Ξαφνικός έρως, επίπονο φλερτ ή συγκαλυμμένη… λυκοφιλία, η εντεινόμενη στρατηγική προσέγγιση ανάμεσα στην Άγκυρα και τη Μόσχα τείνει να εξελιχθεί σε μιαν από τις καθοριστικότερες μεταβλητές στο περίπλοκο γεωπολιτικό πόκερ που εκτυλίσσεται στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, με επίκεντρο την κλιμακούμενη κρίση στη Συρία.

Η σύμπλευση, ωστόσο, των δύο πάλαι ποτέ διαιώνιων αντιπάλων, ανεξαρτήτως των αναγκών και των κινήτρων που την υπαγορεύουν ή της ευκαιριακής ή εδραιότερης έρεισής της στην υπαγορευμένη από την αδήριτη λογική των συμφερόντων μεταβαλλόμενη γεωπολιτική πραγματικότητα, συμπαρασύρει, εκ των πραγμάτων, και τα ελληνικά ενδιαφέροντα, αφού αναδιατάσσει, εκ των ενόντων, τους ευρύτερους συσχετισμούς και τα ισοζύγια δυνάμεων στην περιοχή.     

Υπό αυτό το πρίσμα, και δεδομένης της αύξουσας τουρκικής επιθετικότητας, η επίδραση του ρωσοτουρκικού ειδυλλίου στα εθνικά θέματα και ιδία στο Κυπριακό, ενδέχεται να έχει απρόβλεπτες προεκτάσεις, που θα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο σοβαρού προβληματισμού για την Αθήνα και τη Λευκωσία.

Διαβάστε τις αναλύσεις στη «Σημερινή» της Κυριακής που κυκλοφορεί.