«Αναστασιάδης από την πρώτη Κυριακή»

 06/01/2013 | Της Σκεύης Σταύρου

Ελένη Θεοχάρους: Αν ο μέσος πολίτης αισθανθεί ότι έτσι ικανοποιείται το περί δικαίου αίσθημά του - Ο Νίκος Αναστασιάδης γνωρίζει ότι κανείς δεν θα του χαριστεί. Πολλοί ετοιμάζονται ήδη να κατεβάσουν τον κόσμο στους δρόμους, αφού διασφαλίσουν παρθενορραφή και εξαγνισμό για τα ανομήματά τους, δηλώνει σε συνέντευξή της στη «Σ» η ευρωβουλευτής του ΕΛΚ και του ΔΗΣΥ

Τις πρώτες εκατόν μέρες λογικά δεν μπορούν να επιλυθούν τα τραγικά προβλήματα στα οποία οδήγησε τον τόπο η κυβέρνηση Χριστόφια

Σε μιαν άκρως αποκαλυπτική και εξόχως ενδιαφέρουσα συνέντευξή της στη «Σ», η ευρωβουλευτής του ΕΛΚ και του ΔΗΣΥ Ελένη Θεοχάρους εκτιμά ότι ο Νίκος Αναστασιάδης είναι εφικτό να εκλεγεί Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας από την πρώτη κιόλας Κυριακή. Αρκεί, όπως επισημαίνει, να αισθανθεί ο μέσος πολίτης ότι έτσι ικανοποιείται το περί δικαίου αίσθημά του και θεμελιούται μια δίκαιη κοινωνία.

Τονίζει, βέβαια, την ίδια ώρα ότι τίποτα δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο, καθώς δεν αποκλείεται να υπάρξουν πολλοί απρόβλεπτοι και προβοκατόρικοι παράγοντες, κατά την έκφρασή της, οι οποίοι μπορεί να δημιουργήσουν κλίμα αναταραχής και αναστάτωσης που θα διαταράξουν το προεκλογικό κλίμα. Παράλληλα, η Ελένη Θεοχάρους προσδοκά ότι μέσα στις πρώτες εκατόν μέρες η νέα Κυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη θα καταφέρει να εδραιώσει αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης σε ολόκληρο τον λαό.

Λέει ακόμη πως γνωρίζει πολύ καλά ότι κανείς δεν θα χαριστεί στον κ. Αναστασιάδη, ακόμη και η κοινωνία των πολιτών, η οποία από την πρώτη μέρα θα απαιτεί την έμπρακτη εφαρμογή πολυεπίπεδης αλλαγής. Η κ. Θεοχάρους προβλέπει ότι θα περάσουμε δύσκολες μέρες, τόσο στην οικονομία όσο και στο Κυπριακό. Για να προσθέσει στη συνέχεια ότι «ο Πρόεδρος Χριστόφιας δεν είχε την τόλμη να υπογράψει το μνημόνιο, νομίζοντας έτσι ότι θα διασωθεί έναντι της Ιστορίας και του Λαού και κυρίως έναντι του ΑΚΕΛ, για την πρωτοφανή, αναχρονιστική, αναποτελεσματική και καταστροφική διακυβέρνησή του».

Το προεκλογικό θερμόμετρο αναβαίνει. Πιστεύετε ότι ο Νίκος Αναστασιάδης μπορεί να κερδίσει τις εκλογές από τον πρώτο γύρο;

Ναι, εκτιμώ ότι μπορεί. Άλλωστε, αυτή πρέπει να είναι η επιδίωξη τόσο του Νίκου Αναστασιάδη όσο και του κάθε πολίτη που στηρίζει την υποψηφιότητά του. Το σημερινό ποσοστό του 36-37% που του δίδουν οι έρευνες είναι πλασματικό. Δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική εικόνα. Έχουμε ακόμη σχεδόν δύο μήνες μέχρι τις εκλογές και ως εκ τούτου νομίζω ότι η προεκλογική προσπάθεια, η οποία θα ενταθεί, θα είναι πολύ πιο παραγωγική, και αν αναλυθούν θέματα ουσίας και αφεθούν στην άκρη τα συνθήματα, η υποψηφιότητα του Προέδρου του ΔΗΣΥ θα αποκτήσει επιπλέον στρατηγικό πλεονέκτημα. Άμεση συνέπεια θα είναι η αυξημένη μεταστροφή των αδιάφορων και προβληματιζόμενων πολιτών.

Τα ζητούμενα, για τα οποία μιλούσα εδώ και ένα χρόνο, θα πραγματωθούν. Η δε εκλογή του Νίκου Αναστασιάδη από την πρώτη Κυριακή θα επιτευχθεί αν αισθανθεί ο μέσος πολίτης ότι έτσι ικανοποιείται το περί δικαίου αίσθημά του και θεμελιούται μια δίκαιη κοινωνία, καθώς και ότι μπορούν οι θυσίες του για την οικονομία να πιάσουν τόπο και να ανατείλουν καλύτερες μέρες.

