Nέα επιστολή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, απέστειλε ο Πρόεδρος της Συμμαχίας Πολιτών Γιώργος Λιλλήκας,  με την οποία του κοινοποιεί τις διαπιστώσεις και απόψεις του μετά και την επίθεση της Τουρκίας στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας και τις εξελίξεις όπως αυτές διαμορφώνονται γύρω από τις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού

Ο κ. Λιλλήκας, υπενθυμίζει τον Πρόεδρο, ότι και το 2006-2007 η Τουρκία είχε απειλήσει ότι θα χρησιμοποιούσε όλα τα μέσα, για να παρεμποδίσει την Κυπριακή Δημοκρατία από το να προχωρήσει σε έρευνες και στον πρώτο διεθνή διαγωνισμό αδειοδότησης. Όμως, σημειώνει, "η αποφασιστική μας αντίδραση και η κινητοποίηση του Ευρωπαϊκού και του διεθνούς παράγοντα απέτρεψαν την υλοποίηση των απειλών. Ασφαλώς, σήμερα οι περιφερειακές και διεθνείς συνθήκες είναι διαφορετικές. Με ορθούς, όμως, χειρισμούς μπορούμε τις αλλαγές αυτές να τις αξιοποιήσουμε προς όφελος μας γιατί καμία χώρα και κανένας διεθνής οργανισμός δεν θα ήθελε στην εκρηκτική κατάσταση που δημιούργησε στην περιοχή μας ο ISIS να προστεθεί και μια θερμή κρίση στην Κύπρο, με ανεξέλεγκτες συνέπειες και προεκτάσεις".

Διαβάστε αυτούσια την επιστολή

Αναφέρομαι στην επίθεση της Τουρκίας στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας και στις εξελίξεις όπως αυτές διαμορφώνονται γύρω από τις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού, για να σας κοινοποιήσω τις διαπιστώσεις και απόψεις μου, δεδομένου ότι οι εξελίξεις τρέχουν.

Διαπιστώσεις:

1.         Οι αντιδράσεις του State Department και του Foreign Office κάθε άλλο παρά ικανοποιητικές είναι. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει προβεί σε καμία δήλωση. Η Κυπριακή Δημοκρατία φαίνεται να μην έχει την αναμενόμενη στήριξη της διεθνούς κοινότητας, σ’ αυτό το κρίσιμο ζήτημα.

2.         Είναι ξεκάθαρο ότι οι πρωταγωνιστές της διεθνούς κοινότητας θέλουν να αποφευχθεί μια νέα κρίση στην περιοχή, όμως αντί να πιέσουν την Τουρκία, στρέφονται προς την Λευκωσία επιδιώκοντας την από μέρους της Κυπριακής Κυβέρνησης υποβάθμισης της σοβαρής αυτής απειλής.

3.         Στόχος της διεθνούς κοινότητας είναι η διατήρηση της διαδικασίας των συνομιλιών ωσάν να μην συμβαίνει τίποτε. Οι παραπομπές που γίνονται για την «αναγκαιότητα λύσης» του Κυπριακού, στην ουσία οδηγούν σε εξίσωση ευθυνών για το αδιέξοδο και την κρίση. Η διεθνής κοινότητα ενδιαφέρεται για το κλείσιμο του Κυπριακού αλλά όχι για την ποιότητα και το περιεχόμενο της λύσης.

Δυστυχώς την άποψη για συνέχιση των συνομιλιών, παρά τις τουρκικές απειλές, φαίνεται να τις υιοθετούν και κάποιες πολιτικές δυνάμεις στην Κύπρο, αποδυναμώνοντας τις προσπάθειες της Κυβέρνησης για ακύρωση των Τουρκικών αποφάσεων.

4.         Η αναφορά του Ειδικού Αντιπροσώπου του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ κ. Αϊντα σε «διαφορά», δεν μπορεί και δεν πρέπει να υποβαθμιστεί σε «γλωσσικό ολίσθημα» γιατί πρόκειται για πολύ έμπειρο διπλωμάτη. Η Τουρκία, ακολουθώντας την τακτική που εφάρμοσε στο Αιγαίο, επιδιώκει, σε πρώτο στάδιο, τη δημιουργία «γκρίζων ζωνών», σε δεύτερο στάδιο τη δημιουργία έντασης για να προκαλέσει την παρέμβαση τρίτων με στόχο την αναγνώριση «διαφοράς», έτσι ώστε η Κυπριακή Δημοκρατία να μην μπορεί να προχωρήσει στην άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων μέχρις ότου «επιλυθεί η διαφορά».

