Τις εμπειρίες της Κύπρου από τις επιπτώσεις της τουρκικής εισβολής και κατοχής στον γυναικείο πληθυσμό, παρέθεσε ο αναπληρωτής Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Κύπρου στον ΟΗΕ, Μενέλαος Μενελάου, σε παρέμβασή του στην ανοιχτή θεματική συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας σχετικά με τις γυναίκες, την ειρήνη και την ασφάλεια, με θέμα: «Εκτοπισμένες γυναίκες και κορίτσια: Ηγέτες και Επιζώσες».
Ο κ. Μενελάου στην παρέμβασή του υπογράμμισε το σημαντικό ρόλο των γυναικών στην πρόληψη και την επίλυση των συγκρούσεων.
«Είναι σημαντικό, είπε, ότι οι ειρηνευτικές επιχειρήσεις αναλαμβάνουν να προωθήσουν την ισορροπία των φύλων στο προσωπικό των ειρηνευτικών αποστολών, συμπεριλαμβανομένων και των θέσεων σε ανώτερα διευθυντικά επίπεδα», ανέφερε, προσθέτοντας ότι η παρουσία των γυναικών σε ειρηνευτικές επιχειρήσεις,
- δίδει τη δύναμη στις γυναίκες στην φιλοξενούσα κοινότητα να χρησιμεύουν ως πρότυπα, εμπνέοντας τις γυναίκες, συχνά σε ανδροκρατούμενα κοινωνίες, να πιέσουν για τα δικά τους δικαιώματα και για συμμετοχή στις ειρηνευτικές διαδικασίες
- επιτρέπει στις γυναίκες να εκπαιδεύσουν γυναίκες δοκίμους σε αστυνομικές και στρατιωτικές σχολές?
- παρέχει μια μεγαλύτερη αίσθηση ασφάλειας για τις γυναίκες και τα παιδιά
- βελτιώνει την πρόσβαση και τη στήριξη των γυναικών επιτοπίως, όπως με συνεντεύξεις επιζώντων της βίας με βάση το φύλο και
- διευκολύνει στο να δίδεται προσοχή στις ειδικές ανάγκες των γυναικών πρώην πολεμιστών κατά τη διαδικασία της αποστράτευσης και επανένταξής τους στην πολιτική ζωή.
Ο κ. Μενελάου σημείωσε με ικανοποίηση ότι στις πέντε ειρηνευτικές επιχειρήσεις που ηγούνται γυναίκες συμπεριλαμβάνεται και η Κύπρος, με τη Λίζα Μπάτενχαϊμ. Εξέφρασε επίσης ικανοποίηση γιατί η πρώτη διοικήτρια ειρηνευτικής δύναμης είναι η υποστράτηγος Kristin Lund από τη Νορβηγία, στην ΟΥΝΦΙΚΥΠ.
Αναφερόμενος στην περίπτωση της Κύπρου, είπε ότι ως χώρα υπό ξένη κατοχή για τα τελευταία 40 χρόνια, είχε άμεση εμπειρία όσον αφορά τις δυσανάλογες επιπτώσεις των συγκρούσεων στις γυναίκες. «Το 1/3 του πληθυσμού είναι εσωτερικά εκτοπισμένα άτομα που στερούνται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους και των θεμελιωδών ελευθεριών. Όλα αυτά τα χρόνια, ο αγώνας για την απελευθέρωση και επανένωση φέρει το σήμα του γυναικείου κινήματος. Στην παροχή στέγης και ανακούφισης για τα θύματα στον απόηχο του πολέμου, στον αγώνα για την διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων, στη διεθνή νομική προσπάθεια για την αποκατάσταση των δικαιωμάτων των εκτοπισμένων, στην προσπάθεια για την ευαισθητοποίηση τόσο σε εσωτερικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, στην προώθηση του μηνύματος της ειρήνης, της συμφιλίωσης και της ειρηνικής συνύπαρξης».
Καταλήγοντας ανέφερε ότι η πρόσφατη Κυπριακή ιστορία δεν μπορεί παρά να μας κάνει ευαίσθητους για παρόμοιες εμπειρίες σε όλο τον κόσμο και για το λόγο αυτό οι Κύπριες όλα αυτά τα χρόνια είναι ιδιαίτερα δραστήριες σε διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις, όπως ο Ερυθρός Σταυρός και έχουν κάνει σημαντικές συνεισφορές σε εκστρατείες αλληλεγγύης και ανθρωπιστικής βοήθειας.
