Χρειάστηκαν είκοσι περίπου χρόνια ευμετάτρεπτου μικροπολιτικού καιροσκοπισμού, για να φτάσουμε σήμερα στα πρόθυρα της αποκαθήλωσης τής, πάλαι ποτέ, καθοσιωμένης απλής αναλογικής, ως της κορωνίδας του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.

Για 20 είκοσι χρόνια, το «αναλογικό» ήταν το άριστο των εκλογικών συστημάτων, η ρύθμιση που θεμελίωνε τη δημοκρατικότερη, κατά το δυνατόν, αντιπροσώπευση της λαϊκής βούλησης, που διασφάλιζε τη δημοκρατική αρχή της ισοτιμίας της ψήφου, και εμπέδωνε την πολιτική πολυφωνία, καταργώντας το ισχύον εκλογικό σύστημα (ενισχυμένη αναλογική), «ένα από τα πιο αναχρονιστικά εκλογικά συστήματα της Ευρώπης», που «δεν ανταποκρίνεται στη θέληση του λαού», «λειτουργεί υπέρ των μεγάλων κομμάτων σε βάρος των μικροτέρων» και «αποτελεί τροχοπέδη στην πολιτική ανανέωση του τόπου» (θέση των εκπροσώπων του ΑΔΗΣΟΚ, όπως εκφράστηκε στη συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών για τον τροποποιητικό εκλογικό Νόμο του 1994).

Παλινδρόμηση σε ρυθμίσεις αντιδημοκρατικές

Ευλόγως εγείρεται ο προβληματισμός ποιες «αναγκαιότητες» και «προτεραιότητες» αναφύονται σήμερα, ώστε το πολιτικό μας σύστημα να παλινδρομήσει σε ρυθμίσεις εξόχως αντιδημοκρατικές, που περιστέλλουν την αρχή τής ήδη περιορισμένης και περιοριστικής αντιπροσωπευτικότητας και παγιώνουν, εσαεί, την αναπαραγωγή και ηγεμονία των κατεστημένων πολιτικών σχηματισμών.

Αλλά και γιατί να εκμηδενιστούν τα παγκοίνως αναγνωρισμένα ως επωφελή αποτελέσματα μιας «ιστορικής στιγμής» του πολιτικού και κοινοβουλευτικού μας βίου, που αναίρεσε διευθετήσεις πολιτικού αναχρονισμού, εμβάλλοντας την πολύπαθη Δημοκρατία μας στην τροχιά του εκδημοκρατισμού θεμελιωδών λειτουργιών της.

Οι απαντήσεις που δίνουν μέχρι στιγμής ο αναλαβών την πρωτοβουλία για την εκλογική μεταρρύθμιση Δημοκρατικός Συναγερμός αλλά και το συνεπικουρών ΑΚΕΛ δεν πείθουν, προβάλλουν, μάλλον, ως ανεμόλια έπη και προσχηματικές αιτιάσεις, αφού η επίκληση της πολιτικής σταθερότητας κείται πλήρως εκτός της ουσίας του ζητήματος, αλλά και αναιρείται από την ίδια την πολιτειακή συγκρότηση της Δημοκρατίας μας.

Μεταδημοκρατική εκτροπή

Δεν μπορεί, βεβαίως, να διαλάθει, ότι η περαιτέρω περιστολή της αντιπροσωπευτικότητας, επιχειρείται και συνυφαίνεται με την απίσχνανση των διαδικασιών και μηχανισμών ελέγχου σε όλα σχεδόν τα επίπεδα εξουσίας, στο πλαίσιο μιας μετα-δημοκρατικής εκτροπής του πολιτικού μας βίου, όπου διεργασίες μη νομιμοποίησης, «νομιμοποιούνται» και μονιμοποιούνται με την επίκληση «καταστάσεων εξαίρεσης». Δεν χρειάζεται να κοιτάξει κανείς μακριά από τα συμβαίνοντα στην οικονομία, υπό την «δαμόκλειον» της εφαρμογής του μνημονίου, στον τομέα των εργασιακών σχέσεων αλλά και στο πεδίο, εν γένει, της άσκησης δικαιοπρακτικών συμπεριφορών.

Στο πλαίσιο αυτό, μία ενδεχόμενη αναίρεση της θεμελιώδους λογικής της αναλογικότητας, θα επιβαρύνει, σε βαθμό επικινδυνότητας, ένα δύσθυμα διαμορφούμενο καθεστώς φαλκίδευσης της δημοκρατίας, περιθωριοποίησης και αποπολιτικοποίησης των πολιτών και αποδυνάμωσης των μηχανισμών ελέγχου της εξουσίας.

Θα οδηγήσει, με άλλα λόγια, στο πλήρες ξεγύμνωμα ενός λαού, που κατάντησε, ήδη, αξιοθρήνητος δανειολήπτης της υπάρξεώς του.

Ο νόμος για την απλή αναλογική

Μια μικρή συγκριτική αναδίφηση στα όσα λέχθηκαν (και ψηφίστηκαν) τότε και σε όσα λέγονται σήμερα επιβεβαιώνει την κραυγαλέα ανακολουθία όσων μετέρχονται την αύξηση του ορίου εισδοχής στη Βουλή.

Την Πρόταση Νόμου, με σκοπό την τροποποίηση του περί εκλογής των Μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων Νόμου και την υιοθέτηση της απλής αναλογικής, κατέθεσε ο βουλευτής των Φιλελευθέρων Νίκος Ρολάνδης, το φθινόπωρο του 1994.

Σ’ ένα κείμενο που αποτελεί μνημείο δημοκρατικότητας για τα κοινοβουλευτικά μας θέσμια και αποτέλεσε τη βάση της νέας εκλογικής νομοθεσίας, ο Νίκος Ρολάνδης πρότεινε τα εξής:

• Α) Εφαρμόζεται εκλογικό σύστημα που αρμόζει στον δημοκρατικό λαό της Κύπρου.
• Β) Διασφαλίζεται η θέληση του λαού στις εκλογικές αναμετρήσεις με την εφαρμογή της αρχής της ισοδυναμίας της ψήφου.
• Γ) Δεν επηρεάζεται η διακυβέρνηση του τόπου, λόγω του προεδρικού συστήματος και ούτε προκαλείται πολιτική αστάθεια, γιατί η επιβίωση της Εκτελεστικής Εξουσίας δεν εξαρτάται από οποιουσδήποτε συσχετισμούς δυνάμεων στη Βουλή.
• Δ)Εξασφαλίζεται η πολιτική πολυφωνία, και
• Ε) Εξαλείφεται η θεωρία της χαμένης ψήφου.

Διαβάστε όλο το άρθρο ΕΔΩ