Με βάση αυτά τα δεδομένα, εκτιμώ, κύριε Πρόεδρε ότι:

Πρώτο: η απόφαση για αναστολή της συμμετοχής μας στις συνομιλίες είναι ορθή και επιβαλλόμενη αντίδραση. Αν η Τουρκία δεν ακυρώσει τις αποφάσεις της η θέση μας αυτή πρέπει να παραμείνει σε ισχύ. Στην περίπτωση υλοποίησης των Τουρκικών σχεδιασμών θα ήταν άσκοπη και άκρως επικίνδυνη η επιστροφή μας στις συνομιλίες και αυτό όχι απλά για λόγους εθνικής αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού.

1.         Σε τι και ποιόν εξυπηρετεί η συνέχιση των συνομιλιών, με μια χώρα η οποία, την ίδια ώρα, θα έχει πολεμικά της πλοία έξω από τη Λεμεσό και θα διεξάγει έρευνες στην Κυπριακή ΑΟΖ; Αναμένουμε ότι στις συνομιλίες θα έχουμε μιαν άλλη, διαλλακτική, Τουρκία από αυτήν που επιτίθεται και καταλαμβάνει την Κυπριακή ΑΟΖ; Τι αποτέλεσμα μπορεί να προκύψει από τις συνομιλίες σε τέτοιο κλίμα και συνθήκες, πέραν της σιωπηρής αποδοχής και αναγνώρισης δικαιωμάτων στην Τουρκία στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας;

2.         Συμμετοχή στις συνομιλίες υπό τέτοιες συνθήκες θα οδηγήσει την πλευρά μας σε ακόμα πιο αδύνατη και ευάλωτη θέση, αφού η Τουρκία θα μας εκβιάζει ότι αν δεν αποδεχθούμε τους όρους που θέτει και δεν ικανοποιήσουμε τις απαιτήσεις της για τη μορφή λύσης του Κυπριακού, θα επεκτείνει τις έρευνες της και σε άλλα οικόπεδα της ΑΟΖ ή θα στείλει και άλλα πολεμικά πλοία στις θάλασσες μας δημιουργώντας ένα κλοιό ναυτικού αποκλεισμού της Κύπρου. Κανένα σοβαρό κράτος δεν διαπραγματεύεται τα εθνικά του δικαιώματα σε καθεστώς εκβιασμών και απειλών.

Δεύτερο: πρέπει η Κυβέρνηση να επιδείξει αποφασιστικότητα αποτρέποντας ξένες Κυβερνήσεις ή εκπροσώπους του ΟΗΕ ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αναφέρονται σε «διαφορά» της Κυπριακής Δημοκρατίας με την Τουρκία. Από τη δική μας αποφασιστικότητα θα εξαρτηθεί το κατά πόσο θα στρέψουν τις πιέσεις τους προς την Άγκυρα ή προς τη δική μας πλευρά.

Τρίτο: Είναι σημαντικό η Κυβέρνηση να προειδοποιήσει τις ΗΠΑ και τους Ευρωπαίους Εταίρους μας ότι σε περίπτωση υλοποίησης των Τουρκικών εξαγγελιών, η αντίδραση μας δεν θα περιοριστεί στην αποχή από τις συνομιλίες αλλά θα περιλαμβάνει και μέτρα που θα έχουν κόστος για την Τουρκία και θα επηρεάσουν και τα δικά τους συμφέροντα. Από τώρα πρέπει να τους λεχθεί ότι θα αναστείλουμε μονομερώς την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, θα επιδιώξουμε οικονομικές και εμπορικές κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση στο πρότυπο των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, θα επιδιώξουμε παγοποίηση των όποιων κονδυλίων η Τουρκία απολαμβάνει από διάφορα Ευρωπαϊκά Ταμεία κ.α.

Τέταρτο: Η διεθνής κοινότητα συνήθως αντιδρά και αναλαμβάνει πρωτοβουλίες όταν ένα ζήτημα απειλεί την ειρήνη και οδηγεί σε αποσταθεροποίηση μιας περιοχής. Από τις απειλές μέχρι την υλοποίηση των απειλών μεσολαβεί ένα μικρό, αλλά σημαντικό και χρήσιμο, χρονικό διάστημα. Αυτό το διάστημα πρέπει να αξιοποιηθεί ανάγοντας το ζήτημα σε ευρωπαϊκό και διεθνές. Για να επιτευχθεί αυτό θα πρέπει να προσφύγουμε στο Συμβούλιο Ασφαλείας και να εγγράψουμε το θέμα στην ημερήσια διάταξη του επικείμενου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ασφαλώς θα πρέπει να γίνει η κατάλληλη παρασκηνιακή προεργασία ιδιαίτερα με φίλες χώρες όπως είναι η Γαλλία και η Ρωσία.