Το κουβάρι στο κόμμα είναι σήμερα πολύ πιο μπλεγμένο απ' ό,τι πριν από ένα μήνα και οι επόμενες κινήσεις θα πρέπει να γίνουν με ιδιαίτερη μαεστρία, όχι μόνο για να πεισθεί ο κόσμος του ΑΚΕΛ να ψηφίσει τον νέο υποψήφιο, αλλά για να αποκτήσει το νέο πρόσωπο την απήχηση εκείνη στην κοινή γνώμη, που θα το εντάξει με αξιώσεις στην παράσταση νίκης

Τα σπασμένα τρέχουν να μαζέψουν στο ΑΚΕΛ μετά το -κατά τα άλλα- «βελούδινο» διαζύγιο με τον Μάικ Σπανό. Το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης παραμένει χωρίς υποψήφιο για την Προεδρία της Δημοκρατίας, την ίδια στιγμή που ήδη «τρέχει» η προεκλογική εκστρατεία, και έχει να διαχειριστεί, ταυτόχρονα με τη διαδικασία εξεύρεσης νέου υποψηφίου, το φιάσκο που προκάλεσε το βεβιασμένο πρόκριμα προς έναν άνθρωπο με τον οποίο το χωρίζουν περισσότερα απ' όσα το ενώνουν. 

Όσο ήρεμος κι αν προσπάθησε να εμφανιστεί ο Γ.Γ. του κόμματος, Άντρος Κυπριανού, ανακοινώνοντας το ναυάγιο πριν καν… σαλπάρει η υποψηφιότητα Σπανού, είναι ξεκάθαρο πως η ηγεσία του κόμματος έχει αφενός ενώπιόν της ένα επικοινωνιακό Βατερλώ και, αφετέρου, μια έκρυθμη εσωκομματική κατάσταση, ενώ τελειώνει η άμμος στην κλεψύδρα. Το έργο έχει καταστεί δύσκολο, γι’ αυτό και ο κ. Κυπριανού πλέον προσβλέπει στην ανάμειξη μεγαλύτερης μερίδας υψηλόβαθμων στελεχών στη διαδικασία των επόμενων ημερών.

Τι ψάχνουν

Το ΑΚΕΛ στην ουσία θα πρέπει να βρει, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, ένα πρόσωπο που να πληροί όλα τα κριτήρια που έχουν τεθεί και, την ίδια στιγμή, να είναι αποδεκτό από τη βάση, μέσα από έναν ξεκάθαρο πολιτικό προσανατολισμό, χωρίς αμφισημίες που μπορούν να οδηγήσουν σε νέο κύμα αντιδράσεων ανάμεσα στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους.

Η αναμενόμενη οδός, που μπορεί να προσφέρει την ασφάλεια αυτή, θα ήταν, βεβαίως, η καθαρή κομματική υποψηφιότητα, πλην όμως αυτή είχε σε πρώτο στάδιο απορριφθεί από την ηγεσία, για λόγους οι οποίοι συνεχίζουν να υφίστανται και σήμερα και θα συνιστά, στην ουσία, plan b. Χωρίς να αποκλείεται τίποτα, προσανατολισμός της ηγεσίας, όπως η «Σημερινή» της Κυριακής ενημερώνεται, είναι να εξευρεθεί μία προσωπικότητα που να μην ανήκει στον «σκληρό πυρήνα» των στελεχών του ΑΚΕΛ, αλλά ταυτόχρονα να είναι αρκετά κοντά στον μέσο ΑΚΕΛικό, έτσι ώστε να μη λειτουργεί απωθητικά ούτε για την ίδια τη βάση ούτε, όμως, και για ψηφοφόρους προερχόμενους από άλλους χώρους, τους οποίους το μείζον κόμμα της αντιπολίτευσης θα ήθελε να προσελκύσει, ώστε να έχει σοβαρές πιθανότητες να βρεθεί στον β’ γύρο.

Όλα ανοιχτά

Η ονοματολογία που αναπτύσσεται στην μετά-Σπανού εποχή, στην ουσία δεν απέχει και πολύ από όσα φημολογούνταν -και σε κάποιες περιπτώσεις όντως συζητήθηκαν- προτού να αποφασιστεί η συμπόρευση με τον Μάικ Σπανό. Στον  διάλογο που θα ξεκινήσει άμεσα η ηγεσία, αναμένεται να βρεθεί το όνομα του προηγούμενου υποψηφίου του ΑΚΕΛ,  Σταύρου Μαλά, ο οποίος σίγουρα έχει την αποδοχή της βάσης, του πρώην Υπουργού Κίκη Καζαμία, που χαίρει μεγάλης εκτίμησης στον κόσμο της Αριστεράς, καθώς και του ευρωβουλευτή Τάκη Χατζηγεωργίου, όπως και άλλες, αντίστοιχες προσωπικότητες, που δεν θεωρούνται «σκληρός πυρήνας».

