Δεν είμαστε και δεν μπορούμε να γίνουμε σημαντικοί παίχτες στη διεθνή σκηνή, επεσήμανε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ο Προϊστάμενος Υπηρεσίας Έρευνας και Διεθνούς Συνεργασίας του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου (ΤΕΠΑΚ) Κύπρου-Διεθνολόγος, Πάμπος Χρυσοστόμου.
Ο κ. Χρυσοστόμου, με δηλώσεις του στο Πρωτοσέλιδο του Σίγμα, ξεκαθάρισε ότι «άλλο είναι να είσαι παίχτης σε κάποια δεδομένη στιγμή στη διεθνή σκηνή και άλλο να είσαι διεθνής παίχτης».
Συμπλήρωσε, μάλιστα, ότι συνήθως «όταν ένας μικρός έχει στραμμένα τα φώτα της διεθνούς σκηνής πάνω του, τότε αυτό δεν γίνεται για καλό».
Η Κύπρος μπορεί να διαδραματίσει ρόλο μιας χώρας που να φιλοξενεί συζητήσεις, συνομιλίες και συναντήσεις στην περιοχή, αλλά μέχρι εκεί, επισημαίνει. Έχει, επίσης, καθήκον να αναδεικνύει τον σταθεροποιητικό ρόλο στην περιοχή.
Προχώρησε επίσης στην επισήμανση ότι δεν μπορεί ξαφνικά η επίσκεψη Χαρίρι στην Κύπρο να μας εδραιώσει ή να μας κάνει διεθνείς παίχτες.
Με την επισήμανση αυτή συμφωνεί και ο Διεθνολόγος Πέτρος Ζαρούνας, ο οποίος αναφέρει πως δεν θα ήταν ορθό να μεγαλοποιούνται κάποια πράγματα. Την ίδια, όμως, στιγμή, αναφέρει πως είναι προς τη θετική κατεύθυνση η εμπλοκή της Κύπρου, αν μπορεί βέβαια να προσθέσει κάτι προς τη σταθερότητα στην περιοχή και αν πάντα παραμένει στο πλαίσιο διαμεσολάβησης, και όχι του να διαλέγει η Κύπρος πλευρές στην ιστορία αυτή και να ταυτίζεται με αυτές.
Η Διεθνολόγος Άννα Προκοπίου, τονίζει ότι δεν θα ήταν σοφό να διαλέγουμε πλευρές σε αυτό το στάδιο, χαρακτηρίζοντας τον Χαρίρι ως πολύ καλό μας φίλο, καθώς οι ισορροπίες στην περιοχή αλλάζουν πολύ εύκολα και αυτό ενδεχομένως εμπεριέχει κινδύνους.
Επεσήμανε, μάλιστα, ότι από τη στιγμή που θα επιλέξει η Κύπρος να εμπλακεί σε αυτή τη διαδικασία, θα πρέπει να είναι διατεθειμένη να το πάρει μέχρι τέλους και να μην λειτουργεί απλά ως ένα πυροτέχνημα για τη δημιουργία εντυπώσεων.
Τι θα γίνει αν ο Χαρίρι δεν βρίσκεται στην εξουσία σε τρεις μήνες, διερωτήθηκε. Ποια θα είναι η σχέση του Λιβάνου με την Κύπρο, αν την εξουσία αναλάβει άλλος, που έχει αντίθετη θέση από αυτή του Χαρίρι;
Θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί, έτσι ώστε να μην διαφανεί ότι διαλέγουμε πλευρά, γιατί αυτό ενδεχομένως να έχει επιπτώσεις στις καλές σχέσεις αλλά και στις συμφωνίες που έχουμε με τον Λίβανο, επεσήμανε. Ως παράδειγμα ανέφερε μάλιστα τις σχέσεις ΗΠΑ-Αιγύπτου, όταν ο Ομπάμα στήριξε Μόρσι και ο Σίσι ανέλαβε την εξουσία. Οι σχέσεις ΗΠΑ-Αιγύπτου δεν ήταν οι καλύτερες, επεσήμανε.
Γαλλία και Αίγυπτος οι σημαντικοί παίχτες
Σύμφωνα με τον Πάμπο Χρυσοστόμου, ο Χαρίρι επιχείρησε το προηγούμενο διάστημα να δημιουργήσει προϋποθέσεις ασφάλειας από παράγοντες εκτός Λιβάνου, ενώ κάτι αντίστοιχο θα επιχειρήσει να πράξει το επόμενο διάστημα και στο εσωτερικό της χώρας. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο ανέστειλε την παραίτησή του.
Χαρακτήρισε την επίσκεψη Χαρίρι σε Γαλλία και Αίγυπτο ως καθόλου τυχαίες, καθώς πρόκειται για χώρες που μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο. Η Γαλλία έχει πολύ στενή σχέση με τον Λίβανο και θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο για τη σταθερότητα στη χώρα, ενώ η Αίγυπτος είναι πολύ σημαντικός παίχτης στον αραβικό κόσμο και μπορεί να διαδραματίσει ένα εξισορροπητικό ρόλο μεταξύ Σιιτών και Σουνιτών, άρα και η στήριξη της Αιγύπτου είναι πολύ σημαντική.
Αναλυτές και διεθνολόγοι επισημαίνουν ότι το πραγματικό ζήτημα στην περιοχή έχει να κάνει με τη διαμάχη Σαουδικής Αραβίας και Ιράν και την προσπάθεια των δυο χωρών να αυξήσουν την επιρροή τους στις χώρες της περιοχής.
Σύμφωνα με τον Πέτρο Ζαρούνα, τη διαμεσολάβηση μεταξύ Ιράν και Σαουδικής Αραβίας μπορεί πολύ αποτελεσματικά να τη φέρουν εις πέρας Γαλλία και Αίγυπτος, Μακρόν και Σίσι ταυτόχρονα.
Ο Χαρίρι, επισημαίνει, δεν χάνει κάτι να διατηρήσει καλές σχέσεις με την Κύπρο, επεσήμανε. Σύμφωνα με τον ίδιο, άλλωστε δεν υπάρχει κάποια επικινδυνότητα αν η Κύπρος περιοριστεί στο να παρέχει τις υπηρεσίες της αν χρειαστεί.
Το Ιράν μέσω της Χεσμπολάχ θέλει να αυξήσει την επιρροή στον Λίβανο, κάτι που φυσικά δεν χαροποιεί τον Χαρίρι, ο οποίος θεωρεί ότι απειλείται η ζωή του από τη συγκεκριμένη οργάνωση.
Αυτό που ο Χαρίρι επιχειρεί να πράξει τώρα, είναι μια διαπραγμάτευση με τον Πρόεδρο της χώρας, αλλά και με τις υπόλοιπες συνιστώσες που διαμορφώνουν το κράμα του λαού του Λιβάνου, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η σταθερότητα στη χώρα. Αν το πετύχει θα μείνει στην εξουσία, αν όχι τότε η χώρα θα μπει σε μια περίοδο αστάθειας, όπου θα επιχειρηθεί να δημιουργηθούν νέες ισορροπίες και να διαμορφωθεί νέο σκηνικό.
Σύμφωνα με τον κ. Χρυσοστόμου, όλα αυτά σχετίζονται και με την προσπάθεια για Συμφωνία Ρωσίας-Ιράν-Τουρκίας για το Συριακό, αλλά και με την προσπάθεια του ακραίου ισλαμισμού να συνεχίσει να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, παρά το ότι το τελευταίο διάστημα φαίνεται να υποχωρεί.
