Την υποψηφιότητα του επίσημα για το αξίωμα του Προέδρου του Δημοκρατικού Κόμματος, εξήγγειλε ο Νικόλας Παπαδόπουλος. Ο πρώην αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ έστρεψε παράλληλα τα πυρά του εναντίον του νυν Προέδρου του κόμματος Μάριου Κάρογιαν,  του οποίου η θητεία «σημαδεύεται και χαρακτηρίζεται», σύμφωνα με τον κ. Παπαδόπουλο, «από μια σειρά αρνητικών αποφάσεων και εξελίξεων που όχι μόνο έπληξαν καίρια την αξιοπιστία του Κόμματός μας, αλλά, επιπρόσθετα, απέτυχαν να αποτρέψουν τις αρνητικές εξελίξεις που βιώνουμε σήμερα, τόσο στο Εθνικό μας θέμα, όσο και στην οικονομία».

• "Το Δημοκρατικό Κόμμα ΔΕΝ χρειάζεται νέο Καταστατικό"
• "Το Δημοκρατικό Κόμμα χρειάζεται νέο Πρόεδρο"
• Καμία αναφορά στη συμμετοχή του ΔΗΚΟ στη Κυβέρνηση Αναστασιάδη
• Συνεργάτες του αναφέρουν ότι θα σεβαστεί τη συνεργασία ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος διεκδικεί, σύμφωνα με την τοποθέτηση του, τη δυνατότητα του Δημοκρατικού Κόμματος να συμβάλει ξανά, ουσιαστικά,

•    στην κοινή προσπάθεια όλων μας για μια λειτουργική και βιώσιμη λύση του Κυπριακού με σωστό περιεχόμενο,
•    στην κοινή προσπάθεια όλων μας για έξοδο από την οικονομική κρίση,
•    στην κοινή προσπάθεια για οικονομική ανάπτυξη,
•    στην κοινή προσπάθεια για αξιοποίηση του φυσικού πλούτου του νησιού μας,
•    και, πάνω απ’ όλα, στην κοινή προσπάθεια για ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά και τα εγγόνια μας.
 

Σύμφωνα με τον κ. Παπαδόπουλο, τα τελευταία τέσσερα χρόνια της πορείας του Δημοκρατικού Κόμματος σημαδεύτηκαν ανεξίτηλα από:

1.    Την αδικαιολόγητη παραμονή του Κόμματος στη διακυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια, παρά την από μέρους του αθέτηση όλων των προεκλογικών δεσμεύσεών του και παρά τη σαφή διαφωνία του Κόμματος μας με τους χειρισμούς Χριστόφια στο Κυπριακό, κυρίως με την έναρξη των διαπραγματεύσεων στη βάση του Σχεδίου Ανάν, αλλά και τις «γενναιόδωρες προσφορές» που ακολούθησαν.

2.    Την αδικαιολόγητη παραμονή του Κόμματος στη διακυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια, παρά την έντονη και ουσιαστική διαφωνία μας στη διαχείριση της οικονομίας και της εσωτερικής διακυβέρνησης και παρά το ότι δεν εισακούγονταν οι έγκαιρες και συνεχείς προειδοποιήσεις μας για όσα τραγικά βιώνουμε σήμερα και που αναπόφευκτα θα βιώσουμε και στο μέλλον.

3.    Τη σημαντική μείωση των ποσοστών του Κόμματος σε τρεις συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, δηλαδή στις Ευρωεκλογές του 2009, στις Βουλευτικές Εκλογές του 2011 και στις Δημοτικές Εκλογές της ίδιας χρονιάς.

4.    Την απώλεια του πρωταγωνιστικού ρόλου του Δημοκρατικού Κόμματος στον ενδιάμεσο χώρο.

5.    Τη συνεχή περιφρόνηση στη βούληση των μελών και των ψηφοφόρων του Κόμματος και την πρωτοφανή διάσταση της ηγεσίας από τον κόσμο του Κόμματος, όπως αυτή αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στις πρόσφατες Προεδρικές Εκλογές, όταν η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων μας αποδεδειγμένα ενήργησε αντίθετα με τη σχετική απόφαση του Κόμματος.

6.    Την κατά συρροή παραβίαση του Καταστατικού του Κόμματος και την επιδεικτική απαξίωση των συλλογικών οργάνων του, με πιο χαρακτηριστικό γεγονός τη σύγκληση της Κεντρικής Επιτροπής ελάχιστες φορές σε διάστημα 4 χρόνων, παρά τη σαφή καταστατική διάταξη που ορίζει σύγκληση της Κεντρικής Επιτροπής κάθε δύο μήνες.

7.    Το ζημιογόνο κλίμα εσωστρέφειας και εσωκομματικού διχασμού που κορυφώθηκε με τις διαγραφές υψηλόβαθμων ιστορικών στελεχών μας και που συνεχίζει να καλλιεργείται σε καθημερινή βάση, προκαλώντας την πικρία και την απογοήτευση του κόσμου του Δημοκρατικού Κόμματος.

8.    Την εντύπωση ότι το Δημοκρατικό Κόμμα πολιτεύεται με μοναδικό κριτήριο τη συμμετοχή στην εξουσία και την κατάληψη όσο το δυνατόν περισσότερων πολιτειακών αξιωμάτων από τα ανώτερα κομματικά στελέχη.

«Η ευθύνη για αυτή την αρνητική παρουσία, λειτουργία και εικόνα του Δημοκρατικού Κόμματος, βαραίνει πρωτίστως και κυρίως το συναγωνιστή Μάριο Καρογιάν», σημειώνει ο Νικόλας Παπαδόπουλος.

Στενοί συνεργάτες του βουλευτή ξεκαθαρίζουν ότι θα σεβαστεί τη συνεργασία ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ αντιλαμβανόμενος και την  κρισιμότητα των στιγμών που διέρχεται ο τόπος στην οικονομία.

Ενδεικτικό αυτού σύμφωνα με τους ίδιους, είναι και το γεγονός ότι τη Δευτέρα μεταβαίνει στο Βερολίνο μαζί με αντιπροσωπεία βουλευτών του κοινοβουλίου προκειμένου να αντιστραφεί το κλίμα στην γερμανική πρωτεύουσα.