Συνεπώς, θεωρείτε δεδομένη την εκλογή Αναστασιάδη;

Τίποτα δεν θεωρώ δεδομένο. Διαπιστώνω ότι έγινε σκληρή και καλή δουλειά. Ο κυπριακός λαός βίωσε μέσα σε πέντε χρόνια όσα υπέστησαν οι λαοί του κομμουνιστικού μπλοκ μέσα σε εξήντα. Η Κύπρος βγαίνει από την κομμουνιστική διακυβέρνηση της νομενκλατούρας των ολίγων προνομιούχων στο ίδιο περίπου χάλι με το οποίο έβγαιναν οι λαοί που είχαν την ατυχία να βιώσουν τον κομμουνιστικό παράδεισο για όσο καιρό υφίσταντο τη δικτατορία του Κομμουνιστικού Κόμματος. Και αυτό δεν είναι υπερβολή, αν σκεφτεί κανείς ότι ποτέ δεν είχαμε μέχρι σήμερα ανθρώπους να τρώνε από τα σκουπίδια, ποτέ δεν βιώσαμε τη χλεύη της Τουρκίας στον βαθμό που τη βιώνουμε σήμερα, καθώς και την περιφρόνησή της (θα μας δώσει δανεικά το ψευδοκράτος).

Ποτέ δεν βιώσαμε μια τόσο πάνδημη απαίτηση αλλαγής της διακυβέρνησης. Μοιάζει ως να αναζητά ο πολίτης αλλαγή του καθεστώτος. Το συγκροτημένο και αξιόπιστο πρόγραμμα διακυβέρνησης του Νίκου Αναστασιάδη, το γεγονός ότι η υποψηφιότητά του δεν είναι μια σκληρή μονοκομματική και μονολιθική υποψηφιότητα, αλλά απολάβει της στήριξης και άλλων, οι προτάσεις ανόρθωσης της οικονομίας, η ελπίδα για ανασυγκρότηση της κοινωνίας και αποκατάσταση της συνοχής του λαού, η πρόταση για ανασύσταση του κράτους προνοίας, το οποίο κατελύθη και αντικαταστάθηκε από το κράτος ανισόρροπων παροχών, οι προοπτικές για τους νέους και η δέσμευση για τη συλλογική διαχείριση του Κυπριακού, δημιουργούν αίσθημα και νέες προοπτικές ασφάλειας και εμπιστοσύνης ανάμεσα στους πολίτες.

Ωστόσο, πάντοτε μπορεί να υπάρξουν πολλοί εσωτερικοί και εξωτερικοί, κυρίως, αστάθμητοι, απρόβλεπτοι και προβοκατόρικοι παράγοντες, οι οποίοι μπορεί να δημιουργήσουν κλίμα αναταραχής και αναστάτωσης. Πολλά πυροτεχνήματα θα εκτοξευθούν και θα διαταράξουν το προεκλογικό κλίμα. Γι' αυτό τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο και η προσπάθεια πρέπει να συνεχιστεί εντατικά.

Κανείς δεν θα του χαριστεί…

Τι περιμένετε από τη διακυβέρνηση Αναστασιάδη;

Ο Νίκος Αναστασιάδης γνωρίζει ότι κανείς δεν θα του χαριστεί. Πολλοί ετοιμάζονται ήδη να κατεβάσουν τον κόσμο στους δρόμους, αφού διασφαλίσουν παρθενορραφή και εξαγνισμό για τα ανομήματά τους, αλλά και η κοινωνία των πολιτών από την πρώτη μέρα θα απαιτεί την έμπρακτη εφαρμογή πολυεπίπεδης αλλαγής. Αναμένω και προσδοκώ ότι μέσα στις πρώτες εκατόν μέρες η νέα Κυβέρνηση θα καταφέρει να εδραιώσει αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης σε ολόκληρο τον λαό. Όλοι οι πολίτες θα πρέπει να νιώσουν ότι δεν κινδυνεύουν να πεθάνουν από την πείνα και την έλλειψη περίθαλψης, δεν θα πάνε στη φυλακή επειδή είναι φτωχοί και δεν μπορούν να πληρώσουν τις δόσεις τους, δεν θα διακόψουν τις σπουδές των παιδιών τους γιατί δεν θα μπορούν να τα στηρίζουν.

