Δεν λέει να κοπάσει ο εκλογικός απόηχος στην ΕΔΕΚ. Μετά τις απανωτές παραιτήσεις στο κόμμα σειρά είχαν τα πυρά του Μαρίνου Σιζόπουλου προς το στέλεχος του κόμματος, Νίκο Νικολαΐδη. Ο Νίκος Νικολαΐδης σήκωσε το γάντι και απάντησε με γραπτή επιστολή.
Αναλυτικά η επιστολή του Νίκου Νικολαΐδη
Η ΕΔΕΚ υπέστη τη χειρότερη εκλογική της ήττα από την ίδρυση της. Και αντί με περισυλλογή και πνεύμα αυτοκριτικής να αξιολογηθούν τα αποτελέσματα των εκλογών, δυστυχώς οι πρώτες ενδείξεις από τις δηλώσεις του Προέδρου της ΕΔΕΚ είναι ότι η πρόθεση του είναι να παραπλανήσει και να υποτιμήσει τη νοημοσύνη των πολιτών. Αυτή η οδυνηρή ήττα παρουσιάζεται ως «δικαίωση» των επιλογών της ηγεσίας και ως ….αύξηση των ποσοστών του κόμματος. Αντί, ως οφείλει ένας ηγέτης, με γενναιότητα και σεμνότητα να παραδεχθεί τις τεράστιες ευθύνες του, ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ επιχειρεί, ως μαθητής που πιάστηκε να κάνει αταξίες, να φορτώσει την ευθύνη σε άλλους.
Είναι ξεκάθαρο πως ο κόσμος με την ψήφο του έστειλε το μήνυμα ότι θέλει μια ΕΔΕΚ διαφορετική από τη «Νέα ΕΔΕΚ» που βλέπει τον τελευταίο καιρό. Μια ΕΔΕΚ που να είναι μια διαλεκτική συνέχεια της ιστορίας και των αρχών της. Μια ΕΔΕΚ πιο αξιόπιστη πιο σοβαρή και πιο υπεύθυνη. Μια ΕΔΕΚ χωρίς ακρότητες και άκριτες συμπεριφορές. Με μια ηγεσία που να εμπνέει αντί να απογοητεύει, που να ενώνει αντί να διασπά.
Αυτή η τεραστίων διαστάσεων ήττα της ΕΔΕΚ οφείλεται σε μια σειρά από τεραστίων διαστάσεων λάθη της νέας ηγεσίας της. Η επιμονή της νέας ηγεσίας να προβάλει μια «νέα ΕΔΕΚ», στην ουσία απέκοψε την ΕΔΕΚ από την ίδια της την ιστορία. Αντί να στηριχτεί πάνω στο ιστορικό και πολιτικό απόθεμα της ΕΔΕΚ και να πάει ένα βήμα παρακάτω, επέλεξε να δημιουργήσει μια νέα πλατφόρμα. Στο βωμό της δικαιολόγησης της «νέας ΕΔΕΚ», η ηγεσία της ΕΔΕΚ επιχείρησε να εισαγάγει νέες πολιτικές προσεγγίσεις. Αιχμή του δόρατος αυτής της προσπάθειας ήταν η μεταφορά της στόχευσης για τη λύση του κυπριακού από την ουσία και το περιεχόμενο της λύσης στην ονοματολογία της λύσης.
Αυτή η θέση θέτει υπό αμφισβήτηση ένα ολόκληρο πλαίσιο ψηφισμάτων και αποφάσεων διεθνών και ευρωπαϊκών οργανισμών που αποτελούν το πολιτικό οπλοστάσιο της πλευράς μας. Παράλληλα πλήττει καίρια και την αξιοπιστία της ΕΔΕΚ, γιατί στην περίπτωση που θα χρειαστεί να ασκήσει κριτική επί πιθανών κακών προνοιών ενός σχεδίου λύσης, η κριτική αυτή θα είναι αναποτελεσματική εφόσον η ΕΔΕΚ έχει ήδη απορρίψει εκ των προτέρων, ανεξάρτητα από το περιεχόμενο του, κάθε σχέδιο λύσης που φέρει το όνομα ΔΔΟ.
Αποτυχία η "Νέα ΕΔΕΚ"
Ένα δεύτερο δείγμα αυτής της προσπάθειας της ηγεσίας να δημιουργήσει μια «νέα ΕΔΕΚ», ήταν η ρήξη με το ευρωπαϊκό και παγκόσμιο σοσιαλιστικό κίνημα και η καλλιέργεια σχέσεων με περιθωριακά, ακραία σοσιαλιστικά κόμματα. Είναι γνωστό ότι ο ηγέτης της ΕΔΕΚ …δεν μιλά στον σοσιαλιστή Πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου, ενώ παράλληλα ετοιμάζεται να …πάρει στα δικαστήρια τη Σοσιαλιστική Διεθνή. Ό,τι κτίστηκε με κόπους όλα αυτά τα χρόνια στις διεθνείς σχέσεις της ΕΔΕΚ, εξανεμίζεται με τον πιο ανεύθυνο τρόπο.
Τρίτο δείγμα γραφής της «Νέας ΕΔΕΚ» ήταν ο χειρισμός των πρακτικών του Εθνικού Συμβουλίου, κάτι που οδήγησε και στην πλήρη απαξίωση της ηγεσίας της ΕΔΕΚ μέσα στην κοινή γνώμη όπως καταγράφτηκε και στις δημοσκοπήσεις.
Το πλέον όμως χαρακτηριστικό γνώρισμα της «νέας ΕΔΕΚ» είναι η διαπόμπευση και η αποπομπή στελεχών. Μέσα στα πλαίσια αυτά, υπήρξε μια προμελετημένη, υπόγεια μεθόδευση της γνωστής «ομάδας», που άρχισε μα την εκδίωξη του πρώην Προέδρου της ΕΔΕΚ Γιαννάκη Ομήρου και κατέληξε στον αποκλεισμό όλης της κοινοβουλευτικής ομάδας από τις εκλογές. Τελικά η ηγετική ομάδα πέτυχε τον στόχο της να εκλέξει στη Βουλή τον Πρόεδρο και Αναπληρωτή Πρόεδρο της, ταυτόχρονα όμως στο βωμό του στόχου αυτού, κατάφερε να θυσιάσει το μέλλον της ΕΔΕΚ.
Η ΕΔΕΚ σήμερα βρίσκεται στην πιο κρίσιμη φάση της ιστορίας της γιατί μπήκε σε μια εκτροχιασμένη πορεία. Αυτή η πορεία μπορεί και πρέπει να διορθωθεί. Ο τόπος χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε ένα σωστό σοσιαλιστικό κίνημα. Χρειάζεται όμως να γίνουν άμεσα ουσιαστικές αλλαγές και σε επίπεδο πολιτικών θέσεων και σε επίπεδο προσώπων. Σε ενάντια περίπτωση δεν θα είναι δυνατόν να αποκοπεί η πορεία συρρίκνωσης και απαξίωσης του ιστορικού μας κινήματος. Στα χέρια των μελών βρίσκεται πλέον το μέλλον της ΕΔΕΚ.