Την ίδια στιγμή, ωστόσο, η ηγεσία συνεχίζει να αναζητεί λύσεις που προέρχονται πέρα από τον κομματικό χώρο, αλλά προσεγγίζουν επαρκώς τις θέσεις του ΑΚΕΛ και υπάρχει περιθώριο προγραμματικών συνταυτίσεων μαζί τους. Το ΑΚΕΛ φαίνεται να απορρίπτει, πλέον, την ιδέα ενός «αλεξιπτωτιστή», προτιμώντας να διεκδικήσει την προεδρία με ένα πολιτικά ζυμωμένο πρόσωπο, έτοιμο να ριχθεί στη μάχη από την πρώτη ημέρα, αποφεύγοντας «περιπέτειες» όπως την περιβόητη δήλωση Σπανού στο «Σίγμα» πως θα γνωρίζει το Κυπριακό… την κατάλληλη ώρα.

Την ίδια στιγμή δεν ψάχνουν ούτε για κάποιον που θα επωμιστεί με το ζόρι την ευθύνη ή που θα την αναλάβει οπορτουνιστικά αλλά ένα άτομο που να θέλει πραγματικά να είναι η υποψηφιότητα νίκης του ΑΚΕΛ. Σε αυτό το πλαίσιο είναι που θα αναζητήσει, πλέον, τις συνεργασίες πέραν του στενού κομματικού πλαισίου.

Το όνομα του Γιώργου Λιλλήκα φαίνεται να απορρίπτεται, όχι μόνο επειδή υπάρχει σοβαρή διαφωνία στο Κυπριακό και μικρότερη σε άλλα ζητήματα αλλά και εξαιτίας της εκτίμησης πως «δεν παίρνει» αυτήν τη στιγμή το ΑΚΕΛ, με τα όσα προηγήθηκαν, να ανεβεί στο άρμα μιας οποιασδήποτε υφιστάμενης υποψηφιότητας κι αντί να το οδηγεί να είναι, στην ουσία, συνεπιβάτης.

Την ίδια στιγμή, προβληματισμός υπάρχει και για άλλα ονόματα που έχουν ακουστεί, όπως αυτά δύο πρώην Προέδρων της Βουλής, του Μάριου Καρογιάν και του Γιαννάκη Ομήρου, καθώς το ΑΚΕΛ δεν επιθυμεί η κίνησή του να εκληφθεί ως «εχθρική» στα κόμματα του Κέντρου, στους ψηφοφόρους του οποίου στοχεύει δευτερευόντως, και οι κύριοι Καρογιάν και Ομήρου παραμένουν μέλη του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ αντίστοιχα, παρά το γεγονός πως είναι αποστασιοποιημένοι. Συνεπώς ο γρίφος είναι πολύ δύσκολος, αφού τα άτομα αυτά, ενώ πληρούν αρκετές από τις προϋποθέσεις που έθεσε η ηγεσία, εκ των πραγμάτων είναι διασυνδεδεμένα με παράγοντες οι οποίοι θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ανασταλτικά για την υποψηφιότητά τους.

Θα πρέπει, δε, να ληφθεί υπ’ όψιν, πως υπάρχουν ήδη δύο υποψήφιοι προερχόμενοι από το Κέντρο και είναι αβέβαιο πόσα κομμάτια της συγκεκριμένης πίτας ψηφοφόρων μπορεί, τελικά, να είναι διαθέσιμα.

Τέλος στις αμφιταλαντεύσεις

Η ίδια η ηγεσία του ΑΚΕΛ πρέπει να πεισθεί αλλά και να πείσει ότι αυτήν τη φορά έκανε τη σωστή επιλογή. Το πολιτικό πλαίσιο της υποψηφιότητας υπάρχει από πριν και δεν είναι επί τούτου που αναπτύχθηκαν οι εσωκομματικές διαφωνίες (θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν και «κλίκες»), οι οποίες επικεντρώνονταν στο πρόσωπο. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να πείσει τη βάση του κόμματος πως έχει μπει ένα οριστικό τέλος στις αμφιταλαντεύσεις.

Μια βάση, που αντιμετωπίζει με σκεπτικισμό τις επιλογές της ηγεσίας, μετά τις ξεκάθαρα δεξιόστροφες οικονομικές απόψεις που διατύπωσε προ διαζυγίου ο… προηγούμενος εκλεκτός. Το κουβάρι στο κόμμα είναι σήμερα πολύ πιο μπλεγμένο απ' ό,τι πριν από ένα μήνα και οι επόμενες κινήσεις θα πρέπει να γίνουν με ιδιαίτερη μαεστρία, όχι μόνο για να πεισθεί ο κόσμος του ΑΚΕΛ να ψηφίσει τον νέο υποψήφιο, αλλά για να αποκτήσει το νέο πρόσωπο την απήχηση εκείνη στην κοινή γνώμη, που θα το εντάξει με αξιώσεις στην παράσταση νίκης.

