές, και στο πώς αυτές μετουσιώνονται σε πολιτικές/προγραμματικές θέσεις, αλλά, περισσότερο, σε επικοινωνιακού τύπου εκατέρωθεν βέλη, με σκοπό να σχηματοποιηθεί ο πολιτικός χάρτης στη βάση των αναγκών του κάθε επιτελείου. Και, σε κάθε περίπτωση, αυτό για την ώρα δεν περιλαμβάνει προγραμματικές θέσεις (πλην του ΔΗΣΥ, σε κάποιο βαθμό, καθώς έχει αρχίσει προεργασία εδώ και καιρό), αλλά ανάδειξη κομμάτων και προσώπων.

Κάποιοι παλεύουν να κρατήσουν την αντιπαράθεση αμιγώς κομματική και, άρα, με παρελθοντικούς όρους, και κάποιοι να την διευρύνουν, όχι όμως σε επίπεδο ιδεολογίας, αλλά σε επίπεδο επιλογής προσώπων. Κάποιοι άλλοι επιχειρούν να κινηθούν στο ενδιάμεσο. Στη βάση αυτού, ερμηνεύονται και οι όποιες μετατοπίσεις του πολιτικού πλαισίου.

Διαβάστε περισσότερα στη «Σημερινή» που κυκλοφορεί.