Αναμένω να εφαρμοστεί πρόγραμμα εκατόν ημερών για την επίλυση των βασικών προβλημάτων των φτωχών και αδυνάτων, των απελπισμένων πληβείων. Αναμένω μια κοινωνικά φιλελεύθερη πολιτική, που θα επιζητεί τη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών στη διαχείριση του προβλήματος. Η δυάδα αυτή μπορεί να κάνει τον πολίτη συμμέτοχο σε καθήκοντα και υποχρεώσεις.

«Δεν μπορούμε να τάζουμε λαγούς με πετραχήλια»

Τις πρώτες εκατόν μέρες λογικά δεν μπορούν να επιλυθούν τα τραγικά προβλήματα στα οποία οδήγησε τον τόπο η κυβέρνηση Χριστόφια. Μπορούν όμως στο εσωτερικό να τεθούν τα θεμέλια της αποκατάστασης της εμπιστοσύνης μεταξύ του κράτους και των πολιτικών, με την κοινωνία και ειδικότερα με τους φτωχούς και τις ομάδες εκείνες που είναι ευάλωτες και έχουν άμεσες ανάγκες. Ας μην ξεχνούμε ότι τα ταμεία είναι άδεια και ότι η οικονομία θα βυθιστεί σε ύφεση και στα χρέη. Δεν μπορούμε να τάζουμε στον λαό λαγούς με πετραχήλια. Συνεπώς, στόχος αυτής της νίκης είναι η αλλαγή και η επίλυση των τραγικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο τόπος, ως αποτέλεσμα της κακής οικονομικής και πολιτικής διαχείρισης τους κράτους και της οικονομίας από τον Πρόεδρο Χριστόφια και τους συνεργάτες τους, καθώς και από ομάδα τραπεζιτών οι οποίοι επέδειξαν αδίστακτη πλεονεξία και επωφελήθηκαν της κακής σχέση του Προέδρου και του τέως Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, και «έπαιξαν» με τα ελληνικά ομόλογα.

Πρέπει να αποδείξουμε ότι είμαστε κράτος

Δεν είμαι υπέρ των λαϊκών δικαστηρίων και των εξιλαστήριων θυμάτων, αλλά είμαι υπέρ της δικαιοσύνης. Κανείς δεν μπορεί να ζητά από τον λαό να κάνει θυσίες για να πληρωθούν τα κλοπιμαία, χωρίς να παλεύει ταυτοχρόνως για την απόδοση δικαιοσύνης. Η ρητορική της θυσίας έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Η γνώμη μου είναι ότι, επιτέλους, πρέπει να τιμωρηθούν όσοι πολλές φορές οδήγησαν τον Κύπριο πολίτη στην απελπισία και στην απόγνωση. Πρέπει να αποδείξουμε ότι είμαστε κράτος και όχι μισό κράτος ή ψευδοκράτος. Και όταν απαιτούμε να είναι υπεύθυνοι οι πολίτες, θα πρέπει πρώτα να αξιώνουμε από τον εαυτό μας ως πολιτικοί να είμαστε υπεύθυνοι έναντι των θεσμών. Πρέπει να δημιουργήσουμε επιτέλους ένα κράτος που να σέβεται τον πολίτη. Κανένας δεν μπορεί να εξαιρείται. Ούτε πολιτικός, ούτε πολίτης, ούτε δικαστής ούτε εισαγγελέας. Ούτε η δικαιοσύνη.

«Ατυχείς αναφορές για μαγικές φόρμουλες μέσω του φ. αερίου»

Πώς θα βγούμε από τα αδιέξοδα;

Δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές. Και ο Νίκος Αναστασιάδης δεν θα εφοδιαστεί με κάποιο μαγικό ραβδί, ενώ θα υφίσταται κριτική από την πρώτη μέρα της εκλογής του. Δεν θα του χαριστεί κανείς. Θα περάσουμε δύσκολες μέρες τόσο στην οικονομία όσο και στο Κυπριακό. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας δεν είχε την τόλμη να υπογράψει το μνημόνιο, νομίζοντας έτσι ότι θα διασωθεί έναντι της Ιστορίας και του Λαού, και κυρίως έναντι του ΑΚΕΛ, για την πρωτοφανή, αναχρονιστική, αναποτελεσματική και καταστροφική διακυβέρνησή του.

Δεν διασώζεται και πραγματικά αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν το ΑΚΕΛ και ο υποψήφιος που στηρίζει, ο Σταύρος Μαλάς, να επιμένουν να υπερασπίζονται τη ζημιογόνο από κάθε άποψη παρουσία και συμπεριφορά του Προέδρου. Δεν διαθέτω και νομίζω κανείς ακόμη δεν έχει όλες τις λεπτομέρειες του μνημονίου και τις μεταβλητές που προέκυπταν από τη διαπραγμάτευσή του. Ούτε γνωρίζω αν η Ρωσία θα ήταν καλύτερη επιλογή χρηματοδότησης των τεραστίων για την κυπριακή οικονομία ελλειμμάτων. Διότι από κάπου πρέπει να βρεθούν αυτά τα διασκορπισθέντα στους πέντε ανέμους είκοσι δισ.