Αναμένοντας τη συνάντηση

Στο επιτελείο του Γιώργου Λιλλήκα έχει διευθετήσει συνάντηση με το ΑΚΕΛ την άλλη Δευτέρα. Στο μεταξύ, όμως, και με τις ελπίδες για συνεργασία να εξανεμίζονται, η προεκλογική δράση συνεχίζεται, με το μεγαλύτερο βάρος να δίνεται αυτήν  τη στιγμή στον οργανωτικό τομέα. Χθες επρόκειτο να γίνει η πρώτη συγκέντρωση στελεχών στον Κόρνο, με στόχο να συναντηθούν τα στελέχη με τους εθελοντές και να γίνει μια κατ’ αρχήν οργάνωση. Να δοθούν, δηλαδή, κατευθυντήριες γραμμές και να αρχίσει η κατανομή εργασίας, ώστε ο κάθε ενδιαφερόμενος να ξεκινήσει να προσφέρει στο επιτελείο.

Οι προηγούμενες ημέρες αναλώθηκαν, ως επί το πλείστον, στην προετοιμασία αυτής της συνάντησης. Την ίδια στιγμή, συνεχίζεται η αναζήτηση χώρου για τη στέγαση του επιτελείου, αλλά και η στελέχωσή του με την προσθήκη και του Εκπροσώπου Τύπου.

Το περιβάλλον του κ. Λιλλήκα εμφανίζεται αισιόδοξο, δηλώνοντας ότι, όπως και το 2013, εισπράττουν ενθουσιασμό από τον απλό πολίτη, ο οποίος σε πολλές περιπτώσεις εκδηλώνεται ως βούληση για εθελοντική εργασία υπέρ της υποψηφιότητας. Η ανταπόκριση, όπως λένε, είναι πολύ μεγάλη, καθώς πολύς κόσμος φαίνεται  να τους δίνει πολύ θετικά μηνύματα, εκλαμβάνοντας την υποψηφιότητα Λιλλήκα ως πιο «καθαρή» και πιο «αντισυστημική», όπως χαρακτηριστικά μας έχει ειπωθεί.

Επιβεβαιώνεται η δυναμική

Ακόμη πιο αισιόδοξο εμφανίζεται το περιβάλλον του Νικόλα Παπαδόπουλου, το οποίο δηλώνει ικανοποίηση γιατί έχει υποψήφιο, κάνει φανερή προεκλογική εκστρατεία και δεν φάσκει και αντιφάσκει, όπως αναφέρθηκε στη «Σημερινή». Στην ουσία, σημειώνουν, αυτά που το ΑΚΕΛ κατηγορούσε τον ενδιάμεσο χώρο, ότι βρήκε υποψήφιο προτού βρει κοινές προγραμματικές θέσεις, τώρα κατατρέχουν το ίδιο το κόμμα, καθώς βρήκαν υποψήφιο χωρίς καν να έχουν μιλήσει μαζί του.

Ως εκ τούτου, η υποψηφιότητα του Προέδρου του ΔΗΚΟ, συνεχίζει, κατά την εκτίμησή τους, να είναι η πιο ειλικρινής στα μάτια των πολιτών. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία, όμως, για το περιβάλλον του Νικόλα Παπαδόπουλου, είναι πως πάει καλά η προεκλογική εκστρατεία, όπως οι ίδιοι πιστεύουν. Δηλαδή συνεχίζουν να λειτουργούν οργανωμένα, με τον υποψήφιο να κινείται παντού, να μιλά καθημερινά με πάρα πολύ κόσμο και να κάνει σεμνές δημόσιες εμφανίσεις που τον φέρνουν πιο κοντά στους πολίτες, με αποτέλεσμα συνεχώς να εισπράττει ιδέες, απόψεις και υποστήριξη.

Δηλώνουν, ταυτόχρονα, πάρα πολύ ικανοποιημένοι από τη συσπείρωση του ενδιάμεσου χώρου, λέγοντας πως καταγράφονται και εισροές από άλλους χώρους.

Χωρίς να εφησυχάζουν, όπως υπογραμμίζουν, χαμογελούν με τα αποτελέσματα των τελευταίων δημοσκοπήσεων, που επιβεβαιώνουν τη δυναμική του Νικόλα Παπαδόπουλου, καταγράφοντας αύξηση στα ποσοστά του τη δεδομένη στιγμή και δείχνοντας ότι κλείνει την ψαλίδα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

«Βλέπουμε ότι το ρεύμα της αλλαγής της διακυβέρνησης Αναστασιάδη είναι πλειοψηφικό», τονίζουν, χωρίς, όπως λένε, να υποτιμούν κανένα και παράλληλα αναμένουν την ολοκλήρωση του παζλ των εκλογών με την εξεύρεση υποψηφίου του ΑΚΕΛ και την εξαγγελία του Νίκου Αναστασιάδη.