Διαφορετικά, το κράτος καταλύεται. Εκείνο που ξέρω είναι πως η προσπάθεια που καταβάλλεται να διαχωριστεί ο λαός, ο οποίος επίσης δεν γνωρίζει, σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς, συνιστά άκρατο και επικίνδυνο λαϊκισμό. Προσομοιάζει σε επικινδυνότητα τις προτάσεις Μπαγίς να «χρηματοδοτήσει τον νότο το ψευδοκράτος». Και το λέω αυτό διότι υπάρχουν τέτοιες τάσεις στο πολιτικό σκηνικό και αναφορές ατυχείς για «ξέσκισμα» του μνημονίου ή για μαγικές φόρμουλες μέσω του φυσικού αερίου. Είναι εύκολη λύση να μιλάς εκ του ασφαλούς -γνωρίζοντας ότι ποτέ δεν θα κληθείς να εφαρμόσεις τις συνταγές σου- και να είσαι έτοιμος να σχίσεις και να κάψεις τα πάντα.

Στην Κύπρο δεν έχει θέση ο «Τσιπρισμός»! Δείτε το παράδειγμα της σκληρής και υπεύθυνης πολιτικής του Αντώνη Σαμαρά που αποδίδει καρπούς, παρά τις δυσκολίες και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Χωρίς τυμπανοκρουσίες, με υπευθυνότητα και σκληρή δουλειά, μέσα από ναρκοπέδια και συνεχείς υπονομεύσεις, εντός και εκτός Ελλάδας, προχωρεί με σταθερά βήματα.

Συγγνώμη που σας διακόπτω, το καρφί ήταν για τον κ. Λιλλήκα;

Ακούστε, κατανοώ ότι θέλετε να βγάλετε είδηση. Και καλά κάνετε. Το θέμα δεν είναι μόνο τα πρόσωπα. Το ζήτημα είναι οι πολιτικές. Δεν είναι μόνο ο Λιλλήκας που μιλά ανεξέλεγκτα εναντίον του μνημονίου. Αλλά, επειδή αναφερθήκατε στον Γιώργο Λιλλήκα, πρέπει να γνωρίζετε ότι επί μακρόν είναι φίλος μου και εγώ γνωρίζω να ξεχωρίζω τις φιλίες από την πολιτική. Και η φιλία μου είναι αποδεδειγμένη στα δύσκολα. Δεν δίστασα να τον στηρίξω όταν επιχείρησαν αδίκως να τον κατηγορήσουν και όταν κάποιοι εξ αυτών που εμφανίζονται σήμερα ως υποστηρικτές του ήσαν απόντες. Πίστευα και συνεχίζω να πιστεύω στο ήθος, τόσο σε διαπροσωπικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο.

Αλλά εν προκειμένω πιστεύω ότι διαπράττει σοβαρό λάθος. Μακάρι να μπορούσαμε να αποφύγουμε το μνημόνιο χθες. Αυτό συνέβη λόγω κακών χειρισμών, για τους οποίους την ευθύνη δεν φέρει ο πολίτης. Την ευθύνη τη φέρει ο Πρόεδρος και κατά το Σύνταγμα το σύνολο του Υπουργικού Συμβουλίου. Που έχουν απογοητεύσει τον κόσμο και ειδικά τα μέλη και τα στελέχη του ΑΚΕΛ και όσους τους ψήφισαν.

Τώρα, η εναλλακτική πρόταση της εκμετάλλευσης των πιθανών κοιτασμάτων φυσικού αερίου είναι μια κάποια λύση. Ποιος όμως, πότε και πώς θα την εφαρμόσει; Η παρούσα Κυβέρνηση, που έβαλε ήδη 7 σεντ φόρο στα καύσιμα κίνησης και άλλαξε το ωράριο της δημόσιας υπηρεσίας «για να συμμορφωθούμε με τη συμφωνία με την Τρόικα», ενώ από την άλλη μας λέει πως δεν είναι αυτή που θα υπογράψει το μνημόνιο; Ποια συμφωνία εφαρμόζουν τότε; Για ποια συμφωνία μιλάμε;

Μπορούμε εδώ και τώρα να εκμεταλλευθούμε το φυσικό αέριο; Μα για να φτιάξουμε έναν αγωγό 500 μέτρα στο αγκυροβόλιο της Γερμασόγειας και να βγάζουμε στη στεριά το νερό που έφερναν τα τάνκερ από την Ελευσίνα, χύσαμε δέκα τάνκερ νερό στη θάλασσα.